จะว่าไปนะ ผมเองก็ผ่านช่วงการสรรหารองเท้าจักรยานที่ใส่แล้วพอดีกับเท้ามาพอสมควร เคยเป็นแฟน Sidi มาก่อน ใช้มันทั้งเสือภูเขาและเสือหมอบเลย ซื้อเพราะมันใส่แล้วสบายเท้า แต่พอมันออกรุ่นใหม่มา ใส่แล้วกลับมีปัญหา ผมเชื่อว่าหลายๆคนก็คงจะมีปัญหาคล้ายๆกันนะครับ ยี่ห้อเดิม ต่างรุ่น ความรู้สึกผิดไป
อันที่จริงนะ รองเท้าที่เราจะใส่แล้ว มีความรู้สึกว่า”พอดี” คือ ไม่สั้น ไม่ยาว ไม่แคบ ไม่บีบ ไม่หลวม ก็คงจะต้องเป็นรองเท้าที่สามารถปรับแต่งรูปทรงได้ จะเรียกว่า customized ก็คงไม่ผิดนัก แต่รองเท้าพวกนี้โดยส่วนใหญ่แล้ว เราจะคุ้นเคยกับรองเท้าที่ต้องเอาอบด้วยความร้อนเพื่อที่จะcustomizedให้รูปทรงของมันพอดีกับเท้าของเรา ที่รู้จักกันก็คงจะหนีไม่พ้น Bont ,Lake หรือ รองเท้าในรุ่นทอปๆของบางยี่ห้อ แต่รองเท้าในกลุ่มนี้ก็มักจะมีข้อจำกัด เช่น จำกัดจำนวนครั้งในการอบด้วยความร้อน ( เห็นจะมีก็แต่ Bont เท่านั้นที่ไม่จำกัดจำนวนครั้ง ) , ต้องการกรรมวิธีเฉพาะ ประมาณว่า ระดับความร้อน และระยะเวลาในการอบที่จำเพาะเจาะจง หรือ ต้องพึ่งพาเครื่องมือพิเศษเฉพาะ เช่น ระบบถุงสูญญากาศ และ แน่นอนครับ รองเท้ากลุ่มนี้ต้องพึ่งผู้มีความชำนาญ มีความรู้และความเข้าใจในการที่จะเซทหรือปรับแต่งรูปทรงของรองเท้าให้เข้ากับเท้าของเรา
ว่าแต่ ใครเคยลองขั้นตอนของการ customized ของรองเท้ากลุ่มนี้มาบ้างไหมครับ ผมเนี่ยจำความรู้สึกได้ดีนะ ขนาดใส่ถุงเท้ากันไฟเอาไว้แล้ว คิดถึงเวลาที่ต้องเอาเท้าสองเข้า ใส่เข้าไปในรองเท้าร้อนๆ แล้วทนยืนอยู่นิ่งๆ ทั้งๆที่อยากจะเต้นเร่าๆ ร้องจ๊าก ส่งเสียงซี๊ดดดดด ( ทำเสียงสูงหน่อยนะ จะได้อิน ) แล้วรอให้ผู้เซท ตบๆบีบๆ หรือทำยังไงก็ได้ให้มันเข้ากับเท้าของเรา ต้องทนกับมันจนกระทั่งเริ่มเซทตัวก่อนจึงเอาเท้าออกมา แน่นอนครับถ้ายังไม่ได้รูปทรงที่ลงตัวกับเท้าเราในทุกๆmoment ก็อาจจะต้องอบใหม่อีกรอบหนึ่ง เชทกันใหม่อีกที อ๋อ แน่นอนครับ ผมจำความรู้สึกนี้ได้แม่นทั้ง 2 เที่ยวเลยแหละ แซ่บบบบบบบบบบ !!!!!
