ThaiMTB.com

จากกระทู้นี้

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=57&t=99218

ยังมีเรื่องที่ควรทำให้สังคมประจักษ์ ผิดถูกว่ากันไป ใครใส่ร้ายใคร ใครโกหก ใครรู้ไม่เท่าทัน
ทั้งหมดสมควรที่ คนผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย สมควรเปิดโอกาศให้อีกฝ่ายได้พิสูจน์
หาก นายเนตร เห็นสมควรว่า ใครละเมิด ก็ย่อมเป็นสิทธิ์ที่ชอบด้วยกฏหมาย
เราๆท่านๆ ก็คงได้กินข้าวแดงฟรีๆ หากผิดจริง ฮา......

ผมไม่เห็นว่าการมาพูด และอ้างคำใหญ่คำโต อ้างว่ามีบุญคุณต่อวงการจักรยานมากมาย จะเป็นเหตุ
ให้เชื่อว่า นายพูดจริง ทำจริง....หรือเปล่า!......................

ไม่ต้องกังวล กระทู้ทั้งหมดที่ผ่านมา ผมและคนที่พอเข้าใจ ได้ save ไว้หมดแล้ว น่าจะใช้
อ้างอิงในศาลได้ไม่มากก็น้อย หากนายเนตร ต้องการเช่นนั้น ......

วันสองวันนี้ ผมมีภาระ กิจที่สำคัญต่อชีวิตผู้คน อาจไม่ยิ่งใหญ่เท่าโครงการจักรยานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เท่าที่เคยมีมาของนายเนตร(นายว่ายังนั้น ซึ่งผม กล้าพูดได้ว่า ไม่จริง โครงการอื่นๆที่ผ่านมา
ก็ยิ่งใหญ่ไม่น้อย เพียงแต่ว่า โครงการเหล่นั้น ผู้จัด เขาไม่ต้องมาป่าวประกาศ เกทับใคร....)
อย่าเข้าใจว่า ผมถอดใจหนีเพราะกลัว ทนายความ ฮา........

ท้ายตรงนี้ ผมอยากฝากเตือนนายเนตรสักเรื่องหนึ่ง สำคัญมากสำหรับคำว่าเพื่อน ซึ่งนายมีหรือเปล่า
ผมไม่รู้.....เพื่อนที่เขาอุตส่าหฺ ร่วมทางไปกับนาย นั้น ควรให้เกียรติเขาบ้าง จะมากจะน้อย เขาเหล่านั้น
ก็คือผู้มีส่วนร่วมในโครงการ เขาเหล่านั้นก็เป็นมนุษย์มีศักดิ์ศรีเหมือนทุกคน คำที่นายสบประมาทผูร่วม
โครงการของนายเสมอมาคืออะไร......กลับไปอ่านและไตร่ตรองดูเสียใหม่ อายุมากแล้ว คิดให้ดีๆ
นายไม่ได้มีค่ามากไปกว่าคนที่ร่วมชะตากรรมกับนายในยามนี้เลย ควรให้เกียรติเขาบ้าง!

แล้วพบกัน คุณนักปั่นจักรยานที่ยิ่งใหญ่และมีบุญคุณต่อวงการจักรยาน อย่างที่ใครเทียบได้ยาก
คุณเนตรนภา!

หนังเปลี่ยนโรงฉาย แต่ยังคงเป็นหนังม้วนเก่า ที่น่าติดตามยิ่ง จะวีรบุรุษ หรือโมฆะบุรุษ ความจริง คงพิสูจน์ได้ สักวันหนึ่ง?

ไม่อาฆาต ฟาดฟัน ให้ถึงตาย
แค่อยากได้ ความจริง สิ่งที่ทำฯ

กระทุ้เยอะอ่านไม่หมด...........พลาดกระทุ้นั้นไปน่ะ

มาอีกที 40 หน้านี่ ......... เป็นกระทุ้ hot มาก........แต่อ่านไม่ไหวหรอกค่ะ

ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับโครงการนี้ ขอดูอยู่ห่างๆ ละกันนะคะ

