ThaiMTB.com

เหตุผลที่ผมสมัครไปทริปนี้ลงไว้ใน ตามลิ้งค์ประกาศชวนปั่นเลยครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &t=1547747

วันแรกออกจากกรุงเทพตี4.30น ถึงเชียงราย 19.30น
ค่ารถ500บาทรวมจักรยานแล้วถูกมาก เสื้อจักรยานผมสั่งสองตัว
ล่วงหน้าสองเดือนแจ้งผมได้รับเงินแล้วจะส่งEMSให้ 1ธ.ค.59
ผมได้รับแต่คำว่าขอโทษแทนเสื้อ(เสื้อที่ผมสั่งไม่เกี่ยวกับโครงการนี้นะครับ)
ก่อนออกเดินทาง1วันไปหาซื้อ ถึงได้ตัวนี้มา เพราะสีดำมีลายเลยไม่เอา

ตื่นเช้าวันที่8มกราคม2560 สิ่งแรกที่ทำขอทำตาม
ที่ได้แจ้งไว้ตามกระทู้ประกาศชวนปั่น

เช้านี้ทั้งหมู่บ้านมีการทำบุญให้ครูจูหลิง
เสร็จแล้วมีรถตำรวจนำขบวนจักรยานปั่นไปกราบพ่อ

ประมาณ20km พอถึงถนนสายหลักรถตำรวจก็แยกกลับ
เหลือแต่รถเซอร์วิสที่จะตามจักรยานไปตลอดมีรถตู้2คัน
กับรถปิ๊กอัพอีก1คัน ส่วนจักรยานมีเจ็ดคัน ขบวนจักรยานก็เลยแยกออก
เป็นสามกลุม่ตามรถเซอร์วิส ผมมากับพี่มนต์ชัยสองคัน
มีรถตู้ของแฟนพี่มนต์ชัยตาม

ระยะทางวันนี้จากบ้านครูจูหลิงอ.ดอยหลวง จ.เชียงราย
ไปอ.ปง จ.พะเยา 156km พี่มนต์ชัยเกษียณมาจากกรุงเทพ
มาอยู่ที่จ.พะเยา จะปั่นจักรยานทุกวันครึ่งเช้าก็จะได้100km
แล้วกลับบ้านกินข้าวเที่ยง นักจักรยานในพะเยาจะรู้จักหมด
ผมก็เลยได้อานิสสงฆ์ในการปั่นครั้งนี้ด้วย ผมตามดูดขึ้นไปถึง35
บวกกับวันนี้จักรยานผมไม่ต้องห้อยกระเป๋า ผมก็เลยผลัดขึ้นไปลาก
สลับไปมา จักรยานทั้งสามกลุม่เจ็ดคันมีนัดกันที่อ.จุนจะมีชมรมจักรยาน
และนักข่าวไทยรัฐมารอทำข่าว ผมปั่นมาถึงจุดรนัดพบก็เจอนักปั่นท่านอื่น
นั่งคอยอยู่แล้วพร้อมจักรยานยังอยู่บนรถเพราะยังไม่รู้ว่าจะเริ่มปั่นตรงจุดไหน
เสร็จแล้วขบวนจักรยานทั้งเจ็ดคันก็ปั่นมาพบชมรมจักรยานอ.จุนปั่นพา
ไปเข้าที่พักที่อ.ปง จ.พะเยา ประมาณ20km

วันที่9ม.ค.2560 ก่อนออกเดินทางมีการกล่าวขอบคุณเจ้าภาพ
ประธานสภาจังหวัดพะเยาคุณบุญสิงห์ วรินรักษ์และครอบครัว
ที่ให้การอนุเคราะห์ที่พักและอาหาร วันนี้ระยะทางจ.พะเยา
ไปอ.สูงเม่น จ.แพร่ 155km มีชมรมจักรยานเชียงม่วนมาต้อนรับ
และปั่นนำโดยคุณวิทยา ระหว่างทางแวะพักสวนพุทรานมสดของคุณวืทยา
มีคุณวรรณ-หมูนักปั่นรอบโลกสองสามีภรรยามาต้อนรับด้วย