รองเท้าในกลุ่มนี้จะมีขอบด้านข้าง+ด้านหลังที่แข็ง เพื่อให้มันสามารถคงรูปพอดีกับเท้าของเรา ตัวรองเท้าแทบจะไม่ได้บุด้วยวัสดุนุ่มๆเอาไว้มากนัก โดยเฉพาะวัสดุบุประเภท"หนานุ่ม"จำพวก Foamนี่ บอกเลยว่าหมดสิทธิ์ เพราะวัสดุจำพวกFoam จะไม่สามารถทนความร้อนในขณะอบได้ นอกจากนี้ การสวมใส่แต่ละครั้งจะต้องมีความพิถีพิถันกันพอสมควร และยังหาความสบายเท้าในขณะเดินไม่ได้เอาเสียเลย เดี๋ยวนะ เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? มันไม่ได้ออกแบบมาให้ใช้เดินนะครับ ดังนั้นมันจึงเดินลำบาก โดยเฉพาะแบกจักรยานขึ้นลงบันได ยิ่งสะพานลอยนี่ ยิ่งต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวกันเลยทีเดียว
แต่ !!! ใน moment ที่คุณปั่นจักรยาน มันจะเป็นอะไรที่ลงตัวที่สุดและดีที่สุด ประหนึ่งใส่ถุงเท้าแข็งโคตรๆที่ติดcleatได้ รองเท้ากับเท้าจะเป็นหนึ่งเดียวกัน จะถีบ จะดึง จะดัน จะป้าย จะไส เยี่ยงไร มันก็ไปกับเราได้ดังใจ ไม่มีรั้งรองอแงให้รู้สึกได้ แน่นอนอย่างยิ่งครับ ในmomentของการปั่นเพื่อชัยชนะนั้น ความรู้สึกสบายจะไม่ใช่ประเด็นสำคัญอีกต่อไป
แล้วถ้าอยากได้ความสบายบ้างหละ โดยเฉพาะปั่นทริปยาวๆ ในวันสบายๆ กับรองเท้าที่ใส่แล้วพอดีเท้า
ความคันไม่เคยปราณีใคร ความคันย่อมแก้ด้วยการจัดหา ความคันทำให้รู้สึกว่า เมื่อเสียเงินแล้ว ก็ควรจะมาเหลาให้คนอื่นเกิดความคันตามไปด้วย
เพราะนี่คือ User review ในอีกชุดหนึ่งของ”ไม่ใช่เมีย”
ผมเจอรองเท้ายี่ห้อนี้ใน Facebook แล้วเข้าไปอ่านในเวปไซท์ของผู้ผลิต บอกตรงๆว่ารายละเอียดดูเหมือนจะไม่มากมายนัก แต่ก็มีคลิปประกอบใน Youtube อยู่หลายชุดด้วยกัน ประเด็นที่ผมสนใจก็คือ มันเป็นรองเท้าที่สามารถ customized ได้ โดยไม่ต้องผ่านกระบวนการอบด้วยความร้อนเหมือนกับรองเท้าคู่ที่ผมใส่ประจำ น่าสนใจนะ
เท้าใครเท้ามัน เท้าผมก็มีปัญหาพอสังเขป
เท้าผมค่อนข้างจะไม่เข้ากับมาตรฐานของรองเท้าทั่วๆไปอยู่บ้าง นิ้วเท้าผมค่อนข้างยาว นิ้วชี้จะยาวกว่านิ้วหัวแม่เท้าเล็กน้อย เวลาใส่รองเท้าก็ต้องเลือกเบอร์ยาวพอจะให้นิ้วชี้ นิ้วกลางอยู่ได้อย่างสบาย แต่นิ้วหัวแม่เท้าก็มักจะขยับตัวได้บ้าง บ่อยครั้งก็ต้องเลือกใส่ถุงเท้า 2 ชั้น เพื่อประคับประคองนิ้วหัวแม่เท้าให้มันอยู่กับที่กับทางของมันบ้าง ( การใส่ถุงเท้า 2 ชั้น กับรองเท้าบางรุ่น ก็ใช่ว่าจะสบายนะ ) , นอกจากนั้น เท้าผมเองก็ยังติด supination (แบะออกด้านนอก) นิดๆหน่อยๆพอให้รู้สึกว่ามันพลิกได้ง่ายๆถ้าไม่ระมัดระวังให้ดี สมัยก่อนเวลาเดิน ส้นรองเท้าด้านนอกจะสึกมากกว่าด้านในเสมอ จนกระทั่งมาปั่นจักรยานนี่แหละที่ส่งผลให้เปลี่ยนท่าเดินจนกลับมาเป็นปกติ แต่ถ้าเจอรองเท้าจักรยานที่มีแผ่นรองเท้า ( insole ) ที่หนุนตรง arch สูงๆ เวลาปั่นหนักๆก็มักจะมีลงเอยด้วยเจ็บแถวๆโคนกระดูกเท้าด้านนอกเป็นครั้งคราว , ยังไม่นับเรื่องเท้าที่ค่อนข้างจะกว้าง แต่ก็ไม่กว้างเสียทีเดียว จะให้ใส่รองเท้าแบบหัวกว้างเบอร์ 42.5 ก็มักจะหลวมไปนิดๆ นิ้วหัวแม่เท้าลงตัว แต่นิ้วชี้ทะเลาะกับปลายรองเท้า แต่ถ้าให้ใส่รองเท้าทรงปกติเบอร์ 43 ก็มักจะมีปัญหาเรื่องนิ้วหัวแม่เท้าโหวงเหวง ยุ่งหวะ!!
