ThaiMTB.com

นิราศรุดขึ้นรถไฟไปทางเหนือ
ปลายตุลาหน้าหนาวเข้ามาเจือ
เพื่อมุ่งหมายปลายสุดอยุธยา

ยี่สิบสามตุลาปีห้าหนึ่ง
ขอรำลึกนึกถึงองค์เจ้าฟ้า
พระปิยมหาราชกษัตรา
ธ เป็นดั่งราชบิดารถไฟไทย

จากบ้านวัชรพลจนหลักสี่
แปดโมงเช้าปั่นจี๋มิเหลวไหล
รามอินทรามาบางเขนมิห่างไกล
แดดสีทองผ่องอำไพให้เห็นทาง

เจ้า"เสี่ยวหง"ลูกน้อยคอยแต่อ้อน
จักรยานดาฮอนคอยเคียงข้าง
สลับจูงปั่นจอดตลอดทาง
สลับคิดถึงนางในคำนึง

1

ถึงดอนเมืองเมียงมองกล่องกระจก
หยิบสตางค์จากพกมาใบหนึ่ง
คนจ่ายตั๋วในนั้นก็พลันดึง
ยื่นตั๋วสิบโมงครึ่งดึงให้มา

ชะรอยง้อรอรถไฟอีกหลายเที่ยว
ชั่วโมงกว่าเลยเชียวไม่เข้าท่า
ซ้ำเป็นรถไฟฟรีวิถีประชา
นโยบายหกเดือนกว่ารัฐบาล

สัมภาระค่าระวางตั้งเก้าสิบ
ต้องจับหยิบยกขนจนเหงื่อพล่าน
แล้วจึงขึ้นอีกโบกี้อย่างซมซาน
เหมือนลนลานบ้านนอกเข้าตรอกกรุง

ชื่อรถฟรีแต่หูฉี่เป็นที่สุด
เดินสะดุดขาขวิดติดกันยุ่ง
ของเกะกะกีดขวางอีรังอีรุง
ฉึกกระทุ้งฉึกกระชั้นใจสั่นรัว

1

ชะรอย

ทั้งพระสงฆ์องคเณรเป็นหลายรูป
เบียดกันจนผอมซูบเห็นแต่หัว
เสียงครึกครากจากโบกี้สิน่ากลัว
คนหนีบตั๋วเสียงกิ๊กแก๊กแปลกหูตา

พ้นรังสิตเข้าเชียงรากแทบรากเลือด
สายลมเคล้าแดดเดือดปะทะหน้า
เสียงปลาหมึกปิ้งย่างร้องดังมา
จอดที่คลองพุทราสถานี

บางปะอินสถานีตีตั๋วไว้
อยู่ไม่ไกลคลองพุทราที่ว่านี้
รถไฟจอดก็รีบปั่นโดยทันที
จุดหมายมีข้างหน้าอย่าช้าไป

บ้างก็ปั่นพลันจอดไว้เพื่อถ่ายรูป
สองข้างทางล้วนสถูปเจดีย์ใหญ่
มีแม่น้ำลำคลองมองไกลไกล
เห็นเป็นแควแม่น้ำใหญ่เจ้าพระยา

มีตลาดขายของทั้งสองฝั่ง
ริมถนนจนกระทั่งประจัญหน้า
ชื่อตลาด"โก้งโค้ง"ดูแปลกตา
จึงแวะหาน้ำกินอย่างยินดี

มีของขายหลายอย่างทั้งกินใช้
เป็นของฝากมากมายจากหลายที่
จึงได้สั่งข้าวหลามตามพิธี
กระบอกยี่สิบบาทรสชาติละมุน