ThaiMTB.com

สวัสดีครับเพื่อนชาวเสือทุกท่าน ผมขอรายงานการปั่นจักรยานทริป "ไต่ระห่ำ นรกระฟ้า" ซึ่งพวกเราได้ปั่นมาแล้วเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2553 มีนักปั่นที่ร่วมทริปทั้งหมด 13 คน ซึ่งใช้เสือหมอบเป็นอาวุธประจำกายในการทำศึกครั้งนี้ แต่ก็มีเสือหลงอยู่ 1 ตัว คือ R9 นราธิวาส ที่ใช้เสือภูเขา mosso ยาง 2.0 มาร่วมปั่นในทริปนี้ด้วย การรายงานภาพการปั่นในครั้งนี้ อาจจะมีภาพไม่มากนัก เนื่องจากนักปั่นที่นำกล้องติดตัวไปไม่มีเวลาที่จะนำกล้องออกมาเก็บภาพในระหว่างปั่น เนื่องจากการไต่เนินแต่ละเนินนั้นต้องใช้พลังงานอย่างมหาศาล ไม่มีเวลาแม้กระทั้งจะหยิบกระบอกน้ำดื่มเลยครับ เราได้ภาพจากบรรดากองเชียร์ที่ตามเก็บเป็นช่วง ๆ เท่าที่พอจะจอดรถเพื่อบันทึกภาพในบางช่วงเท่านั้น ช่วงที่เราไต่โหด ๆ กองเชียร์ก็ไม่สามารถจอดจถเพื่อบันทุกภาพ เนื่องจากพื้นผิวถนนไม่มีพื้นที่เพียงพอในการจอด



พวกเราเริ่มออกสตาร์ทที่ อ.สุไหงโกลก เวลา 05.40 น.โดยประมาณ มุ่งหน้าไปทาง อ.แว้ง ผ่านด่านชายแดนที่บ้าน บูเก๊ะตา ต.โล๊ะจูด อ.แว้ง จ.นราธิวาส เข้าประเทศมาสเลเซีย ผ่านบ้าน เจลลี่ รักฐกลันตัน มุ่งสู่เทือเขาบันดิ้ง รัฐเปรัก แล้วเดินทางต่อสิ้นสุดที่ด่านชายแดน อ.เบตง จังหวัดยะลา รวมระยะทางทั้งสิ้น 220 กม. เป็นเส้นทางที่ต้องไต่เขา 75 % ของระยะทางทั้งหมด

ในการปั่นครั้งนี้ทุกคนได้สร้างสถิติให้กับตัวเองครับ สำหรับของผมตามนี้ครับ

เป็นเวลาที่ใช้ในการปั่นทริปนี้ครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=133609

ทุกคนที่ร่วมเดินทาง ทั้งนักปั่นและกองเชียร์เดินทางถึงที่หมายปลายทั้งไปและกลับโดยสวัสดิภาพ ผมมีภาพบางส่วนเพื่อรายงานให้ท่านได้ชมครับ ขอบคุณมากครับ

เวลา 05.00 น.นัดพบกันที่หน้าบ้าน โกเกี๊ยะ เตรียมตัวออกเดินทาง แล้วพวกเราก็พร้อมออกเดินทางเวลาประมาณ 05.40 น.ท่ามกลางความมืดในยามเช้าที่ อ.สุไหงโกลก สู่ด่านชายแดนบ้านบูเก๊ะตา ต.โล๊ะจูดระยะทาง 27 กม.ดำเนินการเกี่ยวกับหนังสือเดินทางเข้าประเทศมาเลเซีย

บรรดาทหารหาญที่ปฏิบัติหน้าที่ ร่วมยินดีต้อนรับทีมนักปั่นที่จะเดินทางสู่ประเทศมาเลเซียในครั้งนี้


ที่ทำการ ตม.ชั่วคราว ที่จุดผ่านแดนบ้านบูเกะตา อ.แว้ง

07.45 น.พวกเราทุกคนเดินทางถึงปั้มน้ำมันที่เจลลี่ จุดนัดพบกับรถนำเสบียงอาหารมื้อเช้า แต่ขัดข้องทางเทคนิค อาหารยังมาไม่ถึง พวกเราจำเป็นต้องแข่งกับเวลากับระยะทางที่ยังเหลืออีกยาวไกล ทุกคนออกเดินทางต่อแบบถังแห้ง ๆ

