...ลุยป่าบ้านคา ตามหาน้ำตกห้วยสวนพลู

[เอ หมวกฟาง]

...พี่ปุ้ม พี่ชายที่แสนดี หัวหน้าทีมlovebikeบางแพ ชวนผมไปสำรวจน้ำตกแถวๆ อ.บ้านคา ราชบุรี

มีชื่อน้ำตกซับเตย และน้ำตกห้วยสวนพลู เด้งขึ้นมาจากกูเกิ้ล หาข้อมูลเพิ่มได้ว่า

น้ำตกซับเตยเป็นน้ำตกที่เสื่อมไปแล้วเนื่องจากป่าที่หายไป ส่วนน้ำตกห้วยสวนพลู

ตั้งอยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่น้ำภาชี มีข้อมูลจากพี่ๆโมโต้ครอส และ4x4ให้เห็นอยู่น้อยมาก

แต่เคยมีภาพจากทริปจักรยานครั้งสุดท้ายเมื่อปี47 ซึ่งรายละเอียดก็น้อยเช่นกัน

...สรุปว่า ลุยเลยแล้วกัน ใจง่ายสุดๆ

...นัดกันเช้าวันอาทิตย์ ขับรถไปจอดที่ วัดพุน้ำร้อน โป่งกระทิง

[เอ หมวกฟาง]

...เริ่มปั่นเกือบๆ9โมงเช้า ปั่นย้อนเลียบอ่างเก็บน้ำออกมา

[เอ หมวกฟาง]

...มีเนินให้วอร์มรอบขากันเล็กน้อย ก่อนจะเลี้ยวซ้ายเข้า บ้านพุหิน

[เอ หมวกฟาง]

...สมาชิกขาแรงประจำกลุ่ม ปั่นเลยทางแยกเนื่องจากทางไม่คุ้นเคย แต่ไม่มีปัญหาเราไม่รีบ

[เอ หมวกฟาง]

...โทรตามก็ไม่มีสัญญาณ สุดท้าย ต้องฝากพี่ชาวบ้านที่ขี่มอไซค์ผ่านมาให้ช่วยบอกให้หน่อย

พอครบทีม จึงปั่นเข้าไปชมอ่างเก็บน้ำห้วยท่าเคย

[เอ หมวกฟาง]

...ปั่นมาบ่อน้ำร้อนโป่งกระทิงตั้งหลายครั้ง เพิ่งรู้ว่าอ่างเก็บน้ำที่ปั่นผ่าน ชื่อ อ่างเก็บน้ำห้วยท่าเคย

[เอ หมวกฟาง]

...ออกจากอ่างเก็บน้ำมาไมไกล ก็ถึงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่น้ำภาชี

[เอ หมวกฟาง]

...เข้าไปถามข้อมูลได้ความว่า น้ำตกห้วยสวนพลู ตั้งอยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า

ช่วงนี้ไม่มีน้ำ และถ้าจะเข้าไปต้องทำหนังสือขออนุญาตล่วงหน้า และมีเจ้าหน้าที่นำทาง

...คอตก กำลังจะตัดใจกลับบ้านเพราะเราไม่ทราบมาก่อน แต่เหมือนพระมาโปรด

มีพี่เจ้าหน้าที่อาวุโสท่านหนึ่ง เข้ามาคุยกับพวกเรา และบอกว่าให้ขออนุญาตเข้า

เป็นการชั่วคราว โดยจะโทรขอหัวหน้าเขตฯให้ เพียงแค่ขอหลักฐานเป็นบัตรประชาชน

และรายชื่อสมาชิก ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดใด ขอขอบคุณในน้ำใจของพี่อีกครั้งหนึ่งครับ

[เอ หมวกฟาง]

..."ระยะทาง5กิโลเมตร ข้ามห้วย21ครั้ง เจอทางแยกให้เลี้ยวขวาลงน้ำตก

แต่ทางรกนะคงลงไปไม่ได้ ที่สำคัญห้ามเลี้ยวขวา เพราะจะเป็นทางขึ้นเขาไป แอ่งกะลา

ไกลไปอีกเป็น10กิโล" คำแนะนำจากพี่เจ้าหน้าที่ จุดหมายเราชัดเจนที่5กิโลเมตร

...ผ่านแผงกั้น เข้าไปไม่ไกล เราก็ได้พบกับทางโฟวิล ปั่นกันให้หายซ่ากันไปเลย

...มีน้องๆนักศึกษามาสำรวจพันธุ์ไม้ในป่าด้วย ป่านี้เพื่อการศึกษา

[เอ หมวกฟาง]

...พุ่งทะยานลงห้วย เหมือนปล่อยเสือเข้าป่า แต่ทางขึ้นนี่ชันดิกเลยครับ

เข็นกันตามระเบียบ

[เอ หมวกฟาง]

...หลังจากนั่งพักหอบ เราก็ไปกันต่อ ได้เห็นทางดินซุยๆมันทำให้เห็นประโยชน์ของป่าโดยแท้จริง

[เอ หมวกฟาง]

...กล้วยป่าที่ยังไม่สุก ใบไม้คลุมป่าตั้งแต่ยอดต้นไม้สูงจรดดิน ขอนไม้ผุกำลังย่อยสลาย

[เอ หมวกฟาง]

...แค่ขอนผุท่อนเดียว สามารถพบเห็ดป่าได้ถึงห้าชนิด แล้วถ้าเป็นทั้งป่ามันจะมากมายขนาดไหน

[เอ หมวกฟาง]

...ลึกเข้าไปอีกหน่อย ป่าโปร่งขึ้น และมีป่าไผ่ขึ้นหนาแน่น

[เอ หมวกฟาง]

...ถึงห้วยที่13 ระยะทางผ่านไปแค่2กิโลเมตร เราหยุดพักที่ต้นไทรใหญ่