"..ปั่นเสือเข้าป่า ตามหาสภาพทางปั่นจอมบึงเสือภูเขาใจเกินร้อย อาทิตย์ 26 มิ.ย.59 ..โหด มัน ขาทัวริืงฮาไม่ออก..

[ลุงเนตร]

..สืบเนื่องจากที่ได้ไปปั่นจักรยานเสือภูเขาที่จอมบึงมาเมื่อวานนี้ วันอาทิตย์ที่ ๒๖ มิ.ย.๕๙ ในรายการ จอมบึงเสือภูเขาใจเกินร้อย ครั้งที่22 http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &t=1439397 ประทับใจกับหลายสิ่งอย่าง จึงยอมสละเวลา ความยากลำบาก จัดทำสรุปทริปให้สมาชิกของ http://www.thaimtb.com จำนวน 141161 ท่าน(ณ วันนี้ ๒๗.๖.๕๙ - ๑๓.๐๐ น.) และชาวจักรยานที่ไปร่วมแข่งขัน กับเพื่อนชาว fb ได้ทราบบรรยากาศสนามแข่งขันด้วย ดังต่อไปนี้.-

[ลุงเนตร]

..ท่าน อ.แชล่ม บุญลุ่ม..

"..เมื่อวานวันอาทิตย์ที่ ๒๖ มิ.ย.๕๙ นอนแต่หัวค่ำ สองทุ่มเอนตัวลงนอน รู้สึกเมื่อยแขนและขา เพราะเมื่อตอนเช้าไปปั่นจักรยานในสนามวิบากมา นอนสวดมนต์เหมือนวันก่อน ๆ แล้วไม่นานก็หลับ ขณะที่พิมพ์นี่เป็น เวลา ๐๑.๐๐ น.ของวันนี้ จันทร์ ที่ ๒๗ มิ.ย.๒๕๕๙ ผมตื่นแต่ ๐๐.๓๐ น. เข้าห้องน้ำแล้วนอนต่อไม่หลับ จึงลุกขึ้นเปิดคอมฯ สรุปทริปนี้ให้ทราบเป็นวิทยาทาน
ทริปนี้ ชื่อกระทู้ว่า “วันอาทิตย์26มิถุนายน2559 จอมบึงเสือภูเขาใจเกินร้อย ครั้งที่22 » อาทิตย์ 26 มิ.ย. 2016” http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &t=1439397
ที่จริงแล้วไม่ได้ตั้งใจไป เพราะเห็นว่าเป็นการปั่นจักรยานวัดใจในสนามวิบาก เหมาะกับผู้ที่ปั่นจักรยานเสือภูเขา และมีทักษะในการปั่นในทางวิบากเท่านั้น แต่ที่ไปร่วมกิจกรรมด้วยเพราะท่านอาจารย์แชล่ม บุญลุ่ม ให้เกียรติเป็นอย่างยิ่งเชิญให้ไปเป็นสีสันของงาน และเห็นว่าอาจารย์เป็นผู้ที่ตั้งใจพยายามจัดให้มีสนามปั่นสำหรับชาวจักรยานที่ชอบปั่นเสือภูเขา ท่านและภรรยา ทุ่มเททั้งจิตใจ แรงกาย และเสียงกับการขาดทุน จัดให้มีการแข่งขันมาแล้วถึง ๒๑ ครั้ง ระยะเวลายาวนานถึง ๒๑ ปี ครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๒๒ รวมระยะเวลายาวนานถึง ๒๒ ปี (อ.แชล่ม ฯ กล่าว "เพื่อให้ผู้เข้าร่วมปั่นจักรยานจอมบึงเสือภูเขาครั้งที่๒๒นี้ ปั่นสนุก ไม่หลงทาง รู้ว่าตนเองปั่นมาได้กี่กีโล เห็นป้ายต้องระมัดระวังตัว พร้อมกำหนดจุดเช็คพอยท์ป้องกันการรัดเส้นทาง การหาจุดให้น้ำที่เหมาะสม การจัดกรรมการช่วยเหลือ ทุกรายละเอียดต้องใส่ใจ จัดทำ ทดสอบ ปรับปรุงแก้ไข และคอยตรวจสอบสภาพเส้นทางอยู่เสมอ เพื่อให้คนตั้งใจมาร่วมปั่นจักรยานครั้งนี้มีความสุขกลับไปก็พอใจแล้วครับ") การทุ่มเทของท่านทั้งสองดังกล่าวข้างต้นนั้น น่าจะมีรายละเอียดดังต่อไปนี้ ผิดพลาดประการใด ขอได้รับการอภัยจากทุกท่านด้วย และหากท่านอาจารย์แชล่ม ฯ เข้ามาช่วยแก้ไขที่ผิด เพิ่มเติมส่วนที่ผมไม่ทราบ ให้เป็นตามความจริงทั้งหมดที่ท่านได้ทำด้วย ก็จักเป็นพระคุณยิ่ง ซึ่งน่าจะเป็นการดีที่ทำให้เกิดความเข้าใจตรงกันว่า “ผู้จัดนั้นต้องทุ่มเท ตั้งใจ และทำอะไรบ้าง แค่ไหน เพียงใด” และสำหรับผู้ร่วมปั่นต้องทุ่มเทกับกิจกรรมนี้เพียงใด ซึ่งทุกท่านต่างทราบแก่ใจดีอยู่แล้วจะไม่กล่าวถึง จะขออนุญาตกล่าวถึงในส่วนของผู้จัดเท่านั้น กล่าวคือ เมื่อท่านตั้งใจจะจัดแล้ว เมื่อถึงเวลาอันควรก็ดำเนินการเปิดกระทู้เชิญชวนใน http://www.thaimtb.com อันการเปิดกระทู้นั้นต้องทำอะไรบ้าง ต้องคิดและสรรหาข้อมูลต่าง ๆ มาประฃาสัมพันธ์ เพื่อให้ผู้สมัครทราบถึงรายละเอียดต่าง ๆ อย่างครบถ้วน ต้องใช้เวลามากน้อยเพียงใดนั้นก็คงพอจะเดากันเอาเองได้ กับต้องประชาสัมพันธ์ใน FB ด้วย และต่อเมื่อถึงเวลาตามที่ท่านเห็นสมควร ท่านต้องทำอีกหลายสิ่งหลายประการดังต่อไปนี้.-