คืนวันเลี้ยงฉลอง ครบรอบอายุ 50 ปี ของคุณหมอซินเทีย มีกำลังจากทหารไม่ปรากฏสัญชาติ
คอยดูแลความเรียบร้อย.................ในคืนที่ระทึกนี้เอง ผมกลับพบว่า สิ่งที่ยิ่งใหญ่ของคนเรา
ไม่ได้อยู่ที่ว่า เราเคยผ่านอะไรมา แต่...กลับเป็นเรานั้นเคยได้ช่วยเหลือ ผู้ร่วมโลก เคยอุทิศจิตวิญาณ
ให้แก่ใครบ้างหรือยัง...............ผมก้มลงมองแผ่นดินที่ผมยืนอยู่ ผมได้ยินเสียงเพรียกจากอีกฝั่งแม่น้ำ
เมื่อไหร่ สันติภาพจะเติบโต ดอกไม้จะผลิบาน และควันสงครามจะจางหายไป..........

panok เขียน:กระทุ้เยอะอ่านไม่หมด...........พลาดกระทุ้นั้นไปน่ะ

มาอีกที 40 หน้านี่ ......... เป็นกระทุ้ hot มาก........แต่อ่านไม่ไหวหรอกค่ะ

ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับโครงการนี้ ขอดูอยู่ห่างๆ ละกันนะคะ

คนส่วนใหญ่คงไม่ได้มีส่วนได้อะไรตรงนั้นหลอกครับ ผมเองก็ไม่ได้มีส่วนได้อะไร เสียอะไร
ผมแค่ทำหน้าที่พลเมือง ตามวิชาหน้าที่พลเมือง ที่เคยร่ำเรียนมา ซึ่งบัดนี้มันคงไร้ค่าหรือถูกมองข้าม
ไปแล้ว สังคมเราเป้นแบบนี้แหละครับ หากไม่อยากสร้างศัตรู ก็จงเงียบไว้ ทั้งๆที่ในส่วนลึก
แห่งความดีงามมันบอกว่า เราควรทำอะไรบ้างก็ตาม............

อย่าปล่อยให้ความมืดครอบคลุมความดีงาม

ตราบาป Branded Man

โดย Rainbow

“ตราบาป” เป็นสิ่งที่โหดร้ายที่สังคมหรือชุมชนจะมอบให้กับสมาชิกคนหนึ่งคนใด
ธรรมชาติของตราบาป เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงแก้ไขได้ยาก
มันทำให้มนุษย์คนหนึ่งอาจตายทั้งเป็น ทั้งๆที่ยังมีลมหายใจอยู่
เช่นคนเคยทำผิดสิ่งใดมา สังคมก็มักจะคาดหวังว่า เขาคงจะต้องกลับไปทำผิดอย่างนั้นอีกต่อไป
แม้ว่าเขาจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้วก็ตาม
ความผิดใหม่ๆที่ยังหาคนทำผิดไม่ได้ คนส่วนมากก็จะจ้องมองมายังคนที่มี “ตราบาป”
แล้วก็ทำนายว่า เป็นเพราะแกแน่แท้ทีเดียว

เป็นสิ่งที่ไม่ง่ายนักที่คนเราจะหลีกเลี่ยงสภาวะตราบาปนี้
ในแง่มุมของสังคม ตราบาปยังมีความจำเป็น ค่าที่ว่าเป็นเครื่องมือชิ้นหนึ่งที่พิทักษ์ปกป้อง
สังคมและตัวสมาชิกทุกคนเองให้พ้นจากภัยอันตรายต่างๆในโลกที่ยังคลุมเครือ
ในแง่ของปัจเจก ทุกคนต้องพยายามอย่างยิ่งเท่าที่จะทำได้เพื่อหลีกเลี่ยงพฤติกรรมใดๆ
ที่อาจจะเป็นชนวนให้สังคมประทับตราบาปนี้ให้กับตัวเขาเอง

ในสังคมโบราณ บังเกิดตราบาปประทับให้กับผู้คนมากมาย
โดยเฉพาะกับคนที่ทำตัวแปลกแยกแตกต่างจากคนหมู่มาก
ปัจจุบัน คนเราก็พัฒนากันขึ้นมามากแล้ว
ภาวะ “ตราบาป” เกิดได้ยากขึ้น เพราะเราให้คุณค่าของวิจารณญาณของแต่ละปัจเจกสูงขึ้นกว่าเดิม
แต่การประทับตราบาปก็ไม่หมดสิ้นไปเสียทีเดียว

