ThaiMTB.com

พร้อมแล้วไปก่อนนะครับกลับมาถึงจะมาลงรูปให้ดูครับ

น่าอิจฉาซะมากมาย ไปกันกี่คนหละอยากไปด้วยจัง มีความสุขกับการปั่นท่องเที่ยวทริปนี้ให้มากๆนะคับ มาเล่าประสบการญ์ให้ฟังมั่งเด้อ

ขอให้เดินทางโดยปลอดภัยนะครับ

กลับมาเอารูปมาลงด้วยนะครับ

กลับมาถึงเมื่อวานครับตอน18.00น.รอกันที่ปั้ม shell หน้าเทศบาลครับ พอมาถึงกันครบ ดต.นาจเกิดความคิดว่าหน้าจะเลี้ยงปิดทิบเมื่อคืนเลยกลับบ้านดึกไม่ได้มาลงรูปเลย กลับมาถึงโดยปลอดภัยทุกคนครับ

เพื่อนร่วมทริบทั้งหมด 4 คนครับ จากซ้ายไปขวา มี 1. เฮียสุรษักดิ์ขาแรงเจ้าของ SPECIALIZED STUMP JUMPER 2. ด.ต.อำนาจผู้นำทางเจ้าของ TREK 6500 SLR 3. เฮียย้งขาแรงประจำทริบเจ้าของ TREK 520 4. ผมเองสมชายผู้ตามตรอดทริบเจ้าของ SPECIALIZED SIRRUS

