ThaiMTB.com

"..ย้อนรอยความเป็นมา – ตามรอยความเป็นไป ปัจจัยบุญ 667,672.25 บาท จักรยานผ้าป่า สนับสนุนงบประมาณการศึกษาเด็กนักเรียน.."

..ภาพวันแรก เริ่มที่สวนรถไฟ ก่อนออกเดินทาง..

จากที่ทราบข่าวประชาสัมพันธ์ในเฟสบุ๊คส์..

วิษณุ ด้วงเจริญ
19 มีนาคม ·
ขอเชิญร่วมทริปปั่นผ้าป่าจักรยาน “ ช่วยกัน ช่วยกัน เพื่อลูก เพื่อหลาน เพื่อการศึกษาไทย” ระหว่างวันที่ 9-15 เม.ย. 59 จากสวนรถไฟ จ. กรุงเทพฯ - โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ต.เสริมกลาง อ.เสริมงาม จ.ลำปาง
เนื่องด้วยโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ตำบลเสริมกลาง อำเภอเสริมงาม จังหวัดลำปาง เป็นโรงเรียนที่อยู่ในเขตการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) เด็กนักเรียนด้อยโอกาสทางการศึกษา โดยมีสาเหตุมาจากนโยบายของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) กระทรวงศึกษาธิการ กำหนดให้ การคำนวณอัตรากำลังข้าราชการครูโรงเรียนประถมศึกษาที่มีนักเรียน 41-60 คนจะมีผู้บริหารได้ 1 คน มีครูผู้สอนได้ 3 คน เท่านั้น
โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อนมี 7 ชั้นเรียน คือชั้นอนุบาล – ป.6 ในความเป็นจริงแล้วต้องมีครูผู้สอน 7 คน และผู้บริหาร 1 คน รวมเป็น 8 คน ดังนั้นโรงเรียนจึงมีความจำเป็นที่ต้องหาเงินเองเพื่อนำมาจ้างครูเพิ่มอีก 4 คน ให้ครบกับจำนวนชั้นเรียน และยังต้องจัดกิจกรรมเสริมการเรียนรู้ในช่วงปิดเทอม เช่น จัดค่ายดนตรีและร้องประสานเสียง , ค่ายภาษาอังกฤษ , ค่ายศิลปะ , ค่ายกีฬาวอลเล่ย์บอลและฟุตบอล , ค่ายอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เป็นต้น
ในอนาคต โรงเรียนมีโครงการทำโรงเรือนเพาะชำกล้าไม้เพื่อให้เด็กได้ฝึกการขยายพันธุ์พืช เพราะโรงเรียนอยู่ในหุบเขาล้อมรอบด้วยป่าไม้ เป็นป่าต้นน้ำลำธารของแม่น้ำแม่เสริมที่ไหลไปรวมกับแม่น้ำวัง โครงการขยายพันธุ์พืชเป็นโครงการสำคัญที่จะช่วยให้คนอยู่กับป่าโดยมีรายได้อย่างยั่งยืนจริงๆ
ทางโรงเรียนเล็งเห็นถึงความสามารถในการเรียนรู้ของเด็กนักเรียน ที่ไม่ได้ด้อยกว่าเด็กในเมือง เพียงแต่ขาดงบประมาณที่นำมาสนับสนุนการจัดกิจกรรมดีๆเหล่านี้ ดังนั้นทางโรงเรียนจึงใคร่ขอความอนุเคราะห์งบประมาณที่จะใช้ในการจ้างครูให้ครบชั้นเรียน และจัดกิจกรรมเสริมการเรียนรู้เพื่อพัฒนานักเรียนมา ณ โอกาสนี้

กำหนดการปั่นจักรยาน
- วันเสาร์ที่ 9 เม.ย. ล้อหมุน 08.00 น.จากสวนรถไฟ – พุทธอุทยานหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่
จ.อยุธยา หลักก.ม.ที่ 44 ระยะทางปั่น 86.5 ก.ม.

- วันอาทิตย์ที่ 10 เม.ย. ล้อหมุน 7.00 น.จากพุทธยานหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ – วัดศรีมงคล อ.สรรพยา จ. ชัยนาท หลัก ก.ม. ที่ 124 ระยะทางปั่น 80.7 ก.ม.

- วันจันทร์ที่ 11 เม.ย. ล้อหมุน 08.00 น. วัดศรีมงคล – ร.ร.เทศบาลวัดสุคตวราราม อ.เมือง จ.นครสวรรค์ หลัก ก.ม. ที่ 340 ระยะทางปั่น 64.2 ก.ม.

- วันอังคารที่ 12 เม.ย. ล้อหมุน 07.00 น. จาก ร.ร. เทศบาลวัดสุคตวราราม – ร.ร. สหวิทยาคม
อ.เมือง จ. กำแพงเพชร หลักก.ม.ที่ 463 ระยะทางปั่น 124 ก.ม.

- วันพุธที่ 13 เม.ย. ล้อหมุน 07.00 น. จาก ร.ร. สหวิทยาคม – สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า อ.สามเงา จ.ตาก หลัก ก.ม. 581 ระยะทางปั่น 115 ก.ม.

- วันพฤหัสบดีที่ 14 เม.ย. ล้อหมุน 07.00 น. จาก สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า – โรงเรียนนาแก้วประชารัฐ
อ.เกาะคา จ.ลำปาง ระยะทางปั่น 113 ก.ม.

- วันศุกร์ที่ 15 เม.ย. ล้อหมุน 08.00 น.จาก โรงเรียนนาแก้วประชารัฐ – จุดหมาย ร.ร.บ้านโป่งน้ำร้อน
อ.เสริมงาม จ.ลำปาง ระยะทางปั่น 35.9 ก.ม. เวลา 17.00 น. ร่วมทานอาหารและชมการแสดงในแบบปาเกอญอ พร้อมกับมอบเงินให้กับโรงเรียน

**หมายเหตุ นักปั่นที่มาร่วมทริป “ช่วยกัน ช่วยกัน ฯ”ให้นำเต้นท์และเครื่องนอนมาเอง รวมถึงรับผิดชอบอาหารการกินของตนเอง เว้นแต่จะมีผู้ที่ประสงค์เป็นเจ้าภาพเลี้ยงอาหารในบางมื้อ เน้นเสื้อโทนสีขาว (ถ้ามี)
เบอร์ติดต่อ 081-0741556 (จิม ภูดิท ทาสุคนธ์) , 091-7806742 (พี่ณุ วิษณุ ด้วงเจริญ)
088-1107988 (อ.ธีรพันธ์ ) , 054-380667 ( ร.ร.บ้านโป่งน้ำร้อน)

..ภาพสมาชิกที่ร่วมปั่น (เกือบทั้งหมด)

..ผมเกิดศรัทธา ตั้งใจจะไปร่วมปั่นด้วยผู้หนึ่ง..

