ThaiMTB.com

จักรยาน ไปได้ด้วยฟันเฟืองอันเล็กๆ มาแล้วครับ บทความที่พูดในสิ่งที่ผมอยากจะพูดออกมานานแสนนาน หลังจากที่ได้เห็นสังคมจักรยานเติบโตขึ้นแบบที่ไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าชีวิตนี้ใส่เสื้อฟิตกางเกงรัดติ้วหลากสีเดินไปไหนมาไหนแล้วคงชินตา ขนาดใส่ชุดจักรยาน(ไม่จูงจักรยาน)ขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้าน คนยังไม่มีท่าทีประหลาด ผิดกับเมื่อก่อนที่ขนาดจูงมาจอดหน้าเซเว่นเข้าไปซื้อน้ำ พนักงานนี่มองตั้งแต่หัวยันเท้าสามรอบ หรือปั่นเสร็จไปเข้าร้านอาหารคนมองกันทั้งร้าน ในความเติบโตนี้ บ่มเพาะความคิดผสมกับสิ่งที่เคยได้สนทนากับพี่ๆรุ่นเก๋าๆมาก็เก็บมากลั่นเป็นมุมมองเล็กๆที่เก็บเกี่ยวได้จาก"สังคม" นักปั่นที่พบเห็นมาตลอดระยะเวลาราวๆปีกว่าๆที่ผ่านมา

ผมอยากฝากว่า คุณทุกคนที่ปั่นและเกี่ยวข้องกับจักรยานต่างมีส่วนช่วยพัฒนาจักรยาน ไม่จำเพาะว่าต้องเป็นนักแข่าง ขาแรง ไม่ต้องเป็นพ่อค้าแม่ขาย ไม่ต้องขี่มานานห และแม้แต่คุณจะซื้อจักรยานไปแขวนเอาไว้กับฝาบ้าน แต่การที่ฟันเฟืองในสังคมหันมาสนใจจักรยานเช่นนี้ ทำให้อนาคตของจักรยานดูสดใสไปได้ไกล หากแต่ต่างคนต่างอยู่ ต่างคิด ต่างทำ เมื่อวันที่กระแสมันยุบตัวลงไป ก็เหมือนกับคลื่นที่หอบเอาตะกอนดินชั้นดีขึ้นมาบนฝั่ง ถ้าไม่สามารถตักตวงเก็บไว้เพาะปลูกได้ก็ยากจะส่งผลเติบโตได้ยั่งยืนในวันข้างหน้า
มาลองดูนะครับว่าบทบาทเล็กๆของสังคมจักรยาน มันช่วยกันขับเคลื่อนโลกนักปั่นต่ไปได้อย่างไร แฟชั่น ฟรุ้งฟริ้ง เน้นของแต่ง
ผมขอเริ่มด้วยแนวทางกระแสที่ชัดเจนที่สุด เมื่อเสือหมอบดูแล้วหล่อ เทห์ จะด้วยดาราคนดังมาปั่น หรือเพราะเสน่ห์ของรูปทรงมัน แม้แต่หมวก รองเท้า ชุดปั่นกลายเป็นสิ่งที่บ่งบอกความ"ทันสมัย"ของผู้เลือกใช้ได้ สิ่งที่ตามมาก็คือนักปั่นที่เน้น"แต่งองค์ทรงเครื่อง" ทั้งคนปั่นและจักรยานให้ดูแล้ว "หล่อ" ที่สุด อะไรใหม่ออกมา เปลี่ยนทันตลอด และไม่จำเป็นเลยว่าคุณต้องปั่นแรง บางคนไม่มีเวลาปั่นมากหรอก แต่มีรถแข่งระดับน้องๆ Tour de France จอดอยู่บ้านเกินหนึ่งโหล คนต่างมองกันว่าพวกนี้คือ"ตัวปลอม" แต่นักปั่นแนวนี้แหละครับ จรรโลงวงการดีนักเพราะอะไร ลองมาดูเหตุผลกันนะครับ