[ลุงเนตร]

..ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเปี่ยมสุขทุกคนที่ได้มาร่วมแข่งขันทั้งกับผู้อื่นในถ้วยอันดับรุ่นอายุ ๕ อันดับ และแข่งขันวัดใจตัวเอง ซึ่งทุกคนจะได้ถ้วยวัดใจ..



๑. ทำสนามแข่งขัน ซึ่งต้องทำทุกปีที่จะมีการแข่งขัน ทำมากน้อยเพียงใด ก็ต้องทำ ไม่เหมือนสนามแข่งขันจักรยานเสือหมอบทางเรียบที่ใช้ถนนหลวงทำการแข่งขัน ทุกท่านที่ได้ร่วมแข่งขันแล้ว ก็จะทราบได้ว่าสนามที่ท่านอาจารย์ทำนั้นเป็นอย่างไร และใช้เวลามากเพียงใด ระยะ ๓๐ ก.ม. กว่าจะถึงวันแข่งขัน ท่านคงเข้าไปทำและตรวจสอบไม่น้อยกว่า ๕ ครั้ง เป็นแน่ (ผมเดาเอา ถ้าจะให้แน่ชัดต้องรอท่านกรุณามาให้ทราบเอง)

๒. ประมาณการผู้ที่จะสมัครเข้าร่วมแข่งขันว่าจะมีสักเท่าไร แล้วสั่งทำถ้วยรางวัลของแต่ละรุ่นอายุ ซึ่งมีทั้งหมด ๑๙ รุ่น (ดูรายละเอียดรุ่นได้ที่หน้า ๑ ของกระทู้นี้ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &t=1439397 ทำถ้วยรุ่นอายุละ ๕ ใบ ใหญ่เล็กลดหลั่นกันไป ต้องคิดออกแบบว่าจะทำแบบไหนจึงจะสวย ถูกใจผู้รับ ในราคาที่เหมาะสมกับค่าสมัคร และต้องสั่งทำถ้วยวัดใจให้กับทุกคนที่สมัครลงแข่งขันด้วยอีกน่าจะ ๕๐๐ ใบ กับถ้วยของ วีไอพี อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งการประมาณการแล้วสั่งทำถ้วยดังกล่าวนั้น ย่อมมีอัตราเสียง ที่ของจะเหลือเมื่อมีผู้สมัครร่วมแข่งขันไม่ครบจำนวนที่ประมาณไว้ และของจะขาด เมื่อมีผู้สมัครเกินจำนวนที่สั่งทำตามประมาณการ (การนี้ย่อมมีผลกับจิตใจอยู่ตลอดจนเสร็จสิ้นการแข่งขัน)

