ThaiMTB.com

สวัสดีครับ พี่น้องจักรยานจังหวัดพิษณุโลก ตลอดจนพี่ ๆ กลุ่มจักรยานยามเย็นสนามบินใหม่ AIRPORT GROUP วันนี้มีข่าวของผลการแข่งขันคัดเลือกตัวแทนกีฬานักเรียน นักศึกษาแห่งประเทศไทย ทำการแข่งขันกันที่จังหวัดตาก สนามวัดกลางสวนดอกไม้ .
.
.
โดยเด็กของเราที่เป็นตัวแทนของจังหวัดพิษณุโลก ลงทำการแข่งขันในประเภท เสือภูเขา 4 คน ด้วยกัน ได้แก่ 1) มงคล มีมา (โย) 2. อนุรักษ์ เพรชรี่ (นุ๊ค) 3.ณัฐพล บำรุงรักษ์ (กิ๊ก) และ 4 ศักดิ์สิทธ์ กัลยา (โบ๊ท)..
.

ในการแข่งขันครั้งนี้ นักกีฬาเข้าร่วมคัดเลือกทั้งหมด 8 คน โดยคู่แข่งขันที่สำคัญคือเจ้าภาพ จังหวัดตาก ซึ่งมีความชำนาญพื้นที่ และถือได้ว่าเป็นทีมที่มีความสามารถสูง ในการแข่งขันประเภทเสือภูเขา
.
.
ทีมจักรยานจังหวัดพิษณุโลก ก็ไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรค เด็กทุกคนต่อสู้กันในเชิงการแข่งขันได้อย่างน่ายกย่อง โดยเฉพาะ มงคล มีมา ณัฐพล บำรุงรักษ์ ล้มกลิ้งล้มหงายทุกรอบ ชนต้นไม้ทุกเที่ยวที่ผ่าน ด้วยความไม่ชำนาญดังกล่าว การแข่งขันจนกลายเป็นเรื่องสนุก ล้มแล้วลุกขึ้นไปปั่นใหม่ .

เสือโบ๊ท...ในช่วงสี่รอบแรก ปั่นขับเคี่ยวเคียงคู่มากับนักกีฬาจากจังหวัดตากตลอด ในกลุ่มผู้นำมีอยู่ 5 คน คือ จังหวัดตาก 3 คน จังหวัดพิษณุโลก 2 คน คือเสือโบ๊ท และ เสือนุ๊ก อนุรักษ์ เพชรรี่ เมื่อผ่านไปครึ่งทาง เสือโบ๊ทของเราหลงกลทีมคู่แข่ง ด้วยการเร่งความเร็วเพื่อที่จะฉีกหนีออกจากกลุ่ม ทำให้ตนเองหมดแรงก่อนขึ้นเนินสูงในสนาม ทีมจังหวัดตากได้จังหวะ สวนกลับฉีกหนีเสือโบ๊ทไปสิบกว่าเมตร ทำให้กลุ่มนำเป็นนักกีฬาจากจังหวัดตาก 2 คน และตามด้วยเสือโบ๊ทมาเป็นอันดับที่ 3 ทิ้งระยะห่างจากอันดับที่ 4 คือนักกีฬาจากจังหวัดตากประมาณ 20 วินาที ติดตามด้วย เสือนุ๊ก จากจังหวัดพิษณุโลก ไล่ตามมาเป็นอันดับที่ 5
..

ผลของการพยายามและการต่อสู้ของนักกีฬาจักรยานเยาวชนของเราชาวจังหวัดพิษณุโลก นับว่าเป็นความภูมิใจของเพื่อนร่วมทีมทุกคน ที่ได้เห็นเสือโบ๊ทพลิกความคาดหมาย และถือได้ว่าเป็นการแข่งขันจักรยานเสือภูเขา ในรายการสำคัญเป็นครั้งแรก ของ ศักดิ์สิทธิ์ กัลยา .

