ThaiMTB.com

...เมื่อหลายเดือนก่อนผมมีโอกาสได้พบนักจักรยานชาวอังกฤษโดยบังเอิญก็ "แซม"แหละครับ และเพราะวันนั้น มันเลยเป็นที่มาของทริปนี้ครับ จริงๆแล้วปีนี้ผมไม่ได้มีแผนมาปั่นที่อินโดฯเลย ผมมีแผนปั่นไปประเทศอื่นไว้แล้ว แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้ จากวันนั้นผมกับบุญเลิศปั่นไปส่งแซมที่กรุงเทพฯ เราคุยกันเล่นๆว่า ไม่แน่นะ เราอาจไปร่วมทริปด้วย เราแค่คุยเอาขำ แซมก็ฮา แต่แซมไม่ฮาเปล่าๆ เอารูปเราสามคนไปลงนสพ.New straits times ของอังกฤษ สาขามาเลเซียซะอีก ผมละงง รูปอื่นมีเป็นพันๆทำไมแซมเลือกรูปนี้







...ผมติดต่อแซม ถาม ไถ่ แซมอยู่เนืองๆ หนึ่งเดือนต่อมา แซมเขียนจดหมาย บอกว่าภายในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เขากำลังข้ามเกาะสุมาตรา มายังจาการ์ต้า เกาะชวา และจบทริปในทวีปเอเชียที่บาลี หากเรามีเวลาร่วมทริป สามารถมาเจอกันได้ที่นี่ เพราะแซมจะหยุดพักหลายวัน แต่หลังจากนี้แล้ว หากแซมข้ามไปออสเตเลีย มันเป็นการยากที่จะกำหนด,วัน,เวลาและสถานที่ในการร่วมทริปด้วยกันได้ ประกายแห่งความคิดเดินทางเกิดขึ้นทันที ผมถามบุญเลิศ สนใจมั๊ย เพื่อนสน ผมก็สน แต่หากเพื่อนไม่สน ผมก็สนอยู่ดี แหะๆ ๆ ผมเริ่มคิดวางแผนการ สอบถามวันที่ สถานที่ๆแน่นอน จากแซม ...และเริ่มขออณุญาตบุคคลสำคัญของชีวิตผม ยกแม่น้ำทุกสายที่มีในโลกมาเป็นความจำเป็น บางทีล้ำเส้นถึงขั้นเรียกได้ว่าประจบประแจง เลยทีเดียว.ฯลฯ ในที่สุด วีซ่าผ่าน

...แซมให้ข้อมูลมาว่า แซมจะข้ามเกาะสุมาตรา และมาถึงจาการ์ต้าก่อนวันที่5/2/10 ผมตัดสินใจโทรเช็คตั๋วกับหลายสายการบิน แต่สุดท้ายก็ได้การบินไทย ที่กำลังมีโปรโมชั่นลดราคาพอดี คือขาไปลงจาการ์ต้า ขากลับขึ้นที่บาหลี ด้วยราคาถูกกว่าหลายสายการบินอื่นแถมสะดวกกว่าในเรื่องนำจักรยานขึ้นเครื่องโดยไม่ต้องแพ็คอีกต่างหาก ผมถามเพื่อน โอมั๊ย !!! เพื่อนซี้ ตอบโอก็โอวะ!!!ความเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้นในชีวิตผมแบบฉับพลันทันทีอีกครั้ง!!!

...ผมส่งข่าวถึงแซม แซมตอบกลับมาว่า เขาจะจองห้องพักไว้ให้ และจะให้เขามารับที่สนามบินมั๊ย ที่นี่การจราจรยุ่งยากมากๆเลยนะ แซมว่างั้น...โห!เพื่อนแซม เราขอบใจนายหลายๆ แต่ขืนให้แซมมารับก็เสียฟอร์ม ทัวร์ริ่งสัญชาติไทยหมดอ่ะดิ ผมคิด กรุงเทพฯเราท้องถนนจราจลขนาดใหน ผมก็ปั่นมานักต่อนัก ทั้งปักกิ่ง ฮานอย แค่นี้ จิ๊บๆ สมัยเรียนปั่นจากบางกะปิ ไปร.ร.เพาะช่างก็ยังเอา ผมตอบไปว่าเราจะไปกันเอง ผมตอบแบบไม่ต้องคิด แต่ภายหลังเพิ่งจะคิดได้ว่า น่าจะคิดซะหน่อย. ก่อนตอบ

