ThaiMTB.com

ก่อนอื่นต้องบอกไว้ก่อนครับว่า การปั่นเพื่อเดินทางไปเชียงรายครั้งนี้ ไม่ได้ปั่นเพื่อแก้บน ไม่ได้ปั่นเพื่อรณรงค์ลดโลกร้อน ไม่ได้ปั่นเพื่อเรียกร้องให้ใครสนามฉันท์กับใคร แต่ปั่นเพราะอยากปั่นไปเยี่ยมพี่สาวที่เชียงรายและคิดว่าตัวเองมีความสามารถปั่นถึง

โดยจุดมุ่งหมายแต่แรกนั้น เพื่อเข้าร่วมมหกรรมคนพันธุ์อึดพิชิตอินทนนท์ ที่จัดขึ้นโดยชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพจอมทองที่มีขึ้นในวันที่ 14 กพ .53

ทริปแรกในชีวิต / กระทิงโทน กระโจนเดี่ยว...ทะลุฟ้า 1,198 กม. กรุงเทพ - เชียงราย - ท่าขี้เหล็ก - ดอยแม่สลอง - ดอยอินทนนท์.

...

จวนสิบเอ็ดโมง วันที่ 6 กพ. 53 (วันที่สองของการปั่น) ผมโบกมืออำลาคุณณัฐ พันไมล์ ที่นั่งรอกลุ่มไม้ค้ำตะวันตามมาสมทบ เพื่อปั่นเดี่ยวขึ้นเชียงราย ตามเส้นทางทางหลวงหมายเลข 1 ลพบุรี-โคกสำโรง

ในช่วงเช้าที่ผ่านมา หลังจากเสร็จอาหารเช้าที่ตลาดบางปะหันแวะไปไหว้พระใหญ่ที่วัดอินกัลยา 07.10 น.ครั้นกลุ่มไม้ค้ำตะวันมากันพร้อมหน้าก็ออกเดินทาง

ในช่วงแรกๆก็เกาะกลุ่มกันดี แต่พอผ่านไปสักชั่วโมงเศษ ก็เริ่มแยกกลุ่ม มีคุณณัฐขาแรงผลัดกันเป็นหัวลาก สลับกับพี่ประสาท พี่สมนึกและผม พอสามสิบกิโลผ่านไปคุณณัฐก็พาผมทิ้งโด่งมองหากลุ่มหลังไม่เจอ แวะเข้าพักที่ศาลาข้างทาง คุณณัฐแวะเติมพลังด้วยน้ำส้มและไอตีม ส่วนผมก็ได้น้ำเปล่าทดแทนเหงื่อเข้าไป

สักพักพี่ประสาทตามมาและแซงขึ้นไปไม่หยุดพัก ผมออกรถตามไป สักพักคุณณัฐตามมาสมทบและขึ้นเป็นหัวลากนำไปจนถึงแยกเข้าเขตเมืองลพบุรี หลังจากตกลงกันว่าจะไปรอกลุ่มหลังที่ปรางค์สามยอด ทั้งสามคนก็มาเตร็ดเตร่เก็บภาพวัดพระศรีมหาธาตุ พระปรางค์สามยอด ไหว้ศาลพระกาฬ

พี่ประสาทวานให้ผมเก็บภาพตอนให้กล้วยกับลิงไว้เป็นที่ระลึก เจ้ากรรมความไวของลิง คว้ากล้วยไปตั้งแต่ยังไม่ทันตั้งตัว ภาพที่ได้จึงออกมาแบบต่างตกใจ ไม่รู้ใครขู่ใคร ดูก็น่ารักไปอีกแบบ

หลังจากรอกลุ่มหลังไม่มีท่าทีว่าจะมา คุณณัฐก็ปรึกษากับพี่ประสาทว่าจะไปรอกลุ่มหลังที่แยกโคกกระเทียม ผมก็เกาะคุณณัฐมาเรื่อยๆ ออกมาจากตัวเมืองลพบุรีสักเกือบสิบกิโลเมตร กลุ่มใหญ่ก็โทรบอกจะแวะกินข้าวเที่ยงที่ในเมืองลพบุรี ทั้งสามคนที่นำมาก่อนตัดสินใจไม่ย้อนกลับแต่จะหยุดรอที่แยกโคกกระเทียม ปั่นมาได้สักพักคุณณัฐก็อัดนำทิ้งโด่งมีเพียงผมเกาะตามมาติดๆ จนถึงแยกโคกกระเทียม แวะกินก๊วยจั๊บที่ร้านป้าหล่อ ถือโอกาสชาร์ทแบตกล้องถ่ายรูปส่วนคุณณัฐขอแยกตัวไปกินอาหารตามสั่งที่ร้านเพิงข้างทางฝั่งตรงข้าม