และความภาคภูมิใจนี้ กระผมก็ดีใจเป็นอย่างมาก ที่การเดินทางกลับบ้านของเรา มาพร้อมกับรอยยิ้ม เดินทางกลับเมืองพิษณุโลก ด้วยความสดชื่นจิตใจ
..
ศักดิ์สิทธิ์ กัลยา และนักกีฬาจักรยานทุกคน มีภาระกิจที่สำคัญรอคอยอยู่ ในการแข่งขันกีฬานักเรียนนักศึฏษาแห่งประเทศไทย ที่จังหวัดสุรินท์ เดือนกุมภาพันธ์ ปี 2553 ..
.
.กระผมเล่าเรื่องด้วยตัวอักษรก่อน เนื่องจากโปรแกรมลงภาพเสียครับ ขอบพระคุณมากครับ ที่ให้การช่วยเหลือเด็กจักรยานกันอย่างจริงใจ ครับ คนแพ้แล้วลุกขึ้นสู้ ขอปรบมือให้กับเด็ก ๆ ด้วยความภาคภูมิใจครับผม....

ภาพรับเหริยญรางวัลครับ กระผมพยายามแกะรอบการลงภาพอยู่

นักกีฬาจักรยานจากเมืองตากครับ เก่ง ๆ กันทุกคนเลยครับ ...

ขอแสดงความยินดีกับนักกีฬาของศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46 พิษณุโลกและพิเศษสำหรับน้องโบ๊ทและโค้ชของน้องด้วยครับ ขยัน ๆ ขึ้น ๆ นะครับ

เสือจากเมืองพิษณุโลก ยอมรับว่า มีดีที่ใจในตอนแข่งขันครับ เขาต่อสู่กันอย่างดียิ่ง ไม่มีอาการกลัวการแข่งขัน หรืออ่อนล้าหมดแรง รถจักรยานที่ใช้แข่งก็ทุลักทุเล ในวันซ้อม หลักอานคาร์บอนที่ติดกับรถ M5 หักคาสนาม รถคันที่ เจ้าโย..มงคล มีมา ใช้แข่งขัน ในวันลองสนาม ตีนผีไปเกี่ยวกับต้นไม่ ส่งผลให้พังทั้งตีนผี กับดอร์ปเอาท์ จะไปหาเปลี่ยนก็ไม่ทันครับ เลยต้องใช้คันสำรองมาแข่งแทนครับ

lineinline เขียน:ขอแสดงความยินดีกับนักกีฬาของศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46 พิษณุโลกและพิเศษสำหรับน้องโบ๊ทและโค้ชของน้องด้วยครับ ขยัน ๆ ขึ้น ๆ นะครับ

ขอบพระคุณมากครับ กำลังใจที่ช่วยกันสร้างงาน คือสิ่งที่เป็นความเพียรครับ เราอยู่ในสถานะของอาสาสมัคร เราสมัครใจเข้ามาร่วมกันสร้างความดีงาม และกระผมก็เชื่อว่า พี่ ๆ ทุกท่าน ต่างก็มีศรัทธาทางใจมอบให้กันอย่างเต็มเปี่ยม ดีใจมากครับ...

ขอย้อนกลับไปเริ่มต้นกับวันแห่งการเดินทางครับ ในภาพ ถ่ายรูปกันที่บ้านศูนย์ฝึก มีลุงหมง (เสื้อสีชมพู) ข้าพเจ้า และเด็ก ๆ จักรยาน กับการพยายามที่จะสอนให้เขามีความรับผิดชอบต่อทุกการกระทำ วันนี้ เป็นการเดินทางด้วยคำสอนว่า ขอให้เป็นสุภาพชน แต่งเนื้อแต่งตัว อย่าให้ใครเขามาว่าได้ว่า เป็นเด็กไร้สังกัด เหลือขอ กางเกงที่ใส่ ก็ไปหาซื้อมาให้ใส่เหมือน ๆ กัน ตัวละ 60 บาท เสื้อก็เป็นเสื้อที่จังหวัดแจก เมื่อครั้งตอนกีฬาแห่งชาติ แต่งตัวง่าย ๆ ด้วยเงินเพียงไม่กี่บาท กระผมก็พยายามที่จะสอนบอกกล่าว ให้เกิดจิตสำนึกในความดี ในการสร้างความดี....