วันที่ ๙ เมษายน ๒๕๕๙ เวลา ๐๖.๐๙ น. รถพร้อม คนพร้อม ล้อหมุนออกจากบ้าน ไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีแบริ่ง โดยสะดวกด้วยลีฟจากพื้นล่าง ขึ้นไปชั้น ๑ แสดงการ์ดค่าโดยสารผู้สูงอายุลด ๕๐ เปอร์เซน จูงจักรยานเดินไปเข้าลีฟขึ้นไปชั้น ๒ แล้วจูงเดินไป โบกี้ท้ายสุด ประตูสุดท้าย เข้าไปจอดตรงช่องว่างทางเข้าประตูพนักงานขับรถ ยืนอยู่กับจักรยาน ๔๐ นาที ถึงสถานีปลายทางหมอชิต จูงจักรยานออกจากโบกี้โดยสาร เดินไปที่ลีฟ พนักงานมาไขประตูลีฟให้เข้าไปภายใน ลงไปถึงชั้น ๑ พนักงานสาวมาเปิดลีฟ เดินออกจากลีฟ แล้วยืนคอยพนักงานรับการ์ดโดยสารเดินไปสแกนด์ที่เครื่องทางเดินผ่านแล้วเดินกลับมาส่งคืนให้ กล่าวคำขอบคุณ แล้วจูงจักรยานเดินไปเข้าลีพลงไปที่ชั้นล่างข้างถนน ปั่นไปถึงสวนรถไฟ จุดนัดรวมพลพรรคสมาชิกร่วมอุดมการณ์ปั่นจักรยานผ้าป่าสนับสนุนงบประมาณการศึกษาเด็กนักเรียนโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ต.เสริมกลาง อ.เสริมงาม จ.ลำปาง ขณะนั้นมาอยู่หลายคนแล้ว และกำลังทยอยกันมาอีกจำนวนหนึ่ง ระหว่างรอสมาชิกและเวลาออกเดินทาง ไปทานข้าวแกงให้อิ่มไว้ก่อน ๑ จาน อร่อยใช้ได้ อ.ธีรพันธ์ ณ บุรีรัมย์ เป็นผู้จ่ายเงินให้ทั้งโต๊ะ ที่นั่งร่วมทานกันอยู่สี่ห้าคน ขอบคุณมากครับ เริ่มแสดงให้เห็นแล้ว “น้ำใจคนปั่นจักรยาน” แล้วกลับมาจอดยังจุดที่รวมพล มีผู้ใฝ่สุขภาพดีที่มาเดิน วิ่ง ปั่นจักรยาน ออกกำลังกายที่สวนรถไฟ แวะเวียนมาทำบุญกันอยู่เนื่อง ๆ โมทนาสาธุด้วยครับ.(ปัจจัยบุญที่ถูกหยิบออกมาจากกระเป๋าของสาธุชนคนใจบุญออกมาเสียบไม้ปักที่ต้นผ้าป่านั้น เปรียบเสมือนกับแก้วสารพัดนึกที่มอบมาจากใจของทุกคน หลายคนไม่ทราบด้วยว่าเป็นผ้าป่าอะไร ไปทอดที่ไหน เพียงเห็นต้นผ้าป่าอยู่บนท้ายจักรยานกับพวกเราที่แต่งกายพร้อมปั่นจักรยานยืนอยู่กับจักรยาน เขาก็เกิดศรัทธาขึ้นที่ใจ หยิบเงินออกมาทำบุญกันแล้วค่อยถามว่า “ไปทอดที่ไหน” เราจึงอธิบายให้เข้าทราบและร่วมอนุโมทนาบุญ

..๐๘.๑๙ น. สมาชิกพร้อม ถึงเวลาฤกษ์ดี ขบวนจักรยานผ้าป่าฯ เคลื่อนออกจากที่ตั้งจุดแรกออกจากสวนรถไฟ ออกจากถนนซอยไม่ไกล เลี้ยวซ้ายไปตามถนนวิภาวดีรังสิต เป็นขบวนตามกันไปเรื่อย ๆ จนถึงดอนเมือง ช่วงนี้รถมาก ทางร่วมทางแยกก็มาก ปั่นลำบาก ต้องระวังกันอย่างยิ่ง ก่อนเบี่ยงซ้าย-ขวา หรือไปตรง ต้องให้สัญญาณมือทุกคน เพื่อให้รถที่ว่างมาข้างหลังทราบล่วงหน้าแต่ไกล ๆ จะได้ไม่มาเบียดเราใกล้ ๆ ช่วงนี้ต้นผ้าป่า ๒๐ ต้น บนท้ายจักรยานของสมาชิก ๒๐ คัน/คน ไม่ได้รับปัจจัยบุญ จนพ้นรังสิตไปแล้วนั่นแหละ “ปัจจัยบุญ” จึงได้เริ่มหลั่งไหลเข้ามาสู่ต้นผ้าป่าบนท้ายจักรยานของพวกเรา ๒๐ ต้น อย่างต่อเนื่อง ปั่นไป จอดรับปัจจัยบุญไป ท่ามกลางแดดที่ร้อนแรง บุญที่มีลมดันหลัง อยู่ริมถนนที่มียวดยานพาหนะทุกประเภทวิ่งอยู่ขวักไขว่จอดแจมากมาย ส่งเสียงลำราญหู หวั่นใจไม่ทราบว่าเวลาใดเวลาหนึ่งจะมีรถขับหลุดจากช่องทางของเขามาโดนเราไปตลอดทาง มือทั้งสองข้างจับแฮนด์ ตาทั้งสองมองตรงอยู่ข้างหน้าให้เห็นพื้นว่ามีสิ่งกีดขวางหรือไม่ จิตภาวนา “ฆเฏสิ ฆเฏสิ กิงการะนา ฆะเฏสิ อะหัง ปิตัง ชานามิ ชานามิ” บทมนต์แคล้วคลาดจากอุบัติภัยใด ๆ เพื่อความอุ่นใจ คลายกังวล จากยวดยานพาหนะที่วิ่งแซงมาจากข้างหลัง ขาทั้งสองข้างปั่นบันได ออกแรงกดเท้าซ้ายลงข้างหนึ่งรถเคลื่อนไปข้างหน้าได้ ๑ เมตร กดเท้าขวาลงอีกข้างหนึ่งลดเคลื่อนไปได้อีก ๑ เมตร วันแรกนี้ต้องปั่นในระยะทาง ๘๖.๕ ก.ม. (๑ ก.ม.มี ๑๐๐๐ เมตร เท้าซ้าย-ขวาต้องกอดบันไดออกแรงข้างละ ๕๐๐ ครั้ง ๘๖.๕ ก.ม. = ๕๐๐ x ๘๖.๕ = ๔๓,๒๕๐ ครั้ง) รวมต้องออกแรงกดขาซ้าย ๔๓,๒๕๐ ครั้ง + ขาขวา ๔๓,๒๕๐ ครั้ง (เสมือนหนูถีบจักร เป็นการออกกำลังกาย ทำให้สุขภาพดี ขาทั้งสองข้างและสวนอื่น ๆ ของร่างกายแข็งแรงดีนั่นแล) เมื่อสายตามองเห็นรถยนต์จอดดักข้างหน้าเพื่อร่วมทำบุญด้วย นิ้วบีบเบรก (นิ้วได้ออกกำลัง) หยุดรถ หยั่งขาทั้งสองยืนกับพื้นริมถนนอยู่ในท่าคร่อมท่อบนเฟรมจักรยาน เกร็งขาซ้ายยืนบนพื้นข้างเดียวพร้อมกับยกขาขวาข้ามท่อบนเฟรมจักรยานแล้วหย่อนลงยืนข้างจักรยาน มือหยิบไม้สำหรับเสียบแบ๊งค์ปัจจัยบุญ พร้อมกับกล่าวต้อนรับสาธุชนคนใจบุญที่เดินจากรถมาที่ต้นผ้าป่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มด้วยจิตศรัทธาต่อต้นผ้าป่าและเราเหล่านักปั่นจักรยานผู้กล้าปั่นท้ามฤตยูอยู่ริมถนนหลวง มือถือแบ๊งค์นำเสียบไม้พนมมือประกบไม้ที่เสียบปัจจัยบุญแล้วขึ้นจบอธิษฐานให้กุศลผลบุญที่ทำนั้นจงได้รับแต่สิ่งดี ๆ ที่แต่ละท่านประสงค์ รถที่จอดทุกคัน มากันกี่คน มักจะร่วมทำบุญทุกคน รถตู้ ๑๐ คน ก็ลงมาทำบุญหมดทุกคน สาธุ ชื่นใจจัง ปัจจัยบุญล่องลอยมาติดที่ต้นผ้าป่าเราอยู่เนื่อง ๆ เปรียบเสมือนน้ำเย็นประโลมใจให้กายคลายร้อนไปได้ส่วนหนึ่ง แต่กระนั้นก็ยังต้องอาศัยน้ำเย็นจากถังแช่ของรถบริการที่มีครูชายกลางคนเป็นผู้ขับปิ๊กอัพ โดยมีครูหญิงสาวนั่งอยู่ด้วยช่วยกันบริการน้ำดื่มเย็น ๆ พร้อมเครื่องดื่มและผลไม้ ตลอดรายทาง ตลอดวัน และตลอด ๗ วัน จากสวนรถไฟ กรุงเทพฯ ถึงโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน (ได้ทราบชื่อภายหลังเมื่อถึงปลายทางแล้วนั่นแล ว่าชื่อ ครู....กับครูเจน) และยังมีครูเจ ขับรถปี๊กอัพ และครูนงเยาว์ นั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วย ช่วยบริการดูแลพวกเราในด้านอื่น ๆ ตลอดทางตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายอีกด้วย

