DONATE FOR GRANDMA บริจาคโลหิตเพื่อยาย

[นักว่ายน้ำ]

DONATE FOR GRANDMA บริจาคโลหิตเพื่อยาย(ของเพื่อน)

27/02/2559 รถไฟถึงเชียงใหม่ตี4 แต่โรงพยาบาลเปิด8.30am งั้นไปกินโจ๊ก

แล้วปั่นขึ้นดอยสุเทพฆ่าเวลาดีกว่า ผมไปถึงอนุเสาวรีย์ครูบาศรีวิชัยตี5

สังเกตุเห็นมีจักรยานปั่นลงมาจากดอยสุเทพ แสดงว่าคงปั่นขึ้นกันตั้งแต่ตี4

พอตี5.45หลังจากเอาเต๊นท์และกระเป๋าฝากกับแม่ค้าดอกไม้

ผมก็เริ่มปั่นจักรยานขึ้นดอยสุเทพครั้งแรกในชีวิต หยุดดื่มน้ำไปสามครั้ง

หมดน้ำไปครึ่งขวด ใช้เวลาปั่นถึงบันไดพระธาตุดอยสุเทพ1.30ชม

ก่อนถึงโค้งขุนกรรณ์ผมหยุดถ่ายรูปมีฝรั่งโยกจักรยานผ่านขึ้นไป พร้อมตะโกนทักผมว่า

FINISH LINE AHEAD, LET'S GO. (เส้นชัยอยู่แค่เอื้อม จะหยุดทำไม ไปได้แล้ว)

ผมก็ปั่นตามก้นฝรั่งขึ้นไประยะห่างซัก50เมตร พอถึงตรงกลางโค้งขุนกรรณ์ ผมสังเกตุเห็น

ฝรั่งเกิดอาการเกียร์หมด กดบันไดไม่ลง ทันใดนั้นผมก็เกิดอาการวิญญานของนักแข่งเข้าสิงห์

ผมรีบติดสปีดทันทีเพื่อจะใช้แผนตีหัวฝรั่งแล้วเข้าเส้น ผมเพิ่มสปีดขึ้นจนสูงสุด ผมเค้นแรงที่เหลือ

ออกมาจนหมด เพื่อหวังแซงฝรั่งและถึงบันไดพระธาตุก่อนฝรั่ง ระยะห่างใกล้เข้ามาทุกที

ตรงลานจอดรถ ระยะห่างเหลือแค่ห้าเมตร เสร็จผมแน่ ฝรั่งขี้นกเอ๋ย

ฝรั่งก้มหัวลงแล้วมองรอดใต้วงแขนมาที่ผม พร้อมกับยกก้นขึ้นแล้วโยกทีเดียว

ถึงบันไดพระธาตุและหยุดคอยผมที่ระยะห่าง30เมตร สปีดที่ผมเร่งมาก็หมดแปก

กลายเป็นว่าผมใช้แผนอ้าปากลิ้นห้อยแล้วเข้าเส้น ฝรั่งหัวเราะด้วยความชอบใจ

ต่างคนต่างยิ้มให้กัน มันสื่อความหมายว่า เกมส์การแข่งขันมันจบลงแล้ว ผมยอมรับว่าวางแผนผิด

ฝรั่งก็คือฝรั่งไม่ใช่บะตัน(พุทรา) ใช้แผนซ้อนแผนcomplex plan หลอกให้ผมใช้แรงจนหมด

คอยจังหวะให้ผมเข้ามาสู่killing zone แล้วสปริ๊นท์หนีเข้าเส้น มันเป็นแผน ที่ใครเจอเข้าไปก็มีแต่แพ้กับแพ้

ฝรั่งยื่นมือออกมาให้ผมเช็คแฮนด์ ผมรีบตอบรับเพื่อยืนยันว่าต่อไปนี้จะมีแต่มิตรภาพบนถนนสายนี้

ฝรั่งบอกผมว่าปั่นขึ้นดอยสุเทพมาสามครั้งแล้ว ชวนผมขึ้นไปต่อเพราะไม่กล้าปั่นขึ้นไปคนเดียว