..เพราะกว่าจะถึง จากาต้า มันนรกสำหรับจักรยานจริงๆ กรุงเทพฯที่ว่าการจารจรคับคั่ง ลดระดับกลายเป็นแค่หัวเมืองชนบท ,ฮานอย ที่ฝูงมอเตอร์ไซด์ มากกว่าฝูงมด ต้องทำการบ้านอีกเยอะหากคิดจะตามความโกลาหลในกรุงจาการ์ต้าให้ทัน นี่ผมลืม กรุงปักกิ่ง และหัวเมืองเอกแต่ละมณฑลในประเทศจีน ที่แสนจะวุ่นวายไปเลย เพราะหากมาเทียบกับจาการ์ต้าแล้ว ไม่น่าจะติดอันดับไดๆ การจราจรในประเทศที่ผมกล่าวมานั้น มันเป็นได้แค่ภาพการจราจรแบบสโลโมชั่น ราวกับหนังแอ๊คชั่น ที่พระเอกคีนู รีฟ หลบห่ากระสุนจากเหล่าร้าย เพียงแค่หางตา ก็มองเห็นกระสุนทุกนัด!!!...มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ผมไม่ได้โม้!!!!

ประเทศอินโดนีเซียรายละเอียดคลิกตามลิงค์นะครับ
http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9B% ... 5%E0%B8%A2

ธงชาติและตราแผ่นดิน ประเทศอินโดนีเซีย




แผนที่ส่วนที่เราปั่นคือเกาะชวา(Java,Jawa)สีแดงครับ

ผมเริ่มต้นเดินทางที่ สัญลักษณ์รูปดาวและสนามบิน มายังจาการ์ต้า จุดสีแดงคือการเดินทางไปข้างหน้าในแต่ละวันครับ

ในที่สุด...หนังก็ฉาย...
ติดตามด้วยความอยากรู้... อยากเห็น..."เมืองแห่งภูเขาไฟ"

ฝากความระลึกถึง "คุณบุญเลิศ" ด้วยครับ..

.........................................................................................

คุณarunyapoom สวัสดีนะครับ กว่าจะหาเวลาได้ก็ยาก หากเอาว่างจริงๆ คงไม่ได้โพสต์ ตัดใจ ไปวันละหน่อยก็ยังดี เจอบุญเลิศ จะบอกให้ครับ ขอบคุณครับ......................มุก

5/2/10 สุวรรณภูมิ-จาการ์ต้า (แผนที่ช่วงที่1)
...ที่สุวรรณภูมิ หลังๆมานี่ ผมชักเริ่มจะชินกับระบบการจัดการแล้วครับ ผมก็มาบ่อย รับเพื่อนบ้าง ญาติบ้าง ส่วนหากขนจักยานไป ต้องยกนิ้วให้สายการบินไทยครับ ไม่มีเสียอะไรเพิ่ม ไม่ต้องแพ็ค แต่การเดินทางด้วยสายการบินนี้บางเที่ยว บางที่ มันออกจะแพงกว่าสายการบินอื่นๆ แต่เที่ยวที่ผมจองนี่ ถูกกว่าการูด้า สายการบินอินโดฯซะอีก เป็นช่วงโปรโมชั่นพอดี...เหมือนเดิม ยกจักรยานขึ้นชั่ง ก่อนไปที่แผนกโอเวอร์ไซด์ เจ้าหน้าที่เก็บรถ ส่วนเราก็เดินทอดน่องไป...เที่ยวบินนี้ออกจากสุวรรณภูมิ เวลา 8.30 ถึง สนามบินซูการ์โน-ฮัตต้า จาการ์ต้า เวลา 12.00