เราเคยได้ยินแต่ว่า “ตราบาป” เป็นสิ่งที่โหดร้ายในสังคม
แล้วเราก็ให้ความสงสารกับใครก็ตามที่ได้รับตราบาป
ดังจะเห็นได้จากนิยายจำนวนมาก ที่เรียกความสงสารจากผู้อ่านให้กับนางเอก
โดยขาดการมองอีกด้านมุมหนึ่ง

ลองมาคิดดู หากสังคมใดปราศจาก “ตราบาป” เป็นเครื่องมือประทับลงไปในบุคคลผู้ต้องสงสัย
สังคมจะแตกเปราะง่ายมากจากอันตรายที่ผู้ร้ายและอาชญากรที่กระทำต่อผู้บริสุทธิ์
ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่เราเรียกกันว่าเป็น “สังคมที่ปราศจากการสั่งสมเรียนรู้” นั่นเอง
สุดท้ายสังคมเองก็จะเสื่อมสูญไปเพราะไร้เครื่องมือที่จะกลั่นกรองและระมัดระวังตัว

ครั้งหนึ่งเคยเชื่อกันว่ากฎหมายอาจเป็นเครื่องมือสมัยใหม่ที่จะมาทดแทน “ตราบาป” ได้
แต่จากประสบการณ์รอบตัว เราก็จะเห็นค่อนข้างชัดเจนแล้วว่า
กฎหมายยังไม่สามารถทำหน้าที่ทดแทนได้อย่างมีประสิทธิภาพเพียงพอ
ปล่อยให้คนโกงอยู่โกงต่อไปอย่างหน้าด้านๆ
ตัวอย่างในทางการเมืองมีให้เห็นอยู่ทนโท่
ตัวอย่างในทางจักรยานก็มีให้เห็นอยู่เต็มตา

แม้ว่า “ตราบาป” เป็นเครื่องมือที่ออกจะโหดร้ายอยู่
แต่ตราบใดที่มนุษย์เรายังหาเครื่องมือที่ดีกว่า “กฎหมาย” และ “ตราบาป” ไม่ได้
เราก็จำต้องใช้เครื่องมือเก่าๆนี้ไปก่อน จนกว่าจะมีอะไรใหม่ๆดีกว่านี้

“ตราบาป” ในปัจจุบัน ไม่ใช่เกิดภาวะคลุมเครือเพียงครั้งเดียวหนเดียว
แล้วสังคมจะประทับ “ตราบาป” ให้ทันที
แต่การเพิกเฉยจากสัญญาณเตือน ครั้งแล้วครั้งเล่า
จนสมาชิกสังคมเกิดความเบื่อหน่ายมากพอถึงระดับ
“ตราบาป” จะผุดบังเกิดอย่างจำเป็น เพื่อปกป้องตัวของชุมชนนั้นโดยอัตโนมัติ
สิ่งนี้เป็นความรู้ทางสังคมวิทยาบอกกับเรา
ไม่ใช่เป็นความต้องการของใครคนใดคนหนึ่ง อยากให้เกิดขึ้นแล้วบันดาลให้เกิดตามใจได้

ควรอย่างยิ่งที่ใครก็ตาม ต้องใส่ใจว่ากระแสสังคมกำลัง “มองตัวเขาเอง” อย่างไร
และคิดอ่านปกป้องตนเองให้พ้นจากตราบาปต่อไป
หากเพิกเฉย ปล่อยทิ้งไว้จนอักเสบ แผลเล็กๆกลายเป็นหนอง และบริเวณเน่าเริ่มลุกลาม
ทำให้รสชาติความทุกข์ทรมานที่จะเกิดภายหลัง มากมายเกินไป

ความใส่ใจรีบเร่ง “ทำความสะอาดแผล” ใส่ใจรักษาดูแลแต่ต้นมือ
จะไม่ทำให้เสียใจมากในภายหลัง
หากละเลย จนหนองกินลึกเป็นโพรงเน่า
ก็จะไม่มีสาวกคนใดช่วยได้ แม้จะรักกันขนาดไหนก็ตาม
ทุกอย่างคงต้องดำเนินไปข้างหน้าต่อไป
แม้มันจะจบลงที่ “ความตาย” ก็สุดความสามารถที่ใครจะห้ามปราม.