ผมบอกว่าผมต้องลงไปบริจาคโลหิตให้ยาย พรุ่งนี้มั้ยผมจะมาอีกผมจะปั่นให้ถึงยอดดอยปุย

ฝรั่งตกลงนัดกันพรุ่งนี้เช้าหกโมง แล้วผมก็ปั่นลงมาก่อนด้วยการกดเบรคตลอด

ฝรั่งแซงผมไปที่ความเร็วไม่ตำ่กว่า45 ชิดเส้นขาวกลางถนน

ผมแข่งเฉพาะขาขึ้น ขาลงไม่แข่งครับ (ติดใจพรุ่งนี้จะมาปั่นซ้ำเป็นครั้งที่สอง)

[นักว่ายน้ำ]

ลงมาเอากระเป๋าที่ฝากไว้กับแม่ค้าดอกไม้ แล้วไปบริจาคโลหิตให้ยาย แต่เหงื่อโชกอย่างนี้

พยาบาลอาจจะไม่ให้บริจาค เลยแวะอาบน้ำเปลี่ยนชุดที่สระว่ายน้ำรุจิรวงศ์ พออาบน้ำเปลี่ยน

ชุดใหม่ออกมาปรากฏว่าฝนตก เฮ้อจักรยานไม่มีบังโคลนด้วย เลอะอีกแล้ว

ตัวเลอะช่างมันแต่เลือดเราไม่เลอะ จะมามัวกลัวทำไม ลุย

ในบางครั้งก็ต้องก้าวข้ามความกลัว เพื่อให้ได้ทำตามความฝัน

[นักว่ายน้ำ]

บำรุงร่างกาย มันไม่พอครับยาย ผมขอทานก๋วยเตี๋ยวสามชามนะครับยาย

หลังจากนั้นผมไปทำธุระแถวมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ผมเปลี่ยนปาสเตอร์ไปสองอันแล้ว

แต่เลือดก็ยังซึมออกมาเลอะปาสเตอร์ ผมต้องแก้โดยพับแขนไว้ปั่นมือเดียว

อาจจะเป็นเพราะทุกทีผมใช้รถพับแฮนด์สูง พอครั้งนี้ใช้เสือหมอบนำ้หนักมันเลยทิ้งลงมาที่แขนทำให้เลือดซึมออกมา

[นักว่ายน้ำ]

ตอนอยู่ที่โรงพยาบาลสวนดอก ผมได้ยินคนคุยกันถึงอุบัติเหตุหมอถูกรถชนเสียชีวิต

ผมเลยถามยามได้ความว่าหมอติ่งถูกรถชนเสียชีวิตตอน7.30amขณะซ้อมวิ่งออกกำลังกาย

และจะมีการวิ่งไว้อาลัยให้หมอติ่งพรุ่งนี้เช้ารอบคูเวียง10K

28/02/2559 ผมเลยเปลี่ยนแผนร่วมวิ่งไว้อาลัยให้หมอติ่งก่อนแล้วค่อยไปปั่นขึ้นดอนสุเทพรอบสอง

ผมไม่เคยรู้จักหมอติ่งมาก่อน แต่จิตวิญญานของนักวิ่งมันสั่งให้ไปแม้ร่างกายจะวิ่งแค่3Kแทบไม่รอด

ผมวิ่ง10Kด้วยเวลา1.08ชม ที่หนึ่งเป็นเด็กหนุ่มวิ่ง37นาที ได้ยินนักวิ่งต่างพูดถึงหมอติ่งว่า"หมอใจดี"

ขอไว้อาลัยให้หมอติ่งด้วยครับ

http://www.manager.co.th/Local/ViewNews ... 0000020980

[นักว่ายน้ำ]

หลังจากวิ่งไว้อาลัยให้หมอติ่งเสร็จผมกลับมาทานอาหารเช้าที่โรงแรม และปั่นขึ้นดอยสุเทพรอบที่สอง