๓. ประมาณการจัดทำ เสื้อที่ระลึก ที่คิดออกแบบว่าสวยงาม พอใจผู้สมัคร แล้วสั่งดำเนินการ ตามที่ประมาณการ ซึ่งการประมาณการแล้วสั่งทำนั้น ย่อมมีอัตราเสียง ที่ของจะเหลือเมื่อมีผู้สมัครร่วมแข่งขันไม่ครบ และของจะขาด เมื่อมีผู้สมัครเกินจำนวนที่สั่งตามประมาณการ (การนี้ย่อมมีผลกับจิตใจอยู่ตลอดจนเสร็จสิ้นการแข่งขัน)

๔. จัดทำเบอร์ติดหน้ารถและด้านหลังเสื้อผู้สมัครแข่งขัน ตามจำนวนที่ประมาณการไว้ว่าจะมีผู้สมัครกี่คน ก็ต้องทำเท่าจำนวนที่ประมาณการไว้ สมมุติ ๕๐๐ คน ก็ต้องทำแผ่นป้ายที่แสดงบอกรุ่นอะไร เบอร์อะไร ปั่นระยะทางเท่าใด คนละ ๒ ป้าย รวมเป็น ๑,๐๐๐ ป้าย แล้วเจาะรูป้ายละ ๒ รู ส่วนบนของป้ายด้านซ้ายและขวา เพื่อไว้ร้อยสายรัดกับแฮนด์หน้ารถ งานนี้อาจารย์ใช้สายลวดที่หุ้มด้วยริบบิ้นสีเงินให้ร้อยรัด ซึ่งต้องตัดจากเส้นยาว ๆ ที่ซื้อมาอีกจำนวน ๑,๐๐๐ เส้น สำหรับร้อยป้าย ๕๐๐ แผ่นติดแฮนด์ กับต้องซื้อเข็มกลัดตัวเล็ก ๆ อีก ๒,๐๐๐ อัน สำหรับกลัดป้าย ๕๐๐ ป้าย ติดด้านหลังเสื้อผู้สมัครแข่งขัน การนี้คงใช้เวลาไม่น้อยในการดำเนินการเกี่ยวกับป้ายติดที่แฮนด์หน้ารถจักรยาน ซึ่งการประมาณการแล้วสั่งทำนั้น ย่อมมีอัตราเสียง ที่ของจะเหลือเมื่อมีผู้สมัครร่วมแข่งขันไม่ครบ และของจะขาด เมื่อมีผู้สมัครเกินจำนวนที่สั่งตามประมาณการ (การนี้ย่อมมีผลกับจิตใจอยู่ตลอดจนเสร็จสิ้นการแข่งขัน)

๕. ต้องมีการอัปเดทข้อมูลในกระทู้ที่เปิดไว้ใน http://www.thaimtb.com เกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ ขอความกรุณาท่านที่ต้องการทราบรายละเอียด เปิดดูตามที่ได้ให้ URL ไว้แล้วข้างต้น (กระทู้นี้ครับ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &t=1439397)

๖. ต้องประมาณการจุดให้น้ำ พร้อมน้ำดื่ม และน้ำแข็งใส่ตู้แช่ ว่าจะต้องใช้เท่าไร ซึ่งการประมาณการแล้วสั่งทำนั้น ย่อมมีอัตราเสียง ที่ของจะเหลือเมื่อมีผู้สมัครร่วมแข่งขันไม่ครบ และของจะขาด เมื่อมีผู้สมัครเกินจำนวนที่สั่งตามประมาณการ (การนี้ย่อมมีผลกับจิตใจอยู่ตลอดจนเสร็จสิ้นการแข่งขัน)

