วันนี้ดีใจมากๆ พอไปถึงลานจามฯ เห็นเอ๋ และ เพื่อนๆ มารอแล้ว ยังไม่ทันทุ่มเลย
หลังจากนั้นก็ขอตัวไปแปลงร่าง เป็นชุดจักรยาน แล้วเดินวนหาเพื่อนอยู่
พี่ตรีโทรมาตามว่าเพื่อนมาแล้วนะ อ้าว
...หรอคะ งั้นเดี๋ยวรีบออกไปคะเดินออกมาอีกที โอ้โห
เต็มลานจามเลยคะ ทักทายกันสนุกสนาน ทั้งเพื่อนเก่า เพื่อนใหม่ แต่เพื่อนที่ไม่ได้มานานแทบลืมเพื่อนที่นัดมาหาเลยคะ จนแอบงอน นิดๆ
ขอบคุณพี่ๆ ทุกท่านที่ให้การตอบรับเพื่อนแนนด้วยนะคะ
เขาบอกว่ากลุ่มจักรยานของแนน พี่ๆ เขาน่ารักเนอะ ใจดี เข้าใจเลยนะ.....แบบนี้นี่เองที่แนนติดจักรยาน
ทุ่มครึ่งได้เวลาออกเดินทาง น่ารักที่สุดดดด......ทุกคนมากันตรงเวลาไม่ต้องรอใครเพิ่มเติมเลย
แต่เดี๋ยวก่อน อ.ชายเสนอ ถ่ายรูปก่อนนะ จัดตำแหน่งกันยืนเต๊ะท่ากันสุดฤทธิ์ แต่... แต่....
ช่างกล้องไปไหน
สอบถามไปมาไม่มีใครเอากล้องมาเลย นึกได้เลยมือถือพี่ตรีชัดสุดจัดไปเลยพี่ตรี แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ
เรียบร้อยออกเดินทางได้
พี่ทิ้วนำหน้าขวบนจามฯ ออกเดินทาง
แถวยาวเลยคะ แนนอยู่เกือบหลังสุด
วันนี้พี่แอ๊ เก่งแล้ว ไม่ต้องให้ประกบแล้ว
ก็เลยเปลี่ยนไปประกบพี่เอกแทน
ปั่นกันมาตามทางพระราม 4 เลี้ยวซ้ายเข้าถนนมหานคร ตรงยาวๆ อย่างเดียว ผ่าน มเหสักข์ สาทร ยาวๆ ไปอีก จนถึงพระราม 3
พี่แอ๊บอกเหนื่อยนะเนี่ย วันนี้ทำไมปั่นเร็วกันจัง อ๋อ เราต้องรักษาเวลานิดนึงคะ เรานัดไว้อีกหลายกลุ่ม
ปั่นไปจนถึงจุดนัดหมายที่ 1 มีเพื่อนๆ ชาวจามฯ มาสมทบเพิ่มเติม โร และ อั๋น
น่าเศร้าคะ วันนี้ไม่เห็น พี่ตังเม เลย
พวกเราก็หยุดรอ แนนก็มองหา กลุ่มจอยแอนด์แจม ง่าๆ ไม่เห็นมีใครเลย แอบอยู่ใต้สะพานป่าวเนี่ย
ไม่ได้การละ โทรหาพี่รองอีกที ตุ๊ด......ตุ๊ด......พี่รองคะมาถึงจุดหมายแล้วแต่ไม่เจอใครเลย
ครับ พวกพี่มารอที่ ปั้ม ปิโตนัส ตรงตีนสะพานมันอันตรายไปหน่อย
คะ คะ เดี๋ยวจะรีบไปนะคะ
อ้าว...ใครมาจอกมอไซด์เนี่ย
เอ้ย พี่เสือหมอบเบาะโซฟานี่เอง
ทักทายนิดนหน่อยแล้วพี่กลับบ้าน
รีบไปบอกพี่ทิ้ว พี่ทิ้วคะ ช่วยนำไป ปั้มปิโตนัส ด้วยนะคะ พี่ๆ เขารออยู่ที่นู้น
ก็ปั่นกันขึ้นสะพานข้ามไป ตรงๆ ไปอีกหน่อย ก่อนถึงเดอะมอลล์ ท่าพระ ก็เจอปั้ม
ชาวจามฯ เยอะมากๆ เต็มปั้มเลยคะ หาพี่ๆ bangkok free rider ไม่เจอเลยคะ