ติดสติกเกอร์ แล้วไปโลด

สนามบินซูการ์โน-ฮัตต้า
...มาที่นี่ มีแค่พาสปอร์ต(ก่อนหมดอายุอย่างน้อย6เดือน) ไม่ต้องขอวีซ่า อยู่เที่ยวได้ 30วันสบายๆ แต่มีเรื่องตื่นเต้นนิดหน่อย ก็ตอนตรวจพาสปอร์ตนี่แหละครับ มันมีการกรอกเอกสารที่เจ้าหน้าที่บนเครื่องบิน เอามาให้เรากรอก มีช่องหนึ่งถามว่าพักที่ใหน ผมเองก็ไม่รู้จริงๆ เห็นในลาว,เวียตนาม ไม่เห็นซีเรียส เราทั้งคู่ เขียน "Hotel"

...พอลงพื้น เจ้าหน้าที่ภาคสนามถามว่าพักที่ใหน ผมตอบยิ้มๆ "ไม่ทราบครับ" เท่านั้นเอง โดนซักซะยับเยิน ผมก็อธิบายว่าเรามาจักรยาน เราจะหาโรงแรมเอง แต่ดูเหมือนจะคุยกันไม่รู้เรื่อง ผมเลยบอกว่าผมมีเพื่อนที่ล่วงหน้ามาปั่นจักรยานที่นี่เดือนหนึ่งแล้ว บอกว่าชาวอินโดน่ารักมาก จริงๆแล้วผมพาออกนอกเรื่อง เจ้าหน้าที่สาวยิ้มบอกว่า"จริงง่ะ" บรรยากาสดีขึ้นเห็นๆ ผมเลยถือโอกาสควักเจ้า Garmin etrex คู่ใจออกมาชูให้เธอแล้วบอกว่า ผมถามเจ้านี่...เธอยิ้มแล้วมองหน้าเจ้าหน้าที่คนอื่นพร้อมพยักหน้า ผ่านได้ โหย โล่งอก แต่เราสองคนก็ออกเป็นคนสุดท้ายของเที่ยวบินนี้เลย ก่อนออกจากสนามบิน เราไม่ลืมแลกเงินที่นี่ ด้วยอัตราแลกเปลี่ยน 100,000รูเปีย=270บาท






กว่าจะผ่านได้ ทำเอาเครียด บุญเลิศและผมเตรียมตัวเดินทางออกจากสนามบิน



ออกจากสนามบินมานิดเดียวก็เจออนุสาวรีย์นี้ วันนี้เราเดินทางถึงที่พักด้วยระยะทาง 54km และถ้าไม่หลง มันจะเหลือแค่35km



เอาซะหน่อยก่อนเข้าเมือง ลักษณะปฎิมากรรมเหมือนซุ้มประตูที่เป็นเอกลักษ์ของที่นี่ไปใหนก็เจอครับ

ก่อนเข้าเมือง เรามุ่งหน้าถามทางไปถนน Jalan Jaksa เราต้องไปเปิดเน็ทที่นั่นเพื่อ เอาชื่อเกรทเฮ้า ที่แซมจองไว้ให้ แล้วเมล์มา เพื่อนๆคิดดูซิครับ มันเป็นการเดินทางฉุกละหุกจริงๆ เราปั่นผ่านรูปปั้นสมัยใหม่ ก็ไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร แต่ก็น่าสนใจดีครับ