..ผมเป็นผู้ที่ผิวหนังรับความรู้สึกจากอากาศที่มากระทบผิวกายผิดจากผู้อื่น โดยโดนอากาศร้อน จะร้อนมากกว่าผู้อื่น เหงื่อท่วมตัว เข้าตาจนต้องจอดเช็ดหงื่ออยู่เนื่อง ๆ วันแรกร้อนมากต้องทำเช่นนั้นไปตลอดทาง คือ ดื่มน้ำบ่อย หยุดเช็ดเหงื่อบ่อย การหยุดดื่มน้ำและเช็ดเหงื่อแต่ละครั้ง ต้องเสียพลังงานขาออกแรงเริ่มปั่นออกตัวจักรยานไปข้างหน้าทุกครั้ง จึงน่าจะนับได้ว่าต้องเสียหลังงานมากกว่าผู้ที่ไม่ต้องจอดบ่อย ๆ และเพื่อน ๆ ทุกท่านที่ร่วมปั่นอยู่ในขบวนผ้าป่านั้นก็ได้รับสิ่งต่าง ๆ เช่นเดียวกันกับผมนั่นแล แต่สำหรับผู้ที่ร่างกายแข็งแรงอยู่แล้วก็นับว่าไม่หนักหนาสาหัสนักกระมังครับ

...การปั่นวันแรกของผมผ่านไปอย่างทุลักทุเล ร้อน เหนื่อย เมื่อย ตะคริวจะขึ้น เหงื่อเข้าตา ท่วมตัว ทน ทน ทนปั่นไป อนุบาลตัวเองไปตามประสบการณ์ประดามี ที่เป็นเช่นนั้นเพราะสองสามเดือนก่อนหน้านี้ ไม่ค่อยได้ปั่นวันละ ๑๐๐ ก.ม.เลย แต่ละวันออกกำลังกายเพียงเพื่อให้สุขภาพดีเท่านั้นคือ ปั่นจักรยาน ๒๐ ก.ม. สลับกับวิ่งจ๊อกกิ้ง ๑ ช.ม. หรือ ๑ ชั่วโมง เท่านั้น วันนี้ต้องปั่น ๘๖.๕ ก.ม. จึงค่อนข้างลำบากสักหนอยแน..กับขอแจ้งไว้ตรงนี้ว่า นักปั่นทุกคนที่มาร่วมปั่นรับปัจจัยบุญไม่ได้รับค่าตอบแทนใด ๆ จากเงินปัจจัยบุญ ต่างซื้ออาหารทานกันเองทุกมื้อ มีบ้างบางมื้อที่ผู้มีจิตศรัทธาจัดสรรให้..ต่างพาเครื่องนอนของตนเองไปนอนในที่ครูของโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อนประสานไว้ให้แล้วนั้นทุกคืนด้วย

..วันนี้ปั่นรับปัจจัยบุญจากสาธุชน ตั้งแต่สวนรถไฟ ถึงอุทยานหลวงพ่อทวด จ.อยุธยา ได้มากถึง ๑๐๕,๑๙๐.- บาท “โอ มากมาย ปัจจัยบุญจากสาธุชนคนเดินทางบนถนนหลวง ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านด้วยครับ สาธุ”

..ภาพของวันนี้ ที่ ๙ เม.ย.๕๙ จากสวนรถไฟ ถึงพุทธอุทยานหลวงพ่อทวด อยุธยา

..(กลางทาง แวะจอดพักปั้ม ปตท. เดียวกันกับชบวนผ้าป่า กทม. - ร้อยเอ็ด มีโอกาสได้ร่วมทำบุญด้วย.)

...๑๐ เมษายน ๒๕๕๙ วันที่สองการเดินทางของขบวนจักรยานปัจจัยบุญออกเดินทางจากอุทยานหลวงพ่อทวด จ.อยุธยา เวลา ๐๗.๐๙ น. ไปตามถนนเอเชีย รับปัจจัยบุญไปเรื่อย ๆ เย็นถึง อ.สรรพยา เข้าพักที่วัดศรีมงคล ในระยะทาง ๘๐.๗ ก.ม. สภาพโดยรวมตลอดรายทางที่สมาชิกปั่นปัจจัยบุญทุกคนได้รับก็คงเหมือนกับวันแรก
วันนี้ ผมใช้ประสบการณ์เก่าสมัยเมื่อยังทำงานอยู่ รฟท. ช่วงสงกรานต์ทุกปี ลางานได้ ๙ วัน ติดต่อสองวันเสาร์สองวันอาทิตย์ ไปปั่นจักรยานไกล ช่วงสงกรานต์ร้อนมาก แต่ก็ไปผ่านมาได้ทุกปี เพราะใช้วิธีนำน้ำรถให้เสื้อผ้าเปียกทั้งตัวแล้วปั่นต่อไป เมื่อเสื้อผ้าแห้งพบแหล่งน้ำ เช่น ปั้ม หรือชาวบ้านกำลังเล่นสาดน้ำวันสงกรานต์ ก็เข้าไปขอรวดเสือผ้าให้เปียกทั้งตัวแล้วเดินทางต่อไป เริ่มนำมาใช้ตั้งแต่วันที่สองนี้ ปั่นตลอดวันได้ไม่มีปัญหาความร้อนขึ้นสูงในร่างกายอีกแต่อย่างใด ไม่ต้องหยุดเช็ดเหงื่อบ่อย แต่ยังคงหยุดดื่มน้ำเย็นที่กระติกท้ายรถอยู่เนื่อง ๆ (ผมนำกระติกน้ำแข็งผูกติดกับตะแกรงท้ายจักรยานไปด้วยตลอดทางทุกวัน ได้ประโยชน์มากมาย หยุดดื่มน้ำเย็นชื่นใจไปตลอดทางตลอดทริป กับยังมีโอกาสแบ่งปั่นให้เพื่อนร่วมปั่นบางท่านที่อยู่ด้วยกันขณะผมหยุดดื่มอีกด้วย
..วันนี้ปั่นในระยะทาง ๘๐.๗ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๑๖๑,๓๕๐.- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.

