ThaiMTB.com

สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น “ปั่นรถพับเที่ยวเมืองลำพูน”



ปู๊นๆ ปู๊นๆ เสียงวู๊ดของหัวรถจักรดังขึ้น เป็นเสียงเตือนให้ผู้คนที่อยู่ใกล้ชานชลาระมัดระวังตัว
ขณะที่หัวรถจักรดันขบวนรถร่วมๆ 20 โบกี้เข้าเทียบชานชลาหมายเลข 10 ของสถานีรถไฟหัวลำโพง

“ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ” เสียงหล่อๆ นุ่มๆ ของหนุ่มการรถไฟ ดังขึ้นทั่วสถานีหัวลำโพง
“ขบวนรถที่กำลังเข้าเทียบในชานชลาที่ 10 เป็นขบวนรถด่วนขบวนที่ 51 เที่ยวเวลา 22.00 น.
ต้นทางสถานีรถไฟกรุงเทพ ปลายทางสถานีรถไฟเชียงใหม่ ขบวนรถเที่ยวนี้เป็นรถด่วนขบวนสุดท้ายในเส้นทางสายเหนือของค่ำคืนนี้”

แม่โป้เต้กวาดตามองที่ตั๋วในมือ ใช่แล้ว นี่คือขบวนรถที่เราสองคนกำลังตั้งหน้าตั้งตารอ

“แต่ เอ๊ะ! อย่าเพิ่งดีใจไป ขณะนี้เวลาสี่ทุ่มสิบสามนาทีเข้าไปแล้ว..แล้ว...แล้ว” เสียงหนุ่มรถไฟคนเดิมดังขึ้นอีกครั้ง
“ขบ๋วนรถเที่ยวหนี้จะออกจากสถานีหัวลำโพงช้าจักหน่อยนะเจ้า......”
“เนื่องจากพนักงานเฮ็ดขบ๋วนรถยังบ่เสร็จ ท่านผู้โดยสารโปรดใจเย็นๆ นะจ๊ะ นะจ๊ะ”

แม่โปเต้หน้าตาบึ้งตึงแสดงความไม่สบอารมณ์ ก้มดูนาฬิกาบนข้อมือ ตัวเลขบอกเวลา 22.15 น. แล้ว

“ถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่างไม่ใช่รถรางรถเมล์รถไฟ ล็อตเตอรี่มันขี่ไม่ได้ เทวดาหวังรวยเล่นหวยกันหญ่ายยย.....”
พ่อหนุ่มคนเดิมร้องเพลงกล่อมผู้โดยสารอย่างอารมณ์ดี
“รักแท้รักคืออะไรตับไตไส้พุง......สี่ทุ่มครึ่งได้ออกชัวร์ใจเย็นๆ นะจ๊ะ นะจ๊ะ”

รอยยิ้มเล็กๆ เริ่มปรากฏบนมุมปากแม่โปเต้ ถ้าพนักงานรถไฟอารมณ์ดีและมองโลกในแง่ดีอย่างนี้ทุกคนก็คงดี

คืนวันศุกร์

หนุ่มนักปั่นและแม่โปเต้อยู่ที่หัวลำโพงครับ กำลังจะจับรถไฟไปเมืองเหนือกัน
เหตุอันเนื่องมาจากหนุ่มนักปั่นเพิ่งทราบเมื่อเช้านี้เองว่าจะต้องขึ้นมาธุระที่ลำพูนตอนเย็นวันเสาร์
ซึ่งก็คือวันพรุ่งนี้แล้ว แผนการเดินทางจึงถูกวางขึ้นอย่างเร่งด่วน

ขับรถไปเอง........อยากแวะที่ไหนก็แวะและมีพาหนะให้ใช้ไปธุระในลำพูน
แต่หนุ่มนักปั่นกับแม่โปเต้เป็นขาหลับ เกิน 4 ทุ่มเป็นต้นไปไม่ต้องพูดกัน
ถ้าออกเช้าวันเสาร์ก็ต้องขับรถกันทั้งวัน วันอาทิตย์ขับรถกลับทั้งวัน เหนื่อยจัง

เครื่องบิน.........แพงครับ ไปกลับคนละเกือบหกพัน ตกไป

รถประจำทาง.......โอเคเลย ได้หลับไปในรถทั้งไปและกลับ แต่จะไปธุระในเมืองลำพูนได้อย่างไร

“ไปรถไฟแล้วเอาจักรยานไปด้วยไหม” เสียงแม่โปเต้เสนอความคิดเห็นผ่านทางโทรศัพท์

แจ่มครับ ตกลงรับในหลักการ แม่โปเต้รีบออกไปจองตั๋วรถไฟ
ได้ขบวนรถที่กำลังจะเข้าเทียบชานชลา ที่ 10 อยู่ตอนนี้
ตู้นอนเต็มหมดเหลือแต่นั่งชั้น 2 แอร์ พัดลมและชั้น 3 ตกลงเอาตั๋วนั่งชั้น 2 แอร์ 2 ที่