นั่นแหละ ความคันมันจึงบังเกิด ยิ่งเมื่อดูเวปนี้วนเวียนเข้าไปหลายๆเที่ยว ยิ่งเกิดความรู้สึกว่า ถ้ามันนุ่มสบายเหมือนกับที่มันคุยไว้ แถมcustomizedให้เข้ากับเท้าที่ไม่ค่อยมาตรฐานคู่นี้ได้ อย่าให้เจอนะ งานนี้เสียเงินเห็นๆเลยแหละ
และแล้ววาระของการเสียเงินก็มาจริงๆ เพราะน้องที่สนิทกันดันเอามาใส่ปั่น audax ให้เห็น พร้อมสาธยายความนุ่ม ความสบาย และความลงตัวในอารมณ์ที่เราต้องการ
“พาพี่ไปที่ shop หน่อยดิ “
“ได้เลยเพ่ “
เจอตัวเป็นๆกันหละ
( ภาพปลากรอบเพื่อความเข้าใจ )
ลักษณะทั่วๆไป
- ตัวรองเท้าบุภายในด้วยวัสดุที่นุ่มและกระชับมาก ,
- ระบบlockเป็นแบบลูกบิด (เรียกให้หรูๆ ก็ต้องบอกว่า Reel Knob Lacing System)ของ ATOP ตัวสายรัดทำจากKEVLAR ซึ่งรู้ๆกันว่าคงจะไม่สามารถทำให้มันขาดได้ง่ายๆ ,
- ส่วนที่หุ้มส้นเท้าหรือที่เรียกกันว่า Heel counter ขึ้นรูปได้แข็งและกระชับ ไม่เสียรูป แถมเอามือลูบดูด้านใน พี่แกก็ทำเป็นสันนุ่มๆอยู่ที่ขอบบน ประมาณว่าเป็น anti-slip heel liner เพื่อป้องกันไม่ให้เท้าหลุดออกมาได้ง่ายๆหละสิ
- Lintaman มีอะไรที่ประหลาดกว่าชาวบ้านชาวช่องก็ตรงมีปีกอยู่ 2 ชิ้น ด้านหน้าเป็นตัวปรับความกระชับบริเวณนิ้วเท้าทั้ง4 เรียกว่า Front wing , ด้านข้างจะเป็นตัวปรับความกระชับของด้านข้างของเท้า เรียกว่า Side wing นั่นก็แปลว่า นิ้วเท้าจะสั้นจะยาว หรือ เท้าจะกว้างจะแคบ ภายใต้ปีกทั้ง 2 ชิ้นนี้ ก็สามารถcustomizedให้ทรงของรองเท้าปรับเปลี่ยนรูปร่างไปตามเท้า ตามคู่มือผู้ผลิตบอกว่า ปีกตัวนี้ทำมาจาก TPU หรือ Thermoplastic Polyurethane ซึ่งเป็นโพลีเมอร์หรือพลาสติกที่นุ่มและเหนียวมาก ด้านในของปีกจะบุด้วยโฟม เพื่อความนุ่มและกระชับ
- ลิ้นรองเท้าด้านบนทำมาจาก EVA foam ( Ethylene-vinyl acetate ) ซึ่งเป็น Polymer ที่นุ่ม เหนียวและ ยืดหยุ่นได้ดี
"หนูว่าพี่อย่าลองเลยดีกว่า"
"ทำไม?"