ผมนัดกับฝรั่งจะปั่นขึ้นดอยสุเทพด้วยกัน 6.00am แต่ผมมาถึง 10.00am ขอโทษครับ

ขอโทษที่ทำให้ฝรั่งต่อว่า "คนไทย เป็นคนที่ไม่ตรงต่อเวลา" ขอโทษด้วยครับ

น้ำดื่มขวดใหญ่+เกลือแร่+เจล หมดเกลี้ยง ใช้เวลาปั่นถึงบันไดพระธาตุ1.45ชม

[นักว่ายน้ำ]

ใช้เวลาปั่นลงดอยสุเทพ20นาที วันนี้รีบเพราะขึ้นมาถึงสายมาก11.45น และกลัวจะไม่ทันรถไฟเที่ยว15.30น

เลยปล่อยไหลลงที่ความเร็ว50แล้วเบรค แล้วไหล แล้วเบรค ผลลัพธ์คือผมเกิดอาการนิ้วล็อค

ถอดถุงมือออกนิ้วชาหมด ส่วนยางนอกถลอกเพิ่งมาเห็นตอนกลับถึงกรุงเทพแล้ว

ถึงว่ารู้สึกเหมือนยางรั่ว พอก้มดูยางก็ไม่แบน ที่แท้ยางถลอกนี่เอง

[นักว่ายน้ำ]

ปีที่แล้วไปไหว้ยายสองครั้ง ปีนี้ครั้งแรกครับ

แวะกินก๋วยเตี๋ยวครั้งที่แล้ว(พศ2521 ชามละ2บาท) ครั้งนี้(พศ2559 ชามละ50บาท)

ความอร่อยสู้ตอนชามละ2บาทไม่ได้ เพราะตอนนั้นน้ำก๋วยเตี๋ยวไม่เหลือซักหยด

[นักว่ายน้ำ]

เผื่อมีคนถาม "ที่เปิดกระทู้ไม่ทราบว่ามีวัตถุประสงค์ใด" แบบกระทู้ข้างล่าง
ตามนี้เลยครับ
ขออนุญาตประกาศขอรับบริจาคเลือดให้คุณยายของแป้งจี่ด้วยค่ะ
คุณยายเลือดกรุ๊ปบี แต่บริจาคได้ทุกกรุ๊ปค่ะ

ห้องรับบริจาคโลหิต งานธนาคารเลือด ชั้น 1 อาคารศรีพัฒน์ คณะแพทยศาสตร์
บริจาคให้: นส. ทับทิมทอง ลังการ์พินธุ์ หมายเลข HN 2447961
โทร 053945624
จ.-ศ. 8.00-16.00
ส.-อา. 8.30-12.00 และ 13.00-16.30 (ปิดรับลงทะเบียน 16.00)
หรือติดต่อรับรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ คุณนพวรรณ กองพล ธุรการงานธนาคารเลือด

โรงพยาบาลมหาราช นครเชียงใหม่ 053945621 ต่อ 15 ค่ะ คุณยายเป็นโรคไขกระดูกไม่ผลิตเลือด

มาตั้งแต่ปีที่แล้ว ต้องคอยเติมเลือดมาตลอดค่ะ แต่เมื่อต้นปีนี่เอง สิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นก็มาเกิดจนได้

คุณยายติดเชื้อค่ะ อาการทรุดหนัก แอดมิทที่สวนดอกมาได้จะสองอาทิตย์ค่ะ แพทย์ช่วยรักษาเต็มที่

แต่เชื้อก็ลามไปที่โน่นนี่ ตอนนี้ติดเชื้อที่ปอด และคุณยายก็ต้องการเกล็ดเลือดเยอะมากเพื่อที่จะได้มีแรง

ต่อสู้กับเชื้อโรค ฮี่ย ๆๆๆ หากใครมีจิตเมตตาช่วยบริจาคเลือดหรือช่วยกระจายข่าวได้แป้งจี่ต้องขอขอบพระคุณ

ทุกคนมาก ๆ นะคะ แป้งจี่ยังอยากอยู่กับยาย อยากกอดยายไปอีกนาน ๆ T-T ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
---------------------------

