ระบายความเจ็บปวดให้ฟังกันหน่อย
โพสต์: 31 มี.ค. 2010, 10:03
หวัดดีครับพี่นักโดดท้านรก ผมอยากรู้จังเลยว่ากว่าที่พี่ทั้งหลายจะโดดได้ขนาดนี้ ลอยสูงๆๆๆ เล่นท่าอย่างมั่นใจ ว่าจะลงพื้นอย่างปลอดภัย ผมเชื่อเลยว่าพี่จะต้องมีการผิดพลาดหรือ Accident ที่ทำให้พี่ต้องเจ็บปวด และสิ่งนี้แหละผมอยากให้พี่เล่าสู่กันฟัง เพื่อเป็นบทเรียนแก่ผู้ฝึกหัด เหมือนท่านเป็นมือใหม่ แล้วบอกสาเหตุด้วยนะครับ
เอาก็เอา ผมมีเรื่องนึง เมื่อ 2ปีที่เเล้ว ในตอนเย็นประมาณ 4-5 โมง ผมไปโดดแถวๆบ้าน แล้วหน้าป้ายรถเมย์(คนเต็มป้าย) ถนนมันไม่เท่ากัน ก็เลยใช้เป็นเนินโดดไปเลย ก็เลยอยากจะโชว์ซักหน่อย ก็ขี่ไปยังเนินอย่างเร็ว พอไปถึง ก็โดดซะอย่างดี แต่ ลงมาหน้าทิ่ม เหมือนกับล้อหลังมันดีดกับเนินมันเลย ตัวลอยข้ามแฮนด์ไปเลย พอถึงพื้นก็ข้อศอกซ้ายกระแทก ถูไถไปกับพื้นถนน กลิ้งด้วยท่าที่เป็นศิลปะมากๆ จนถลอก อย่างรุนแรง ก็เจ็บนะ แถมอายด้วย(หน้าแตก) คนในป้ายก็ตั้งใจดูซะจริงๆเลย ตั้งเเต่ต้นจนจบการแสดง
เออลืมไป ตอนนั้นผมไม่ได้ใส่หมวกนะ ใส่แต่ความประมาทอย่างเดียว อิอิ
แต่ตอนนี้โดดเป็นละคับ ได้เทคนิคต่างๆก็ thaimtb นี่เเหละครับ ต้องขอบคุณพี่ๆทุกคนมาก ที่ทำให้ผมโดดเป็น
แล้วพี่ล่ะ ผมว่าพี่ก็น่าจะเกิดเหตุการอย่างนี้เช่นกัน งั้นพี่ก็เล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ
ปล.อย่าลืมนะพี่ๆทุกคน อย่าประมาทเด็ดขาดเลยนะ แค่ชั่วพริบตาเดียวก็อาจทำให้เรากลิ้งกับพื้นได้นะครับ
สวัดดีครับ
เอาก็เอา ผมมีเรื่องนึง เมื่อ 2ปีที่เเล้ว ในตอนเย็นประมาณ 4-5 โมง ผมไปโดดแถวๆบ้าน แล้วหน้าป้ายรถเมย์(คนเต็มป้าย) ถนนมันไม่เท่ากัน ก็เลยใช้เป็นเนินโดดไปเลย ก็เลยอยากจะโชว์ซักหน่อย ก็ขี่ไปยังเนินอย่างเร็ว พอไปถึง ก็โดดซะอย่างดี แต่ ลงมาหน้าทิ่ม เหมือนกับล้อหลังมันดีดกับเนินมันเลย ตัวลอยข้ามแฮนด์ไปเลย พอถึงพื้นก็ข้อศอกซ้ายกระแทก ถูไถไปกับพื้นถนน กลิ้งด้วยท่าที่เป็นศิลปะมากๆ จนถลอก อย่างรุนแรง ก็เจ็บนะ แถมอายด้วย(หน้าแตก) คนในป้ายก็ตั้งใจดูซะจริงๆเลย ตั้งเเต่ต้นจนจบการแสดง
เออลืมไป ตอนนั้นผมไม่ได้ใส่หมวกนะ ใส่แต่ความประมาทอย่างเดียว อิอิ
แต่ตอนนี้โดดเป็นละคับ ได้เทคนิคต่างๆก็ thaimtb นี่เเหละครับ ต้องขอบคุณพี่ๆทุกคนมาก ที่ทำให้ผมโดดเป็น
แล้วพี่ล่ะ ผมว่าพี่ก็น่าจะเกิดเหตุการอย่างนี้เช่นกัน งั้นพี่ก็เล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ
ปล.อย่าลืมนะพี่ๆทุกคน อย่าประมาทเด็ดขาดเลยนะ แค่ชั่วพริบตาเดียวก็อาจทำให้เรากลิ้งกับพื้นได้นะครับ
สวัดดีครับ
)
เจ็บแบบไม่มีวันหายอีกเลยคือ ขี่ DH นี่แหละ ดร๊อป โขดหิน ไม่สูงนะครับ แต่ทางลงมันก็มีโขดหินรับเป็นชั้นๆ แบบว่า เป็นน้ำตกเล็กๆที่แห้งแล้ว ล้อหลังก่อนเทคออฟ มันสดุด เราก็ลอยข้ามไป ข้อมือหักเลยครับ เข้าผ่าตัด เสียบเหล็กไว้สองเดือนหยุดพักไปหกเดือน ตอนนี้ขี่ได้แล้ว และไม่เสี่ยงเหมือนเดิม อีกแล้ว ระวัง ขี่พอสนุก ออกกำลังก็พอ ยังดีที่ใส่ชุดป้องกันแบบครบๆ ไม่งั้นหนักกว่านี้อีก ข้อมือก็ขืนๆ ไม่เหมือนเดิมแล้วครับ แม้ว่าจะขี่ได้ วิดพื้นไม่ได้อีกแล้ว