ThaiMTB.com

สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น

"แสลงหลวงในดวงใจ"



15 ปีมาแล้ว สมัยที่หนุ่มนักเปิบยังใส่กางเกงขาสั้น เรียนมัธยมอยู่ที่ จ.สุรินทร์
พักกลางวันวันหนึ่ง เข้าไปอ่านหนังสือในห้องสมุด หยิบ อนุสาร อสท. มาอ่าน
บทความท่องเที่ยวเรื่องหนึ่งใน อนุสาร อสท.ฉบับนั้นเป็นเรื่อง การปั่นจักรยานเสือภูเขาที่ทุ่งแสลงหลวง
ถ้าจำไม่ผิดเรื่องและภาพโดยคุณอภินันท์ บัวหภักดี
บรรยากาศการปั่นจักรยานบรรยายใน อสท. เล่มนั้น

ทุ่งหญ้า......

ท้องฟ้า.......

ต้นสน.......

ก้อนเมฆ.....

ลมเย็นๆ.....

จักรยาน.....

ความประทับใจจาก อนุสาร อสท. ฉบับนั้น
เกิดเป็นแรงบันดาลใจให้กับตัวเอง
อยากปั่นจักรยานท่องเที่ยว
ที่ทุ่งแสลงหลวง....
ทั่วเมืองไทย.......
และรอบโลก.......

เย็นวันพฤหัสบดีที่ 4 ก.พ.
เลิกงาน 5 โมงเย็น ออกเดินทางจากบริษัทที่ จ.ระยองมาพร้อมกับเพื่อนๆ นัดเจอแม่โปเต้ที่แถวๆ รังสิต
ใช้เส้นทาง สาย 36 – มอเตอร์เวย์ – วงแหวนตะวันออก – รังสิต – สระบุรี – ชัยบาดาล – ศรีเทพ – เพชรบูรณ์
ถึงเพชรบูรณ์เกือบตีหนึ่ง นอนพักที่โรงแรมของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์เพราะไม่อยากขับรถขึ้นเขาค้อตอนดึกๆ
อากาศในเมืองเพชรบูรณ์อุ่นๆ ไม่หนาว เข้านอนเกือบตี 1

เช้าวันศุกร์ที่ 5 ก.พ.
หนุ่มนักปั่นและแม่โปเต้แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ตีห้า เพื่อออกหาซื้อเสบียงที่ตลาดสดเพชรบูรณ์
กลับมาจากตลาด กินปาท่องโก๋ น้ำเต้าหู้ ข้าวเหนียวหมูปิ้งเป็นอาหารเช้าเรียบร้อย ออกเดินทางมุ่งสู่บ้านหนองแม่นา

ประมาณแปดโมงครึ่งก็ขับรถมาถึงหน่วยพิทักษ์ฯ บ้านหนองแม่นา
เช้าๆ ในเมืองเพชรบูรณ์อากาศเย็นๆ แต่ขับรถขึ้นมาบริเวณอำเภอเขาค้อ อากาศเย็นลงมากจนรู้สึกได้
เข้าบ้านพักของอุทยานประกอบจักรยานและแต่งตัว จุดหมายปลายทางของวันนี้อยู่ที่ทุ่งนางพญา
ทริปนี้มีตากล้องมาด้วยหลายคน รูปจึงมาจากหลายๆ กล้อง
คุณชินฤทธิ์ซึ่งไม่ปั่นจักรยาน อาสาขับรถบริการและถ่ายภาพให้
ถ้าให้หนุ่มนักปั่นกับแม่โปเต้ถ่ายกันอยู่สองคน คงมีแต่รูปถ่ายกันเอง ไม่ติดคนอื่น
เพราะปั่นตามใครไม่เคยทัน

ออกจากที่พัก มุ่งไปทุ่งนางพญากะจะไปกินข้าวเที่ยงที่นั่น
พ้นป้อมยามมาก็เจอทางลงทันที
เรื่องกินไม่หวั่น แต่เรื่องปั่นลงเนินแม่ไม่สู้ แม่โปเต้จึงขอจูงลง
หนุ่มๆ สาวๆ ทั้งหลายจึงไปกันหมดแล้ว เหลือแต่เต่าสองตัวรั้งท้าย
ไม่เป็นไร ค่อยๆ ไป ช้าก็ถึงเหมือนกัน ปั่นกินลมชมวิวไปเรื่อยๆ

...

