ThaiMTB.com

เดินทางวันเสาร์ไปพักที่ ต้นปลามม์ (น้องเอกแน่ะนำ)โรงแรมใหม่น่าพัก เปิดห้องวีไอพีซะเลย ตกเย็นออกไปเขียนใบสมัครที่เทศบาล และเที่ยวในเมืองหาอาหารอร่อยๆ เห็นเขาแนะนำว่าร้านนี้อร่อยลองซะหน่อย เบียร์สักขวดดีกว่าชวนใครก็ไม่มา น้องเอก น้องการ น้องหนุ่ม ติดธุระกันหมด กิน2คนมี ลาบปลา ต้มยำปลาคัง(หม้อร้อน) ปลาคังลวก 2จาน ปลาสดมากๆ ทอดมันปลากลาย ตบท้ายด้วย บานาน่าสปริตอีก 1 ถ้วย ช็อกชิพอีก 1 ถ้วย ทานจนเหนื่อย 750.-บาท ถูกมาก อาหารอร่อยชื่อร้านสุขประเสริฐ เจ้าของร้านน่ารักแต่มีสามีแล้ว.. กลับที่พักเห็นรถบรรทุกจักรยานมาพักหลายคันแต่ไม่รู้จัก ถ้ารู้จักจะได้แกล้งเอาล้อไปซ่อนซะหน่อย เข้าห้องดีกว่ารีบนอนอย่างเดียว คิดว่างานนี้ต้องไม่ต่ำกว่าที่3 นอนสี่ทุ่มมาตื่นตอนตี3 ปวดท้องสงสัยกินมากไปหน่อย เข้าห้องน้ำไปนั่งหลับอยู่3เที่ยว ยันตีห้าถึงได้นอน ตื่น6โมงใจหวิวๆ เลยชงเวย์ 3 สคูป อัดเต็มที่เลย ไปถึงสนามราว 8โมง หาที่กินข้าว เป็นร้านข้าวแกงแถวนั้นแหละ แต่กินไม่ลงปวดท้อง เลยกลับมาที่รถกินขนมปังไป 2 แผ่น คิดว่างานนี้เดี้ยงแน่นอน (งานเข้าเดี่ยวมาเล่าใหม่)

รออ่านอยู่นะ

เข้ามา...ปูเสื่อรอ ฟังครับ

รออ่านเหมือนกันครับ

เข้าห้องดีกว่ารีบนอนอย่างเดียว


ถึงว่าสิได้ที1เลย งานที่หัวหินได้ที่5 สงสัยไม่ได้รีบนอนอย่างเดียว

ช่วงนี้พี่เราร้อนแรงจริงๆ


รีบมาเล่าต่อนะพี่ อยากฟัง


เสียดายวันอังคารเลี้ยงฉลองแชมป์ของพี่หมู เอกไม่ว่าง ไม่งั้นคงเปิดเบียร์มากกว่าโหลแน่ๆ
ขอบคุณพี่หมูอีกครั้งครับ ที่เลี้ยงน้ำเลี้ยงเบียร์ (สูตรความแรงของเอกพล ซ้อมเสร็จ ซัดเบียร์ต่อ )

คืนก่อนแข่งโกโร่ซัดเบียร์เข้าไป เช้าตื่นไปแข่ง ยังสปรินท์เข้าที่2เฉยเลย ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ หลวงพี่สิงห์ ดีจริงๆ
ครั้งหน้าไปแข่งอีก ต้องเมาหัวราน้ำแล้วค่อยไปแข่งดีกั่ว

...สงสัยต้องหาสปอนเซอร์เป็นเสือกับสิงห์เสียแล้ว จะได้แรงกันทุกคน

รออ่านอยู่ค่ะ

ใช่เลยน้องหนุ่ม รู้ดีจริงๆ วันนี้มีแข่งกีฬาสีที่ AOT สาวๆสุวรรณภูมิมาเชียร์กันเพียบเลย เฮ้อทำใจๆ เล่าต่อดีกว่า ไม่กล้ากินอะไรมาก ท้องไส้ปั่นป่วนเพราะลาบปลา ต้องกะเวลาโดบให้ถูก ปล่อยตัว 10 โมง หวังว่าคงปล่อยตรงเวลา 9โมงกิน แอล-อาร์จินีน1เม็ด และแอล-กลูตามีน1เม็ด9โมงครึ่งตองกินแบบนี้อีก ทะยอยกินเพื่อผลในการดูดซึม กระติกน้ำใส่เกลื่อแร่ผสมครีเอทีน10กรัม ตอนนี้พร้อมแล้ว น้องหนุ่มคนลพบุรีบ้านเดียวกันบอกพี่หมูให้ดูพี่มนตรีอ่างทองไว้ คนนี้แรง(ขอบคุณมากน้องรัก)กรรมการเรียกเตรียมปล่อยตัวทีละรุ่น พอถึงรุ่นเรา 46-50ประมาณ30กว่คนได้ เยอะเหมือนกันนี่หว่าหน้าตาก็ไม่คุ้น ใส่เสื้อเจ้าถิ่นหลายคน มีพระราม4เราคนเดียว พวกไปอยู่รุ่น41-45กันหมด เห็นมีทีมอักษะ3คน โดนตั้งทีมไล่แน่ถ้าหนีเดี่ยว แต่ถ้าหนีไปหมกรุ่น41-45ทันได้ก็สบายแน่ เอาละปรี๊สสสส....ปล่อยตัวแล้ว กรรมการปล่อยตัวห่างกันไม่น่าจะเกิน 5 นาที อาจจะทันถ้าเขาไม่เล่นกันมาก เอาละซัดกันเลย 40ขึ้น พอถึงถนนใหญ่ ทิ้งโค้งซัดกันอีกหันไปดูเหลือประมาณ 20กว่าคันได้ เป็นทางขึ้นๆลง ลากอยู่ประมาณ 6-7 ก.ม.ได้ ลงมาพักก่อน เดี๋ยวเล่นใหม่ ไม่หิวหรอกแต่ต้องฝืนใจกินสแน็คบาร์ แสนจะไม่อร่อยแต่แคลอรี่200ขึ้น ต้องกินก่อนหิว พยามยามเคี้ยวนานๆแบบวัว (เดี่ยวมาใหม่ครับ)

เหนี่ยวมาก กว่าจะกลืนได้หมด ยังกินไม่ทันหมดแท่งเลยข้างหน้ามีเล่นกันแล้ว สแน็คแทบพุ่ง โดนย้อนเกล็ดซะแล้วเรา เดี๋ยวขอเวลาซักหน่อยมีสวนแน่นอน ก้มดูระยะทางเพิ่งหมดไป8-9กม. เห็นหางแถวรุ่น41-45ด้วยเวลาที่เขาขึ้นเนิน เราลองสวนแทกทุกเนินที่ขึ้นเผ่อทันกลุ่มหน้า มีพี่มนตรีอ่างทองตามจี้ตลอด มีอักษะนำบ้าง พิษณุโลกนำบ้าง รถบล็อกหลังก็ไม่มี เสียวรถทัวร์เฉี่ยวจริงๆ อ้าวเฮ้ยกลุ่มหน้ามีกลิ้งกระชากหนีกันใหญ่เลย ไม่ทันแน่เราผ่อนดีกว่า มาถึงบ.สหฟาร์มลองอีกทีสิ เอาให้แรงอีกหน่อยคุมฮาร์ดเหรดไว้ก้มดู
90%แล้ว พี่มนตรียังเกาะเราไม่ปล่อยตามด้วยเจ้าถิ่น2คัน พี่เขาก็หอบเหมือนกัน หันไปดูข้างหลังอ้าวเริ่มยืดแล้ว ในใจคิด ถ้าเราหนีอีกสักเนินพ้นแน่แต่.. เหลือระยะทางอยู่ 40 กว่าก.ม.พี่มนตรีต้องลงไปลากให้กลุ่มหลังแน่ หนีฟรีเปล่าๆหันมาบอกพี่ เราช่วยกันดีกว่าน่ะจู๊บๆ สักพักถึงแยกม่วงค่อม เลี้ยวซ้ายลมซัดเต็มหน้าเลย กดเข้าไปเป็นไงเป็นกัน หันดูข้างหลังตลอดแต่มองไม่เห็น ตอนนี้ต้องอาศัยซึ่งกันและกันแล้วผลัดกันลากตลอด ในใจคิดพี่ครับอย่าพึ่งเดี้ยงนะทนหน่อย เหนื่อยก็ลงมาพักนะ อ้อมีเจ้าถิ่นตามมาอีก 2คัน ลมแรงมากพี่แกเล่นจับโช้คเลย เสียวจริงๆ ทางก็ขึ้นๆลงๆโค้งไปมา มองไม่เห็นข้างหลังเลย อยู่ห่างแค่ไหนเนี่ยหนีฟรีหรือเปล่า ชักเครียดซะแล้ว ผ่านรุ่น41-45เป็นระยะๆสงสัยจะเล่นกันหนักหลุดกันกระจาย ถึงจุดให้น้ำแล้วเหลืออีก 30 ก.ม.สุดท้าย ทำไมมันปั่นนานซะเหลือเกิน พยายามรักษาความเร็วไว้ กำลังขายังดีอยู่ เอาน้ำราดตัวราดขา ทั้งร้อนทั้งลมทั้งเนินครบ ถึงช่วงสันเขื่อนเจอรุ่น41อีกถามว่ากลุ่มไปไกลไหม พวกชี้ให้ดูนั่นไงอยู่ตรงปลายสันเขื่อน เฮ้อ..ไม่ไล่หรอกถามไปงั้นแหละ เหลือระยะทางอีก20กม.ตอนนี้เจอรุ่น41มากขึ้นเรื่อย รุ่น35ก็มีบ้าง มีรุ่น41มาเกาะอีกหลายคันเรียกขึ้นมาช่วยลากหน่อยเร็วเร็ว..เงียบ สงสัยจะงอม ไม่เป็นไรไปเรื่อยๆมีกระชากเล่นกันเองบ้างกับพี่มนตรี แต่อย่างไรก็หนีกันไม่ออกหรอก แก่พอๆกัน เหลืออีก10กม.มองเห็นเสาวิทยุเทศบาลฯแล้ว เตรียมเก็บพลังงานให้มากที่สุดมีเจ้าถิ่นขึ้นมาช่วยลากบ้าง สักพักมีรุ่น41มากระชาก แหมไม่ช่วยลากยังกระชากหนีอีกอันดับก็ไม่มี สักพักก็โดนเรากลืนเข้ากลุ่ม เหลืออีก5ก.ม.สุดท้ายเหลือรุ่น46อยู่3คัน พี่มนตรีดูยังสดอยู่ เจ้าถิ่น1คัน ก็ยังสดส่วนเราท้องไส้ไม่เหลืออะไรแล้ว คิดว่ากลุ่มหลังน่าจะใกล้ทันเราแน่ เป็น5กม.ที่ไกลมาก มีรุ่น41ขึ้นมากระทุ้ง งานเข้าละคราวนี้ พี่มนตรีตามขึ้นไป เราขึ้นไปสวนแล้วปล่อยลงมาเพื่อจะได้หนีกลุ่มหลังไปด้วย ลงมาผ่อนเลี้ยงรอบขาไว้ เหลืออีก 2 กม.สุดท้าย โยนน้ำสำรองทิ้งหันหลังไปดูเจ้าถิ่นจะตีหัวหรือเปล่า เสียวจริงๆ ยังอยู่นี่หว่า ใจเย็นเลี้ยงรอบขาไว้ ยังเหลืออีก1เฟือง ยังไงพี่เขาก็สปริ้นสู้เราไม่ได้แน่ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด 500ม.สุดท้าย 200ม.ระเบิดเลยออกมาให้หมด..สุดเท้าเลย อ๊าก...ซูดๆๆๆ เข้าเส้นที่ 1 ครับท่าน ขอบคุณครับที่มาช่วยกันอ่าน ไปละน่ะ ไปกินบิ่นโตก่อนละน่ะ

...ขอบคุณ กับการเล่าประสบการณ์ การแข่งให้ฟัง พร้อมเกร็ดเล็กๆน้อยๆ....
.....คุ้มค่ากับการปูเสื่อรอฟังครับ....

ใช่คุณหมู Open หรือป่าว ครับ

เล่าได้ละเอียดดีจังพี่ อ่านเพลินไปเลย

เหลือ40กว่าโล หนีกลุ่มไปเข้าเส้นได้ เยี่ยมจริงๆ คิดถึงสภาพตอนหนีแล้ว คงจะเหนื่อยสาหัส


สุดเท้าเลย อ๊าก...ซูดๆๆๆ สมองผม มันเถลไถลเลยเถิด ไม่ได้คิดว่ากำลังสปรินท์เข้าเส้นนะเนี่ย เอ๊ะ! ทำไร

...มื้อไหนละมันห้าโมงครึ่งเองนะเฮียยังไม่ถึงบ้านเลยนะเนี่ย

ใครนะ บังอาจมาย้อนเกล็ดเฮียเราได้ (ว่าแต่พึ่งทราบว่าเฮียมีเกล็ดด้วยรึ)
แรงของจริง งานหน้าสังสัยต้องลง Open แล้วมั้งครับเฮีย
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวมันส์ๆครับ

กรุณาเรียกชื่อให้ถูกต้องนะครับ พี่หมูโอเพ่น