จากจุดจอดรถที่ปั้มน้ำมันเดินทางต่อประมาณ 10 กม.ถึงจุดเริ่มต้นการไต่ระห่ำในครั้งนี้


เนินเริ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ เสือทุกตัวต่างมีความมุ่งมั่นเกินร้อย แต่เสือหลงก็ยังสร้างความสมานฉันท์กับเสือหมอบตลอดเส้นทาง


โกเกี๊ยะ ยังปั่นแบบสบาย ๆ น่อง แจกรอยยิ้มตลอดทาง

ฮันแน่...เจอแล้ว รถเสบียงวิ่งแซงขึ้นหน้ามาจอดที่น้ำตก ช่วงนี้ได้ระยะทางประมาณ 70 กม.ครับ


ไม่มีใครช่วยถ่ายครับ ขอแอ็กถ่ายตัวเองสักรูป


ลงจากเนินน้อย เห็นรถเสบียงแล้ว ชื้น...จาย..

ชู 2 นิ้ว หมายความว่างานนี้ขอเบิ้ลครับ 555


มาแล้วเฮียฉั่ว กับ โกตุ๋น ทราบว่าแอบไปคุยกับสาวมาเลย์มาแล้ว


โกตุ๋นครับ เจอสาวมาเลย์มาแล้ว เลยปั่นไปยิ้มไป ได้กำลังใจมาเพียบ...ส่วนโก-9 ก็ควบเสือภูเขาเกาะกลุ่มมากะเขาด้วย เอ็งจะบ้าหรือไงย...อีนี้ใช้รถผิดประเภทครับ

ถึงจุดรวมพลกินข้าวมื้อเช้าสักที


รอดตายไปอีกมื้อหนึ่ง


พันธุ์นี้หายาก สงวนไว้ห้ามรังแก...ครับ

หลังจากทานข้าวเสร็จแล้วเราออกเดินทางต่อไปยังจุดสูงสุดของทริปนี้ ในช่วงนี้มีภาพจากกล้องของรถบริการเฮียฉั่วครับ ส่วนของผมไม่มีเวลาล้วงกล้องเลยครับ คิดได้อย่างเดียวคือ การเอาตัวรอดให้ถึงยอดเขาเท่านั้น

เวลา 10.39 น.เราก็ถึงยอดเขาสูงที่สุดก่อนที่จะทิ้งตัวดิ่งลงไปถึงเขื่อนอีก 35 กม.ซึ่งเป็นทางลงอย่างเดียวไม่ต้องใช้กำลังปั่นเท่าใดนัก 25 กม.สนุกหรรษากับเส้นทางข้างหน้าที่รอคอย


ความสุขที่สามารถสัมผัสได้


เฮียฉั่วก็ตามมาถึง ส่วนโกเกี๊ยะ ตีตั๋วรวดเดียวทิ้งดิ่งลงไปยังเขื่อนบันดิ้งทันที

สุดยอดครับ ขอให้ถึงจุดหมายทุกท่านครับ
สักวันคงจะมีวันนี้สำหรับเรา

ลุงแมอยากลืมโปรแกรมทัวร์มาเลย์ของทีมพังงานะครับจะให้ทราบด้วย

งาน น่ะ ทำเมื่อไหร่ก็ได้รีบมาโพสต์ต่อ นะครับ

สวัสดีครับคุณฟรอยโต้ ขอบคุณมากครับที่เข้ามาทักทายและให้กำลังใจนะครับ


สวัสดีครับเสือ 3 จังหวัด งาน นะ ทำเมื่อไหร่ก็ได้ ตั้งแต่ปีที่แล้วผมยังไม่ได้ทำงานเลยครับ ปีนี้ผ่านไปแล้วเป็นวันที่ 11 แล้ว ก็ยังไม่ได้ทำไรอีก วันนี้ขอสักครึ่งวันนะ เอาภาพนี้ไปชมเรียกกิเลสพลาง ๆ ก่อนก็ได้นะ

กับความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ต้องประสบด้วยตนเองเท่านั้น

ดีใจว่ะ ... มาถึงตรงนี้เพื่อนเรายังมีชีวิตอยู่