-เมื่อมีกำลังซื้อมาก คนขายก็แข่งขันกันขายของมาก ผลที่ตามมาก็คือความหลากหลายของสินค้าในท้องตลาด บรรดานายทุนทั้งหลายพากันแข่งกันเอาสินค้าเข้ามาให้เลือกหลากแบรนด์ บางแบรนด์ในอดีตเป็นสินค้า"หิ้ว"มาขาย แต่พอมีระบบตัวแทนนำเข้าจริงจังก็ปรับราคาลดลง พร้อมด้วยมาตรฐานการดูแลบริการที่ดีขึ้น มีระบบซ่อมบำรุง การสำรองสินค้าและดูแลรักษาครบรูปแบบ และเมื่อมีการแข่งขันในตลาดสูงมาก สิ่งที่ตามมาก็คือทางเลือกของผู้บริโภคทั้งราคา โปรโมชั่น กิจกรรมส่งเสริมการขายมากมาย สุดท้ายนักปั่นทั้งหมดก็ได้ประโยชน์นั่นเอง ลงถ้าทุกคนเป็นนักปั่นกันหมด ไม่มีใครมาคอยเสพย์ความงามหลงใหลในการจับจต่าย ...ใครล่ะครับจะคอยเป็นผู้บริโภคขับเคลื่อนธุรกิจจักรยานให้วิ่งแข่งกันต่อไป