จักรยานร่วมทริบ

ผ่านออกไปขึ้นอีกสักพักเราก็ถึง อ.ท่าสองยาง เลี้ยวซ้ายเข้าตัวอำเภอบรรยากาศสนุกสนานมีความสุขมาก เพราะวันนี้เป็นวันเด็ก (เราจัดทริปได้เหมาะกับวันและวัยของเรามากเลยครับ) ภายในสนามที่ว่าการอำเภอมี การแสดง การละเล่น ของแจกมากมาย ตามสไตล์วันเด็กที่พวกเราห่างหายกันไปนานถือว่าวันนี้ได้เที่ยววันเด็กด้วยกันระลึกวันวาน ที่เด็ก ๆ ให้ความสนใจไม่น้อยก็มีกิจกรรมของชมรมเสือท่าสองยาง นำจักรยานเสือภูเขา และรางวัลต่าง ๆ ที่ไปล่ามาได้ จัดแสดงสร้างแรงบันดาลใจ ให้กับน้อง ๆ อาจมีนักปั่นน้อยเพิ่มขึ้นหลังจากวันนี้อีกหลายคนเลยทีเดียว ชมงานแล้วก็ได้พัก อาหารมื้อแรกของวันพี่ดาบนาจพาไปกินต้มเลือดหมูมื้อเช้าร้านคุณนิด เจ้าของร้านปั่นจักรยานด้วยครับเป็นเพื่อนพี่ดาบ (อัธยาศัยลุงดาบเค้าดีจริง ๆ ครับรู้จักเพื่อนใหม่เพื่อนเก่าได้ตลอดทางสมเป็นอดีตผู้พิทักษ์สันติราษฎร์จริงจริง) พี่สุรศักดิ์ได้โอกาศช้อปหมอนน้อยมาหนึ่งใบคืนนี้คงหลับสบาย อิ่มท้อง น่องแรง ก็ได้เวลาไปกันต่อ ระยะทางที่ผ่านถือว่ามาแล้วครึ่งนึงของจุดหมายปลายทางขึ้นมาหน่อย ลงน้อยหน่อย ลุยกันไปต่อ ถึงถ้ำแม่อุสุ (งานนี้แวะเที่ยวกันตลอดทาง) เลี้ยวซ้ายเข้าไปเจอทางขึ้นชัน สูดหายใจลึกส่งแรงเต็มที่ลุยไปกันเลยครับ ขึ้นยาวประมาณหนึ่งกิโลเมตรถึงยอด ทีนี้ลงยาวประมาณเดียวกันเลยครับแข่งกันลงฉิวเลย ไปถึงหน้าถ้ำมีเด็กกระเหรี่ยงกลุ่มเล็ก ๆ รอเป็นไกด์นำเที่ยวอยู่ เด็ก ๆ บอกว่าถ้ำจะสวยมากตอนประมาณบ่ายสามโมง แสงที่ลอดเข้ามางามมาก เราไม่ได้เข้าไปหรอกครับแค่แวะมาดูกันหน้าถ้ำแล้วก็กลับออกไประหว่างทางขาออกจากที่เราลงฉิวแข่งกันก็ต้องขึ้น ขึ้น ขึ้น มีแก็งค์รถมอไซค์มาเที่ยวถ้ำขี่สวนไป มีอยู่คันนึงเบิ้นเครื่องตอนสวนกันลุงดาบ อารามตกใจเพราะกำลังมีสมาธิจดจ่อกับการขึ้นดอย แกกระโดดลงจักรยานเลยครับแกจำมันได้เจ้า KSR สีแดง หายตกใจก็ไปกันต่อ ทางจะขึ้นเป็นส่วนใหญ่ ประมาณบ่ายโมงก็ถึงทางแยกเข้าอุทยานแห่งชาติแม่เมย เลี้ยวขวาแวะทานข้าวเที่ยงกันที่จุดพักปากทางเข้า เจอคนรู้จักคุณลุงอีกแล้วครับ มาเที่ยวอุทยานเหมือนเรา กินข้าวกันไปคุยกันไปร่วม 2 ชั่วโมงเพราะวางใจแล้วว่าเรามาถึงปากทางแล้ว อีกแค่ 11 กม. เองสบายมาก ระหว่างพักผ่อนกันอยู่ ไอ้เจ้าแก้งค์มอเตอร์ไซค์เดินทางมาถึงและแวะพักที่เดียวกัน ลุงมองหารถ KSR สีแดงอ้าว พอกลุ่มมอเตอร์ไซค์เดินเข้ามาในร้าน เป็นกลุ่มเด็กแม่สอดนั่นเอง สวัสดีกันไปคุยกันไป ฮากันไป ด้วยทางที่จะไปต่อชันมากถึงแม้จะอีกแค่เพียง 11 กม.แต่ขึ้นเขาชันตลอดทาง พี่ดาบนาจกับเฮียสุรศักดิ์ฝากสัมภาระไปกับเพื่อนที่นั่งคุยกันในร้านให้ขึ้นไปก่อน ผมกับเฮียย้งขาแรงคิดว่าเราต้องไปได้แน่นอนไม่ยอมปลดน้ำหนัก พอปั่นไปกันขึ้นและขึ้น ชันมากโค้งพับแต่ละโค้งขาสั่นแทบหมดแรง เอียย้งกับเอียสุรศักดิ์ล่วงหน้าไปก่อน ผมกับพี่ดาบปิดท้ายขบวน ต้องคอยดูแลผู้อาวุโสครับ(ใครดูใครกันนี่) หยุดพักบ้างเพราะชันมาก ไปต่อบ้าง เห็นมอเตอร์ไซค์ขี่สวนลงเขามาคนซ้อนท้ายหน้าตาคุ้น ๆ พอขึ้นไปอีกพักนึงเจอเฮียสุรศักดิ์นั่งพักเฝ้าจักรยานสองคันอยู่ บอกว่าเมื่อกี้แวะพักแปบนึงแล้วขึ้นมาซักพักเฮียย้งแกยกแขนขึ้นปาดเหงื่อแล้วไม่เจอแว่น อ้าวลืมแว่นตาไว้ขางทางก็เลยหยุดรถโบกมอเตอร์ไซค์ลงไปเก็บแว่นตา เราก็เลยได้เฮ พักกันยาวหน่อย ซักพักเฮียแกติดรถกระเหรี่ยงขึ้นมาถึงได้ไปต่อ (โอ้ฟ้ามาโปรดที่แกดันลืมแว่นไม่งั้นไม่มีพักเลยนะคนนี้แรงมาก) จากที่คุยกันไปหัวเราะกันไปตลอดทางที่ผ่านมาตั้งแต่แม่สอดมีแต่เสียงหัวเราะแทรกป่า แทรกเขา พอมาถึงทางขึ้นไปอุทยานไม่มีใครคิดจะคุยกันเลยอ้าปากงับเอาอากาศเข้าไปให้ถึงปอดมากที่สุด เสื้อผ้าที่ว่าเปียกหมอกเมื่อเช้าตอนนี้ยิ่งกว่าลงไปแช่ในทะเลจริง ๆ เสียอีก โชกมาก เหงื่อไหลซึมไปทั่วทุกแห่งในร่างกาย เข้าตา เข้าปาก แว่นเป็นฝ้า เกินบรรยายน้ำที่ผมเตรียมมาเต็มที่ 2 ขวด หมดอึกสุดท้ายก็ยังไม่เห็นวี่แววของอุทยาน ร่วม 2 ชั่วโมง ระยะทางแค่ 11 กม. พอเห็นป้ายอุทยานแรงมาเลยครับ เฮือกสุดท้ายขึ้นทางตรงชันยาว แล้วก็ไปถึงหมดแรงกันพอดิบพอดี พี่ทหารยิ้มต้อนรับ เข้าไปในอุทยานแห่งชาติได้หายเหนื่อยเลยครับ อัตราค่าบริการเข้าชมสถานที่ ผู้ใหญ่คนละ 20 บาท จักรยานคันละ 10 บาท