เราสองคนมีประสบการณ์การเดินทางด้วยรถไฟและเอาจักรยานไปด้วยมาแล้วหลายครั้ง
รู้ขั้นตอนเป็นอย่างดี มาถึงหัวลำโพงตั้งแต่ สามทุ่มสี่สิบ จ่ายค่าธรรมเนียมจักรยาน คันละ 90 บาท
แล้วก็ยกจักรยานไปรอที่ตู้สัมภาระซึ่งมักจะอยู่โบกี้แรกสุดของขบวน
จ่ายค่ายกสัมภาระขึ้นลงอีกคันละ 20 บาท

วันนี้ขบวนรถเข้ามาเทียบชานชลาช้าไปเกือบ 20 นาที
กว่าจะเคลื่อนตัว ออกจากสถานีหัวลำโพงก็สี่ทุ่มครึ่งกว่าๆ
พรุ่งนี้คงไปถึงลำพูนช้ากว่ากำหนดเวลา 12.03 น. เป็นแน่ เฮ้อ!
หลับดีกว่า คร็อก! ฟี้! คร็อก! ฟี้!

เช้าวันเสาร์

หลับจนตื่นและตื่นจนหลับอยู่หลายรอบขบวนรถก็ยังไปไม่ถึงไหน
เกือบบ่ายสองโมงแล้ว ยังวนเวียนอยู่บนภูเขาแถวๆ แม่เมาะ
เวลาใครเดินทางด้วยรถไฟไทยแล้วประสบกับสถานการณ์แบบนี้
คงเกิดอาการเซ็งจับจิตอยู่ไม่น้อย
ความฝันถึงบริการรถไฟที่สะดวก สะอาด ปลอดภัยและตรงต่อเวลา
ยังเป็นฝันกลางวันที่ห่างไกล ประหนึ่งหนุ่มนักปั่นฝันถึงเฟรม Klien

ก็ได้แต่หวังลึกๆ ในใจว่า สหภาพฯการรถไฟ น่าจะบรรจุหัวข้อเรื่อง
“การปรับปรุงคุณภาพการเดินรถ” ไว้เป็นวาระแห่งชาติ
หนุ่มนักปั่น แม่โปเต้ และ เจ้าโปเต้ ขอยกมือขวาและขาหน้าสนับสนุนเต็มที่
ทำเลยครับ ทำให้รถไฟไทยสะดวก สะอาด ปลอดภัยและตรงต่อเวลา
ไม่ต้องรอ ไม่ต้องง้อท่านผู้บริหารการรถไฟ
หากสหภาพการรถไฟฯ ทำได้ รับรองว่าประชาชนเทใจให้สหภาพฯแน่นอน

ช้าไป 4 ชั่วโมง เกือบสี่โมงเย็นขบวนรถจึงจอดเทียบสถานีลำพูน
ใช้ชีวิตอยู่บนขบวนรถเที่ยวนี้ไปร่วมๆ 18 ชั่งโมง
ขบวนรถจอดสนิทปุ๊ปรีบแจ้นไปยังตู้สำภาระทันที ทิ้งแม่โปเต้ไว้ข้างหลัง

“จักรยานสุดที่รักยังอยู่ดีหรือเปล่า หนอ” คิดอยู่ในใจ

พนักงานรถไฟยกจักรยานออกมาจากด้านในตู้สัมภาระ
ด้วยความกลัวว่ารถจะเป็นรอย หนุ่มนักปั่นจึงเข้าไปยกจักรยานลงจากโบกี้ด้วยตัวเอง
ไม่มีร่องรอยของความเสียหาย โล่งไปที

เนื่องจากธุระที่จะไปอยู่ในเขตตัวเมืองลำพูนประกอบกับต้องการความคล่องตัว
เลยเลือกรถพับเป็นพาหนะประจำทริปนี้ Dahon Speed คันสีดำเป็นของแม่โปเต้
หนุ่มนักปั่นมี Dahon Speed Ultraman อีกคัน แต่วันนี้ไม่ได้พามาด้วย
เพื่อนยืมเจ้าไป ยังไม่คืน เลยต้องขอยืม Speed สีแดงของเพื่อนอีกคนมา
การเดินทางด้วยรถพับเป็นตัวเลือกที่สะดวกอีกทาง
สำหรับท่านที่ต้องการเดินทางท่องเที่ยวด้วยจักรยานผสมกับรถโดยสารสาธารณะ
สำหรับการปั่นชิวๆ ชมบ้านชมเมือง และตามหาของอร่อยๆ กิน รถพับก็พอเพียงและเพียงพอแล้ว

แม่โปเต้และหนุ่มนักปั่นไม่เคยมาเยือนลำพูนมาก่อน ธุระวันนี้ต้องไปที่วัดสันป่ายางหลวง
ค้นหาพิกัดในแผนที่ที่สถานีรถไฟแล้ว มุ่งหน้าเข้าเมือง ทันที