-ตลาดสินค้ามือสองคือตลาดที่คุ้มค่า ล้อคาร์บอนสภาพงามๆเพราะไม่ค่อยได้วิ่งในราคาประหยัดไปได้เกือบครึ่ง ชุดขับเคลื่อนสภาพนิ๊งๆเอามาปรับล้างนิดหน่อยทำงานได้ดีดุจของใหม่ หรือเฟรมสวยๆรอยขีดจากการโดนที่แขวน ที่หมุนเปลี่ยนมือไปเรื่อยๆจนราคาถูกลงมาเรื่อยๆ ของเหล่นี้ไม่นานนักจะไปอยู่ในมือของนักปั่นนักกีฬาจริงๆ หากคุณได้มีโอกาสไปดูการแข่งขันระดับชิงแชมป์ต่างๆของสมาคมฯหรือกีฬาระดับชาติจะพบว่านักแข่งจำนวนมากใช้สินค้าแบบนี้แหละครับ เพราะลำพังเบี้ยหวัดต่างๆมันคงลำบากถ้าจะไปไปคอยจับของใหม่ๆมาใส่ให้เสริมกำลัง ยิ่งมีของหมุนเวียนเปลี่ยนมือบ่อยเท่าไหร่ โอกาสจะได้ของถูกสภาพดีก็มีมากขึ้นนั่นเอง ผู้ประกอบการธุรกิจที่อาศัยกระแสจักรยาน
ยุคนี้ซื้อรถต้องแถมจักรยาน ซื้อบ้านก็แถมจักรยาน ขนาดช็อปปิ้งห้างสรรพสินค้าครบยอดก็แถมจักรยาน ในวันที่จักรยานกลายเป็นไลฟ์ไสตล์ แถมเป็นไลฟ์ไสตล์ที่ต้องมีต้นทุนไม่น้อย จึงเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของสังคมคนมีรสนิยม บรรดาธุรกิจห้างร้านต่างๆหันมาใช้จักรยานเป็นตัวสร้างภาพลักษณ์ในการสื่อสารการตลาดตัวเองเต็มไปหมด อย่าไปนั่งมองแล้วหมั่นไส้กับการหยิบยกมาอวดอ้าง ลองดูดีๆตั้งแต่โฆษณาอาหารเช้า ประกันชีวิต ธนาคาร ไปจนสินค้าที่ดูจะไม่เกี่ยวข้องกันเลยอย่างโทรศัพท์มือถือยังเอาจักรยานมาชู ทั้งหมดสร้างความคุ้นเคยของสังคมที่มีต่อ"สองล้อ" ไปโดยปริยาย และเมื่อกระแสนี้หลุดเข้าสู่กระบวนการสื่อสาธารณะ สังคมส่วนใหญ่ก็รับรู้ถึงไลฟ์ไสตล์จักรยานมากขึ้นทันที ทุกครั้งที่ชาวจักรยานจะพูดอะไรสักอย่างก็พูดได้ง่ายขึ้นแน่นอนครับ เดิมทีจะพูดอะไรทีคนอื่นๆก็ยากจะจินตนาการออก ในเมื่อพูดง่ายๆ แถมเป็นกระแสแบบนี้ อย่าแปลกใจที่จะเห็นห้างร้านพ่อค้าผู้ใหญ่ใจดีพากันมาช่วยสนับสนุนกิจกรรมจักรยาน ตั้งแต่งานแข่งระดับชาติ ไปยันทริปเล็กๆไปช่วยกันปลูกป่า องค์กรขนาดใหญ่ แบรนด์ดังระดับโลกยังต้องสนใจลงมาเล่นด้วย แบบนี้ถึงกระแสจะมาเพราะแฟชั่น แต่ทุกคนต้องยอมรับล่ะครับว่ามันก็ดีไม่น้อยเลยทีเดียว อย่างน้อยๆหากจะมีทีมอาชีพเกิดมาจริงๆ ก็ต้องให้ภาคธุรกิจแบบนี้เข้ามาช่วยนั่นแหละครับ หวังพึ่งห้างร้านผู้นำเข้าในบ้านเรากับกำลึงซื้อของนักปั่นไทย ชาติหน้าตอนเย็นๆยังไม่มีโอกาสเลยครับ ปั่นซำเหมา ปั่นทำงาน คุณกำลังช่วยสร้างฝันไป Le Tour
อย่าหาว่าผมโม้ครับ ผมอาจจะพูดใหญ่ๆไป แต่ไม่ได้โม้ คุณอาจไม่สนใจกีฬาจักรยานเลยแม้แต่นิดเดียว คุณอาจไม่เคยรับรู้ความเป็นไปของ Tour de France แต่เพียงแค่คุณเป็น"คนใช้จักรยาน" ก็มีส่วนช่วยแล้วอย่างแน่นอน ไม่ใช่เพราะการมีคนปั่นจักรยานมากขึ้นเราจะมีนักปั่นเพิ่มนะครับ ไม่เช่นนั้นจีนคงมีนักปั่นไปแข่งอาชีพมากกว่านี้อีกหลายร้อยเท่า แต่ปัจจัยหนึ่งมาจากการที่ประเทศนี้มีพื้นที่ถนนให้นักปั่นได้ใช้ออกกำลังกาย เล่นเป็นกีฬา และพัฒนาสู่ความเป็นเลิศได้ ทางจัรกยานอาจไม่ใช่คำตอบสำหรับกลไกนี้ แต่ถนนที่ได้มาจากการรณรงค์แบ่งปันพื้นผิวคือผลพลอยได้ครับ เมืองใหญ่อาจรอคอยการกลับมาและเกิด"สนามเขียว"ใหม่ๆขึ้น แต่ความเป็นจริงขอเพียงวินัยการจราจรและการแบ่งปันเส้นทางกัน เพียงเท่านี้ถนนก็น่าปั่นแล้ว และเมื่อถนนน่าปั่นขึ้น ไม่ใช่แค่ปั่นไปทำงาน หรือทำธุระ แต่ก็เป็นเส้นทางที่คนออกปั่นเพื่อสุขภาพกันได้ด้วย
อย่าทำเป็นเล่นไป แมธ สตีเฟ่น อดีตแชมป์แห่งชาติสหราชอาณาจักร คส้าแชมป์ได้ตอนเป็นมือสมัครเล่นและปั่นจักรยานไป-กลับทำงานเอาชนะมืออาชีพได้นะครับ คุณอาจจะปั่นเพื่อสุขภาพแต่คุณกำลังช่วยให้จักรยานปั่นได้ปลอดภัย
ข้อนี้เป็นงูกินหางกับข้อ 3 ครับ คุณอาจเป็นนักปั่นแรง นักแข่ง เน้นปั่นออกกำลังกาย เน้นซ้อมเพื่อการกีฬา แต่คุณกำลังช่วยให้ถนนปลอดภัย และคนใช้จักรยานสัญจรขี่จัรกยานบนถนนได้ปลอดภัยขึ้น ฟูมิยูกิ เบปปุ นักปั่นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่จบการแข่ง Tour de France ให้สัมภาษณ์หน้าประตูชัยว่าสิ่งที่เค้าอยากจะสื่อสารกับสังคมญี่ปุ่นคือหวังว่าชัยชนะของเค้าจะช่วยให้อุบัติเหตุบนท้องถนนที่เกิดกับจักรยานในญี่ปุ่นเกิดน้อยลง และเมื่อเขากลับไปเป็น"ดารา"ระดับฮีโร่กีฬา เดินสายคุยรายการต่างๆก็มักจะแทรกเรื่องนี้เข้าไปด้วยเสมอๆ ผมไม่ได้จะบอกว่านักปั่นไทยขาแรงจะดังแล้วช่วยกันรณรงค์เรื่องแบบนี้ได้ แต่ขอเพียงกีฬาจักรยานเป็นสิ่งที่ผู้คนจับตามอง โอกาสที่จะได้รับความสนใจก็มีมากขึ้น และถึงแม้จะไม่ใ่ระดับโลก แต่หากมีผู้มีอำนาจหรือบทบาทได้เข้ามาสัมผัสกับกีฬาจักรยานก็จะมีโอกาสเกิดสังคมที่เอื้อกับนักปั่นได้ไม่ยาก พิสูจน์ให้เห็นแล้วที่จังหวัดชัยนาท เมื่อ"พ่อเมือง" ชื่นชอบการขี่จักรยาน คนจัดงานเกี่ยวกับจักรยาน
นอกจากจะมีการตลาดสองล้อเกิดขึ้นมากมาย เมื่อความสนใจของภาคเอกชนเข้ามาอยู่ที่วงการจักรยานมากขึ้นก็เปิดเป็นมหกรรมจักรยานมากมายทุกหย่อมหญ้า ตั้งแต่งานแข่งวัดใจที่แทบจะเรียกได้ว่า"หนึ่งตำบลหนึ่งใจตเกินร้อย" หรือทริปที่เกิดจากองค์กรที่แทบจะไม่น่าเชื่อว่ามาร่วมจัดกิจกรรมจักรยาน ขนาดสำนักสงฆ์ยังมีทริปจักรยาน ตามด้วยมหกรรมงานจักรยานเชิง Bike Fair, Festival, Expo อีกสารพัดค่ายผู้จัดที่พยายามหาจุดเด่นของงานมาดึงดูด สิ่งสำคัญของงานเล็กๆและเทศกาลแบบนี้นอกจากคอยสร้างสีสันให้สังคมจักรยานไม่น่าเบื่อแล้ว อย่ามองข้ามความเล็กของมันไปเชียวนะครับ เพราะงานเหล่านี้เข้าถึงง่าย ไปใกล้คนส่วนใหญ่ที่สุด และมีบทบาทเป็นอย่างยิ่งสำหรับเพิ่มประชากรนักปั่นหน้าใหม่เข้าสู่ตลาดมากขึ้น ลำพังจะฝากความหวังการเติบโตเอาไว้ที่นักปั่นเดิมๆซึ่งก็มีเบื่อหายหน้าไปบ้างก็คงยาก อนาคตที่สดใสและการเติบโตที่ถาวรมาจากการเติบโตของประชากรที่เข้ามานั่นเอง

ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ ... ผมอยากฝากให้คิดว่านักปั่นที่แตกต่างกันด้วยรสนิยม และรูปแบบความชอบจักรยานที่ต่างกัน ต่างก็เป็นกลไกหนึ่งที่ช่วยกันจรรโลงให้แวดวงจักรยานของทุกคนเดินหน้าต่อไปได้ในทิศทางที่ดีขึ้น หากจะบอกว่าสังคมจักรยานเข้าสุ่สภาพ"ยุบตัว" ก็ขอให้มันยุบแต่เพียงฟองที่แสนเรื่องของ"ปริมาณ" แต่ยังคงความเข้มข้นของ"คุณภาพ" เอาไว้ แต่ลึกๆผมเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่า หากทุกคน ทุกฝ่าย ยังคงเดินหน้าอยู่กับความเป็นจักรยาน กระแสมันอาจเข้ามาแล้วผ่านไป แต่ไลฟ์ไสตล์นี้จะไม่ตกหายไปเหมือนที่เคยเห่อกระแสกิฬาอื่นๆมาอย่างแน่นอน
ลองตระหนักถึงบทบาทที่ส่งผลโดยรวมกับสังคมจักรยานที่เรารักและชื่นชอบกันดูนะครับว่าท่านนั่งอยู่ตรงไหนบ้าง และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า แรงผลักดันทั้งหมดจะช่วยกันปั่นส่วนให้สองล้อไทยพัฒนาต่อไปทั้งในมุมของกีฬา ไลฟ์ไสตล์ การสัญจร และอื่นๆอีกมาก
ขอขอบคุณหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนที่เป็นส่วนหนึ่งของกระแสที่เกิดขึ้น หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะยังคงอยู่ต่อไป ผมเชื่อว่าคนขี่จักรยานไม่เคยหายไปไหน