จาการ์ต้า
...มันคือนรกสำหรับจักรยานจริงๆครับเมืองนี้ ฝนตกหนักทุกๆวัน บางวันสามเวลา สองข้างทางมีหลุมบ่อและทางเท้าที่ไม่มีฝาปิดท่อเยอะมาก เหมือนๆกับฉายา "กรุงเทพฯเมืองคนตกท่อ"ในสมัยก่อนไงงั้น ริมถนนที่น้ำขังเราไม่สามารถปั่นผ่านได้ เราไม่รู้เลยครับ ว่าใต้น้ำมันเป็นหลุม หรือถนน แต่ฝนตกก็มีข้อดี มอเตอร์ไซด์หายไปบางส่วน และเราสามารถปั่นออกกลางถนนได้มากขึ้น ผมนึกในใจ "กรุงเทพ นี้มันสวรรค์จริงๆ" ที่นี่ไม่เหมือนฮานอย ที่รถเยอะมากๆ แต่หากคุณไม่หยุด เขาก็หยุดให้คุณผ่านไปได้ จนพวกเราให้นิยามว่า"หลับตาเดินข้ามได้ในฮานอย"(หากไม่หลับตาอาจไม่กล้าข้าม เพราะรถเยอะมากๆ) แต่ไม่ใช่ที่นี่ ..คุณไม่หยุด คุณโดน!!!



ภาพนี้ไม่ใช่จะเยอะ แต่ผมมีโอกาสแค่นี้ ไอ้ที่โกลาหลกว่านี้ หมดปัญหาถ่ายภาพมาให้ชมจริงๆ



บนทางด่วน สะพานลอย มีพ่อค้าแม่ขายมาบริการยามคุณหิวได้ตลอดทางครับ เพิ่งเคยเห็นจริงๆ อะเมซิ่งมากๆ แต่ทริปนี้เรื่องดีๆมันทำให้ผมลืมเรื่องเหล่านี้เสียสนิท

ขอบพระคุณครับ คุณมุก และคุณบุญเลิศ สำหรับภาพและเรื่องราว ขอผมเกาะท้ายไปเที่ยวบาหลีด้วยคนนะครับ

............................................................................................................

สวัสดีครับ พี่เกษม แค่พี่เกษมมาเยี่ยมก็เป็นกำลังใจชั้นดีแล้วครับ ..ขอบพระคุณเช่นกันครับ..........มุก

ตามมาดูมุกกับบุญเลิศ...ลืมส่งโปสการ์ดจากเกาะชวาหรือเปล่า? เรื่องกรอกใบขาเข้าสนามบิน จนท.ด่านตม.พูดเป็นภาษาอังกฤษว่าอะไร? มุกจำบรรยายเขียนได้ไหม?

...เผื่อไว้ให้ฉันบินไปเนปาลคนเดียวขี่จักรยานไปตามลำพังในช่วงสงกรานต์ ๑๐-๑๘ เมย.นี้ อาจจะเจอคำถามจากเจ้าหน้าที่ขาเข้าสนามบินเนปาล เพราะไม่ได้จองที่พักเลย ได้ประสานงานร่วมมือกับกลุ่มจักรยานเนปาลมารับฉันไปด้วย

ออยไม่ลืมส่งโปสการ์ดจากเนปาล เพราะมีเพื่อนร้องขอฉันมีหลายคนแล้ว มุกจะเอาป่าวคะ?

....................................................................................................................

สวัสดีครับเสือออย เดี๋ยวผมจะส่งโปสการ์ดไปให้เสือออยนะครับ ซื้อมาจากบาหลีเลย รอรับละกัน ส่วนคำถามในใบกรอกบนเครื่องบินเนี่ย ช่องกรอกมันเป็นภาษาอังกฤษ น่าจะเป็นคำว่าAddress แต่ไม่แน่ใจนะครับ เดี๋ยวเจอบุญเลิศผมจะถามให้อีกทีครับ เสือออยจะไปเนปาลอีกแค่เดือนเดียว ดีใจด้วยครับ ถ้ไม่รบกวนขอโปสการ์ดด้วยคน ส่วนที่อยู่ผมจะอยู่ในโปสการ์ดที่ผมจะส่งไปให้เสือออยนะครับ........................มุก

รออ่านต่อเหมือนกันครับ เพิ่งรู้ว่าโหลดจักรยานขึ้นเครื่องฟรี เดียวกลางปีนี้ได้แอบเอาไปปั่นเล่นที่ญี่ปุ่นตอนไปดูงานให้บริษัทแน่ๆ

แต่พี่ออยเวลาบินไปปั่นทริปต่างประเทศ แล้ว Farmville ใครจะอยู่เฝ้าเก็บผักแทนละครับ 5 5 5 5 5

.......................................................................................