กดโทรหาพี่รอง พี่อยู่ที่ไหนคะ
พี่สูบลมอยู่ข้างหลัง
สวัสดีคะ พี่อ้นล่ะคะ นู้น อยู่ในกลุ่ม
พี่อ้น สวัสดีคะ และ ก็ทักทายทีมพี่ๆ เขานิดหน่อย
พี่เขาก็บอกว่าเส้นทาง hi-light อยู่ข้างหลังปั้มนะ
พี่คะ...จะเริ่มตรงนี้ไม่ได้นะคะ ยังไม่ครบคะ ขาดอีกหลายกลุ่มคะ
งั้นแนนโทรบอกให้พี่เขามาที่นี่
พี่คะ เดี๋ยวแนนลองโทรดู แต่พวกที่มาสบทบเพิ่มเติม จะไม่ทราบนะคะ เพราะไม่ได้เข้าเนตกันก็มี
นะคะ พี่ เราไปเจอที่ทางรถไฟตลิ่นชันนะคะ
งั้นมาเจอแยกท่าพระ
พี่อ้นคะ ยังไง แนน ก็รบกวนพี่เปลี่ยนจุดเริ่มนะคะ
แนนลองโทรดูนะ คะ คะ ลองโทรดู
พี่อ้นคะ ติดต่อไม่ได้คะ พี่ๆกลุ่มอื่นๆ ไม่รับสายเลยคะ สงสัยปั่นกันอยู่
สายเข้า...พี่อ้นคะ พี่โตโต้พระราม 8 บอกว่ารอที่ทางรถไฟแล้ว
พี่อ้นคะ เปลี่ยนจุดเริ่มนะคะ
ครับถ้างั้นคงต้องเปลี่ยน
ขอบคุณมากๆ คะ
เอ้า ออกเดินทางเลยพวกเรา ไปทางรถไฟตลิ่งชัน
พี่อ้นตกใจ พี่ไม่เคยนำทริปคนเยอะขนาดนี้เข้าสวนนะแนน
คะ แต่ทุกคนเขาอยากมาลุยสวนคะพี่ รบกวนด้วยนะคะ
ไปถึงก็เจอ เพื่อนๆ พี่ๆ พระราม 8 ที่มารอนานแสนนาน ต้องขอโทษ และขอบคุณมากๆ นะคะ ที่อุสาห์ รอ รอ
ก็รีบปั่นไปหา อาๆ ลานคนเมือง และ พี่ๆ เสือเมืองนนท์ รีบๆ ไปสวัสดี แนนขอโทษ รอ รอ พี่ยุทธบอกว่า พระราม 8 มารอนานมากแล้วแนน
รีบตามหาพี่โตโต้ เข้าไปขอโทษที่ให้รอนานอีกครั้ง
สักพักกลุ่ม จอยแอนด์แจม ก็ตามมา แต่....ยังขาดอีก 1 คนนะ เขากำลังนั่ง 3 ล้อ ตามมาอยู่
รออีกนิดนะคะ พี่ๆ น้องๆ อาๆ และ เพื่อนๆจักรยานทุกคน....ยังออกตัวไม่ได้คะ
เพื่อนๆ ที่อยากมาปั่นด้วยยังมาไม่ครบ
อาเสแดงบอกว่า ลานคนเมืองอีก 6 คน กำลังปั่นมา
ต้องขอโทษ
พี่ๆ น้องๆ อาๆ และ เพื่อนๆจักรยานทุกคน ที่ต้องรอนานมากๆ จนเกือบหมดอารมณ์จะเข้าสวน แต่ก็ยังใจเย็นๆ รอ รอ รอ ขอบคุณมากๆนะคะ รอ รอ รอ เสียเวลาอยู่จุดนี้นานเกือบครึ่งชั่วโมงได้
ก็ยังไม่ครบอีก ขาด 1 คน จาก จอยแอนด์แจม
แต่กลุ่มใหญ่เริ่มออกปั่นไปเข้าสวน ส่งบางคนรออยู่
ชุดแรกถึงสวนได้แล้ว เพราะแนนอยู่รอต่อ อีก เกือบ 20 นาที
พี่นู๋เหมียวโทรมาบอกว่า โทรไปบอกพี่อ้นว่าให้รอก่อนเข้าสวนนะ
แย่ละสิ พี่อ้น ไม่ได้เอาโทรศัพท์มา พี่เหา เพื่อนซี้ก็อยู่ข้างหลังสุดอีก จะติดต่อยังไงดีเนี่ย