ผมมีแนวคิดคล้ายๆ คุณgiro เลยครับ
ไม่ว่าจะเฟืองใหญ่หรือเฟืองเล็ก รถแพงหรือรถคุ้มค่า ชั่วโมงปั่นสูงหรือซื้อมาประดับบ้าน
ทุกคนมีส่วนขับเคลื่อนวงการนี้ไปด้วยกันครับ

ทุกวันนี้ก็นั่งคิดเล่นๆว่า ยางในจักรยานเส้นละ 150 คอนติ 200 แพงเหมือนกันแฮะ
แอบฝันว่าที่ทุกวันนี้ ใส่เงินไปกับวงการนี้ จะทำให้วงการนี้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ความต้องการสินค้ามันมากกว่านี้
แล้วมีการผลิตสินค้าเป็นจำนวนมาก หวังเล็กๆว่า economy of scale กับ red ocean จะทำให้
ยางใน ยางนอก กระบอกน้ำ ถูกลงกว่านี้ สัก 20-30 บาทก็ยังดีครับ 55555555+

แล้วเรื่องความหลากหลายของสินค้า ในกทม อาจจะมองไม่ชัด แต่ถ้าร้านตจวแถวบ้านผมชัดเลย
มีหมวกใบเกือบหมื่นมาลงหลายใบ เบาะเทพๆ เฟรมหลักแสนก็มีนะ
ทั้งๆที่แต่ก่อน ต้องสั่งอย่างเดียวเท่านั้น ไม่มีโอกาสได้เห็นของจริงเลย
แต่ร้านก็บอกนะครับ ว่าค่อนข้างขายยากนิดนึง ไม่เปนไร อย่างน้อย
เงินที่ผมซื้อกับร้านนี้ก็ทำให้ร้านใหญ่ขึ้น ลงของได้มากขึ้น
ทำให้ผมเห็นของหลายๆอย่างที่อยากเห็น โดยไม่ต้องเข้ากทม
สุดท้ายเลย ตลาดมือสองนี่ของดี ประหยัดไปเป็นหมื่นนะครับ เห็น404ลงขายอยู่ทุกวัน
ไอเราก็อย่างได้ฟังก์ชั่นหล่อมาใช้งานบ้าง ซิบเลยครับ เลือดนะซิบเลย 555555555

อ่านบทความของคุณ giro จนจบด้วยความแปลกใจ เอ๊ะ! ทำไมคราวนี้พิมพ์ไม่ผิด ไม่ตกไม่หล่นเลย ใช่คุณ giro หรือ เปล่าเนี่ย

เราเองก็เป็นส่วนหนึ่งของเฟืองตัวเล็กๆเหล่านี้ พวกเราเองก็ทำให้เพื่อนๆอีกหลายๆคนที่รู้จักกับเรา หันมาขี่จักรยานกัน