เป้าหมายของกลุ่มไม้ค้ำตะวันจะปั่นไปหยุดพักที่อำเภอหนองม่วงบ้านพักสมาชิกกลุ่มที่จะสมทบไปอีกสองสามท่าน โดยค้างคืนที่บ้านลุงเดช ผมดูเวลาก่อนหยุดพักกินอาหารตอนนั้นสิบโมงเศษ มีเวลาเหลือเฟือสำหรับวิ่งผ่านโคกสำโรงไปหนองหนองม่วง ชวนคุณณัฐว่าปั่นไปเชียงรายกันมั๊ย เพราะผมอยากไปเชียงราย ไปเยี่ยมพี่สาวและพาหลานชายอีกคนไปเชียงใหม่เพื่อปั่นขึ้นดอยอินทนนท์

คุณณัฐตอบว่าจะต้องกลับจากเชียงใหม่ในวันที่14 กพ. โดยทางสายการบินไทยหลังจากลงจากดอยอินทนนท์ ผมบอกว่า ทันแน่นอนเพราะผมก็จะไปปั่นขึ้นอินทนนท์ด้วย แต่คุณณัฐยังอยากร่วมกลุ่มไม้ค้ำตะวันไปเชียงใหม่ คุณณัฐเตือนผมด้วยความเป็นห่วงว่า พี่อย่าแยกตัวปั่นเดี่ยวขึ้นเชียงรายเลย มันไกลและอันตรายเกินไปสำหรับทริปแรกในชีวิตของพี่ ผมได้แต่กล่าวขอบคุณคุณณัฐที่เป็นห่วงและได้มีโอกาสร่วมทางกัน

11.00 น. วันที่ 6 กพ. ผมเริ่มปั่นเดี่ยวมุ่งสู่อำเภอโคกสำโรง

ในใจก็นึกถึงเมื่อวานที่ได้มีโอกาสปั่นมากับกลุ่มผู้อาวุโสไม้ค้ำตะวัน ได้ประสบการณ์มากมาย

...

ประสบการณ์ร่วมกับกลุ่มไม้ค้ำตะวัน เริ่มจากที่ตัดสินใจว่าจะไปร่วมคนพันธุ์อึดพิชิตดอยอินทนนท์ ครั้งที่3 ในวันที่ 14 กพ. ผมก็เริ่มหาข้อมูลว่าจะเดินทางอย่างไร ทั้งการนั่งรถทัวร์ นั่งเครื่องบิน หรือขับรถยนต์ขึ้นไปเอง แต่ก็มาปิ๊งกับกลุ่มไม้ค้ำตะวันชวนปั่นกรุงเทพ-เชียงใหม่ ทางเว็ปThaiMTB ผมได้ข้อแนะนำดีๆทั้งจากคุณลุงสมพล เจ้าของกระทู้ แต่ติดตั้งไปแข่งขันกีฬาผู้สูงอายุ และทั้งจากคุณลุงไพศาลที่จะเป็นผู้นำกลุ่มเดินทางครั้งนี้

เช้าวันที่ 5 กพ. หลังจากแยกกับเพื่อนที่มาส่ง ผมปั่นจากปั๊มตราดาวเลียบถนนวิภาวดีฯ ผ่านหน้าปตท.สำนักงานใหญ่ มาถึงสวนรถไฟจุดนัดหมายประมาณ เจ็ดโมงนิดๆ

แวะมากินข้าวต้มที่ร้านต้นตาล ได้พบปะกับบางส่วนของกลุ่มที่จะร่วมทริป หลังจากนั้นก็มารอที่ในบริเวณภายในสวนรถไฟ

ผมเดินเก็บภาพเป็นที่ระลึกบางส่วนไว้ทั้งผู้เดินทางและผู้มาส่ง พอเจ็ดโมงครึ่งก็พร้อมออกเดินทาง ผมเซ็ทไมล์เป็นศูนย์ เริ่มจับระยะทาง ออกเดินทาง

ขออนุญาตขอภาพ รูปหมู่จากกล้องคนจิ๊ปครับ.