..(ภาพส่วนหนึ่งเป็นช่วงเช้าก่อนออกจากอุทยานหลวงพ่อทวด และอีกส่วนหนึ่งเป็นที่วัดศรีมงคล ตอนเย็นและค่ำ)

..๑๑ เมษายน ๒๕๕๙ วันที่สามของการเดินทาง วันนี้ขบวนจักรยานเราปั่นจากวัดศรีมงคล อ.สรรพยา จ.ชัยนาท มุ่งไปพักค้างคืนที่โรงเรียนวัดสุคตวราราม อ.เมือง จ.นครสวรรค์ ในระยะทาง ๖๒.๔ ก.ม.
๐๘.๑๙ น. ฤกษ์ดี ขบวนจักรยานเคลื่อนออกจากหน้าบ้านผู้ใหญ่บ้าน (ก่อนถึงวัดประมาณ ๒๐๐ เมตร) ที่รับทำอาหารให้เราทั้งหมดยี่สิบกว่าคนทานกันทั้งมื้อเย็นวานนี้และมื้อเช้านี้ ทั้งสองสามีภรรยา ใจดี ใจบุญ ทำให้เราทานกันอย่างเหลือเฟือ พร่ำบอกให้เราทานกันให้อิ่ม ๆ จะได้นอนหลับ จะได้มีแรงปั่นจักรยานไปได้ไกล ๆ รวม ๒ มื้อ เราจ่ายคนละ ๑๐๐.- บาท เท่านั้น ถามว่าโอกาสหน้าถ้าผานมาขอพักที่บ้านได้ไหมครับ เขาตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า มาพักที่บ้านได้เลย ถ้าอยู่ในจำนวนที่ไม่มากนัก โอ ช่างใจดี ประเสริฐศรี จริง ๆ ขอขอบคุณท่านทั้งสองไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ ก่อนออกจากบ้านผู้ใหญ่ ได้ถายภาพร่วมกันไว้เป็นที่ระลึกด้วย ต่อจากนั้นจึงเคลื่อนขบวนออกเดินทางจากซอย เลี้ยวซ้ายไปตามถนนเอเชีย มุ่งสู่ จ.นครสวรรค์ พวกเราเหล่านักปั่นจักรยานผู้ใฝ่สุขภาพดีและบุญกุศล ๒๐ คน/คัน ปั่นจักรยานที่มีต้นผ้าป่ารับปัจจัยบุญไปตามถนนหลวงเรื่อย ๆ ไป เหมือนวันก่อน ๆ ทุกสภาพการ ไม่ว่าจะต้องหยุดจอดอยู่เนื่อง, ความร้อนที่แผดเผาจากแสงอาทิตย์จากเบื้องบน และระอุขึ้นมาจากพื้นถนน, เสียงดังจากการวิ่งของรถยนต์บนถนนหลวงทุกชนิดรบกวนโสตปราทหูอยู่ตลอดเวลา, ใจหวั่นอยู่เนื่อง ๆ เกรงจะมีรถที่ปั่นออกนอกทางของเขามาชนเรา, แขนล้าจากการจับแฮนด์, ขาเปลี้ยจากที่ต้องปั่นจักรยานเสมือนหนูถีบจักรอยู่ตลอดวัน, ก้นระบมจากการนั่งอยู่บนอานเพียงนิดเดียวอยู่ตลอดเวลาที่ปั่นจักรยาน บอกได้เลยว่าตามสภาพที่กล่าวมาแล้วนั้น ร่างกายโคตรได้รับการทรมาน แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยใจที่มีศรัทธาในบุญกุศลที่ได้รับปัจจัยบุญเพื่อการศึกษาของเยาวชนโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน และการได้ออกกำลังการ ทำให้สุขภาพดีนั่นเอง (จากที่ผมได้ออกกำลังกายเป็นประจำวันละ ๑ ช.ม. มาตลอดชีวิต ตั้งแต่ต้นวัยทำงาน จนปัจจุบัน อายุ ๗๓ ปี ร่างกายแข็งแรง สุขภาพดี ไม่มีโรคใด ๆ ที่ต้องทานยาเลย ทราบดีว่า ร่างกายนี้เป็นสิ่งวิเศษยิ่ง ที่สามารถปรับตัวเอง สร้างภูมิต้านทานจากที่ได้รับการทรมานได้เป็นอย่างดี สามารถพิสูจน์ได้กับตัวเองในระหว่างปั่นนั้นเลย คือ วันแรก ๆ ปั่นป้อแป้ ย่อแย่ ตะคริว ขึ้นมาตอดตึบตั๊บ ต้องผ่อนขาหยุดปั่นอยู่เนื่อง ๆ พอวันสองอาการอย่างวันแรก น้อยลง..วันสามลดน้อยลง..วันสี่ยิ่งลดน้อยลง..วันห้าปั่นร้อยกว่าโลสบาย ๆ ..วันหกผมปั่น ๑๔๑ ก.ม.โดยไม่มีอาการอะไรเลย) ขบวนผ้าป่าขณะปั่นอยู่ไหล่ทางถนนหลวงสายเอเชีย หยุดรับปัจจัยบุญไปเรื่อย ๆ แล้ว เมื่อพบปั้มน้ำมันใหญ่ ๆ เราก็เข้าไปจอด เพื่อเข้าห้องน้ำ เข้าซุปเปอร์ซื้อเครื่องดื่มเย็น ๆ และขนมคบเคี้ยว บางคนซื้อแบบเปรี้ยว ๆ กลั้วคอที่แห้งผากในบางขณะ สาธุชนที่เดินขวักไขว่ทำธุระอยู่ในปั้มนั้น เมื่อเห็นต้นผ้าป่าต่างเกิดศรัทธาขึนที่ใจ หนึ่งมือล้างกระเป๋า สองเท้าก้าวเข้าหาต้นผ้าป่า นำปัจจัยเสียบไม้ พนมมือขึ้นจบปัจจัยบุญแล้วเสียบไว้ที่ต้นผ้าป่ากันอยู่เนื่อง ๆ (ขณะปั่นก็มีรถยนต์จอดพักทำบุญ..ขณะจอดพักไม่ว่าที่ไหน ๆ ตรงไหน ก็มีสาธุชนร่วมทำบุญ คนไทยใจบุญจริง ๆ ผมกลับมานั่งคิดว่า การที่คนไทยใจบุญเช่นนี้ เนื่องมาจากอะไร หนึ่งเนื่องจากทุกคนซาบซึ้งในหลักและแก่นของศาสนาพุทธ สองขณะนี้ยังอยู่ในสภาพที่ไม่ค่อยสบายนัก จึงทำบุญเพื่อสะสมบุญให้มากขึ้นจะได้สบายขึ้นในภพนี้หรือภพหน้านั่นกระมัง..ความคิดเห็นส่วนตัว หากผิดพลาดประการใด โปรดได้รับการอภัย หรือชี้แนะด้วย จะแก้ไขหรือลบออกให้โดยดุษฎ)
..ประมาณ ๑๗.๐๐ น. ขบวนจักรยานถึงที่พักโรงเรียนวัดสุคตวราราม อ.เมือง จ.นครสวรรค์ ในระยะทาง ๖๒.๔ ก.ม. (การปั่นจักรยานในขบวนผ้าป่านั้น ไม่สามารถกำหนดเวลาถึงที่หมายได้แน่นอน เพราะระหว่างทางต้องหยุดจอดรับปัจจัยบุญ..พักบ่อย ๆ เนื่องจากอากาศร้อนแรง..ทำธุระส่วนตัว..ซ่อมรถที่ชำรุด)
..วันนี้ปั่นในระยะทาง ๖๒.๔ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๘๑,๖๙๐.- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.