ผมได้รับข้อมูลมาจากเฟสของเพื่อนชื่อน้องแหม่ม ทำงานอยู่สภากาชาดไทยสำนักงานเชียงใหม่

ผมก็เลยถือโอกาสบริจาคโลหิตให้ยายของเพื่อน และไปกราบไหว้ยายของตัวเอง พอเห็นนามสกุลของคุณยาย

นส.ทับทิมทอง ลังการ์พินธุ์ (ส่วนนามสกุล "ลังกาพินธุ์" สืบเชื้อสายมาจากเจ้าหลวงเหมพินธุไพจิตร

เจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์ที่ 8 ถือได้ว่าเป็นนามสกุลของเชื้อเจ้าในลำพูนอีกนามสกุลหนึ่ง)
ผมก็อปมาจากเฟสนามสกุลเชื้อเจ้าในลำพูน

ตอนเด็กเวลาปิดเทอมผมจะถูกส่งให้มาอยู่กับยายในเมือง แล้วทุกครั้งยายก็จะพาผมไปเยี่ยมญาติของยาย

ที่ลำพูน ขึ้นบ้านโน้นลงบ้านนี้(ยายทวดเกิดที่ลำพูน แต่ผมไม่เคยเจอท่าน) ผมเคยคิดถึงยายแล้วปั่นจักรยาน

จากเชียงใหม่ไปตามหาญาติยายที่ลำพูนแต่ก็ไม่เจอ ครั้งนี้ผมเลยเหมาเอาว่าคุณยายทับทิมทองเป็นญาติ

ทางฝั่งยายทวดผม แต่พอดูชื่อและประวัติพี่สาวของคุณยาย ( เจ้านวลสวาทเป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้อง

7 คน โดยมีพี่ 2 คน คือเจ้า มาณพ ลังกาพินธุ์ กับ เจ้าลำดวนภักดี และ มีน้องอีก 4 คน คือ

เจ้าสงคราม ลังกาพินธุ์ และ เจ้าทับทิมทอง ลังกาพินธุ์ เจ้านวลสวาทได้รับตำแหน่งเป็นนางสาวถิ่นไทยงาม

ในปีนั้น และในปีต่อมาทางจังหวัดเชียงใหม่ก็ได้ ส่งประกวดนางสาวไทยที่กรุงเทพฯ

โดยมีภรรยาผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้ดูแล และเจ้านวลสวาทก็ได้ตำแหน่งรองนางสาวไทย อันดับหนึ่งเมื่อปี

พ.ศ. 2497 ซึ่งเป็นปีที่คุณ อนงค์ อัชวัฒนาได้เป็น นางสาวไทย และคุณ อมรา อัศวนนท์ ได้เป็นรองอันดับ 4

ในปีเดียวกัน เจ้านวลสวาทได้แสดงภาพยนต์เรื่อง “ กังวานไพร” ของกรมป่าไม้ เพื่อ

ช่วยรณรงค์การป้องกันการตัดไม้ทำลายป่า)
--------------------------

ปรากฏว่า เจ้านวลสวาท เป็นเพื่อนของแม่ผมที่จบมาจากโรงเรียนเรยีนาวิทยาลัยด้วยกัน ตอนผมกลับไปเยี่ยมแม่

ที่เชียงใหม่ 2-3ครั้งผมเคยไปส่งแม่ไปงานเลี้ยงรุ่น ทุกครั้งแม่จะเล่าถึงเพื่อนแม่ที่มางานทุกคนให้ผมฟัง

ผมจำชื่อเพื่อนแม่ไม่ได้ ยกเว้นเจ้ากอแก้ว แม่จะอวดว่าเจ้ากอแก้วมีของขวัญมาแจกเพื่อนๆทุกครั้ง

แล้วเรื่องที่แม่เล่าผมก็จำไม่ได้ ยกเว้นเรื่องเพื่อนแม่ได้เป็นนางสาวเชียงใหม่ และได้เป็นรองนางสาวไทยอันดับ1