พี่โบ้ๆ เร่งสปีด ปั่นไปบอกพี่อ้นให้หน่อยสิคะ ว่าให้รอหน่อย เพราะมองหาแล้ว ณ เวลานี้ พี่โบ้น่าจะปั่นเร็วสุด
พอปั่นไปถึง ก็เขาสวนไปได้หน่อย เข้าใจถึงคำที่พี่อ้นบอกเลยนะคะ ว่า....ทางอธิบายไม่ได้
เข้าไปก็รู้สึกว่าจะหลงทันทีเลยคะ ทางแยกเยอะแยะไปหมด พี่แอ๊ กับ แนน 2 คน
แนนๆ พี่ว่าเรารอคนอื่นๆ ก่อนดีไหม ถ้าไม่งั้นเราหลงกัน 2 คนแน่ๆ
คะคะ รอสักพัก พี่น้องจามฯ ก็ตามเข้ามา เย้ เย้ มีเพื่อนร่วมหลงแล้ว
แค่เริ่มต้นทางนิดๆ ชิมทาง ก็ถามชาวบ้านข้างทางตลอดคะ
พอผ่านเข้าไปมองเห็นไฟจักรยาน ดีใจเป็นที่สุดด.....รอดแล้วเราไม่หลงละ
ณ จุดนี้ วัดช่างเหล็ก ต้องขอโทษ น้องๆ พี่ๆ เพื่อนๆ อาๆ อีกครั้ง ที่ต้อง รอ รอ รอ รอ นานๆ อีกแล้วคะ ครึ่งชั่วโมงได้เนอะ
จนครบสักที ออกลุยสวนของจริงละคราวนี้
แถวยาวมากๆ เพราะต้องปั่นเรียง 1 เท่านั้น ชาวบ้านแถวนั้นก็น่ารักเชียว แต่ตกใจว่าจักรยานมาจากไหนเยอะแยะ แต่ก็ไม่ว่าสักคำ ไม่รู้เพื่อนๆ เจอกันไหมคะ
เท่าที่แนนปั่นผ่าน เขาก็ถามว่าไปไหน อะไรประมาณนี้ ก็ตอบไปว่าไม่รู้คะ ตามไปเรื่อยๆ จนจบทริป
ยังไม่ทันไรเลยคะ ขบวนขาดหรืออะไรไม่ทราบ ผิดทางต้องย้อนกลับ เข้ามาเกือบ 20 คัน กว่าจะหันเลี้ยวกลับ
ออกมาอีกที ไม่เจอใครเลย หลงแล้วสิคราวนี้
ก็เลยพยายามติดต่อพี่ตรี คาดว่าน่าจะอยู่หน้าๆ โทรไปแล้วพี่เขาบอกทาง เอ๊ะ งง ๆ
ก็ปั่นตามไปเรื่อยๆ จนบางคนถอดใจ แต่ โอ้ว......พระเจ้าทรงโปรด มองเห็นจักรยานปั่นสวนทางมา
คิดว่ามาจากกลุ่มอื่น จะขอถามทางสักหน่อย ก็ยกมือทักทาย เขาบอกว่าเรากลุ่มเดียวกัน
ดีใจเลยคะแต่.....ทุกคนก็เริ่มสับสนจะไปทางไหนดี มากัน 2 ทางเลยนะ จะตามใครละทีนี้
แนนรีบๆ ข้ามไปฝั่งนู้น แล้วก็บอกให้ทุกคนตามมา เราไม่หลงแล้ว
จากนั้นก็เริ่มสนุกแล้วคะ เพราะขบวนเริ่มตามกันทัน ไม่แน่ใจว่ามีใครหลงต่อจากตรงนี้อีกไหมคะ แบบว่าแนนก็ไม่รู้จักทางเหมือนกัน ก็เลยไม่รู้จะรอ จะบอกยังไง
เพราะกลัวหลงเช่นกันคะ ขอโทษด้วยนะคะ ต้องขอตามกลุ่มหน้าๆ เลยคะงานนคะ
ช่วงนี้ก็ปั่นไปตามทางเน้นอย่างเดียวว่ายังต้องมองเห็นไฟคันหน้าอยู่ และก็มองหลังว่าข้างหลังตามมาทันไหม
อธิบายทางไม่ถูกเลยคะ รู้แต่ว่าเป็นทางปูน ผ่านวัดมากมาย ผ่านบ้านคน ผ่านสวนรกๆ ร้าง หญ้าสูง ยกขึ้นสะพาน ข้ามน้ำ ข้ามสะพานไม้ มุดใต้สะพาน สารพัดเลยคะ