..ภาพของวันนี้..

..๑๒ เมษายน ๒๕๕๙ .. วันที่สี่ของการเดินทาง วันนี้ขบวนจักรยานเราปั่นจากโรงเรียนวัดสุคตวราราม อ.เมือง จ.นครสวรรค์ มุ่งไปพักที่โรงเรียนสหวิทยาคม เลยทางเข้าตัวเมืองกำแพงเพชรไปประมาณ ๖ ก.ม. ในระยะทาง ๑๒๔ ก.ม.
..๐๗.๑๙ น. ทุกคนพร้อม ฤกษ์ดี ขบวนจักรยานเคลื่อนออกจากที่พักโรงเรียนวัดสุคตวราราม โดยให้ไปหาอาหารทานกันข้างหน้าตามสะดวกของแต่ละคน ผมปั่นออกมาได้ไม่กี่ร้อนเมตร ตรงข้ามหน้าเรือนจำ เห็นมีร้านขายข้าวขาหมู จึงแวะทาน พอทานได้ ไม่อร่อยนัก อิ่มแล้วปั่นตามเพื่อน ๆ ที่ปั่นผ่านไปแล้ว ปั่นไปเรื่อย ๆ ตามถนนสายเอเชีย มุ่งสู่ จ.กำแพงเพชร หยุดรับบุญไปเรื่อย ๆ บนไหล่ทาง และปั้มน้ำมันต่าง ๆ เที่ยงหิว หาร้านข้างทางที่เหมาะใจทาน พักจนพอใจแล้วปั่นเดินทางต่อ ร้อนนักเข้าปั้มเอาน้ำในห้องส้วมที่อ่างล้างก้น หรือที่อื่น ๆ พอจะหาได้ ราดตัวให้เสื้อผ้าเปียกชุ่ม เย็นฉ่ำ แล้วออกเดินทางต่อ ทำเช่นนั้นไปเรื่อย ๆ ปัญหาร้อน เพลียแดด เหนื่อย เหงื่อออกมากไหลเข้าตาต้องหยุดเช็ดบ่อย ๆ ก็หมดไป
..วันนี้ขบวนจักรยานผ้าป่ากรุงเทพฯ – จ.ลำปาง ของพวกเรา ส่วนหน้าขบวนถึงที่หมายก่อนมืด ส่วนกลางและท้ายขบวนถึงหลังมืด (มืดแล้วจึงถึง) ปากซอยเข้าโรงเรียนที่พักมีร้านขายอาหารตามสั่งอยู่ร้านหนึง เราสั่งอาหารจากร้านนี้ใส่กล่องเข้าไปทานกันในที่พักตามสะดวกของแต่ละคน บางคนทานก่อนอาบน้ำ บางคนอาบน้ำก่อนจึงทาน คนถึงก่อน จับจองที่นอนก่อนตามใจชอบ คนถึงทีหลังมองหาว่ามีตรงไหนพอแทรกลงนอนได้กางเต็นท์ ปูที่นอนกันไปตามสภาพ (แต่ละวันต่างปั่นจักรยานกันเหนื่อย เมื่อย เพลีย ทุกคนต่างทานได้ นอนหลับ เช้าขึ้นปั่นต่อได้อย่างไม่มีปัญหาใด ๆ เป็นส่วนมาก ส่วนน้อยเพียงคนหรือสองคนที่ป่วย แต่ก็ไม่นานพักเพียงวันหรือสองวันก็ปั่นต่อได้ )
..วันนี้ปั่นในระยะทาง ๑๒๔ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๑๐๐,๒๖๐.- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.

..ภาพของวันนี้...