]]ปั่นขึ้นไปจุดชมวิวเพื่อกางเต้นท์สมทบกับเพื่อนที่อาสารับฝากของเรามาก่อนหน้า พักผ่อนกัน พี่ดาบมาถึงได้ไม่เอาอะไรเลยครับ (กับอายุขนาดนี้แกเก่งมาจริง ๆ ) อาบน้ำก่อนเลย เรียกความสดชื่น แล้วไปเดินเล่นน้ำตกพอกลับมาเล่าให้ฟังใหญ่ว่าสาวคนนั้นชื่อไร สาวคนนี้เป็นคนจังหวัดไหน สาวคนนู้นทำงานไร อัธยาศัยดีเลิศครับลูกพี่เรา ถึงแล้วครับ อุทยานแห่งชาติแม่เมย ที่รวมจุดชมวิวทะเลหมอกสวย ๆ ต่าง ๆ ทั้งม่อนครูบาใส ม่อนพูนสุดา แต่ต้องขึ้นเขาไปอีกเพื่อไปชมตามจุดต่าง ๆ ที่ว่ามา เราปักหลักกันตรงนี้เพื่อตื่นมาชมทะเลหมอกในเช้าวันพรุ่งนี้ที่นี่ครับ พักผ่อนกันไปเอ้อระเหยพอเดินมาถึงร้านค้าสวัสดิการอ้าวแม่เจ้า ต้องสั่งอาหารก่อน 16.30 น. ตอนนี้มัน 17.00 น. ห้าโมงเย็นแล้วครับกินอะไรกันนี่คืนนี้ ถึงจะเป็นม่อน เป็นป่า จะเก็บผักเก็บหญ้ากินก็ใช่ที่ หญ้าที่นี่ก็เป็นหญ้าญี่ปุ่นกินได้ไหนกัน ผมเลยอาสาติดรถแม่บ้านลงมาซื้อข้าวกล่องกันข้างล่าง ตรงทางแยกที่เราพักกันตอนบ่ายนั่นแหละครับ ข้าวผัดไข่ และไข่เจียวหลายกล่องเลย ถือโอกาสโทรศัพท์บอกที่บ้านด้วยจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง (โทร.ไปโม้นั่นแหละว่าถึงแล้วนะ) บอกครบทุกบ้านเลยครับแม่บ้านของทุกคนจะได้อุ่นใจ เรียบร้อยเสร็จสรรพก็มืดแล้วเดินทางกลับอุทยาน อ้าแม่เจ้า(อีกรอบ) อีกโค้งเดียวก็จะถึงแล้วเจ้าของรถดันลืมของครับ ของหวานประจำมื้อเย็นของแก ไม่รอบคอบเลยผมเนี่ยะช้อปของหวานประจำวงก่อนสั่งข้าวกล่องอีก ฮา ฮา ต้องกลับลงไปอีก ขึ้นถึงอุทยานก็มืดมาก ราวสองทุ่มกว่า ถึงได้กินข้าวกัน มีแต่วัยรุ่น(รุ่นใหญ่)รอข้าวเย็นนะครับหิวกัน บ่นกันใหญ่เลย กินข้าวพร้อมของหวานล้อมกองไฟ อบอุ่น ประมาณสามทุ่มกว่าผมก็ขอปลีกตัวจากวงไปพักผ่อนพี่ดาบก็มาด้วยกัน เฮียย้งกับเฮียสุรศักดิ์ออกลูกเกรงใจยังตามมาไม่ได้ ทางอุทยานไม่ให้สังสรรค์กันเกินสี่ทุ่มครับแต่ผมนอนฟังอยู่ตั้งนานก็ไม่สี่ทุ่มซักที เฮกันได้ตลอด กลับมานอนจริงครับสองคนแต่ไม่หลับเลย พี่ดาบเห็นว่าเราต้องพักกันเพราะเหนื่อยและล้ามาก ไม่งั้นพรุ่งนี้จะไม่ไหวออกอุบาย(เจ้าเล่ห์มาก)ให้ไปขอยาแก้เครียดที่เฮียย้ง นั่นแหละครับถึงได้ปลีกตัวกันกลับมานอนได้ซะที สนุกนะครับแต่เราเดินทางด้วยลำแข้งครับต้องเก็บแรงไว้พรุ่งนี้ ได้ยาแก้เครียดลุงหลับยาวกรนลั่นม่อนเลย นี่ถ้ากระทิงยังมีอยู่คงตาลึกเพราะไม่ได้นอนเหมือนผม พรุ่งนี้เราจะได้ตื่นมาชมทะเลหมอกกันแล้วครับ

อิจฉาจังผมอยู่แม่สอดมายังไม่เคยไปเลย ต้องหาโอกาศบ้างแล้วละ

โคตะระอิจฉาเลยอะ เมื่ไรจะหนีภริยาไปแบบนี้ได้หว่ะปะปั้นไปเหอะ มันด่าช่างมัน:mrgreen: