ThaiMTB.com

kodomo84 เขียน:กลับมาถึงบ้านคนแรกค่ะ.....ขึ้นรถแท๊กซี่กลับบ้านเลย...ปั่นไม่ไหวแล้ว...ฮ่าๆ

ขอสรุปทริปในสไตล์แตงแบบง่ายๆเลยนะค่ะ....(เดี๋ยวให้พี่ๆคนอื่นมาสรุปต่อ .... อิอิ)

วันนี้ตอนเช้าเรามารวมตัวกันครบทุกคนที่ TCA พร้อมขึ้นรถ....(ยกเว่นพี่ต้นที่โทรมาบายทริปนี้อย่างน่าเสียดาย....พี่ต้นไม่รู้ซะแล้วว่าพี่พลาดอะไรไป)
(ในใจพวกเราก็คิดว่ารถหกล้อ แล้วก็ไปกับอุปกรณ์ที่ใช้ทำสนาม......แต่เปล่าเลย....

เป็นรถตู้แอร์เย็นสบาย พี่คนขับใจดีมากก และพวกเรา 6 คน เท่านั้น.....ทริปนี้คือทริปพิเศษสำหรับเราหกคน

แล้วเราก็เริ่มช่วยกันถอดล้อหน้าทุกคัน เพื่อเอาใส่ถุงจักรยานที่เตรียมมาให้พวกเราอย่างดี (ถุง Bianchi)

ได้เวลาเดินทางแล้วค่ะ

ออก 8:00 แวะกินข้าวที่ เขาย้อย และประมาณ 10:00 เราก็ถึงบึงปรีดาแล้วค่ะ...(ถึงเร็วมากๆๆ)

บึงปรีดามีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 5000 ไร่....มีน้ำ มีภูเขา...ถ้ามาในหน้าน้ำ..คงจะสวยกว่าตอนนี้มากๆอย่างแน่นอน...

และแล้วพวกเราก็จัดแจงเตรียมรถ...เพื่อลงรับศึกครั้งนี้....ทุกคนสดใสกระปี้กระเปา (เพราะพี่ทิ้วเตรียม Banana Bar มาให้พวกเรามีพละกำลังตั้งแต่บนรถแล้ว)

เอาหล่ะ....ออกศึก...ทั้งๆที่ไม่รู้ทางว่าไปยังไง.....แต่ก็ไม่เป็นไร...ไปกันเองเนี่ยแหละ

ระหว่างที่พวกเราปั่นชิวชิว รอพี่ทิ้ว อยู่นั้น...แตงก็ได้เห็นคนๆหนึ่ง.....โค้ชเงาะค่ะ ว๊าว(ประทับใจโค้ชเงาะเป็นการส่วนตัว) ฮ่าๆ

วันนี้โค้ชเงาะ...และลูกทีมของโค้ชอีกประมาณ 6 คน....จะดูแลการนำทางให้พวกเราในครั้งนี้......แจ่มมั้ยหล่ะ

เอาหล่ะ....ถึงเวลาออกรบจริงๆซะที....เริ่มต้นที่ course A ค่ะ

ทางขุระนิดหน่อย...มีเนินบ้าง กิ่งไม้...หิน...หนาม...ก่อไผ่...(เอ่อ มันชักเยอะขึ้นเรื่อยๆนะ ฮ่าๆๆ)
มีทั้งจุดให้พวกเราตืนเต้นบ้าง ... ให้แรงบ้างนิดหน่อย...ระยะทาง 9 กิโลเมตรค่ะ

อ้อ ลืมบอกว่า.....ทริปนี้...พวกเราทุกคนเรียกได้ว่ามือใหม่ ประสบการณ์ไม่มากในทางแทรค เกือบหมด....เห็นคงมีแต่พี่ทิ้วที่เรียกว่า..ช่ำชองกว่าทุกคน

พี่ตี๋ขาแรง...แซงไปก่อนแล้ว....ตามด้วยพี่หนุ่มก็ตามพี่ตี๋ไปติดๆ .....หลังจากนั้น แตงไม่รู้แล้วค่ะว่าพี่เค้าหายไปไหนกัน

แตงเริ่มประเดิมวัดระยะบนพื้นประเดิมสนามให้ก่อนคนแรกเลยค่ะ....โดนการวิ้งเข้าชนหิน...
เลยคิดได้เลยว่า....หลบรถเมล์เนี่ยง่ายกว่าหลบหินก้อนเล็กๆเยอะเลยเนอะ

นั้นแหละค่ะชะตาแห่งความสนุกก็ได้เริ่มขึ้น...หลังจากนั้น...จำนวนครั้งที่แตงล้มก็เลิกนับไปได้เลยค่ะ...ฮ่าๆ

พี่ทิ่ว พี่เต่า พี่แนน ก็ปั่นตามมาปิดท้าย...หลังจากเราปั่นกันได้ไม่เกินสามสิบนาที....พี่เต่าก็ประกาศก้องทันทีเลยว่า....

จบคอร์สเอ แล้วพี่ขอ.....ขอกลับไปนอนรอที่บ้านนะ..ฮ่าๆ พี่มองไม่เห็นอนาคตพี่ที่จะไปอยู่ในคอร์ส บีและซีแน่นอน...

พอจบคอร์ส เอ....พี่เต่าก็บายๆน้องๆไปนอนตากลมเล่นเสียแล้ว....

ความสนุกของพวกเรามาลุกหนักตอนคอร์ส ซี เนี่ยแหละค่ะ
(คอร์ส บี พวกเราไม่ได้ปั่น ตามคำแนะนำของโค้ชเงาะ เพราะว่า บี ใช้ทางร่วมกับคอร์สเอในบางส่วน...เลยแนะนำความแปลกใหม่ให้พวกเรา..พร้อมกับบอกเราว่าไม่ยากหรอก...ร่มกว่าด้วย)

ฮ่าๆ.....เล่าต่อแทบไม่ออกเลย....ยังจุก ความสนุกอยู่เลย...(นึกภาพแล้ว หัวเราะจนน้ำตาไหลเลย)

ขอให้พี่ๆคนอื่นๆมาช่วยอธิบายทาง ซี ด้วยนะค่ะ.....แตงจำสภาพสนาม แทบไม่ได้เลย..เพราะไม่มองฟ้าก็มองดินตลอด...ฮ่าๆ

รู้แต่ว่ามีหนาม...หิน...หลุม...ก่อไผ่...กิ่งไม้...หิน....หลุม....หนาม...ดิน...หญ้า....โอ๊ย....โอ๊ยยยยย

เรื่องล้มๆ ข้ามไปนะค่ะ...ฮ่าๆ

ในภาคเช้า...แตงได้เรียนรู้การใช้เกียร์จากโค้ชเงาะหลายๆอย่างเลย...(บอกบทอยู่ข้างหลังแตง)
พี่ทิ้วก็เก็บภาพสวยๆให้พวกเราเป็นระยะๆ...ส่วนพี่หนุ่ม พี่ตี๋ หายไปข้างหน้าอีกแล้ว...เลยไม่รู้ว่าในคอร์สซี พี่ๆเค้าเป็นไงกันบ้าง

สำหรับแตง...จบ ซี อย่างทุลักทุเล...มีอยู่จุดหนึ่งหลังจากล้มแล้วก็ปั่นไปเหยียบหนามเลยต้องปะยางกันกลางแดดแรงสักพัก...แต่ว่าโค้ชก็ปะยางให้แตงได้อย่างเร็วทันใจ..พร้อมกับอุปกรณ์ครบมือที่น้องๆเค้าแบกมา..และเราก็ได้สนุกกันในเวลาต่อมา....แต่ก็มีเหตุให้แตงต้องจบคอร์สซีก่อนกำหนด..หลังจากที่แตงล้มครั้งที่เจ็บที่สุดในภาคเช้า..และต้องปั่นออกมากับโค้ชเงาะจากเส้นทางก่อนจบนิดหน่อย
ในภาคเช้านี้แตงทำให้พีทิ้วและพี่แนน ลำบากอยู่เนื่องๆ เพราะปั่นไม่ได้ต่อเนื่อง ต้องหยุด รอ ให้พี่ทิ้ว และ น้องๆ ไปงัดแตงออกมาจากหลุมหิน ก่อไผ่ และดงหนามบ่อยๆ..ฮ่าๆ ต้องขอโทษมานะที่นี้ด้วยนะค่ะ...ฮื้อๆ ...