"เดี๋ยวพี่ก็รู้เองแหละ"
ครับรู้เดี่ยวนั้นเลย ลองสวมดูปุ๊บ อุเหม่....... ( ทำเสียงสูงๆหน่อย ) กรูโดนป้ายยาาาาาาาาาาาาา
คนขายเขาก็พยายามจะสาธยายวิธีในการร้อยสาย ( Relacing ) ว่าทำได้กี่วิธี บลาาาาาาา เข้าหูซ้ายออกหูขวา สมงสมองมันไม่รับรู้อะไรแล้ว จ่ายตังค์แล้วกลับเหอะ เดี๋ยวกลับบ้านไม่ถูก
ทำอวดดี ตอนนี้งงกับวิธีการร้อยสาย ที่มีอยู่หลากหลายวิธี
( ภาพประกอบจากข้างกล่อง มีให้ดูได้เลย )
แบบแรก เขาเรียกว่า Regular fit คือ จะเป็นการคล้องสายในลักษณะดังรูป ลูกบิดตัวบนจะคุมความกระชับในส่วนหลังของเท้า และปีกข้าง ส่วนลูกบิดตัวบนจะดึงปีกหน้าแค่พอกระชับกับนิ้วอื่นๆ
แบบที่สอง จะเหมาะสำหรับคนที่เท้ากว้างๆ เขาก็จะให้แกะเชือกที่คล้องผ่านห่วงชุดกลาง แล้วเอายางElastic ( A ) ที่ติดมาในกล่องเอามาคล้องแทน ตัวรองเท้าด้านข้างจะขยายตัวตามความกว้างของเท้า ส่วนลูกบิดชุดหน้าก็ยังคุมความกระชับของนิ้วอื่นๆดังเดิม
แบบที่สามนี่ จะเหมาะสำหรับพวกที่นิ้วเท้า แผ่ล้นๆ ในเวปเขาเรียกว่า Natural toe fit ก็จะคล้ายกับแบบที่สอง แต่สลับเอาสายคล้องของห่วงชุดหน้าไปคล้องห่วงชุดกลางแทน แล้วเอายางElastic ( A ) มาคล้องด้านหน้าแทน รองเท้าด้านหน้าจะขยายไปตามขนาดของนิ้วเท้าที่ดันออกมา ส่วนลูกบิดชุดหน้าจะคุมความกระชับของปีกรองเท้าแทน
บระจ้าววววววว (ทำเสียงสูงนิดหนึ่ง) พี่จะให้แผ่นรองเท้า หรือ insole มาทำไมอีกชุดหนึ่ง ?
คือ มันก็เป็นอะไรที่ผมแปลกใจอยู่นิดหนึ่ง เพราะถ้าเป็นรองเท้าวิ่งดีๆ ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีแผ่น insole มาให้ 2 ชุด เพื่อเอาไว้เสริมระยะ heel-drop ให้เหมาะสมกับจริตของนักวิ่ง
แต่นี่มันไม่ใช่ พอมาเป็นรองเท้าจักรยานมันไม่จำเป็นต้องปรับระยะ heel-dropสักหน่อย ก็เลยอ่านคำแนะนำจากในเวป และลองเอง อ๋อออออ ( ทำเสียงสูง ) มันทำมาสำหรับปรับความกว้างของปีกรองเท้าให้เหมาะสมกับทรงของเท้านั่นเอง คือ ถ้าเป็นเท้าแบบมาตรฐานทั่วไป ก็ใช้แผ่น insole ที่ติดมากับรองเท้าได้เลย ( standard insole ) ซึ่งแผ่น standard insole จะมีลักษณะค่อนข้างแคบ และหนุนเสริม arch of foot ให้สูงขึ้น แต่ถ้าหากเท้าของเราค่อนข้างกว้างและ arch of foot ไม่ได้สูงนัก และยิ่งมี supinate นิดๆแบบของผมด้วยแล้ว ผมก็เลือกที่จะทดลองใช้แผ่น insole อีกแผ่นหนึ่งที่ค่อนข้างแบนและแผ่กว้าง ซึ่งผู้ผลิตเรียกว่า Natural-shape insole ซึ่งเมื่อใส่เข้าไปแทนที่ standard insole ของเดิมแล้ว ก็จะทำให้ปีกของรองเท้าแผ่กว้างขึ้นและพื้นรองเท้าค่อนข้างจะแบนลง ซึ่งดูเหมือนว่าจะถูกจริตกับผมมากทีเดียว