มาโผล่ตรงไหนก็ไม่รู้ ไม่คุ้นทางเลยคะ เอาเป็นว่าตามมาเรื่อยๆ จนมาจอดแวะปั้ม
แวะปั้ม ก็มีคุยกัน พี่ทิ้วเสนอว่าให้จบทริปตรงนี้ แต่แนนก็รู้สึกเพื่อนๆ พี่ๆ ยังสนุก และยังรู้สึกอยากไปต่อ เพียงแต่ขอเติมพลังสักหน่อย แล้วตรงนี้ที่ไหนยังไม่รู้จักเลยคะ
พี่อ้นเลยบอกว่างั้นเราไปตลาดพลู เติมพลัง แต่หลังจากนั้นใครจะไปต่อหรือไม่ก็ว่ากันอีกที
ดีคะ ก็มาแวะตลาดพลู แม่ค้า พ่อค้า มึนไปเลยคะ พวกโซมาเลีย หิวโหยมาจากไหนกัน สั่งกันจนตักทำไม่ถูกเลย
น่าเสียดายคะ ไอติมไข่แข็งไม่มาขาย เลยได้น้ำแข็งใส ใส่น้ำแดง ไป 1 ถ้วย
เที่ยงคืนกว่าแล้วคะ ให้กินข้าวก็คงไม่ไหว ไม่ทันใช้พลังงานแน่ๆ
นั่งกินกันเสร็จ ก็ฝากพี่ตรีเก็บรูปเป็นที่ระลึกเล็กน้อย
จากนั้นเพื่อนๆ ชาวจามฯ ส่วนใหญ่กลับคะ แต่ พี่ๆ พระราม 8 พี่ๆ เสือเมืองนนท์ ยังไปกันต่อ
แนนก็อยากไปต่อคะ ชวนพี่ตรี พี่แอ๊ แล้วพี่ๆ เขาก็ชวนต่อ ก็ได้ น้องนนท์ อั๋น ปอ หนุ่ม และ ใครอีกบ้างนะ ก็ไปกันต่อ
คราวนี้พี่อ้นบอกว่า เราจะปั่นเร็วขึ้น ทางก็เต็มที่แบบที่พวกพี่ปั่นกันเลยนะ แบบว่าไม่มีกั๊กพลังและเส้นทางแล้วนะ
ok คะ เดินทางต่อ
ตรงไปสักพัก พอมุดใต้สะพานเข้าซอยเท่านั้นแหละ ยิงกันสนุกสนาน เลยนะ
ง่า...
มีสายเข้า พี่เอกโทรมา.....พี่หลงครับแนนบอกทางพี่หน่อย 4 แยกแล้วอะไรต่อนะ พี่คะ ต้องขอโทษด้วย แนนไม่ได้จำทางเลยคะ รบกวนพี่ถามชาวบ้านแถวนั้นนะคะ ว่าเห็นจักรยานไปทางไหนบ้าง โยน และปัดกันเห็นเลยคะ
พี่เอกคะ ขอโทษ ด้วยนะคะ ไม่สามารถจริงๆ คะ เอาไว้คราวหน้าแก้ตัวใหม่คะ
แค่รับโรศัพท์ แค่นั้น ก็หายไปแล้วคะเพื่อนๆ ตามแทบไม่ทันเลย ยังดีนะซอยมันบังคับไม่มีแยกเท่าไร
กว่าจะตามติดทันเหมือนเดิม ใจหายเลยคะ คิดว่าจะต้องกลับซะแล้ว แต่ก็ไม่ได้ใจมันอยากไป
ปั่นไปตามซอย เข้าชุมชน รู้แต่ว่าบางขุนเทียนเพราะดูจากป้ายวัด พัก รอคนครบ
หนุ่มไฮโดหริก เก่งมาก ใช้ GPS ส่วนตัว นำทางมาถึงจุดที่เพื่อนๆ รออยู่ได้
พี่อ้นยังชมเลยนะ เก่งจริงๆ
จากนั้นก็ถามความสมัครใจว่าจะไปต่อไหม ยังสนุกอยู่เลย แนนตอบไป ไปต่อเลยคะ
งั้นเราไปกันต่อ
ทางคะคราวนี้เหมือนว่า เป็นขั้นยากกว่าเมื่อกี้อีก มืดมาก มีแต่หญ้า มองไม่เห็นไรเลย
