ThaiMTB.com

ทริปนี้เกิดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 มี.ค. 53 ก็คือเพิ่งผ่านไปสดๆ ร้อนๆ เมื่อวานนี่เอง สำหรับเส้นทางต้องยกเครดิตให้ท่าน suwannasree ซึ่งได้ไปสำรวจไว้นานแทบจะเป็นปีแล้วครับ จำนวนสมาชิกทั้งหมด 9 ท่าน ได้แก่ 1) ท่านสมศักดิ์ -- หัวหน้าก๊วน 2) ผอ.เรวัติ 3) ท่านถาวร 4) ท่านรังสรรค์ 5) ท่านโสภณ 6) ท่านเอก -- วรันพร 7) ท่าน Hemgo 8) ท่านบอย 9) ผมนี่แหละ

ทริปนี้มีสมาชิกมาปั่นใหม่อยู่ 2 ท่าน ท่านแรก นี่ถือเป็นนิมิตหมายอันใหม่ของก๊วนชวนเที่ยวที่มีสมาชิกเป็นชาวต่างชาติ ได้โกอินเตอร์กันก็คราวนี้แหละครับท่านผู้ชม นั่นคือ Mr.Hemgo ซึ่งพิสูจน์ฝีไม้ลายมือแล้วว่าอยู่แถวหน้าตลอด ส่วนท่านที่สอง เป็นคนเก่าที่มาปั่นใหม่ นั่นคือ ท่านโสภณ หรือ ต๋อย หรือ มังกร เอิ๊กๆๆ

7.00 น. รวมตัวกันที่คลินิคทันกรรมหมอปุ๋ย ทุกท่านกระตือรือร้นตรงเวลาดีมากครับ ไม่ต้องรอกันเลย 7.30 น. จึงมาถึง อ.กมลาไสย (ความเร็วเฉลี่ยคือ 30 ป๊าด....!)

หลังจากนั้นก็จะมุ่งไปทาง อ.ร่องคำ (กาฬสินธุ์) มีทางดีๆ ก็ไม่ไปครับ เลือกเส้นทางบ้านโพนงาม-นาเรียง-ร่องคำ เจอชนบทเข้าไปแบบเต็มๆ ครับ





ถึงบ้านโพนงาม (10 กม.) ต้องจอดรอสมาชิกที่หายไปจากจอเรดาห์ รอ..ท่านมังกร มาช้ามากอย่างผิดปกติ อ๋อ..ยางรั่วครับ





รถยางรั่ว..ปั่นไม่ออก เลยต้องมาปะกันครับ ท่านมังกรหยิบยางสำรองซึ่งได้จากคนดงมา การเปลี่ยนเป็นไปอย่างรวดเร็วสมมืออาชีพ

ระหว่างที่กำลังช่วยกันเปลี่ยนยางกันอยู่นั้น ก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่ชวนหวาดเสียวเกิดขึ้น เมื่อมีถุงวัตถุใบใหญ่หล่นมาจากรถกระบะที่วิ่งผ่านไปค่อนข้างเร็ว โชคดีมากที่ไม่โดนสมาชิกที่นั่งๆ ยืนๆ อยู่ริมถนน (ขออนุญาตเรียกว่า "ความมักง่าย" ครับ)




ส่วนการเปลี่ยนยางของเราก็ดำเนินกันต่อไป เปลี่ยนเสร็จแล้วก็สูบลม ..ทำไมสูบไม่เข้าหว่า ไม่ว่าจะเป็นสูบไทย สูบลาว หรือสูบฝรั่ง สูบเท่าไหร่ๆ ยางก็ไม่พองออกมา ไม่แข็งสักที





เอ๊ะ..มีร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์อยู่ฝั่งตรงข้ามนี่เอง เลยไปขอใช้สูบดู ถึงได้รู้ความจริงว่าท่านคนดงหวังดีแต่ประสงค์ร้าย..เนื่องจากยางสำรองที่ให้มามีรูรั่วบักใหญ่อีก 2 รู เลยต้องปะเส้นเดิมเอาครับ

สังเกตเส้นทางช่วงนี้จะมีเศษขวดแก้วเยอะมากครับ สงสัยว่าท่านมังกรอาจขับชิดขอบทางไปหน่อย เลยเสียเวลาไปประมาณครึ่งชั่วโมง ผ่านบ้านนาเรียงใกล้ถึง อ.ร่องคำแล้วครับ และแล้วรถของเฮียถาวรก็มีอันเป็นไป (วันนี้เป็นอะไรน้อ???) คราวนี้ไม่ใช่เศษแก้วครับ แต่เป็นตะปูอันบักยาว

เฮียถาวรถือเป็นผู้มีประสบการณ์ในการเดินทาง (ไปลาวมาแล้ว) เลยจัดการได้ไม่ยากเย็น เจ้าของเส้นทางย้อนกลับมาดูและช่วยออกแรงนิดหน่อย





แล้วก็ถึง อ.ร่องคำ รอเฮียถาวรไปเติมลมอีกหน่อย (ส่วนน้ำมันจากตู้นี่เราไม่สน)






เดินทางต่อครับ ผ่านสวนสาธารณะกุดลิง เห็นสวยดีแวะถ่ายรูปแล้วก็เดินทางต่อ เข้าเขต จ.ร้อยเอ็ดที่ อ.โพธิ์ชัย