คราวนี้ก็เกิดรายการอยากจะลองของดู ด้วยการซ้อน Natural-shape insole ลงบน Standard insole ดู
อุต่ะ !!! เฮ้ยยย มันซ้อนกันได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ ยังกับกิ่งทองใบหยก ห่อหมกใบยอ อะไรพวกนั้นเลย
แล้วจะเอามาซ้อนกันทำไม? หลังจากเอามานั่งคิด วิเคราะห๋ แยกแยะแล้ว ก็พอสรุปได้ว่า เขาทำมาให้พวกที่เท้าแบนกว้าง หลังเท้าเตี้ย สามารถใส่มันได้อย่างพอดีและสบายหนะสิ
พอดีเท้าของผมเอง ก็ไม่ได้อยู่ในจุดที่เรียกว่า "มาตรฐาน" แต่ก็ไม่แบนกว้างเตี้ย
ตอนแรกสุดเลยนั้น ผมจบด้วย Regular fit กับ Standard insole แต่ เดี๋ยวนะ !!! เท้าเรามันไม่ Standard นะ standard insole มันจะใช่เหรอ ? ว่าแล้วก็ลองปั่นเทรนเนอร์ดูพักใหญ่
อะนะ มันไม่ใช่ !!! Foot Arch โดนดันนิดหนึ่ง แต่เกิดแรงกดที่ด้านนอกของเท้าซ้าย เอ..... ไม่ดี
ก็เลยลองถอด Standard insole มาเก็บในกล่อง แล้วเอา Natural-shape insole ใส่ไปแทน สวมเท้าดูอีกที จบมั๊ย ? ไม่รู้ต้องลองทริปยาวๆ
***************************************************************************
หลายคนอาจจะสงสัยว่า รองเท้าคู่นี้หนักกี่กรัม ดูภาพประกอบนะครับ
เทียบกับ Bont Vapor สายแข็ง กระด้าง กระชับ เบา และโหด
Bont Vapor เบากว่ากัน เพียงข้างละ 20 กรัมเท่านั้น
( รู้กันบ้างปะ น้ำหนักของ Cleat sets ของ Shimano ( ตัวคลีท สกรู แผ่นรองสกรู ) 2ข้าง หนักรวมๆกัน 70 กรัมทีเดียวนะ )
***************************************************************************
ใช้งานจริงๆกันซะที
เริ่มจากการสวมรองเท้าก่อน บางทีผมก็อยากจะแชร์วิธีการสวมรองเท้าจักรยานที่คิดว่าน่าจะถูกต้องให้อ่านกันบ้าง คือ ก่อนที่เราจะรัดสายรัด หรือ ขันลูกบิดอะไรก็ตาม เขาให้เราเอาด้านหลังของส้นเท้าอัดเบาๆกับพื้น หรือ จะลูกหลังเอาส้นเท้าอัดกับกำแพงเบาๆก็ได้ ถ้าให้ดีก็หาผ้ามารองนะ จะได้ไม่เป็นรอย ( ใหม่ๆก็ขี้หมาหอมเป็นธรรมดา )
ทั้งนี้ ก็เพื่อให้ส่วนของกระดูกส้นเท้าทั้งหมด เข้าไปกระชับกับส่วนที่หุ้มส้นเท้า ( Heel counter ) แล้วจึงค่อยทำการรัดรองเท้าเข้ากับเท้าของเรา
สำหรับ Lintaman ส่วนของ Front wing ทางผู้ผลิตแนะนำให้ขันเบาๆ แค่พอกระชับ ส่วนตัวผมจะเอามือด้านตรงข้ามมากดให้ปีกของมันกระชับเข้ากับนิ้วเท้าก่อน แล้วจึงขันลูกบิดพอให้รู้สึกว่าพอกระชับแล้ว ก็พอ , ส่วนของ Side wing ผมก็ใช้หลักการเดียวกัน คือ เอานิ้วมือด้านตรงข้าม ดันให้ปีกของมันหุบเข้ามากระชับกับเท้าของเรา แล้วจึงค่อยบิดลูกบิดจนรู้สึกว่ารองเท้ารัดเท้าของเรา อารมณ์นี้คงจะสงสัยหละดิว่า มันแน่นไป? หลวมไปไหม?