๗. ต้องประมาณการจัดอาหารเลี้ยงผู้สมัคร ในเย็นวันก่อนแข่ง และในวันแข่งขันทั้งอาหารเช้าและอาหารกลางวัน (ผมเข้าเส้นชัยมาบ่ายสองโมง เกือบคนสุดท้าย ยังมีข้าวกับผัดขิงหมูให้ทาน แสดงว่าเรื่องอาหารพอเพียง และเหลือ เห็นเด็กกำลังตัดส่วนที่เหลือใส่ถุงเล็ก ๆ แจกกัน

๘. จัดทำสถานที่ต้อนรับผู้สมัครที่จุดสตาร์ทและฟินนิท เช่น กางเต็นท์ ตั้งโต๊ะและเก้าอี้ กับเวทีปล่อยตัว เวทีแจกรางวัล และเต็นท์พร้อมโต๊ะวางอาหาร วางคูลเล่อร์น้ำดื่ม

๙. จัดเจ้าหน้าที่บริการด้านต่าง ๆ เช่น จุดเช็คพ้อย, จุดลำบาก, จุดอันตราย, จุดให้น้ำ, ผู้บริการด้านให้ยืมจักรยาน, ผู้ดูแลทั่วไปขี่รถเครื่องปิดท้ายคนสุดท้าย

๑๐. ประสานผู้ใหญ่ของ สวนพฤกษศาสตร์วรรณคดีภาคกลาง และ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ให้เกียรติมารวมงาน ทั้งร่วมปั่นรุ่น วีไอพี.และตีธงปล่อยนักกีฬาแต่ละรุ่น กับแจกถ้วยรางวัล

๑๑. ประสานสวนพฤกษศาสตร์ ขอใช้สถานที่ ขอส่วนลดที่พัก

๑๒. ขอสปอนด์เซอร์น้ำดื่มและเกลือแร่ และอื่น ๆ

๑๓. คอยต้อนรับนักปั่นที่สมัครแล้วมาลงทะเบียนในเย็นวันก่อนแข่งขันและเช้าวันแข่งขัน กับเคลียปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดมีขึ้นเกี่ยวกับการสมัครและโอนเงิน

๑๔. ต้อนรับแขก วีไอพี. ให้พักห้องรับรองที่บ้าน..ในคืนวันก่อนแข่ง จำนวน ๔ ท่าน อันมีผมผู้หนึ่งด้วย

๑๕. แผ่นป้ายลูกศร บอกทาง (ตัด - พิมพ์ - นำไปติด - ในตำแหน่งที่สามารถเห็นได้ง่าย)



๑๖. ประชุม .. ประชุม .. ประชุม .. วางแผน



นึกไม่ออกแล้ว มีอะไรอีกน้า ..ท่านอาจารย์แชล่ม บุญลุ่ม โปรดช่วยเสริมเติมเต็มหรือแก้ไขส่วนที่ผิดพลาดคลาดเคลื่อนด้วยครับ

ทั้งหมดทั้งสิ้นนั้น จะเห็นว่าในการจัดการแข่งขันแต่ละครั้งมีสิ่งต่าง ๆ ที่ต้องทำมากมาย จึงขอใช้คำว่าต้องทุ่มเทจิตใจ แรงกาย และทุนทรัพย์ เมื่อมีผู้สมัครไม่เต็มตามจำนวนที่ประมาณการไว้ ขอบคุณอาจารย์แชล่ม บุญลุ่ม และภรรยา กับทีมงาน และทุกทานที่มีส่วนร่วมทำให้เกิดมีสนามแข่งขันจักรยานเสือภูเขาสนามนี้มาแล้วถึง ๒๒ คร้ง อนึ่ง เมื่อมีสิ่งต่าง ๆ มากมายดังได้กล่าวมาแล้วที่ผู้จัดการแข่งขันต้องทำให้ดีที่สุด แต่คงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ดีที่สุด ถูกใจผู้สมัครร่วมแข่งขันทุกท่านได้เป็แน่แท้ หากมีสิ่งใดที่ไม่ถูกใจท่านหนึ่งท่านใดขอได้โปรดให้อภัยและแนะนำ อ.แชล่ม ฯ ผู้จัดการแข่งขันพิจารณาปรับปรุงแก้ไขต่อไปด้วย และที่จะลืมขอบคุณเสียไม่ได้ก็คือชาวจักรยานทุกท่าน ทุกชมรม ที่สมัครไปร่วมแข่งขัน ช่วยจรรโลงสนามจักรยานจอมบึงเสือภูเขาไว้ให้ดำรงค์อยู่ต่อไปอีกครั้งหนึ่งและอีกนานเท่านานด้วย ขอบคุณมากครับ.