คุณยุ่งผู้ดำเนินการทริปนี้บอกว่าสวนคุณวรรณ-หมูอยู่ห่างออกไป10km
ให้เป็นจุดแวะพักดื่มน้ำและชมสวน แล้วก็พักทานข้าวเที่ยงที่นี่เลย
เพราะมีอาหารห่อมาด้วยจากม่อนอิงน้ำมื้อเช้า
คุณยุ่งมีตำแหน่งเป็นถึงผู้จัดการของ สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย
มีสมาชิกและชมรมเครือข่ายอยู่ทุกจังหวัดทั่วประเทศ คุยกับคุณวรรณ-หมู
ว่าวันที่ยี่สิบเดือนนี้จะจัดทริปทัวร์จักรยานมาที่ไร่บ่มสุข

หลังจากทานข้าวเที่ยงเสร็จบ่ายโมงกว่าหัวหน้าโครงการปั่นจักรยานไปกราบพ่อ
ก็บอกกับทุกคนว่ามีนัดกับชมรมจักรยานแพร่ตอนสี่โมง อีก100kmคงปั่นไม่ทัน
ขอให้ทุกคนเอาจักรยานขึ้นรถ แล้วไปใกล้ๆค่อยเอาจักรยานลงปั่น
พอทุกคนเอาจักรยานขึ้นรถเสร็จ หัวหน้าโครงการก็พูดต่อหน้าคุณวรรณ-หมู
ว่าปั่นไปกราบพ่อผมปั่นดีกว่าแล้วก็ปั่นจักรยานออกไป พอพ้นไร่บ่มสุขสองร้อยเมตร
ก็หยุดแล้วบอกว่าไม่ไหวขอขึ้นรถ แต่ถนนเส้นนั้นไม่มีไหล่ทางความกว้างแค่รถวิ่งสวนกัน
มีเส้นเหลืองทึบสองเส้นกลางถนน จอดรถตรงนั้นอันตรายมาก
แต่ผู้จัดการของสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย เป็นคนขับรถตู้คอยเซอวิส
หัวหน้าโครงการก็หาได้แคร์ไม่

ก่อนถึงจุดนัดหมายที่อ.สูงเม่น ก็จอดแล้วเอาจักรยานลง
ตั้งขบวนปั่นเข้าไปที่ปั๊มปตท.สูงเม่น มีประธานชมรมจักรยานแพร่
และนักปั่นอีก20คนมาต้อนรับและพาปั่นเข้าไปที่พักกลางทุ่งนา2km
เป็นสวนพลังงานทดแทนแพร่ ของคุณพ่อมนัส

มีคุณหมอประเสริฐ ฉลอม ลูกเข๋ยของคุณลุงมนัสให้การต้อนรับทั้งที่พักและอาหาร
10ม.ค.2560 อ.สูงเม่น จ.แพร่ --- อ.วัดโบสถ์ จ.พิษณุโลก 159km
เช้านี้มีนายอำเภอและหัวหน้าหน่วยงานต่างๆให้เกรียติมาปล่อยตัว
ขบวนจักรยานปั่นไปกราบพ่อที่พระบรมมหาราชวัง

ก่อนขึ้นเขาพลึงเบรคหน้าจักรยานผมเสีย ก็เลยปลดออก
เหลือแต่เบรคหลังตามสไตล์ที่ผมเคยทำ เพราะซ่อมไม่เป็น
กะให้ช่างสมศักดิ์ซ่อมตอนกลับมากรุงเทพ พี่มนต์ชัยรู้บอก
ไม่ได้ถ้าไม่ซ่อมเบรคไม่ต้องขึ้นเขาพลึง ผมเลยขอให้พี่ยุ่ง
ช่วยซ่อมให้เพราะในรถเซอวิสมีเครื่องมือครบ ขอบคุณมากครับ

พอลงจากเขาพลึงฝนก็เริ่มตก แวะหลบเข้าปั๊มพอฝนซาก็ปั่นต่อ
ฝนตกอีกก็หลบเข้าศาลา จนถึงอุตรดิตถ์

ในแผนการปั่นจะไม่เข้าตัวเมืองอุตรดิตถ์ จะบายพาส
ไปอ.วัดโบสถ์ พิษณุโลก แต่มีนักข่าวไทยรัฐแจ้งเข้ามาที่หัวหน้าโครงการ
ผู้ว่าจะขอถ่ายรูปที่อนุเสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก มีรถตำรวจมานำเข้าไป
ผู้ว่ากล่าวต้อนรับพร้อมมอบเงินค่าอาหารกลางวันและเหรียญเหล็กน้ำพี้ของ
พระยาพิชัยดาบหักคนละองค์ (เหรียญของผมเอาให้พี่บุนนาคประธานทสม.เชียงราย
ที่ขับรถปิ๊กอัพเซอวิสให้ เพราะแกไปอยู่เลี่ยงเมืองคอยตามแผน ผมก็โกหกแกว่า
ผู้ว่าฝากมาให้พี่บุนนาค เพราะเคยเป็นรองผู้ว่าอยู่เชียงรายมาก่อน เพิ่งมาขึ้นผู้ว่าที่อุตรดิตถ์)