13.35 น.
2 ธันวาคม 2552
Rainbow

ปรากฏตัวอีกครั้ง
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 94&start=0

ข้อความต่อไปนี้เป็นของนายเนตร ที่เขียนในห้องคุณป้า
แบะท่า บอกให้รู้ว่า หิวกระหายไม่สร่างซา




*..๕ ๕ ผมอ่านความอยากของทุกท่านแล้ว เกิดความอยากไปขึ้นมาบ้าง จึงขอบอกไว้ตรงนี้ด้วยว่า..

..ผมอยากปั่นจักรยานไปเยี่ยมเยียนพบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับเพื่อน ๆ ชาวจักรยานทุกท่านทั่วประเทศ รวมตลอดไปถึงทั่วโลก ตั้งแต่วันนี้จวบจนสิ้นชีวิต

..ระหว่างนี้ ถ้าได้รับการเชิญชวนจากชาวจักรยานท่านใด ผมขอรับคำเชิญไว้ด้วยใจที่ขอบคุณยิ่ง

..หากผมเคลียภาระเก่าเสร็จสิ้นเมื่อใด จะออกเดินทางปั่นไปหาทันที..แต่คงต้องขึ้นอยู่กับว่าจะมีค่าใช้จ่ายระหว่างการเดินทางหรือไม่ด้วย..*

น้ำลายย้อยมุมปากแล้วเฒ่าเอ๋ย หาทิชชู่ซับเสียบ้าง

ตามต่อที่นี่ครับ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7#p1573807

จะคอยติดตามเรื่องนี้ จนจบนะครับ

แต่ความฝันของคุณ "ไอ้มดแดง" และท่านอื่นๆ อาจฝันค้าง
เพราะมีบางคน ไม่ต้องการให้มันเดินเรื่องกันไปจนถึงที่สุด
พยายามปัดหลีกเลี่ยงทุกทางเท่าที่จะทำได้ เช่นตัวเจ้าของหัวหน้าโครงการเองหนึ่ง

และอีกทั้งท่านที่ดูแลบอร์ด ก็พยายามตามล้างตามลบตามล็อกกันจนถึงที่สุด
ถ้าเป็นอย่างนี้ ก็คงสุดความสามารถของพวกเราที่ปรารถนาให้วงการดีงามขึ้น
ต้องปลอบตัวเอง ว่าได้แค่ไหนก็แค่นั้น เพราะถ้าไม่รู้ว่าจะให้คิดอย่างนี้แล้วจะให้ทำอย่างไร
ซึ่งก็แน่นอนล่ะ เข้าทางนายเฒ่า เดินหน้าพฤติกรรมอย่างเก่าไปเรื่อยๆ
เพราะมันทำแล้วได้ผล คนไล่ไม่สำเร็จ ยังเดินหน้าไถไปได้อีก

แถมได้แนวร่วม คนช่วยเหลือที่เป็นสาวกพวกหนึ่ง
และคนที่พยายามเป็นกลางที่ไร้เดียงสาอีกพวกหนึ่ง
แล้วก็คนที่พยายามซุกขยะเข้าใต้พรม
ในนามความสงบร่มเย็นเรียบร้อยและอภัยอีกพวกหนึ่ง

บ้านเมืองมันก็เลยเป็นอย่างที่เห็น
ผลร้ายจากวงการจักรยานเสื่อม ก็คงแบ่งๆกันไปก็แล้วกัน
ผมคงทำได้เพียงเท่านี้

เรียนทุกท่านอีกครั้ง เจตนาของผม และของผู้ไล่ล่าอีกหลายท่าน
มีเจตนาที่จะทำลงไปในนามความถูกต้องของสังคม
อันเป็นประโยชน์สาธารณะของชุมชนจักรยาน
ที่พยายามเปิดโปง คนที่ประพฤติมิชอบ แอบแฝงตัวมาในมาดนักจักรยาน
ดำเนินความไม่เหมาะสมหลายอย่างดังที่โพสต์มามากมายบอกอยู่

ไม่มีเป้าหมายเพื่อส่วนตัวใดๆ

ก็ยังติดตาม .... ต่อไป ... และต่อๆไป
เงียบ..รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

ผมขอติดตามด้วยคน

ขอเป็นแรงใจให้กับผู้ล่า