ส่วนใหญ่แล้วมักจะหลวมไปครับ ซึ่งก็ไม่ต้องไปทำอะไรกับมัน ปล่อยมันไปก่อนก็ได้ เพราะเดี๋ยวเราจะปั่นไป ปรับไป
ถ้าเราควงบันไดเป็น เราก็จะได้ประโยชน์สูงสุดจากรองเท้าจักรยานที่ออกแบบมาให้ส่วนของ Heel counter กระชับแน่นกับกระดูกส้นเท้า เพราะในช่วงที่เราควงและดึงบันไดขึ้นมา ส่วนของ Heel counter ของ Lintaman ที่แข็งและกระชับจะรับแรงส่งต่อไปฉุดบันไดให้หมุนตามเราไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ตอนนี้แหละครับ ที่เท้าของเราจะถอยหลังเข้าไปกระชับกับ heel counter ได้แน่นขึ้น เราก็อาจจะหยุดปั่น แล้วยกเท้าข้างนั้นขึ้นมา โดยยังดึงเท้าไปด้านหลัง momentนี้แหละที่เราจะสามารถหมุดบิดเพิ่มความตึงให้แก่ส่วนของ side wing ให้กระชับบีบเท้าเข้ามาได้อีก เท่าที่เราจะรู้สึกว่าดี ( ไม่แน่นไป และ ไม่หลวมไป )
บอกก่อนเลยครับ ผมไม่เคยใส่รองเท้าเสือหมอบพื้นคาร์บอนแข็งๆเดินแล้วสบายเท้าแบบนี้มาก่อน ยางรองส้นรองเท้าที่พื้นด้านนอกนั้น Lintamanทำมาได้สูงกว่ารองเท้าบางคู่ที่ผมเคยใช้มา เมื่อมาใช้ร่วมกับ Cleat ของ Shimano ทำให้รู้สึกว่ามันเดินได้ง่ายกว่าเดิม และง่ายกว่า Bont Vapor รองเท้าซิ่งอีกคู่หนึ่งของผมได้อย่างรู้สึกได้ชัดเจน ในขณะที่เดินนั้น บางครั้งมีความรู้สึกเหมือนกับจะหลอนๆว่า ส้นเท้าของเราจะหลุดออกมาจากรองเท้าหรือเปล่าหนอ? แต่ส่วนของ AntiSlip heel liner ที่เป็นสันนูนด้านบนก็มาคอยกันไว้ ไม่ให้ส้นเท้าหลุดออกมาได้ง่ายๆ
แต่ เดี๋ยว นะ !!! นี่มันรองเท้าจักรยานนะ ไม่ใช่รองเท้าสำหรับเดินออกกำลังกาย ฮ่า ฮ่า
หลังจากทดลองปั่นดูบนเทรนเนอร์ จนจับอาการต่างๆเทียบกับ Bont Vapor ที่ผมใช้มาก่อน ผมพอจะบอกได้ว่า Lintaman มีค่า Stack สูงกว่า Bont vapor ไม่น่าจะเกิน 1mm ซึ่งผมก็แค่ปรับหลักอานสูงขึ้นมาอีก 1mm ก็ได้ความรู้สึกเดิมเมื่อเทียบกับรองเท้าคู่เดิม
เมื่อปั่นบันไดบนเทรนเนอร์ ความรู้สึกเดิมที่หลอนว่า ส้นเท้ามันจะขยับหลุดออกมาในจังหวะที่เดินหรือเปล่าหนอ? ก็ไม่รู้ว่ามัน จรลี หนีหายไปไหนแล้ว เพราะHeel counter มันกระชับกับส้นเท้ามากๆ ในช่วงที่ควงบันไดก็เหมือนกับทุกสิ่งทุกอย่างมันแนบแน่นไปกับเท้าจริงๆ
ผมเอา Lintaman ไปเปิดซิงใช้งานจริงในทริป “Wild Life x WoodLand ปั่นสู้ฟ้า ท้าแดด ”ระยะ 100 กม. ดูแล้วออกจะกล้าไปหรือเปล่า เปิดซิงกับทริประยะทาง 100 กม.แบบนี้
ก็อย่างที่บอกไว้นะครับ รองเท้าจักรยานที่ใช้ระบบลูกบิดปรับรัดแบบละเอียดนั้น บ่อยครั้งที่มักจะไม่พอดีเท้าในช่วงแรก พอปั่นไปสักนิด ก็ให้ใช้วิธีการดึงเท้าถอยหลังให้ส้นเท้าไปกระชับกับHeel counterแบบเต็มๆ แล้วจึงปรับเร่งอีกนิด ซึ่งMomentนี้ก็มักจะขันกวดไปได้อีก 1 -2 คลิกเป็นประจำ
ปรับเสร็จแล้ว ก็เริ่มปั่นไล่ตามกลุ่มหละ
สิ่งที่ผมรู้สึกชัดเลย ก็คือ “ย่ำได้เต็มเท้า” เต็มมากๆเลยทีเดียวครับ ซึ่งผมว่าถ้ามันทำไม่ได้ ก็คงจะเสียชาติเกิดที่ดันใช้พื้นคาร์บอนแล้วหละ
แล้วช่วงดึงบันไดหละ? ความที่รู้สึกว่ารองเท้ามันนุ่มจะไม่สร้างปัญหาเหรอ ?