นี่ถ้าแม่รู้ว่าผมบริจาคโลหิตให้น้องสาวของเพื่อนแม่ แม่คงจะดีใจมาก และครั้งนี้ผมมีเรื่องเล่าให้แม่ฟังอีกเยอะมาก

ก่อนบริจาคโลหิตผมปั่นจักรยานขึ้นดอยสุเทพ หลังบริจาคโลหิตผมไปวิ่งไว้อาลัยให้หมอติ่ง แล้วผมยังไปดูบ้านให้แม่

ที่อำเภอสันทราย และก็เอากล้วยหอมไปให้คุณตาด้วย (ตอนคุณตายังมีชีวิตอยู่ทุกครั้งที่ผมเข้ามาในเมือง แม่จะสั่งผม

ทุกครั้งว่าให้รีบไปก่อนเที่ยงแล้วซื้อโกยซิหมี่เจ้าโปรดไปให้คุณตา และอย่าลืมกล้วยหอมเป็นของโปรดคุณตา)

ครับแม่ ผมยังไม่ลืมครับ จนทุกวันนี้แม่ไม่อยู่แล้ว ผมก็ยังเอากล้วยหอมไปให้คุณตา ล่าสุดตอนสงกรานต์นี่เองครับ

"ถ้าแม่ฟังอยู่ คิดถึงหนูหน่อยนะ หนูขอสัญญาว่า หนูจะเป็นเด็กดี"

[นักว่ายน้ำ]

บ้านที่แม่เกิด ผมก็เกิดที่นี่ ในรูปคือคุณตากับคุณยายลงไปเล่นนำ้ปิงหน้าบ้าน

มีสะพานเนาวรัตน์อยู่ตรงข้ามบ้านสะพานในรูปนี้อันเก่า ถูกรื้อออกไปสร้างสะพานที่อำเภอปาย

แล้วสร้างอันปัจจุบันขึ้นมาแทน ตลาดถ้าไม่ใช่ตลาดต้นลำไยหน้าบ้าน

ก็น่าจะเป็นตลาดสันป่าข่อยอยู่หลังบ้าน บ้านในปัจจุบันกลายเป็นโรงเรียนเชียงใหม่คริสเตียน

[นักว่ายน้ำ]

รูปภาพผมเอามาจากหนังสือเล่มนี้ เป็นอัตประวัติชีวิตของตาทวด ที่ทางสำนักพิมพ์ญี่ปุ่น

เป็นผู้จัดทำขึ้น และส่งมาให้ที่เมืองไทย ผมก็เดาเอาตามรูปภาพ เพราะอ่านภาษาญี่ปุ่นไม่ได้

ในหนังสือยังมีรูปอื่นๆที่ผมก็เดาไม่ออก แต่เชื่อว่าต้องเกี่ยวข้องกับตาทวดไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

[นักว่ายน้ำ]

ตาทวดมาอยู่ที่กรุงเทพก่อน ตอนหลังถึงย้ายมาอยู่เชียงใหม่

[นักว่ายน้ำ]

ยายเล่าให้ผมฟังว่าตาทวดชอบเดินป่าและล่าสัตว์มาก

[นักว่ายน้ำ]

ในภาพ ตาทวดนั่งเก้าอี้ คุณตากับคุณยายยืนอยู่ข้างหลัง

แม่ผมมีพี่ชายหนึ่งคน และเป็นผู้หญิงคนโต

[นักว่ายน้ำ]

เป็นป้ายราคาของร้านอาหารในตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณปี พ.ศ.2515

ผมก็อปมาจากเฟสภาพเก่าเล่าเรื่อง

[นักว่ายน้ำ]

ผมก็อปมาจากเฟสภาพเก่าเล่าเรื่องเกี่ยวกับนางสาวเชียงใหม่
"นางสาวนวลสวาท ลังกาพินธุ์ รองนางสาวไทย มารอรับเสด็จฯพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินที่อำเภอป่าซาง
จังหวัดลำพูนเมื่อปีพ.ศ 2501 ด้วยใบหน้าแช่มชื่น"