..๑๓ เมษายน ๒๕๕๙ .. วันที่ห้าของการเดินทาง วันนี้ขบวนจักรยานเราปั่นจากโรงเรียนสหวิทยาคม อ.เมือง จ.กำแพงเพชร เดินทางมุ่งสู่ จ.ตาก แล้วหมายไปพักนอนที่สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า อ.สามเงา จ.ตาก หลัก ก.ม. 581 ระยะทางปั่น 115 ก.ม. (เลยทางเข้าเขื่อนภูมิพล ไปอีกประมาณ ๑๐ ก.ม.)
..๐๗.๑๙ น. .. หลังจากทานอาหารที่สั่งจากร้านที่ซื้อทานเมื่อคืนนี้ทำมาให้ทานกันแล้ว ทุกคนพร้อม ฤกษ์ดี ขบวนจักรยานเคลื่อนออกจากที่พักโรงเรียนสหวิทยาคม ไปตามถนนเอเชีย แอบแนบซ้ายอยูบนช่องไหล่ทางไปเรื่อย ๆ เมื่อยหยุด มีรถยนต์จอดดักหน้าหยุดรับปัจจัยบุญ กระหายหยุดดื่มน้ำเย็นในกระติกที่ผูกติดข้างตะแกรงท้ายรถ แนบด้วยขนมที่มีผู้ใจบุญนอกจากบริจาคปัจจัยบุญแล้วยังให้ขนม น้ำ กับเราอีกด้วย ขอกุศล ผลบุญที่ทุกท่านได้ทำไปแล้วนั้น จงน้อมนำสิ่งดี ๆ ประดามีให้กับทุกท่านด้วย
..มื้อเที่ยง หยุดทานตรงไหน อะไร จำไม่ได้แล้ว ช่วงบ่ายแก่ ๆ ขณะหยุดพักที่หน่วยบริการกการเดินทางข้างทางตรงไหนสักแห่ง ผมบอกคุณจิม ผู้ควบคุมขบวนการเดินทางว่า ผมคำนวณเวลากับระยะทางที่เหลือแล้ว ผมไม่สามารถไปถึงที่พักตามที่กำหนดไว้ได้แน่ ผมขอปั่นไปที่ตัวเมืองตากแล้วหารถโดยสารขึ้นไปยังที่พักที่กำหนดไว้
..วันนี้แดดเปรี้ยงร้อนแรงเหมือนวันก่อน ๆ คงใช้วิธีเดิม เอาน้ำราดตัวให้เสื้อกางเกงเปียกทั่วตัวแล้วปั่นต่อนั่นแหละ รอดพ้นจากความร้อนแรงของแดดที่ส่องลงมาจากข้างบน และละเหยขึ้นมาจากพื้นถนนเบื้องล่างมาได้
..๑๖.๐๐ น. ผมถึงตัวเมืองตากคนเดียว ได้ระยะทาง ๙๐ ก.ม.แล้ว ถามสารถีรถสามล้อรับจ้างที่จอดอยู่ข้างทางว่าช่วงนี้มีรถสองแถวโดยสารประจำทางไป อ.สามเงา หรือไม่ เขาตอบว่า “ไม่มีแล้ว ปั่นไปเถอะ ไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ถึง” แต่ผมนึกในใจ “ตรูไม่ไหวแล้วว่ะ” ปั่นสวนกับเพื่อน ๆ ตรงศาลพระเจ้าตาก เขาปั่นออกไปหาถนนเอเชีย เพื่อปั่นไป อ.บ้านตาก และ อ.สามเงา มุ่งที่พักเลยสามเงาไปอีก ๑๐ ก.ม. ส่วนผมปั่นไปในทางตรงข้ามกันมุ่งไปที่สะพานข้ามแม่น้ำปิง แล้วปั่นไปตามถนนเลียบแม่น้ำ มุ่ง อ.บ้านตาก ในระยะทาง ๓๐ ก.ม.
..ปั่นไปได้ประมารณ ๖ ก.ม. ผ่านบ้านหลังหนึ่ง มีที่ทางกว้างพอสมควร มีต้นไม้น้อยใหญ่อยู่ไม่น้อย พบหญิงกลางคนกำลังถือสายยางฉีดน้ำรดต้นไม้ เขาเงยหน้าขึ้นเห็นผม กล่าวทักมาทันทีในลักษณะดีใจ “ลุงเนตร..มาไง ไปไง?” หันเหลียวซ้ายมองเห็นจำได้ว่าเป็นคุณพูนศรี ผู้คุ้นเคยกันมาก่อน ในอดีตหลายปีแล้วเคยปั่นผ่านบ้านเขา และได้รับความเอื้ออารีย์จากเขา กับยังเป็นเพื่อนกันในเฟสบุ๊คส์อีกด้วย เขานำท่อน้ำมาฉีดรดตัวให้ด้วยพร้อมกับพูดว่า “ขอรดน้ำดำหัวลุงเนตรนะคะ” – “ขอบคุณมากครับ” ต่อจากนั้น เขาบอกให้ผมนั่งรอ แล้วเดินเข้าบ้านไป กลับออกมาพร้อมคุณสามีและลูกสาวถือกล้องออกมาด้วย คุณพูนศรีนำเงิน ๓๐๐.- บาท ทำบุญกับต้นผ้าป่า ให้ลูกสาวถ่ายภาพคู่ไว้ให้ประชาสัมพันธ์ใน FB แล้วลาจากเดินทางต่อ ขอให้คุณพูนศรีและครอบครัวทุกคน จงอยู่ดีมีสุขตลอดกาลนะครับ
..ระหว่างทางแดดยังร้อนแรงพอสมควร ถนนปลอดบ้านผู้คน ไปจนเกือบถึง อ.บ้านตาก จึงเริ่มมีบ้านคน ปั่นผ่านตลาดที่จอดแจมากด้วยคนเดินและรถเต็มถนน ซอกแทรกไปขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำถึงอีกฝากฝั่งหนึ่งเลี้ยวซ้ายไปหยุดตรงเพิงขายอาหารใหญ่พอสมควร ริมแม่น้ำ มีโต๊ะเก้าอี้ มีหลูกค้านั่งอยู่จำนวนหนึ่ง พอหยุดตั้งขาตั้งเสร็จ มีชายสองคนมาคุยด้วย บอกทางให้ไปโรงแรม ชายอีกคนหนึ่งถือถุงเบี้ยร์ลีโอหลายกระป๋องมาหยุดตรงหน้า หยิบยื่นให้กระป๋องหนึ่ง กล่าวขอบคุณรับไว้เปิดดื่มทันทีด้วยกำลังกระหายและเพลียมากจากที่ปั่นผ่านมาแล้ว ๑๒๐ ก.ม. ทราบว่าเขาเหล่านั้นเป็นชาวจักรยาน อ.บ้านตาก ขอบคุณมากนะครับหลาน ๆ ชาวจักรยานบ้านตาก ขอทุกท่านจงปั่นจักรยานกันด้วยความสนุก สุข ไม่ล้มไปตลอดกาลด้วยครับ
..๑๘.๐๐ น. ได้ที่พักโรงแรม.......ในราคา ๓๕๐.- บาท ห้องแอร์ เปิดห้องแล้ว-ปิด ปั่นไปซื้ออาหารและเบียร์ทีอีกโรงแรมหนึ่ง ก่อนไปพบครูเจ กับ อ.ธีรพันธ์ ขับรถผ่านมาตรงหน้าโรงแรม แจ้งให้เขาทราบแล้วแยกจากกัน (ทราบภายหลังว่าสมาขิกปั่นจักรยานของขบวนผ้าป่าทุกคน ที่หมายว่าจะปั่นไปนอนที่สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่านั้น ต่างได้รับความหวังดีจากชาว อ.บ้านตาก ผู้หนึ่ง ช่วยขับรถไปส่งถึงที่พักสำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า ขอขอบคุณท่านผู้นั้นไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ)
..๑๙.๐๐ น. ผมจึงได้เริ่มทานอาหารในห้องนอนของโรงแรม หลังจากอาบน้ำ ซักเสื้อผ้าตากแอร์ในห้องเรียบร้อยแล้ว นุ่งผ้าขนหนูของโรงแรมเพียงผืนเดียวนั่งดื่มทานอาหาร (เสื้อผ้ากระเป๋าสัมภาระอยู่กับรถบริการ ทานอิ่มแล้ว อาหารยังเหลือทานเช้าได้อีกมื้อหนึ่ง) ก่อนนอนกำหนดใจว่า จะตื่น ๐๒.๓๐ น. แล้วตีสามจะปั่นออกจากโรงแรมไปให้ทันกลุ่มใหญ่ที่พักอยู่ที่สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า ในระยะทางข้างหน้าอีกประมาณ ๓๐ ก.ม. (ทราบภายหลังเมื่อปั่นถึงแล้วว่าเป็น ๓๗ ก.ม.)
..วันนี้ปั่นในระยะทาง ๑๒๐ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๑๑๑,๒๒๐ .- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.

..ภาพของวันนี้ ภาพแรก ๆ เป็นภาพปั้มเจ้าของหญิงกลางคนใจดี..