สวัสดีครับ คุณกระดิ่งทอง โห! ญี่ปุ่น นี่ก็ฝันผมเลยนะนั่น แต่คงต้องสะสมเงินอีกเยอะ เพราะใครๆก็ว่าค่าครองชีพที่นั่นแพงมากๆ ยังไงอย่าลืมถ่ายภาพมาให้ชมเยอะนะครับ............มุก

เล่าเรื่องได้สนุกทุกทริป...ขอบคุณกับเรื่องราวดี ๆ
ติดตามตลอด...สุดยอด...

.................................................................................................

ขอบคุณครับ คุณsang9.............................มุก

และแล้วการรอคอยก็สิ้นสุดลง ขอบคุณสำหรับเรื่องและภาพสวยๆครับ

...................................................................................................

สวัสดีครับ พี่หางแฮ้ม ยังคิดอยู่ว่าสักวันหนึ่งอยากได้เจอตัวพี่หางแฮ้ม สักครั้ง ในประเทศลาว ขอบคุณครับ...................มุก

เป็นนักเดินเรื่องที่ผมเคยบอกตัวเองว่า...จะไม่ยอมพลาดหากมีเรื่องราว
ของการเดินทางและเดินเรื่องจากคุณมุกครับ

..............................................................................................

ทริปนี้หากไม่มีคุณveenonoมาเยี่ยม ผมคงจะเหงาเหมือนกันครับ ขอบคุณครับ.........................มุก

...ด้วยการจราจร ที่ยิ่งกว่าจราจล โอกาสพลัดหลงกันสูงมาก แต่เราก็ซื้อซิมอินโดฯไว้สองซิมตั้งแต่ออกจากสนามบินแล้ว เผื่อฉุกเฉิน และเราก็นัดแนะกันว่า หากพลัดหลงกัน ให้ไปเจอกันที่โมนัส ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก jalan jaksa (jalan แปลว่าถนน)


...ในที่สุดเราก็หลงกันจริงๆ ต่างคนต่างกระเซอะกระเซิงท่ามกลางการจราจล ไปกันคนละทิศทาง ผมตรงไปที่อนุสาวรีย์โมนัส หรือสัญลักษณ์จาการ์ต้า ลักษณะเป็นแท่งหินสี่เหลี่ยมปลายแหลม ทำจากหินอ่อน สูง 137m ที่นั่นบุญเลิศยืนยิ้มรอผมอยู่ก่อนแล้ว เรื่องราวของอนุสาวรีย์โมนัส ผมขอเล่าต่อภายหลังนะครับ เพราะเรามีแผนไปที่นี่กันอยู่แล้ว



อนุสาวรีย์โมนัส


Jalan Jaksa
...เมื่อเราถึง jalan jaksa ก็ไกล้ค่ำแล้ว เรารีบหาร้านเน็ท ซึ่งก็หาได้ไม่ยาก ที่นี่ถ้าจะเทียบมันก็คือ ถนนข้าวสารเมืองไทยนั่นแหละครับ เพียงแต่มันก็ยังเทียบกันไม่ได้ในด้านปริมาณของนักท่องเที่ยว ผมดูเมล์ที่แซมส่งมา อะโห 4 ฉบับ แซมคงกังวล เพราะผมไม่เช็คเมล์สักที และเมื่อเปิดเมล์ ก็เจอชื่อ Bloem steen hostel(hotel=hostel ภาษาอินโดฯ ) ผมถามร้านเน็ทที่นั่น เขาบอกห่างจากตรงนี้ไม่ถึง50เมตร ผมเดินตามที่เขาบอก เลี้ยวขวาเข้าซอยแคบๆ 20เมตรถึงเลย เราเช็คอินชื่อแซม ต่างคนต่างเหน็ดเหนี่อยมาก อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายตัว เราออกไปเดินหาอาหารมื้อค่ำ ก่อนตบท้ายด้วยBintang เบียร์สัญชาติอินโดรสชาติดี ราคาเดียวกับเบียร์สามขวดร้อยบ้านเรา จริงๆผมงดดื่มทั้งเหล้า,เบียร์มาตลอด แต่สำหรับการเดินทางหลังๆนี่ชักจะยกเว้นอยู่เรื่อย สงสัยคงจะยกเว้นทุกทริปซะแล้ว ...จบวันแรกในอินโดฯ ด้วยระยะทาง 54km อย่างอ่อนล้าเป็นที่สุด พรุ่งนี้ แซมจะมาหาเราที่นี่ สามโมงเช้าตามนัด