วันนี้ถือว่าแดดเปรี้ยงมากๆ เลย ผมเองก็พิกัดไม่ถูกแล้วว่าท่านรังสรรค์พาไปทะลุที่ไหนบ้าง และนี่ก็เป็นจุดพักรอแห่งหนึ่ง






กลุ่มแรงหน้าเดิมๆ ต้องรอกลุ่มหลังตามระเบียบ

แล้วเราก็ข้ามแม่น้ำชี ซึ่งจุดนี้จะดูไม่ค่อยคึกคักสักเท่าไหร่เพราะสังเกตดูมีแพ (ร้านอาหาร) แค่เจ้าเดียว และก็ยังไม่มีคนด้วย ไฮไลต์ของแถวนี้คือฝายร้อยเอ็ดครับ








และนี่คือบันไดปลาโจน




ถึงตรงนี้เป้าหมายเราก็เปลี่ยนไป จากจะต้องปั่นไปทานอาหารที่คุณรังสรรค์หมายตาไว้ เฮียถาวรเสนอไอเดียว่าเราน่าจะไปกินที่ร้านอาหารชื่อดังแห่งอำเภอธวัชบุรี ทุกคนก็ไม่ขัดข้องและก็ได้รับการแนะนำเส้นทางอย่างดีจากพี่ รปภ.ที่นั่นครับ ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างสูง

ทิวทัศน์สองข้างทางละแวกนี้จะเป็นทุ่งนาเขียวขจีเนื่องจากเป็นฤดูทำนาปรัง ส่วนที่ไม่ได้ทำนาปรังก็จะแห้งแล้งแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ถึงตรงนี้ใครปั่นเร็วอยู่แถวหน้าก็จะไม่ได้เข้ากล้อง มีแต่ผมกับท่านมังกรเท่านั้นที่คุ้มกว่าใครๆ เพราะได้ชมทิวทัศน์กันอย่างเต็มอิ่ม อิอิๆๆ





ปั่นมาไกลก็ต้องมีหิวกันบ้าง ท่านมังกรเลยแวะเติมพลังซะที่ร้านค้าประจำหมู่บ้าน (เจอนักล่าเอาผลงานมาโชว์ให้ได้เห็นกัน)




เรามาทางนี้ครับ น่าสังเกตอยู่ประการหนึ่งก็คือที่นี่มีแท็กซี่มิเตอร์เยอะมาก (แบบเดียวกับใน กทม. เลย อิอิ) ...รูปนี้สังเกตคำในป้ายนะครับ

ออกถนนใหญ่ 4 เลน เป็นทางที่จะไป อ.โพนทอง ผู้นำทางหาทางลัดเพื่อจะไป อ.ธวัชบุรี เจอวัยรุ่นกลางทางบอกว่า อีก 2 กิโลฯ (ซาบซึ้งเป็นอันมากครับ เพราะเป็น 2 กิโลแม้วแบบที่เค้าว่าจริง)

ถึงร้านอาหารเป้าหมายในเวลาเหมาะเจาะ (หิวพอดี) สังเกตเห็นมีรถยนต์มาจอดเยอะมากแสดงว่าของเค้าคงดีจริงๆ อย่างวีโก้คันนี้ทะเบียน "จันทบุรี" เชียวนะครับ







และเราก็ได้พบกับญาติสนิททางกาฬสินธุ์ที่นักปั่นในจังหวัดเรารู้จักดี นั่นคือ เฮียต้อย แห่งร้านต้อยจักรยานนั่นเอง (เชื่อแล้วล่ะครับว่าร้านนี้เค้าดังจริงๆ)




อาหารหลายๆ อย่างก็ประดังกันเข้ามา

กินข้าวเสร็จประมาณบ่ายโมงครึ่ง แดดเปรี้ยงๆ ร้อนมากมาย เลยไปหาที่รีแล็กซ์กันนิดหน่อย ไปได้ที่พักชั้นดีที่สถานีตำรวจทางหลวง (ต้องขอขอบคุณที่อำนวยความสะดวกนะครับ)

[



ดูสภาพการนอนพักผ่อนในห้องพักนะครับ (ส่วนท่านที่ยกขาพาดเตียงทั้งสองข้างให้ทายนะครับว่าใคร)

ยังไม่ทันจะบ่ายสาม สมาชิกก็ชวนกันกลับ ในขณะที่แดดยังไม่ลดความร้อนแรง เราเลือกที่ปั่นไปตามถนนเลี่ยงเมืองซึ่งจริงๆ แล้วก็ไกลกว่าทางเข้าเมืองอีก เห็นป้ายร้าน 7-11 ทางไปกาฬสินธุ์ความรู้สึกตอนนั้นเห็นได้เห็นสวรรค์เลยครับ (ปั่นตามเจ้าบอยกลางแดดเปรี้ยงๆ แทบเป็นไข้ครับ)

และนี่ก็บรรยากาศที่ร้าน 7-11 ต่างก็ดูแลตัวเองกันเต็มที่ (ผลเกลือแร่นี้ลงทุนเอามาจากบ้านเชียวนะ)








รูปสุดท้ายนี่เป็นเทคโนโลยีที่เพิ่งเคยเห็นจากรถของ Hemgo บอกว่าเป็นเบาะลม มีที่ปั๊มลมในตัวเพื่อปรับแข็งอ่อน