..๑๔ เมษายน ๒๕๕๙ .. วันที่หกของการเดินทาง เนื่องจากสมาชิกทั้งหมดไปพักนอนอยู่ที่สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า ผมนอนอยู่ที่ อ.บ้านตาก คนเดียว ซึ่งห่างกัน ๓๗ ก.ม. ผมต้องเดินทางไปให้ทันเขาในเช้าวันนี้ก่อนเขาออกเดินทางจากสำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า (ก่อนนอนเมื่อคืนกำหนดใจไว้แล้วว่าตื่นตีสองครึ่ง แล้วตีสามเริ่มปั่นออกจากโรงแรม คิดว่ามีเวลา ปั่น ๔ ชั่วโมง ถึงทัน สบาย ๆ แน่ ๆ
..๐๒.๓๐ น. ตื่น อาบน้ำ แต่งตัวเสร็จ ดีที่ไฟหน้าและไฟท้ายอยู่กับรถด้วย ตีสามออกจากโรงแรม คืนกุญแจ รับเงินมัดจำค่ากุญแจ ๑๐๐.- บาทคืน แล้วออกเดินทางไปตามถนนเอเชียท่ามกลางความมืด นาน ๆ มีรถยนต์ผ่านมาแซงไป ถนน ๔ เลน เรียบปานกระจก ไหล่ทางกว้าง อากาศเย็นสบาย ข้าว ขนม น้ำในกระติดท้ายรถ มีพร้อม ขณะปั่นรู้สึกท้องว่าง ๆ ก็หยุดทานข้าวสองสามคำ น้ำสองสามอึก แล้วปั่นต่อ เป็นอย่างนั้นไปเรื่อย ๆ ผ่านทางแยกเข้าเขื่อนภูมิพล ไม่แวะเลยไปถึงป้อมตำรวจสามเงา สว่างรุ่งสางแล้ว แวะเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แล้วปั่นต่ออีกไม่ไกลก็ถึงสำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่าเมื่อเวลา ๐๖.๔๐ น. วัดต้องขึ้นไปบนเนินสูง เลยไม่ขึ้น คิดว่าอีกสัก ๒๐ นาที สมาชิกที่นอนอยู่ในวัดคงปั่นเริ่มออกเดินทางกัน จึงหยิบข้าวออกมานั่งทานหน้าวัดริมถนนนั่นเอง
..๐๗.๐๙ น. ครูเบ๋า จาก อ.วัฒนานคร ปั่นลงมาจากวัดคนแรก แล้วก็ปั่นตาม ๆ กันลงมา ผมปันตามไปเป็นทางลงเนินไม่สูงนักยาวพอสมควร ถนนเรียบ รถน้อย วิวสวย ปั่นสบาย นาน ๆ มีรถยนต์จอดดักทำบุญครั้ง เป็นเช่นนั้นไปเรื่อย ๆ ผ่าน อ.เถิน – อ.สบปราบ เลยไปจนถึงหลัก ก.ม.๖๗๘ ก่อนถึงตัวเมืองลำปางสิบกว่ากิโลเมตร เลี้ยวซ้ายเข้าไปอีก ๘ ก.ม. ถึงโรงเรียนนาแก้วประชารัฐ อ.เกาะคา จ.ลำปาง เข้าพักค้างคืน
..มื้อกลางวันจำไม่ได้ว่าซื้อทานตรงไหน มื้อเย็นคณะครูประสานชาวบ้านทำอาหารมาให้ทาน ข้าวสวย ข้าวเหนียว ผักพื้นบ้านต้ม น้ำพริก ยำขนุน เย็นย่ำค่ำนี้อากาศร้อนระอุมาก ผมต้องนำผ้าขาวม้าไปชุบน้ำ บิดพอแห้งหมาด ๆ ห่มนั่งคุยกัน และสักสามทุ่มเข้าเต็นท์นอนก็ต้องนำผ้าขาวม้าไปชุบน้ำบิดพอแห้งหมาด ๆ ปูบนแผ่นรองนอนด้วยจึงคลายร้อนหลับ
..วันนี้ปั่นได้ระยะทาง ๑๔๑ ก.ม. มากกว่าสมาชิกคนอื่น ๆ ๓๗ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๕๔,๑๐๐.- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.

..ภาพของวันนี้...

..๑๕ เมษายน ๒๕๕๙ – วันเดินทางที่เจ็ด จากโรงเรียนนาแก้วประชารัฐ – จุดหมาย ร.ร.บ้านโป่งน้ำร้อน
อ.เสริมงาม จ.ลำปาง ระยะทางปั่น 35.9 ก.ม.
..๐๘.๐๙ น. เคลื่อนขบวนออกจากที่พักโรงเรียนนาแก้วประชารัฐ ผ่านบ้านครู ปลูกต้นทานตะวันไว้ริมรั้วหน้าบ้านกำลังออกดอกสวยงาม..ผ่านวัดไปที่ตลาด ไม่มีอะไรทาน ขบวนเคลื่อนไปเรื่อย ๆ ผ่านหมู่บ้านหลายหมู่บ้าน ชาวบ้านสองข้างทางร่วมทำบุญกันเนื่อง ๆ บางบ้านให้น้ำดื่ม บางบ้านให้น้ำอัดลม ทานมื้อเช้าเส้นใหญ่แห้งเนื้อเปื่อย ก่อนถึง อ.เสริมงาม ๓ ก.ม. แล้วปั่นไปรวมพลที่หน้า ๗-๑๑ ตรงข้ามที่ทำการอำเภอเสริมงาม พร้อมแล้วออกเดินทางต่อมุ่งสู่ ต.เสริมกลาง โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ในระยะทางที่เหลือช่วงสุดท้ายอีก ๒๔ ก.ม. ถนนเรียบ ราบไปเรื่อย ๆ จนเหลืออีก ๑๕ ก.ม. เริ่มมีเนินต่ำบ้าง สูงบ้าง เนินสุดท้ายก่อนถึงหมู่บ้านโป่งน้ำร้อนสูงและยาวกว่าเนินอื่น ๆ ที่ผ่านมา (ดังภาพ) แต่ทุกคนก็ปั่นข้ามได้โดยไม่ต้องลุงจูง มีรถบริการน้ำประจำขบวนบริการ และยังมีรถพร้อมชาวบ้านจากบ้านโป่งน้ำร้อนออกมารับและบริการน้ำดื่มอีกด้วย
..๑๒.๓๐ น. ขบวนจักรยานผ้าป่าการศึกษา เดินทางถึงโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ถ่ายภาพหมู่ร่วมกัน แล้วพักผ่อน ทานอาหารกลางวันร่วมกัน อาหารกลางวันมื้อนี้มีผู้ใจบุญสรัทธาในความวิริยะอุตสาหะของพวกเราชาวจักรยานที่รวมตัวกันช่วยปั่นบรรทุกต้นผ้าป่าจาก กทม. เดินทางไปผ่าน อ.สบปราบ จ.ลำปาง ให้เขาได้พบเห็น เป็นสองสามีภรรยา แจ้งให้พวกเราทราบแต่วันก่อนที่พบกันที่ อ.สบปราบ ว่าเที่ยงนี้จะทำอาหารมาให้ทานที่โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อนนี้ และแล้วเขาทั้งสองก็ทำอาหารมาให้ทานจริง ๆ เท่านั้นยังไม่พอใจเขา ร่วมทำบุญเพิ่มอีกเป็นเงิน ๔,๐๐๐.- บาท ขอขอบคุณสองสามีภรรยาผู้ใจบุญไว้ ณ ที่นี้ด้วย
..ช่วงบ่าย พักผ่อน นอนไม่ได้ อากาศร้อนมาก นั่งอยู่ในอาคารโรงอาหาร มีพัดลมขนาดใหญ่แบบที่ใช้ในวัด อยู่ ๒ เครื่อง ใช้งานได้ดี แต่เปิดแล้วลมที่พัดมาโดนตัวเป็นลมร้อน จึงไม่เปิด นั่งอยู่กับอากาศร้อน ยังดีกว่าโดนลมร้อนที่พัดมาจากพัดลม มีเครื่องเสียง คาราโอเกะให้ร้องด้วย
..๑๘.๐๐ น. ทานอาหาร โดยฝีมือของครูและสมาชิกคุณสมศักดิ์ ฯ ช่วยกันทำให้ทาน อร่อยดี
..๒๐.๐๐ น. ทำพิธีมอบเงินให้กับรักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน แล้วรับการผูกข้อมือจากผู้เฒ่าผู้แก่ของบ้านโป่งน้ำร้อน
..๒๑.๐๐ น. แยกย้ายกันพักผ่อน นอนหลับ.
..วันนี้ปั่นได้ระยะทาง ๓๕.๙ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๒๑,๒๖๒.๒๕ บาท .. โอ นับว่าไม่น้อย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.