หลังจากนั้นก็รวมตัวกันพักทานข้าวเที่ยง กินเสร็จแค่บ่ายสองกว่า
ยังไม่ทันบ่ายสาม ผมนั่งพักอยู่ก็เห็นเอาจักรยานขึ้นรถไปสี่คัน
แล้วปิ๊กอัพก็ออกไปเลย ผมก็ถามว่ามีนัดอีกเหรอบอกไม่มี
ผมก็บอกพี่มนต์ชัยว่าใครขึ้นรถก็ขึ้นไปผมไม่ว่า แต่ผมจะปั่น
ให้ถึงจุดหมายดูเวลากับระยะทางเกือบ100kmแล้ว
คาดว่าน่าจะถึงก่อนหกโมงเย็นสบายๆ มุกวันแรกที่ขึ้นรถเพราะเพิ่งจะหายป่วย
และไม่ได้จับจักรยานมาห้าปี พูดว่าผมเอาด้วยพี่ผมขอปั่นไปกับพี่ด้วย
ผมก็บอกมุกลุ้นเอาแค่century ride ก็พอแล้วค่อยขึ้นรถก็ได้
ก็มีผม พี่มนต์ชัย และมุกสามคันปั่นต่อโดยรถตู้พี่ยุ่งเป็นรถเซอร์วิส
เพราะรถตู้แฟนพี่มนต์ชัยแยกออกไปทำธุระก่อนเที่ยง
ผมกับพี่มนต์ชัยก็ผลัดกันลากให้มุกอยู่ตรงกลาง ผมลากขึ้นเกิน30
พี่มนต์ชัยก็จะตะโกนเตือนตลอด ยังอีกไกลอย่าเพิ่งโหม เดี๋ยวหมดก่อน
รถตู้ก็จะแชงขึ้นไปแล้วจอดคอยเป็นระยะ ผมก็ไม่จอดแวะทั้งๆที่เสบียงเต็มรถ
จนไมล์ขึ้น100km ผมก็ตะโกนดีใจกับมุกที่ทำได้ ถ้าจะขึ้นรถก็ขึ้นได้เลย
แต่มุกบอกยังไหวขอไปต่อ พอไมล์ได้110kmก็เห็นรถเซอวิสจอดอยู่ข้างหน้า
แล้วก็มีคนออกมาโบกมือให้หยุด พี่ยุ่งก็บอกข้างหน้ามืดฝนตกแน่เหลืออีก50km
ถ้าใครไม่ขึ้นรถต่อไปนี้จะไม่มีรถเซอวิสอีก จัดที่ให้เรียบร้อย ช่างภาพก็กุลีกุจอช่วย
ผมดูนาฬิกาเพิ่งบ่ายสี่โมงกับระยะทาง50km ถ้าไม่โดนฝนถึงก่อนหกโมง
ถ้าโดนฝนซึ่งท้องฟ้ามืดแล้วก็ถึงช้าไปแค่นิดหน่อย ไม่ได้ดึกมาก
ผมก็บอกพี่ยุ่งพี่ไปรอที่พักได้เลยครับ ผมจะปั่นต่อพี่ไม่ต้องห่วง
ถ้าต้องการความช่วยเหลือจะโทรเข้าไป อีกสองคนก็เลยบอกงั้นไปด้วยกันเหมือนเดิม
ผมก็เติมพลังจากรถเสบียงเต็มที่พุทรานมสดครึ่งกก.สปอนเซอร์หนึ่งขวด
มั่นใจว่าไม่มีหิวข้าวกลางทาง แล้วก็ออกปั่นต่อสามคันเหมือนเดิม
ซัก16.30ฝนก็เริ่มตก แล้วก็หนักขึ้นเรื่อยๆ พี่มนต์ชัยก็บอกให้ทุกคนหยุด
แล้วปล่อยลมยางออก5% เพื่อให้หน้ายางสัมผัสถนนมากขึ้น