อยู่ร่วมเรียนรู้ด้วยกันมานานแล้ว การสอนการสั่งก็ไม่ได้ดังใจเราทุกเรื่อง มีหลายคนที่เฝ้าถามกระผมและคุณเฉลิมว่า จะเฝ้ามาเลี้ยงดูเขาอยู่ทำไม ภาระตรงนี้ น่าจะเป็นเรื่องของพ่อแม่ผู้ปกครองของเขา ...ก็ถูกต้องครับ แต่มันถูกสำหรับคนที่ถาม ถ้าหากว่า เราจะปล่อยทิ้งไปก็ได้ ไม่ยากหรอก แต่ทำไมต้องคอยเฝ้าขับมอเตอร์ไซค์ตามดูเขาซ้อม ทำไมต้องทำอาหารให้เขาทาน ทำไมต้องให้มาอยู่รวมกัน ทุกอย่างสำหรับกระผม ไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย เรื่องเงินไม่ใช่ความสำคัญ เรื่องสำคัญคือ ความศรัทธา ผมศรัทธาต่อจักรยาน ผมศรัทธาต่อพี่ ๆ น้อง ๆ ผม ไม่ยากเลย สำหรับอาหารที่เราทานกันในแต่ละมื้อ มีเงินมีทองเป็นพันหมื่นแสนล้าน จะมีประโยชน์อะไรเล่า หากบาทเดียวเราไม่สามารถโยนทิ้งไปหรือจะให้ใครไม่ได้ ....
.
.
เด็กที่นี่ไม่ใช่คนเก่ง ไม่เก่งจริง ๆ แล้วผมก็ไม่รู้จะให้เก่งกันไปทำไม ขอเพียงอย่างเดียว คือให้เรียนรู้และรักในสิ่งที่เราทำ แน่นอน...ไม่ได้เป็นไปดั่งใจคิด แต่ห้วงชีวิตหนึ่ง เขาจะระลึกรู้ได้ ด้วยความดี

ยินดีกับ พี่เนิ่ม และเด็กๆ ทุกคนครับ

จุดแรกเริ่มของ เสือกิ๊ก...ก็มาจากกลุ่มจักรยานยามเย็น AIRPORT GROUP ของเราพี่น้อง หลาย ๆ ท่านจำได้อย่างแน่นอน จากเด็กที่พ่อแม่เคี่ยวเข็ญ ต้องคอยให้ตำรวจไปดึงออกมาจากร้านเกม ลุงหอต้องคอยพยุงให้มาปั่นจักรยาน เมื่อเจอกับเขาครั้งแรก ผมไม่ได้มองสรีระวิทยาของเขาหรอก ผมไม่ได้มองว่าเด็กคนนี้จะเก่งหรือไม่เก่งต่อไปในอนาคต และผมไม่ได้หวังว่าเขาจะคว้าเหรียญทองมาครองหรือสร้างชื่อให้กับใครหรอก แต่ผมมองว่า ทำไมเขาถึงมาปั่นจักรยาน เขาปั่นแบบถูกบังคับให้มาปั่นด้วยเหตุอะไร คำถามสำหรับตัวกระผมคือ จะทำอย่างไรให้เขารักจักรยาน ผมไม่ได้ไปหาสูตรการฝึกซ้อมจากต่างประเทศหรือแชมป์โลก แต่ผมถามว่า ทำอย่างไรจะให้เขาปั่นจักรยานได้ ด้วยความรัก...

ups เขียน:ยินดีกับ พี่เนิ่ม และเด็กๆ ทุกคนครับ

ขอบคุณมากครับ น้องบาร์ ดูไปเรื่อย ๆ เนาะ ...

คนนี้ยิ่งแล้วใหญ่ แม่มีอาชีพรับจ้างทำลูกชิ้น จะให้เขาหาเงินมาจากตรงไหน ที่จะมาซื้ออะไหล่จักรยานราคาแพง ๆ ได้ อย่าว่าแต่อะไหล่อะไรเลย แม้กระทั่งยางในจักรยาน กระผมก็ต้องออกเงินซื้อให้เขาเอง เวลาที่ให้เขา ให้ด้วยความสุข สงสารเขานะ ....อยากให้เขาได้ขี่จักรยานต่อไป โซ่ เฟือง ก็ต้องออกเงินให้เขา เมื่อครั้งไปแข่งที่จังหวัดพิจิต ถ้าไม่ซื้อให้แล้วจะแข่งได้อย่างไรละ ขอเงินจากแม่ของเขาหรือ ....ลำงจะกินยังไม่ค่อยจะมี ต้องให้มาเรียนศึกษาผู้ใหญ่ จะได้มีวุฒิทางด้านการศึกษา ถ้าเขายังเล่นจักรยานอยู่ต่อไป ตั้งใจไว้ว่าขอให้เขาเรียนต่อให้จบ ป.ตรี