เส้นทางปั่นจักรยานไปทุ่งนางพญาเป็นทางดิน
เริ่มจากหน่วยพิทักษ์ฯ วิ่งตัดข้ามทุ่งแสลงหลวง
ทางในช่วงต้นทางเป็นเนินเขาขนาดย่อมๆ ปั่นกันสนุกสนานสำหรับมือเก๋า
แต่มือใหม่อย่างพวกเรา เข้าขั้นนรกเพราะไม่เคยปั่นทางแบบนี้กันมาก่อน
สมาชิกที่ร่วมปั่นวันนี้ มีพี่พิทยา พี่เปรมิกา คุณเอ็กซ์ คุณต้อง คุณหิ่งห้อยพเนจร
แม่โปเต้ หนุ่มนักปั่น และสมาชิกคนล่าสุด คือ พี่เก่ง ซึ่งเป็นมือใหม่ซิงๆ
อายุการปั่นไม่กี่เดือนและไม่เคยออกทริปทีไหนมาก่อนเลย

พี่เก่งเป็นขากีฬาคนหนึ่งประจำบริษัท วิ่ง ตีแบด ตีกอล์ฟ โบลิ่ง สนุกเกอร์ ฯลฯ พี่เก่งเล่นทุกอย่าง
ที่มาปั่นจักรยานเพราะใจรักการออกกำลังกาย
จักรยานของพี่เก่ง ใช้ Panasonic Mountain Cat มือสองญี่ปุน
21 เกียร์ ไร้โช้ค ยางดอกเรียบ 1.75
มาลุยทุ่งแสลงหลวงจึงเสียเปรียบคนอื่นอยู่นิดหน่อย

ผ่านเนินลูกเล็กๆ มาได้ 3 – 4 เนินก็ถึงศาลาดุสิตา
พี่เปรมิกาซึ่งอ่อนซ้อมขอยกมือยอมแพ้คนแรก
แม่โปเต้ซึ่งหน้าซีดตั้งแต่เนินที่สอง ตามมาถึงขอยกมือยอมแพ้ไปอีกคน
มาทราบทีหลังว่าไม่ใช่ไม่ไหว แต่หิวข้าว
กลายเป็นว่าเหลือแต่หนุ่มๆ ปั่นกันต่อ 5 คน
เมื่อสาวๆ สองท่านไม่ปั่นต่อ จึงเซ้งจักรยานต่อให้หนุ่มๆ
คุณเอ็กซ์ซึ่งมากับ Giant ตะเกียบ 21 เกียร์ ขอจับจอง Trek 4500 ของแม่โปเต้
พี่เก่งเทรด Mountain Cat แมวภูเขา กับ Gary Fisher Wahoo ของพีเปรมิกา

มือใหม่ทั้งหลายปั่นกันไม่กี่เนินหอบกันจนลิ้นห้อย
จากศาลาดุสิตาหันไปเจอป้ายทางขึ้นเขา ก็หันมามองหน้ากันแล้วก็ไปต่อ
คุณชิณฤทธิ์ซึ่งชอบการถ่ายภาพ คราวนี้อาสามาเป็นรถเซอร์วิส
ระหว่างรอชาวจักรยาน จึงถ่ายรูปมด หนู แมลง ใบไม้ ใบหญ้า ไปเรื่อยเปื่อย

...

...

สวัสดีครับคุณ Veenono
ยินดีครับ แต่ถ้าจะตามไปกิน ทริปนี้ไม่เน้นนะครับ

จากศาลาดุสิตาเป็นทางขึ้นชันๆ ช่วงสั้น เข็นขึ้นกันทุกคน
ที่ยอดเนินเขาเป็นป่าสน ต้นสนขนาดใหญ่เรียงรายสวยงาม
อากาศดี เย็นร่มรื่น ไม่ผิดหวังจริงๆ
ปั่นผ่านป่าสนไปเรื่อยๆ สลับกับป่าเต็งรังบ้าง
ใช้เวลาไปสองชั่วโมงกว่าๆ ซึ่งเป็นเวลาพักมากกว่าเวลาปั่น
ก็ทะลุมาเจอทุ่งหญ้าสะวันนาอีกทุ่งหนึ่ง

ทุ่งหญ้าที่มาถึง คือ “ทุ่งนางพญา” เป้าหมายของวันนี้
แต่ด้วยความที่ไม่อ่านป้ายกันให้ดีนึกว่ายังไม่ถึง
เลยปั่นต่อไปอีกจนไปสุดทางที่ลานกางเต็นท์ไกลออกไปอีกประมาณ 3 กม.

รถเซอร์วิสกับสาวๆ ตามมาถึง ก็ตั้งวงรับประทานอาหารกันทันที
จังหวะนี้ไม่มีการเก็บภาพเนื่องจากเหนื่อยจนไม่มีแรง
หนังท้องตึง หนังตาหย่อน กินเสร็จนอนหลับกันใต้ต้นสน
ใกล้วันแห่งความรัก คุณหิ่งห้อยพเนจรแกแต่งรถซะหวานแหววเลย

...

ตื่นมาก็เก็บภาพ....