แต่แตงก็ยังหนังเหนียว...ไม้ทิ่มไม่เข้า...และยังมีต่อในภาคบ่ายยยยยย

กินข้าวค่ะ....หิวมาก...มือสั่น...น้ำ......ร้อน....เจ็บ และหมดแรง.....อิ่มแล้ว..พลังกลับคืน...กำลังใจมาใหม่...เอาหล่ะลุยต่อ

หลังจากเราอิ่มกันนั่งเม้าถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าของแต่ละคนได้สักพัก...พี่คเนศ(คนที่อยู่เบื่องหลังความสบายในการมาบึงปรีดาของเราทั้งหมดนี้)
ก็มาทักทายพวกเราอย่างเป็นกันเอง....พร้อมทั้งได้แรกเปลี่ยนความคิดกันในหัวข้อสนทนาต่าง

และพี่คเนศก็เสนอพวกเราว่า....เอานี่..เดี๋ยวพี่จะสอนเทคนิคการล้ม..การเล่นเสือภูเขาอย่างง่ายๆให้....ป่ะ ไปลองกันเถอะ

แล้วพี่คเนศก็พารถ full suspension สีฟ้าสุดสวย ราคาเรือนแสน...ไปสาธิตให้พวกเราดู

ไม่ว่าจะเทคนิคการล้ม (พี่มีพี่ตี๋คนเดียวที่กล้าลองไปนอนล้มให้พวกเราดู) การเลี้ยวที่ถูกต้องเพื่อไม่ให้ออกนอกไลน์การเลี้ยว

การถ่ายน้ำหนัการขึ้นเขา ลงเขาที่ถูกต้อง และให้เหนื่อยน้อยลง....

หลังจากนั้นพี่คเนศก็พาเราไปทดสอบความรู้ใน course D ที่เรียกได้ว่า โหคที่สุดของสนามนี้

มาถึงตอนนี้ พี่หนุ่ม พี่เต่า ที่ถอดใจในตอนแรกว่าจะไม่ปั่นต่อในตอนบ่าย ก็ไม่อาจจะถอนตัวได้แล้ว...ฮ่าๆๆ

เริ่มจากขึ้น...(ไม่ต้องบอกเลยว่ามีแตงคนเดียวที่ขึ้นไม่ถึงสุดทาง....)
ลง ชนิดที่เรียกว่าลงจริงๆ (ทางลงที่พี่คเนศบอกพวกเราว่าไม่น่ากลัว....ภาพเวลาที่เรานั่งบนจักรยานมันหลอกตาเรา) พอเวลาจริงๆมันก็อดเสี้ยวไม่ได้อยู่ดี..
ฉากนี้ทุกคนผ่านไปได้ด้วยดี...พี่แนนติดใจขอสอง.....

มาถึง...ทางลง เนินสองลูก...คือลงเป็นสเต๊ปติดๆกันสองครั้ง...ทุกคนค่อยๆลงไป...จนเหลือแตง พี่แนน พี่เต่า ....

แตงก็ขอเลยค่ะ...เอาทักษะที่เพิ่งเรียนมาลองสดๆ...ไม่น่าเชื่อ....มันได้ผล .... ผลคือแตงลงไปนอนกับพื้น....ตอนเลยเนิ่นมาแล้ว

เพราะเนื่องจากเอาตูดถ่ายน้ำหนักไปไว้ข้างหลังมากเกินไป จนไม่สามารถควบคุมแรงที่ด้านหน้าได้...แล้วล้อหลังมันก็เอาตูดแตงดูดไปกับมันด้วย...
พร้อมกับเบาะกระแทกเข้าที่ท้องน้อยพอดี....จบข่าวเลยค่ะ....น้ำตาเล็ด....บวกกับความบอบช้ำของร่างกายที่มีมาตอนเช้า....