ไฟ มองเห็นได้ระยะไม่เกิน 1 เมตร รัศมี 1 ฟุต
กำลังไฟมีแค่นี้ไม่เจียมตัวเลยคะ ทางก็เล็ก จักรยานก็ติดยังขึ้นไปปั่น ตกหลุมเลยคะ พี่ตรีตามมาข้างหลังช่วยยกให้
ปั่นต่อไป ใจไม่คิดไรเลยนะคะ นอกจากความสนุก
ทางก็มองไม่เห็น ได้ยินว่ามีคนตกน้ำ ทางซ้ายแน่ๆ เลยคะเพราะทางขวาบ้านคน
ชิดขวาเต็มที่เลยคะ ตูมมมมม........ ตกน้ำเลยคะ
วินาทีแรก คิดอย่างเดียว บิ๊ก D2B ตายแน่ๆ ยังไง เราต้องไม่หายใจ กั้นไว้ ปากก็ต้องปิดสนิน ตอนตกลงไปคิดแค่นั้นเองคะ
มันจมลงไปข้างล่างเลยคะ แล้วก็ตะกายขึ้นมา ยืนได้นะ แต่มันและมาก แบบ ยี้ยยยยยย.......
หมดเลยคะ จะมากลัว อะไรไม่ได้ ตะโกนอย่างเดียวเลยคะ คำแรกที่ออกจากปาก ช่วยแนนด้วย ช่วยยกจักรยานออกไปที ไม่ไหวแล้วจักรยานมันทับอยู่ หายใจไม่ออก
ยังคะ จบเสียงไปแล้วยังไม่มีใครยกออกไป ตายแน่เลยเราในใจคิด ตะโกนออกมาอีกครั้ง ช่วยแนนด้วย ช่วยยกจักรยานออกไปที ไม่ไหวแล้วจักรยานมันทับอยู่
แล้วก็เหมือนมีใครมาช่วยยกจักรยานออกไป มันมืดมากคะ แนนไม่รู้ว่าใครบ้าง แต่ต้องขอบคุณมากๆนะคะ ที่ช่วยชีวิตเอาไว้
พอจักรยานออกไปค่อยโล่งหน่อย แล้วก็ตะโกนออกไปอีกครั้ง พร้อมกับชูแขนสองข้าง ลากแนนขึ้นไปทีคะ ขึ้นไม่ไหวแล้ว ลากขึ้นไปเลยคะ
ก็มีมือสองมือ ดึงคนล่ะข้างลากแนนขึ้นมาจากน้ำ ขอบคุณมากๆ อีกครั้งนะคะ ใครช่วยบ้างก็ไม่อาจบอกได้มันมืดมากจริงๆ
ขอบคุณเหล่าฮีโร่ ทั้งหลายคะ ที่ช่วยแนนเอาไว้
พอขึ้นมาได้ก็รู้สึกแสบๆ แต่มองไม่เห็นบาดแผลอะไร แสบที่ขา และเจ็บที่ไหล่แค่นั้นเอง
ใจไม่อยากไปต่อแล้วคะ ดีนะคะ ที่พวกพี่ๆ เปลี่ยนใจไม่ไปต่อ
พวกเราก็เลยเปลี่ยนเส้นทางหาทางออกที่ใก้ลที่สุด เพื่อไปปั้มน้ำมัน
แล้วเราอยู่ไหนกันละเนี่ย แต่ละคนยังไม่รู้เลยว่าอยู่ตรงไหน
มีแค่ป้ายบอกว่า ซ้ายพระราม 2 ขวาดาวคะนอง
ขวาดาวคะนองใก้ลบ้าน แต่พี่สักคนบอกว่า ดาวคะนองไม่มีปั้ม
ถ้าเลือกพระราม 2 กว่าจะได้กลับบ้านต้องปั่นอีกไกลนะ....ทางไกลกว่าเดิม
จุดที่เราถามทางเป็นร้าน พี่สักคนเสนอว่า ร้านก็ต้องมีน้ำล้างจานขอน้ำเขาล้างละกัน
พอได้น้ำแค่นั้นละคะ เริ่มได้กลิ่นความเหม็นของตัวเอง โอ่ว..... เหม็นเกินบรรยาย จะบ่นยังไงเนี่ยมันก็ยังติดตัวอยู่ดี
ทีแรกคิดว่าจะปั่นกลับบ้านอาบน้ำทีเดียวเลย
พอได้ล้างตัวแค่นั้นแหละ ล้างไม่หยุดเลยคะ พี่กระทิงบอกว่า พี่จ่ายค่าน้ำดีกว่า
ขอบคุณพี่กระทิงมากๆ นะคะ
ล้างตัวอยู่ 1 ขั่วโมงได้ มีพี่แอ๊มาช่วยจับสายยางและล้างจักรยานให้
ขอบคุณพี่สาวมากๆนะคะ น้องเหม็นมากๆ พี่ยังยอมมาอยู่ใก้ลๆ
อยากได้สบู่จังเลย 7 อยู่ใก้ลๆมีไหม พี่ๆ ท่าจะรอนานมากๆ มองออกไปโอ่ว คนรอเราเต็มเลย
ล้างแล้วเหมือนเสร็จ แต่ยังเดินวนกลับมาล้างต่อ
พี่บอยจะขอล้างบ้างยังต้อรอ จนพี่แอ๊บอกว่า แนนให้พี่เขาล้างบ้างนะ ล้างยังไงมันก็ไม่หายเหม็นหรอก
ไม่ได้จะให้หายเหม็น แต่มันจิตนาการไปถึงเชื้อโรคที่มันจะเข้าไปใน.......ตัวนะ
ก็เลยยังเอาน้ำฉีดๆ อีก จักรยานวงล้อเกือบทุกซี่ มีสาหร่ายห้อยเต็มไปหมด เหม็นมากมาย
ขอบคุณพี่ๆ เสือเมืองนนท์ ที่คอยช่วยเหลือและเป็นกำลังใจให้ ไม่มีอะไรจะเสียคะ แนนดังไปแล้ว แนนน้ำเน่า
ขอบคุณพี่ๆ พระราม 8 ที่รอแนน นานแสนนานในการล้างตัว
ขอบคุณพี่ๆ bangkok free rider ที่ยังคงรอนำทางให้จนถึงถนนใหญ่
พอออกมา ก็ดูดีขึ้นมานิด แต่ก็ยังเหม็นเหมือนเดิม มีแต่คนปั่นห่างๆ รู้ตัวดีคะ รู้สึกเป็นตัวเชื้อโรคไปเลย ไม่กล้าปั่นใก้ลใครเลยคะ
พอออกมาถนนใหญ่ได้ก็แยกย้ายกลับบ้าน
ยังไม่รู้ตัวอีกนะ พี่แอ๊เขาจะพาไปส่งบ้านก่อนเพราะตัวเหม็นมาก แต่ก็ยังจะไปส่งพี่แอ๊เขาอีกนะ จนพี่ตรีเลี้ยวทางบ้านแนนเท่านั้นแหละ
พี่แอ๊ก็ถาม พี่เดลตอลไหม
ไม่มีคะพี่
งั้นเดี๋ยวไปซื้อแล้วเอาไปอาบล้าง หลายๆ รอบเลยนะ
คะคะ
สบู่เอาไม่อยู่แล้วละงานนี้
คะคะ
พี่แอ๊จัดการแวะ 7 ซื้อสบู่เดตตอลให้ พี่ตรีซื้อน้ำมาให้กิน ขอบคุณพี่ๆ ทั้งสองนะคะ
ณ เวลานั้น ตี 3
พอถึงบ้านเท่านั้นแหละ รู้สึก ถึงความเหม็นมหาศาล
เข้าห้องน้ำอาบน้ำ 5 รอบได้ สบู่ เดตตอล สบู่ เดตตอล สบู่ เดตตอล
จากนั้นก็จัดการซักชุดจักรยาน ใส่ผงซักฟอก เอาแปรงขัดๆ ซักคราบออก ใช้สบู่พม่าอีกรอบ ดม....งะ เหม็นอยู่เลย ใส่ผงซักฟอกอีกรอบ ใส่เดตตอล ก็พอไหว แช่น้ำยาปรับผ้านุ่ม กลิ่นจะไปไหมหว่า อะใช้ได้กลิ่นไม่มีแต่ไม่หอม สงสัยต้องจับใส่เครื่องซักผ้าอีกรอบ ตากแดดจัดๆ ให้แดด ฆ่าเชื้อโรค
สรุปกว่าจะออกมาจากห้องน้ำ ตี 5คะ ง่วงสุดๆ
ยังไม่นอนอีก เอาโทรศัพท์มาลองเปิดดู ขึ้นแต่ไฟสีแดงๆ เอาไปแช่ข้าวสารก่อน เผื่อจะใช้ได้