ปั่นเลียบทางรถไฟ ถนนโลคั่ลโร็ด ผ่านดอนเมือง บางปะอิน ประมาณสิบโมงครึ่งกลุ่มก็มาถึงตลาดโก้งโค้ง ซึ่งกลุ่มนักปั่นจักรยานกรุงเก่า นำโดยพี่ไก่ พี่เปี๊ยก พี่แป๊ะ(ไม่แน่ใจว่าจำชื่อได้ถูกต้องหรือเปล่า) ได้มารอรับอยู่แล้ว พูดคุยทักทายกับกลุ่มผู้อาวุโส กินน้ำกินท่ากันแล้ว ก็นำเดินทางสู่ตัวเมืองอยุธยา มาแวะที่วัดพนัญเชิง แล้วพาไปเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวที่ร้านเฮียเหลาที่หน้าวัดใหญ่ชัยมงคล

ขอชมบรรยากาศด้วยคนครับ

ครั้งพออิ่มหนำสำราญกันแล้ว ก็มุ่งสู่วัดตะเคียน อำเภอบางปะหัน

มาถึงวัดตะเคียนประมาณบ่ายโมง พี่ไก่พาไปดูสถานที่ที่จะพักและขออนุญาตเจ้าอาวาสพักหนึ่งคืน ทางวัดก็เปิดศาลาการเปรียญหลังใหญ่ให้พัก ส่วนผมขอกางเต้นท์พักที่ศาลาหลังเล็กซึ่งเดิมเป็นโรงครัวเก่า โดยคุณลุงดวง มากางเต้นท์ข้างๆ นอนด้วยกัน

กลุ่มพี่ไก่ขอตัวกลับ แต่ไหว้วานให้เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ป้อมยามอำเภอที่เป็นเพื่อนกันแวะมาดูความเรียบร้อยให้ นับเป็นน้ำใจที่ได้รับจากกลุ่มเพื่อนจักรยานกรุงเก่าจริงๆ

ต่างคนต่างพักผ่อน ซักเสื้อผ้า พอบ่ายก็ออกไปตลาดบางปะหันเพื่อหาอาหารเย็นกินกัน ผมได้ข้าวเหนียวไก่ทอดสบายไป

อาบน้ำอาบท่าเสร็จ เข้ามานั่งคุยกับกลุ่มผู้อาวุโสสักพัก ก็แยกย้ายกันเข้านอน

หนึ่งวันหนึ่งคืนกับการได้ร่วมกับกลุ่มไม้ค้ำตะวัน นับเป็นประสบการณ์ที่ดี มีคุณค่าแก่การจดจำ มิตรภาพน้ำใจ ที่ได้รับ ทั้งจากคุณลุงไพศาล คุณลุงดวง พี่เทพ พี่ประสาท พี่สมนึก พี่สิงขร คุณจิ๊ป และคุณณัฐ

.
.
.

11.36 น. 6 กพ. 53 กลับมาสู่ปัจจุบัน ผมเริ่มปั่นเดี่ยวมาบนถนนจากลพบุรีมุ่งสู่อำเภอโคกสำโรง มาถึงป้ายบอกระยะทางถึงนครสวรรค์ 141 กม. ปั่นมาอีกสิบนาทีถึงป้ายบอกระยะทางถึงตากฟ้า 44 กม. คำนวนเวลาคร่าวๆ หากแรงไม่หมดไปก่อนผมจะถึงนครสวรรค์ก่อนมืดคือประมาณหกโมงครึ่ง ที่นครสวรรค์นัดพรรคพวกที่รู้จักซึ่งได้เตรียมที่พักให้หนึ่งคืนในอันที่จะค้างแรม

ประมาณเที่ยงเศษ ผมปั่นมาถึงเนินเล็กๆ ที่ชอนสารเดช ปั่นอัดขึ้นมา ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย เจอะสถานีอนามัยอยู่ข้างหน้า ไม่รอช้าผมแวะเข้าไปขอน้ำเย็นเติมกระติก เจ้าหน้าที่สาธารณสุขใจดี ให้เกลือแร่ซองมาหลายซอง พร้อมเติมน้ำเย็นในกระติกติดรถมาจนเต็ม ต้องขอบคุณในน้ำใจจริงๆ

เที่ยงครึ่งผมออกเดินทางจากสถานีอนามัยชอนสารเดช ประมาณยี่สิบนาทีผมก็มาถึงอำเภอหนองม่วง ที่ๆกลุ่มไม้ค้ำตะวันจะพักค้างแรมกันที่นี่

บ่ายโมงเศษผมปั่นเดี่ยวทะลุอำเภอหนองม่วงมุ่งสู่อำเภอตากฟ้าตามเส้นทางหมายเลข 1 ผ่านร้อยยี่สิบกิโลมาเริ่มล้าที่หน้าขา แต่ยังก้มหน้าก้มตาปั่นไปเรื่อยๆ เส้นทางนี้เป็นเส้นทางที่ผมไม่เคยผ่านมาก่อน ไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ผมปั่นผ่านภูมิประเทศที่ค่อนข้างราบมีเนินเล็กๆประปรายสองข้างทางที่เป็นไร่มันสัมปะหลังและพืชไร่อื่นๆ เช่นอ้อย ข้าวโพด ดินที่ปลูกก็แลดูอุดมสมบูรณ์