18 มีนาคม 2553
ได้มีโอกาสเดินทางมากรุงเทพฯ เพื่อติดต่อธุระส่วนตัวเลย ถือเป็นจังหวะดีในการที่จะปั่นจักรยานเที่ยวในแถวๆ กรุงเทพฯ และ ปริมณฑล
ผมออกเดินทางจากเชียงใหม่ในวันที่ 17 มีนาคม 2553 โดยรถไฟเที่ยวเวลา 14.50 และ ก็เอาเจ้า Fuji Touring ขึ้นมาพร้อมๆ กันด้วยเลย แต่รถไฟกว่าจะออกได้ก็ปาเข้าไป 16.30 น. ส่วนสาเหตุนั้นก็คงจะเป็นเพราะการเสียเวลาไปในระหว่างการเดินทาง กรุงเทพฯ – เชียงใหม่ ผมเลือกนั่งชั้นธรรมดาเก้าอี้ปรับเอน ค่าตั๋วราคา 431 บาท และค่าระวางสำหรับจักรยาน 100 บาท บวกค่าขนขึ้นรถอีก20 บาท รวมทั้งหมดก็ 551 บาท
การเดินทางก็เรียบร้อยดี ไม่ได้มีเหตุอะไรที่น่าเป็นกังวล โดยเฉพาะผลกระทบจากการประท้วงของกลุ่มผู้ชุมนุมเสื้อแดงในกรุงเทพฯ แต่วันนี้อากาศกลับคลึ้มๆ ดูแล้วว่าคงไม่แคล้วฝนตกแน่ๆ
รถไฟมาถึงหัวลำโพงประมาณ 9.30 น. ช้ากว่ากำหนดการณ์ตามที่แจ้งไว้ 4 ชั่วโมงกว่าๆ พอมาถึงก็จัดการเอาสัมภาระติดตั้งกับจักรยานให้เรียบร้อย เพราะจะต้องปั่นไปลาดกระบัง เพื่อไปพักกับชุมพล แต่ในตอนปั่นนั้นผมไม่รู้หรอกครับว่าจะไปลาดกระบังอย่างไร ก็เลยนัดเจอกันที่ bus terminal ของสนามบินสุวรรณภูมิ
ปั่นจักรยานในกรุงเทพฯ นี่ต่างจากที่เชียงใหม่มากๆ ที่เห็นชัดเจนเลยก็คือรถใหญ่ในกรุงเทพฯ เยอะมากๆ แถมยังไม่ค่อยจะสนใจจักรยานเท่าไหร่ด้วย แต่ก็อาศัยว่าปั่นในเมืองมาก็หลายครั้ง พอสักพักก็เลยชิน จุดสำคัญที่สุดของการปั่นในเมืองเช่นนี้คือ อย่ากลัว ครับ ไม่อย่างนั้นจะยิ่งไปกันใหญ่และจะปั่นไม่ได้เลย ถ้าเราทำใจให้ชินได้ สักพักเดี่ยวก็ปร๋อ
ปั่นในบางกอกนี่ดีอย่างครับ ทำความเร็วได้ดีมากเลย ผมปันอยู่เชียงใหม่นี่ความเร็วระดับ 25 กิโลเมตรสำหรับผมนี่ก็ถือว่าหรูแล้ว แต่มาปั่นในบางกอก ในระดับรอบขาที่เท่าๆกัน ที่นี่เล่นไปซะ 35 กิโลเมตร ผมปันมาทานก๊วยเตี๋ยวใส่ใข่ที่การเคหะฯคลองจั่น เพราะแต่ก่อนตอนที่อยู่ที่นี่ ก็มาทานทึ่ร้านนี้บ่อย ไม่ได้ทานมาสิบกว่าปี่ก็นึกถึงอยากจะมาทานอีก
ผมใช้เวลาปั่นจากหัวลำโพงมาการเคหะคลองจั่น ประมาณ 130 นาที
จากนั้นก็ปั่นออกมาทางร่มเกล้าฯ เพื่อมาสนามบินสุวรรณภูมิ ก็ปั่นมาเรื่อยๆ ครับ ถนนเรียบดีมาก ปั่นไปดูบรรยากาศสองข้างทางไปเรื่อยๆ เนื่องจากเป็นบ้านนอกเข้ากรุง เลยนู้นนะ ปั่นไปจนถึงตัวสนามบิน (ขึ้นทางยกระดับมา ไม่รู้ขึ้นได้ไงเหมือนกันครับ เพราะมารู้ตอนหลังว่าเขาอนุญาตให้แต่รถยนต์เท่านั้น) เลยต้องย้อนกลับมาอีกประมาณ 3 กิโลเมตรเพื่อมารอชุมพลที่ bus terminal
และก็ได้เจอชุมพลที่ bus terminal จากนั้นก็ไปอพาร์ทเม้นท์ของชุมพลที่ลาดกระบัง พออาบน้ำเรียบร้อย ก็ไปหาที่ทานข้าวและดี่มเบียร์กันนิดไม่หน่อย ฮาๆ
นอนกันเร็วครับ เพราะเมาด้วย (ตอนไปทาน เอารถยนต์ไป ไม่กล้าปั่นจักรยานไปกินเหล้าเหมือนที่เชียงใหม่ กลัวเดี๋ยวเขาหมั่นไล้เอา)
พวกเราสองคนวางแผนไว้ว่าพรุ่งนี้จะปั่นจักรยานไปบางกระเจ้ากัน แล้วเป็นอย่างไรพรุ่งนี้จะมาเล่าให้ฟังนะครับ