บ้านทำไมเหม็นมากละเนี่ย ช่างมันก่อน ห้องนอนเราเหม็นป่าวหว่า โชคดีไม่เหม็น นอนดีกว่า
เช้าตื่นมาอี้ถามว่า เมื่อคืนไหนบอกตกคลอง อี้ว่าตกท่อนะแนนบ้านเหม็นมาก
จะว่าท่อก็ใช่เลยนะ
ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนที่ได้ร่วมสนุก เหนื่อย และ รอ ขอบคุณมากๆคะ
โอกาสหน้าจะโทรไปชวนใหม่นะคะ หรือไม่ก็จะขอไปปั่นด้วยนะคะ
แต่ถ้าเป็นทางแบบนั้นอีก ยังรู้สึกกลัวเลยคะ วันเสาร์นัดว่าจะไปลัดเลาะคลองลัดมะยม
ใจมันยังตุ่มต่อม ความมั่นใจลดไป 20% เลยคะ
คลองสามวาที่เคยอยากไปก็ยังต้องคิดอีกรอบเลยคะ
รอเรียกความมั่นใจที่หายไปกลับคืนมาก่อนนะคะ แล้วจะไปลัดเลาะอีกรอบ
ขอบคุณทุกๆ คนที่มาร่วมกันปั่นนะคะ
ขอบคุณน้องๆ พี่ๆ อาๆ ลานคนเมือง ที่ต้องอดทนปั่นชิวๆ
ขอบคุณ พี่ๆ เสือเมืองนนท์ พี่ช่วยเหลือและให้คำแนะนำตลอดทริป
ขอบคุณ เพื่อนๆ พี่ๆ กลุ่มพระราม 8 ที่มาร่วมปั่นกัน ถึงต้องรอนานแต่ก็ยังรอ
ขอบคุณ เพื่อนๆ พี่ๆ กลุ่ม join & jam ทีมาร่วมทริป ถึงจะหลงบ้าง
ขอบคุณ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาวจามฯ ที่รักทุกคน ที่ทั้งรอ และ หลง และ อดข้าวมาปั่น
ขอบคุณ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ จักรยานจากที่ต่างๆ ทุกท่านคะ
และที่ขาดไม่ได้ ขอบคุณทีม Bangkok Free Rider โดยเฉพาะ เสื้ออ้น ที่ช่วยนำทาง ทางเทพฯ จริงๆ คะพี่ เหมาะสมแล้วคะที่ถิ่นนั้นได้ฉายาว่าสวนอ้น
สนุกมากๆ คะ ไว้เจอกันอีกนะคะ
มิตรภาพจักรยานที่แนนสัมผัส ตั้งแต่วันแรกที่ฝากพี่ชด ขนจักรยานคันเขียวเข้ามากรุงเทพ รู้สึกได้เลยว่ามันน่ารักเพิ่มขึ้นทุกวันเลยคะ แถมได้เพื่อนใหม่ๆ ทุกครั้งที่ออกทริปเลยคะ
ขอบคุณเพื่อนๆ จักรยานทุกคนอีกครั้งนะคะ ที่ให้ความร่วมมือ จนออกมาเป็นทริปอย่างสมบูรณ์แบบ
ขาดตกบกพร่องตรงไหน ต้องขออภัยมานะที่นี้ด้วยนะคะ
เชิญหัวเราะ
ได้เลยพวกพี่ๆ น่าจะกั้นหัวเราะไว้ตอนที่เห็นแนนตกลงไป
แนนยังหัวเราะตัวเองเลย ยังมีทริปบึงปรีดาอีกนะคะ สิ้นเดือนนี้ 28 กพ ใครยังไม่ลงชื่อ รีบๆ มาลงนะคะ
งานนี้ TCA เขาจัดให้ ฟรี ฟรี ฟรี คะ ค่าเดินทาง ค่าแพ๊กจักรยาน ค่าลงสนาม
เตรียมไปแค่ค่าอาหารก็พอคะ
สนใจคลิก link ข้างล่างนะคะ
http://thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=57&t=146390