[ลุงเนตร]

เที่ยงวันเสาร์ ผมออกเดินทางจากบ้านพร้อมเป้สัมภาระ นั่งรถเครื่องรับจ้าง ๑๓.- บาท ไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีแบริ่ง ลงที่สถานีพญาไท บ่ายโมงคุณยรรยง เจริญพงษ์ ขับรถปิ๊กอัพพร้อมจักรยานเสือภูเขาคันเก่ง มารับที่หน้า ร.ร.สันติราษฎร์บำรุง แล้วเดินทางมุ่งสู่ ม.ราชภัฎจอมบึง ถึงสวนพฤกษศาสตร์ก่อน แวะพบ อ.แชล่ม ฯ และภรรยา ที่กำลังต้อนรับนักปั่นที่สมัครไว้แล้วมารายงานตัว แล้วไปเขาพักที่บ้านท่าน ท่านบริการกาแฟ น้ำดื่มตลอดถึงเช้าวันรุ่งขึ้น นอนห้องแอร์ หลับสบาย บ้านท่านเงียบสงบ ต้นไม้ร่มรื่น ห่างไกลจากบ้านผู้อื่น อยู่ติดกับรั้วด้านหลัง ม. นั่นแล

เช้าวันอาทิตย์ที่ ๒๖ มิ.ย.๕๙ วันแข่งขัน เวลา ๐๗.๐๐ น. เรา ๔ คนที่นอนบ้าน อาจารย์ ขึ้นรถคุณยรรยง ฯ ขับไปจอดในทางเข้าถ้ำเขาบิน เดินออกมาประมาณ ๑ ก.ม. ที่ผมต้องเดินเพราะไม่ได้นำรถจักรยานไปด้วย ต้องเดินเข้าไปรับรถที่ขอยืมอาจารย์จัดไว้ให้ที่สำนักงานสวนพฤกษ์ แล้วอาจารย์ใส่ใจผมนำป้ายกรรมการมาให้ ๒ แผ่น พร้อมสายรัดและเข็มกลัด สำหรับติดหน้ารถและด้านหลังเสื้อ (ในฐานะแขกรับเชิญ) ป้ายนี้แหละทำให้นักศึกษาที่คอยบอกทางแยกประเภทเส้นทางไม่ทราบว่าผมลงปั่นรุ่นไหน เพราะที่ป้ายเขียนเพียงว่า “กรรมการสนาม” ปล่อยให้ผมปั่นไปตามทางรุ่น B จึงทำให้ผมซึ่งตั้งใจปั่นรุ่นท่องเที่ยวซึ่งปล่อยตัวพร้อมรุ่น วีไอพี.ระยะทางสบาย ๆ ไม่วิบากมากนัก ๒๐ ก.ม. เป็นได้ปั่นไปในทางรุ่น B ที่มีระยะทาง ๓๐ ก.ม.และทางวิบากเต็มพิกัด ใช้เวลาไป ๕ ช.ม. ตั้งแต่ ๐๘.๐๐ น. ถึง ๑๔.๐๐ น. (เพื่อนคอยกลับบ้านกันแย่เลย ขออภัยด้วยครับ) เหนื่อยและมันมาก นาน ๆ ได้ประสบการณ์นี้สักครั้ง มีทุกสภาพทางดังนี้..ลูกรังเรียบ, ราดยางเรียบ, ลูกลังไม่เรียบ, ทราย, หินรอย, ร่องน้ำ, ดินดำแฉะเหนียวนึบดูดติดล้อ, ลูกระนาดสูงต่ำเล็กใหญ่, โขดดินสูง, สะพานไม้เท่าข้อมือเรียงกัน ๒ สะพาน (ผมเดินจูงผ่านมากมายหลายสภาพทางที่เห็นว่าถ้าปั่นล้มเจ็บตัวแน่) ลงบ่อน้ำ, เถาวัลย์พันเกี่ยวช่องแคบ ๆ ให้เลี้ยวซ้าย-ขวา, ตอไม้แหลม ๆ อยู่ข้างทาง หวาดเสียว, ซุ้มป่าไผ่, อุโมงค์ต้นไม้, ขึ้นเนินสูง – ลงชันมาก (มีเด็กนักศึกษาคอยช่วยเหลือ) , หัวชนเถาวัลย์เส้นเขื่องทอดขวางทางต่ำอยู่ด้านบน, โดนหนามกิ่งไผ่ข้างทางเกี่ยว, บางช่วงมีรากไม้น้อยใหญ่โผล่พ้นดินกีดขวางทางปั่น (ต่ำปั่นผ่าน สูงลงจูง) จำได้ประมาณนี้ โอยเหนื่อย..เมื่อยแขนมาก เหงื่อท่วมกายเสื้อเปียกชุ่มตลอดทาง