สังคมของผู้สูงอายุเริ่มใหญ่ขึ้น คนสูงอายุเริ่มหันมาออกกำลังกายและดูแลเอาใจใส่ตัวเองมากขึ้น เดี๋ยวนี้เห็นเหล่า สว.มาปั่นจักรยานกันมากขึ้นกว่าเดิม จะให้ สว.ไปวิ่ง หลายคนก็มีปัญหาเรื่องน้ำหนักตัว เข่า ข้อเท้า สะโพก มันบอกว่าไม่ไหว จักรยานก็เลยเป็นทางเลือกสุดท้าย

อยากเห็นคนปั่นจักรยานกันมากๆครับ ทำไมหรือครับ เพราะเมื่อคนที่ขับรถยนต์มาปั่นจักรยานกันมากขึ้น ก็ย่อมจะเข้าใจวิถีของเส้นทางนี้ได้ดีขึ้น เวลาขับรถก็จะมีความสำนึกว่า บนท้องถนนก็ยังมียานพาหนะอีกชนิดหนึ่งมาแชร์ผิวถนนด้วย ถึงแม้ว่ามันจะช้ากว่า แต่มันไปถึงที่หมายได้เหมือนกัน แถมบางครั้งยังเร็วกว่าแบบน่าเจ็บใจด้วยซ้ำไป

เลอค่าอมตะ เขียนได้ดีครับ

มันเป็นสิ่งที่"บ่ม" มานานครับ
มันมาจากหลายๆสิ่งที่พบเจอในช่วงปีหลังสุดมานี้ จากทริป จากงานแข่ง จากสนามเขียว จากร้านค้า จากตัวแทนจำหน่าย จากผู้นำเข้า จากคนจัดงาน
ทั้งหมดเหมือนว่าต่างคนต่างคงต่างแยกจากกัน ตลาดใครตลาดมัน แนวใครแนวมัน ทางใครทางมัน ไม่ยุ่งเกี่ยวกัน
แต่พอเราได้มองในหลายๆมุม ถอยกลับออกมาสักนิดก็จะเห็นภาพกว้างๆว่าจักรยานมันก็คือเรื่องเดียวกันหมด ผมจึงอยากเสนอมุมมองของผมที่เพาะมานาน

ผมไม่ชอบการแบ่งแยกว่ารถแพง แฟชั่น ขี่น้อยแรงไม่ดีขี่รถเป็นแสน ผมไม่ชอบการแบ่งแยกซำเหมาขี่เรื่อย ผมไม่ชอบที่ต้องมาแยกขาแรงขาอ่อน แววตาของคนที่มองกลุ่มซิ่งผ่านฟิ้ววว ไปที่สนามเขียว ผมไม่ชอบคนที่เจอกันรู้จักกันแล้วมองรถก่อนมองหน้าคน ดูรุ่นรถ ล้อ อะไหล่ ก่อนจะทักทายกัน ผมไม่ชอบการรณรงค์ที่พยายามแบ่งแยกคนใช้จักรยานสัญจรกับออกกำลังกายเพื่อนันทนาการ ผมไม่ชอบโปร(ที่มีด้วยหรอในบ้านเรา)ขาแรงที่ต้องทำตัวแปลกแยกจากคนปั่นอื่นๆ

คนไทยร้อยละ 99 มันก็เสียเงินมาซื้อจักรยาน เพื่อมาขี่ จะแข่ง จะชิว มันมีซักกี่คนครับที่เค้าจ้างมาขี่ ได้ของมาฟรีๆ และมีซักกี่คนที่ยังชีพด้วย"จักรยาน" ถ้านับคนที่ยังชีพด้วยจักรยานไม่นับพ่อค้า ผมว่าน้อยกว่าสามล้อถีบทั่วประเทศรวมกันเสียอีก
ถ้าจะก้าวผ่าน ERA เพื่อเปิดไปสู่อีกยุคหนึ่งที่จักรยานพัฒนาอย่างยั่งยืน ผมว่ากลับมามองที่จุดร่วมที่เป็นหัวใจหลักของจักรยานทั้งหมดก่อนดีกว่าครับ

เยี่ยมจริงๆๆ

บทความดีมากเลยครับ อ่าน เพลินเลย

เขียนดีมากๆครับ

ขอบคุณครับสำหรับบทความดีๆ