ไม่เลยครับ เพราะมันเป็นความรู้สึกที่เรียกว่า “นุ่มกระชับติดเท้า” ทำให้รู้สึกสบายเท้าอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว โดยเฉพาะเวลาที่ควงบันได ไม่ว่าจะเป็นช่วงดึง ช่วงลาก ช่วงไส ถ้าเราปรับความตึงของปีกด้านข้างได้กระชับกำลังดีแล้ว มันจะรับแรงดึงของเราได้อย่างไม่มีปัญหาเลย ไม่พบอาการหน่วง อาการรั้งๆรอๆอย่างที่กลัว
จบทริป 102 กม.ไปอย่างมีความสุขกับรองเท้าคู่ใหม่ เรี่ยวแรงก็ยังง่อยๆอยู่เหมือนเดิมแหละ แต่สบายเท้าขึ้นเยอะครับ
ปกติแล้วผมเป็นคนที่ชอบสวมถุงเท้า 2 ชั้นมาแต่ไหนแต่ไร เพราะผมต้องการให้นิ้วหัวแม่เท้ามันกระชับขึ้นกว่าเดิมตามที่บอกไว้ข้างต้น ผมพบว่า Lintamanเป็นรองเท้าที่ไม่สร้างปัญหาใดๆเลย สามารถปรับรัดให้มันลงตัวได้อย่างลงตัวทีเดียว ( ซึ่งถ้าอ่านในเวปของผู้ผลิตก็จะพบว่า มันเป็นรองเท้าที่สามารถใช้คู่กับถุงเท้าหนาๆในช่วงหน้าหนาวได้อย่างเป็นอย่างดี )
ความเห็นส่วนตัวสั้นๆ
“ย่ำได้เต็มเท้า นุ่มสบายกระชับติดบาทา ไม่เจ็บไม่ชา สบายอุราสมกับที่เสียเงิน”
( ไม่ต้องทำเสียงสูงอีกแล้ว แต่ให้ทำเสียงหล่อๆ นุ่มๆ แบบ FM ได้เลยครับ )
หมายเหตุ
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นรองเท้าที่สามารถ customized ให้เข้ากับหลากหลายลักษณะของเท้าก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะสามารถเข้ากันได้กับทุกๆเท้า ของทุกๆคนบนโลกนี้ได้เสมอไปนะครับ แนะนำให้ได้ทดลองกับรองเท้าจริงๆ และฟังคำแนะนำของผู้ขายให้ถ้วนถี่เสียก่อนครับ
ปอลอลิง ใครขาย ? ซื้อที่ไหน ? ราคาเท่าไหร่ ? ติดต่อยังไง ?
แนะนำอย่างแรงว่า อย่าเสียเวลามาถามเลย ให้พิมพ์ลงไปใน google ว่า
Lintaman ตัวแทนจำหน่าย
นะครับ แค่นี้ก็เจอแล้ว
จบ Mode ทำเสียงสูง แล้วหันมาทำเสียงหล่อนุ่ม แทนนะครัช[homeimg=300,250]http://www.thaimtb.com/forum/picture_mt ... 945533.jpg[/homeimg]