[ลุงเนตร]

..แผ่นป้ายหน้ารถนี่แหละ น่าจะเป็นเหตุให้ผมไม่ได้ปั่นในเส้นทางท่องเที่ยว ๒๐ ก.ม. สบายแบบเบิร์ท ๆ แล..



บ่ายสองโมง กลับมาถึงเส้นชัย ลัดออกจากป่ามาหน่อยนึงด้วย คุณยรรยง ฯ รอรับกลับ กทม.นานมากแล้ว บอกให้เอารถไปคืน ไปรับถ้วยที่น้องผู้หญิงยืนคอยให้อยู่ที่เส้นชัย เดินไปที่เต็นท์บริการอาหาร ได้ข้าวราดผิดขิงหมูมาหนึ่งถาดกระดาษ เดินไปขึ้นรถ คุณยรรยง ฯ ขับรถออกเดินทางกลับ กทม. นั่งทานข้าวในรถหมดอิ่มพอดี เพลีย ง่วง หาวหวอด ๆ แต่ก็ไม่ได้กลับ คุยนั่น นี่ ไปเรื่อย เพื่อให้คุณยรรยง ฯ ที่ขับรถอยู่ไม่ง่วง เพราะเขาปั่นรุ่น B8 มี ๖ คน เขาได้ถ้วยลูกที่ ๓ บอกว่า เหนื่อยและเมื่อยแขนมาก ระหว่างรอผมกลับมา ทานข้าวไป ๒ กล่อง

ประมาณบ่ายสี่โมงกว่า กลับถึงหน้า ร.ร.สันติราษฎร์ ระหว่างทางรถติดหลายช่วง ฝนตกตอนลงจากสะพานพระราม ๘ คุณยรรยง ฯ จอดรถใต้สะพานลอยหน้า ร.ร.สันติราษฎร์ เดินขึ้นสะพานข้ามถนนไปฝั่งตรงข้ามแล้วเลี้ยวซ้ายไปอีกถนนหนึ่งก็ถึงแล้ว เปียกหมดทั้งตัว หนาวมาก เรียกแท็กซี่ให้ไปส่งสถานีรถไฟฟ้าพญาไท ใกล้นิดเดียวไม่ถึงเกณฑ์ระยะแรก ๓๕ บาท ให้ไป ๔๐ บาท ไม่ทาน เดินขึ้นบันไดไม่เลื่อน ผ่านทางเข้ารถไฟฟ้า แล้วขึ้นบันไดเลื่อนไปที่ชานชลาด้านไปสถานีแบริ่ง รถไฟฟ้ามาขบวนที่ ๓ จึงได้ขึ้น เพราะหนาว ยืนเปลี่ยนเสื้อเปียกที่ใส่อยู่เก็บ แล้วหยิบเสื้อในกระเป๋าใส่ ๒ ตัวซ้อน จึงไม่หนาวแล้วเดินเข้าประตูรถไฟฟ้า

ประมาณห้าโมงเย็น ถึงสถานีแบริ่ง ลงจากสถานี ขึ้นรถเครื่องรับจ้าง ๑๓.- บาท ถึงปากซอยบ้านแวะซื้อช้าง ๑ เชือก ขี่เข้าบ้าน ดื่มก่อนทานอาหารมื้อเย็น

ปรมาณสองทุ่ม นอน สวดมนต์ เสร็จรู้สึกเมื่อยแขน ขา ไม่นานหลับไปดังกล่าวแล้วข้างต้นนั่น..ประสบการณ์ครั้งนี้ ก็มีประมาณนั้นแล.