การทดสอบความรู้ในครั้งนี้ของแตงเลยจบ...ที่บทนี้...
โค้ชเงาะไปเอารถของพี่คเนศมารับแตงพร้อมลูกชายจมบยศ กลับไปที่พักก่อน....เพราะต่อคงไม่ไหวแล้ว.....
(ในระหว่างที่เหตุการณ์กำลังวุ่นวายเพราะแตงล้มนั้น..พี่เต่าเล่าว่า..พี่เต่าเนียนค่ะ เข็นจักรยานลงมาจากเนิน ทิ้งให้พี่แนนหมดความมั่นใจอยู่บนเนินนั้นคนเดียว...ฮ่าๆๆ)

หลังจากนั้นเป็นยังไงฝากพี่ๆมาเล่าต่อนะค่ะ...ได้ข่าวว่าพี่ทิ้ว...ล้ม...แฮนด์ปักอก.... พี่ตี๋วัดระยะพื้น... พี่เต่าติดใจเล่นจนจบม้วน

หลังจากที่พวกเราได้สนุกกันเต็มที่...ก็ได้พูดคุย...ถ่ายรูปร่วมกัน...ให้สินน้ำใจ..แก่น้องๆในความดูแลของโค้ชเงาะ

งานเลี้ยงก็ย่อมมีวันเลิกลา...พวกเราก็ช่วยกันถอดล้อ...ใส่ถุงไฮโซ...และก็ขนขึ้นรถพร้อมออกเดินทาง...กลับมาสู่เมืองหลวงที่คุ้นเคย

บอกได้คำเดียวเลยค่ะ....ว่า สนุกมากๆ...สำหรับมือใหม่อย่างแตง ก็ได้เรียนรู้เทคนิคต่างๆ การใช้เกียร์ที่ถูก การถ่ายน้ำหนักตัว...แตงยังไม่อาจปราบพยศลูกชาย

สำหรับทริปนี้....

ต้องขอขอบคุณ พี่แนนที่ติดต่อทุกอย่างให้พวกเราได้เดินทางอย่างสบายๆ และก็ให้กำลังแตงในการปั่นวันนี้ ... และก็ขอโทษที่แตงทำให้พี่แนนเสียความมั่นใจไปในตอนที่แตงล้มฉากสุดท้าย..ฮ่าๆ

ขอบคุณพี่ทิ้ว....ที่ดูแลแตงทุกครั้งที่แตงล้ม คอยงัดแตงออกจากจักรยาน...และสอนเทคนิคต่างๆให้...กล้วยอร่อยๆที่ทำให้มีแรง...และถ่ายรูปสวยๆให้ตลอดงาน...งานนี้แตงประทับพี่ทิ้วมากๆๆๆเลยค่ะ....

ขอบคุณพี่ตี๋....ที่ช่วยแตงใส่และถอดล้อนะค่ะ...

ขอบคุณพี่หนุ่ม....และพี่เต่า...ที่สร้างเสียงหัวเราะตลอดงานนี้เลยค่ะ

ขอบคุณพี่คเนศ...ที่ให้พวกเราได้นั่งรถไป กลับ ฟรี ... สอนเทคนิคต่างๆ..และพัฒนาฝีมือให้พวกเรา

ขอบคุณ โค้ชเงาะ และลูกทีม..ที่ดูแลตลอดเส้นทางวันนี้...ขอบคุณในความช่วยเหลือ..ทั้งแบกจักรยาน ปะยาง ดัดแฮนด์...สอนเทคนิคและสาธิตการปั่น ถ่ายรูปให้ งัดแตงออกมาจากจักรยาน ไปจนถึงขับรถมารับแตงออกไปจากสนาม....ฮ่าๆ ถ้าไม่ได้โค้ชเงาะและน้องๆ...พวกเราต้องลำบากกว่านี้มากแน่ๆเลยค่ะ

สรุปว่า....ไม่เข็ดค่ะ...ไม่ขายลูกชายทิ้ง....และจะกลับไปพิชิต บึงปรีดา อีกแน่นอนค่ะ... ฮ่าๆๆ และได้ซึ้งในน้ำใจ ของพี่ๆทุกคนที่ร่วมทริปเดินทางนี้อย่างมากมายเลยค่ะ

พรุ่งนี้เจอกันที่ลานจาม....แปดโมงเช้านะค่ะ....เราจะไปไหว้พระ...เอาฤกษ์ เอาชัยกัน...