ระหว่างพักมาเรียนภาษาอินโดฯกันหน่อยนะครับ

0 Nol นอล
1 Satu ซาตู
2 Dua ดัว
3 Tiga ติ๊กา
4 Empat อัมปัด
5 Lima ลิมา
6 Enam อันนาม
7 Tujuh ตูจู
8 Delapan เดลาปาน
9 Sembilan เซมบิลาน
10 Sepulah เซปูลู

Good morning - Selamat Pagi (เซลามาต ปากี) 3 am – 9 am
Good afternoon - Selamat Siang. (เซลามาต เซียง) 9 am – 3 pm
Good evening - Selamat Sore. (เซลามาต ซอเร่) 3 pm – 6 pm
Good night - Selamat Malam. (เซลามาต มาลาม) 6 pm – 3 am
Goodbye - Selamat Tinggal. (เซลามาต ติงกัลลา)

คำว่ากิน Makan (มากัน) ส่วนคำว่าอาหาร ก็เติม -an ต่อท้ายคำกลายเป็น makanan(มาคานัน) ส่วนคำว่าดื่ม กับเครื่องดื่ม คือ Minum(มีนุ่ม)กับ Minuman(มีนูมัน)
ประเภทข้าว Nasi(นาซิ) ถ้าเราต้องการข้าวผัด เราก็จะสั่ง Nasi Goreng(นาซิ โกเร็ง) เพราะคำว่า Goreng หมายถึงการผัดหรือทอด เช่น Ayam Goreng(อะยัม โกเร็ง) คือไก่ทอด
เนื้อวัว(Sapi:ซาปิ) แพะ(Gambing:กัมบิ่ง) เป็ด(bebek:เบเบ๊ก)
สะเต๊ะ(Sate) มีทั้ง Sate sapi, Sate gambing และ Sate Ayam แต่ไม่มีหมูสะเต๊ะ (Sate Babi:ซาเต๊ะ บาบี้) เพราะอินโดฯเป็นประเทศอิสลาม

...สำหรับร้านที่มีอาหารโชว์อยู่คล้ายๆร้านข้าวแกงนั้น เรียกกันว่า Nasi Padang เค้าจะเอาอาหารมาตั้งเต็มโต๊ะไปหมดเลย อยากกินอะไรก็ตักใส่จานเรา เค้าจะคิดเงินเฉพาะที่เรากินเข้าไป เช่นเค้าอาจจะเอาไก่มาให้เรา 3ชิ้น แต่เรากินไปชิ้นเดียว เค้าก็คิดแค่ชิ้นเดียว
ก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้น เค้าเรียกว่า Baso(บะโซ) ทีนี้เราอยากได้เส้นอะไรก็เลือกเอา ส่วนเส้นหมี่ก็จะเรียกว่า Bihun(บีฮุน) ส่วนบะหมี่จะใช้คำว่า mie หรือ Bakmi

...เครื่องดื่มบ้าง อันดับแรกเลยก็คือน้ำเปล่า เรียกว่า Air Putih (อาอีร ปูตีห์) คำว่า Air ในภาษาอินโดฯแปลว่าน้ำ ส่วนคำว่า Putih แปลว่าสีขาว