..ภาพของวันนี้..

...๑๖ เม.ย.๕๙ – สมาชิกที่ร่วมปั่นจักรยานกับขบวนผ้าป่าทุกคน ต่างเสร็จสิ้นภารกิจ แยกย้ายกันเดินทาง บ้างมุ่งกลับบ้าน บ้างเดินทางปั่นไปเที่ยวต่อ ด้วยค่าพาหนะและค่าอาหาร รวมถึงค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ของตนเอง

....ทั้งหมดทั้งสิ้นที่ได้กล่าวมาแล้วนั้นนับเป็นการย้อนรอยฯ ส่วนการตามรอยนั้นได้ทราบจากรักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อนว่า เงินที่ได้รับทั้งหมดจะนำไปใช้ตามวัตถุประสงค์ที่ได้แจ้งไว้แล้วข้างต้นนั่นแล.
..บทส่งท้าย..
- คนปั่นจักรยานกับขบวนผ้าป่าฯ ได้อะไร?..ได้บุญที่รับรู้ได้จากจิตสำนึกของตนเอง..ได้ออกกำลังกาย แล้วมีสุขภาพดี มีภูมิต้านทานโรค ไม่เจ็บป่วย..ได้เป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ช่วยเหลือสังคมผู้ด้อยโอกาส..ได้พบเพื่อน ๆ ชาวจักรยานหลากหลายอาชีพ หลากหลายความนึกคิด ต่างมอบความรัก ความสามัคคีให้แก่กันและกัน..ได้ท่องเที่ยวพบเห็นสิ่งต่าง ๆ ตลอดสองข้างทางจาก กทม. ถึง บ้านโป่งน้ำร้อน ต.เสริมกลาง อ.เสริมงาม จ.ลำปาง..ได้พบปะพุทธศาสนิกชนผู้ใจบุญสุนทาน ที่มอบปัจจัยบุญติดต้นผ้าป่า..ให้น้ำ..ให้ขนม (สำหรับผม ณ เวลานี้ คิดได้เท่านั้น สมาชิกท่านอื่นคิดได้อะไร โปรดนำมาขยายด้วย จักเป็นพระคุณยิ่ง)
- คนปั่นจักรยานกับขบวนผ้าป่าฯ เสียอะไร? .. เสียเงินค่าใช้จ่ายดูแลตัวเองเป็นค่าอาหาร ค่าเครื่องดื่ม และอื่น ๆ ซึ่งไม่มากนัก อยู่บ้าน หรืออยู่ที่ไหน ๆ ก็ต้องใช้เหมือนกัน..เสียแรง เสียเหงื่อ ที่ผลิตขึ้นเองโดยร่างกาย ซึ่งกลับเป็นการดีกับร่างกายที่ได้รับการกระตุ้นให้สร้างภูมิต้านทานทำให้ร่างกายแข็งแรง สุขภาพดี..เสียเวลา ในความคิดผู้อื่น แต่ในความคิดของผม เวลาได้มาฟรี เสียไปก็มิได้เสียอะไร
- สังคมอื่นได้อะไร? .. โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ได้เงินไปพัฒนาเด็กมากถึง ๖๖๗,๖๗๒.๒๕ บาท
- ประเทศชาติได้อะไร? .. ได้เยาวชนคนดอยจำนวนหนึ่งที่มีพื้นฐานการศึกษาดีทัดเทียมกับเยาวชนในเมือง
- จักรยาน เป็นประโยชน์ให้กับทุกสังคม..ในเมื่อจักรยานใช้ปั่นเพื่อออกกำลังกายแล้วมีสุขภาพดี ใช้ปั่นท่องเที่ยว ใช้ปั่นแข่งขัน ใช้ปั่นไปธุระในชีวิตประจำวัน ใช้ปั่นประกอบอาชีพทำมาหากิน ใช้ปั่นหาเงินช่วยเหลือสังคมที่ด้อยโอกาสและวัดวาอารามที่ขาดแคลน ใช้แทนรถยนต์ไปที่ต่าง ๆ ได้ทั่วประเทศและทั่วโลก ได้ทำให้ลดค่าใช้จ่ายไม่ขาดดุลการค้า เป็นธุรกิจการค้าที่กำลังเฟื่องฟู จากการจัดกิจกรรม Bike for Dad ที่ผ่านมา ข่าวแจ้งว่าทั่วประเทศมีประชาชนออกมาปั่นจักรยานร่วมกิจกรรมฯมากถึง ๖๐๐,๐๐๐ คัน/คน จึงน่าจะอนุมานได้ว่า “จักรยานสามารถใช้ให้เป็นประโยชน์กับทุกสังคม” เพราะคนในทุกสังคม ต่างปั่นจักรยานนั่นแล
- คนปั่นจักรยาน น่าจะได้รับความกรุณาจากผู้ขับยวดยานชนิดอื่น ๆ บ้างพอสมควร เช่น ขับแซงไปห่าง ๆ เท่าที่จะห่างได้ เพราะจักรยาน ๒ ล้อ ถ้าโดนเฉี่ยวเพียงนิดเดียวก็เซถลาล้ม..ตรงทางร่วม ทางแยก ที่ไม่มีไฟแดง ควรได้รับความกรุณาให้ผ่านไปก่อน เพราะจักรยานไม่มีเครื่องยนต์ เบรกไม่ดีเหมือนรถที่ใช้เครื่องยนต์ ออกที จอดที ลำบากกว่ารถที่ใช้เครื่องยนต์ คนปั่นจักรยาน ใช้แรงของตัวเองทำให้จักรยานเคลื่อนไปข้างหน้า ใช้พื้นที่บนถนนในขณะเดินทางหรือจอดน้อยนิด ไม่มีมลพิษจากเสียงและควันจากท่อไอเสีย ปั่นไปชนหรือโดนยวดยานอื่นชนได้รับการาดเจ็บหรอเสียชีวิตง่ายกว่ารถยนต์ จึงควรได้รับความกรุณาจากผู้ที่ใช้ยวดยานที่มีเครื่องยนต์ และควรได้รับความกรุณาจากรัฐบาล อย่างจริงจัง.
“..จบบริบูรณ์..”
ปล. สะกด การันด์ คำผิดพลาดคลาดเคลือน โปรดอภัย สายตาสั้น อักษรตัวเล็ก อ่านไม่ค่อยชัด พิมพ์รัวสัมผัสเอง ตรวจทานเอง คงไม่ถูกต้องทั้งหมดทุกคำเป็นแน่แท้แลเลยนะครับ.