[ลุงเนตร]

ขอขอบคุณ .. ขอบคุณ .. และขอบคุณ.

- คุณยรรยง เจริญพงษ์ ที่สนับสนุนการเดินทางทั้งไปและกลับ

- อ.แชล่ม บุญลุ่ม และภรรยา ที่ทุ่มเทฯ จัดกิจกรรมครั้งนี้ กับให้ที่พักพิงหลับนอนและบริการเครื่องดื่มอย่างอบอุ่นกันเองยิ่ง

- หลาน ๆ นักศึกษา ที่ อ.แชล่ม ฯ ประสานให้มาบริการบอกทาง, ช่วยเหลือ, แจกน้ำดื่มและเกลือแร่ และอื่น ๆ

- อ.แหม่ม (ภรรยา อ.แชล่ม) ที่ให้การดูแลที่บ้าน ให้ถ้วยและเสื้อยืดงานคาร์ฟรีเดย์มั้งไม่ทันดูชัด ๆ ปรากฏว่าเล็กให้คุณยรรยง ฯ ไปให้หลานแล้ว)

- นักปั่นหลายท่านที่ให้เกียรติ์มาถ่ายภาพกับลุง

- อ.ณรงค์ และ หลานปูกับปลา เอ้ย ปลากับปู ให้เกียรติ์มาถ่ายภาพกับลุง ไม่ได้พบกันมานาน หายคิดถึงแล้ว

- คุณสมบัติ แจ่มมณี ประธานชมรมจักรยานไทรโยค จ.กาญจนบุรี ที่ให้เกียรติ์ถ่ายภาพด้วยครับ

- สาวสวยมิ๊กกี้เม้าท์ (มั้ง) ที่ให้เกียรติ์ถายภาพกับลุง

- หลานสุดา ทวีกาญจน์ ประธานชมรมจักรยานบ้านโป่งไบค์ ที่ให้เกียรติ์ถ่ายภาพกับลุง

- คุณปู ปากน้ำ ที่ให้เกียรติ์ ทักทาย พูดคุยด้วย ในฐานะ สว.ที่มีความคิดว่า “ช่วงปลายชีวิต ถ้าได้ช่วยเหลือผู้อื่น รู้สึกว่าชีวิตมีค่า กว่าช่วงที่ไม่ได้ช่วยเหลือผู้อื่น เหมือนกันนั่นแล.

- โฆษกประจำสนามที่ให้โอกาสลุง ยื่นไมล์ให้พูดกับชาวจักรยานทุกท่านที่มาร่วมกิจกรรม ก็ได้เตือนไปให้ทุกท่านระวังอุบัติเหตุให้จงหนัก เพราะเท่าที่ทราบสนามแข่งขันต่าง ๆ ที่ผ่านมา มักมีการเกิดอุบัติเหตุ (สนามนี้ก็ได้ข่าวว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นกับนักปั่นประเภทางเรียบที่ใช้จักรยานเสือหมอบ บาดเจ็บพอสมควร)

- อ.แชล่ม ฯ อีกครั้ง ที่ให้เกียรติเชิญพูดที่เวทีก่อนปล่อยตัว และให้เกียรติตีธงตราหมากรุกปล่อยนักกีฬารุ่นนึง คือรุ่น B8 ที่คุณยรรยง ฯ และคุณปู ปากน้ำ ลงแข่งขันนั่นแล

- ขอบคุณ ช่างภาพที่ อ.แชล่ม ฯ จัดหามาถ่ายภาพนักปั่นระหว่างทาง หรือที่อื่น ๆ ทุกท่านด้วย กับขอบคุณเจ้าของภาพบางภาพที่นำมาโพสท์ในกระทู้นี้ด้วย

- ท้ายที่สุดนี้ขอขอบคุณ http://www.thaimtb.com ที่จัดพื้นที่นี้ให้สรุปทริป.

- .. จบบริบูรณ์ ..

ปล. สะกด การัณด์ ผิดพลาดคลาดเคลื่อน (พิมพิมพ์สัมพัสอย่างเร็วและไม่ได้ตรวจทาน ถ้ามีคำใดผิดกรุณาอ่านแก้ให้ถูกด้วยจักขอบคุณ) หรือข้อมูลต่าง ๆ ผิดพลาดคลาดเคลื่อน ขออภัย โปรดให้อภัย มิได้ตั้งใจที่จะทำให้เกิดผิดพลาด และมิมีการตั้งใจที่จะทำให้ท่านหนึ่งใดเสียหายแต่ประการใด หากมีการก้าวก่ายไปถึงและมีข้อความทำให้ท่านหนึ่งใด เสียหาย โปรดอภัย และกรุณาโทร.๐๘๙-๘๑๓๓๙๓๖ แจ้งให้ผมทราบ ผมจะยอมรับโดยดุษฎี และขออภัย กับจะแก้ไขหรือลบข้อความนั้นออกทันทีที่ทราบ ขอบพระคุณมากครับ.

[denfd200]

ขอบคุณครับคุณ ลุง เนตร สำหรับการให้ข้อมูล สรุป
และ กล่าวคำว่า สุดยอด เลย กับทางแทรค ครบเครื่องจริงๆ ครับ จากพ่อน้องฟิลม์ ผู้เคยร่วมเดินทางไกลด้วยกันครั้งนึง

[ผศ.แชล่ม บุญลุ่ม]

ขอขอบคุณลุงเนตรเป็นอย่างยิ่งที่ให้เกียรติมาร่วมงาน เป็นกำลังใจให้คนทำงาน เป็นสีสรรคให้ชาวจักรยานมีความสุขและมีเรื่องเล่าจากประสบการณ์แถมท้ายให้อีกด้วย สุดยอดมากๆครับ

[NOKNICE]

น่าเหนื่อย เอ้ยย...สนุกเลยครับลุง

[OK GOOD]

ขอบคุณสำหรับภาพบรรยากาศครับ
เยี่ยม!

[ลุงเนตร]

"..ขอบคุณ ทุกท่่าน ที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นท์ครับ..

[pedkra]

เป็นเส้นทางที่สนุก สำหรับเสือ จริงๆครับ

[ปูปากน้ำ]

ขอบคุณลุงเนตรที่มาเปิดห้องรายงานการแข่งจอมบึงเสือภูเขา ขอบคุณอาจารย์แชล่มที่แอบถ่ายภาพสวยๆให้ ผมหลุดออกมาได้ก็ดีใจแล้วครับ ยอมรับกลุ่มแรกแรงดีไม่มีตกเลยครับ ผมเอาหมวกโขกต้นไม้ไปหลายที(แบกข้ามต้นไม้ก็หลายหนกลัวล้มแล้วเจ็บ 68 แล้วนะไม่ใช่หนุ่มๆ) ระหว่างปั่นอาจารย์ถามว่าเป็นไง ผมตอบทาง(ไม่)น่าปั่นดี ถามปีหน้าไปอีกไหม ไปครับ จนกว่าจะปั่นไม่ไหวแหละ...555

[ลุงเนตร]

ขอบคุณลุงเนตรที่มาเปิดห้องรายงานการแข่งจอมบึงเสือภูเขา ขอบคุณอาจารย์แชล่มที่แอบถ่ายภาพสวยๆให้ ผมหลุดออกมาได้ก็ดีใจแล้วครับ ยอมรับกลุ่มแรกแรงดีไม่มีตกเลยครับ ผมเอาหมวกโขกต้นไม้ไปหลายที(แบกข้ามต้นไม้ก็หลายหนกลัวล้มแล้วเจ็บ 68 แล้วนะไม่ใช่หนุ่มๆ) ระหว่างปั่นอาจารย์ถามว่าเป็นไง ผมตอบทาง(ไม่)น่าปั่นดี ถามปีหน้าไปอีกไหม ไปครับ จนกว่าจะปั่นไม่ไหวแหละ...555

..ด้วยความยินดี และขอบคุณมากครับ ที่เข้ามาคอมเม้นท์ ดีใจจังครับ..

[ลุงเนตร]

..ดีใจครับ ณ วันเวลานี้ มีผู้เปิดดู ๕๗๙ ท่าน ขอบคุณครับ..(กับประธานชมรมจักรยานบ้านโป่งไบค์ และประธานชมรมจักรยานไทรโยคน้อย ขอบคุณมากครับที่ให้เกียรติ์)