เมืองลำพูนเป็นเมืองน่าปั่นจักรยานท่องเที่ยว
บ้านเมืองสะอาดเรียบร้อย ถนนหนทางสภาพดี
รถราไม่เยอะผู้คนไม่พลุกพล่าน
ดูจากแผนที่แล้วในตัวเมืองมีสถานที่ให้น่าไปเยี่ยมชมมากมาย
โดยเฉพาะวัดและโบราณสถานต่างๆ วันนี้ต้องหาที่พักและไปธุระก่อน
เลือกไปนอนใจกลางเมือง อาศัยแผนที่ที่สถานีรถไฟ ซึ่งมีข้อมูลที่พักอยู่ด้วย
โทรไปถามที่คุ้มเจ้าจอมแก้ว หลังศาลากลางจังหวัด
คืนนี้ยังมีห้องว่าง ไม่รวมอาหารเช้าราคา 500 บาท

เราสองคนมีนิสัยเหมือนกันอยู่อย่าง คือ
ไปเที่ยวที่ไหนต้องหาอาหารพื้นเมืองรับประทาน
วันนี้มาถึงเมืองเหนือก็ต้องไม่พลาดที่จะออกไปชิมอาหารเหนือ
ใช้ชีวิตอยู่บนรถไฟแทบทั้งวันไม่มีอาหารอร่อยๆ ตกถึงกระเพาะเลย
ข้อมูลเรื่องอาหารการกินแม่โปเต้ไม่มีพลาด
ระหว่างปั่นเข้าเมืองมาเล็งร้านในดวงใจไว้แล้ว
อยู่ใกล้วัดสันป่ายางหลวงซะด้วย เข้าที่พักอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ
ปั่นย้อนออกไปทางที่เพิ่งเข้าเมืองมา

ด้วยความหิวถึงขั้นกินช้างได้ทั้งตัวของแม่โปเต้
พริบตาเดียวจากกลางเมืองลำพูนเราสองคนก็มายืนอยู่ที่ “ดาวคะนอง” กันแล้ว
แต่ไม่ใช่ดาวคะนอง ย่านฝั่งธนนะครับ แต่เป็นร้านอาหาร “ดาวคะนอง” ขายอาหารพื้นเมือง
อร่อยเด็ดอย่างไร ต้องเข้าไปลุ้น

สั่งไปไม่นานไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟ
เริ่มจาก ”ลาบเนื้อ” รสชาติกลมกล่อม มีกลิ่นหอมเครื่องเทศแบบลาบทางเหนือ
“แกงอ่อมกบ” ถูกยกมาวางเป็นจานถัดมา
แกงอ่อมใส่ผักนานาชนิดกับเนื้อกบสดหวาน ทานกับข้าวสวยร้อนๆ
ตามด้วย “ตับย่าง” สุกพอดีๆ ไม่แห้งจนเกินไป
ปิดท้ายกับ ”น้ำพริกหนุ่ม” พร้อมแคบหมู ผักลวกและผักสด

เปิดซิงมื้อแรกที่เมืองลำพูนไม่ผิดหวังจริงๆ
ทานอาหารเย็นเสร็จปั่นจักรยานไปทำธุระแล้วก็กลับไปนอน
กลางคืนอากาศที่ลำพูนเริ่มเย็นนิดๆ

...

เช้าวันอาทิตย์

ความตั้งใจเดิมนั้นจะหารถเข้า กทม. โดยกะจะออกจากลำพูนช่วงบ่ายๆ
เช้าจะได้ปั่นท่องเที่ยวชมเมืองกันซักรอบหนึ่ง แต่หาตั๋วกลับไม่ได้
ตกลงได้ตั๋วรถ VIP 24 ที่นั่ง ลำพูน –กทม เที่ยวเวลา 19.30 น.
วันนี้จึงมีเวลาทั้งวันให้ปั่นเที่ยว

ตื่นมาเช้าวันอาทิตย์อากาศแจ่มใส เย็นสบายไม่ถึงกับหนาว
อาบน้ำแต่งตัวเก็บข้าวเก็บของ เช็คเอาต์แล้วออกท่องยุทธจักรทันที
อาหารเช้าวันนี้ “บะหมี่โกฮัง” คนละ 1 ชาม
คุณพี่เจ้าของร้านบอกว่าลูกชายก็เป็นนักปั่นเหมือนกัน
ออกไปขึ้นดอยกับเพื่อนๆ ตั้งแต่เช้าแล้วเดี๋ยวสายๆ คงกลับมา
อยู่เมืองเหนือเส้นทางและบรรยากาศน่าปั่น
ยิ่งดูจากสรุปทริปของคุณเสือรุ่งริ่งแล้ว แต่ละที่น่าไปมากๆ
วันหน้าต้องหาโอกาสกลับมาเยือนใหม่

...

สถานที่ท่องเที่ยวภายในตัวเมืองลำพูนส่วนใหญ่จะเป็นวัดและโบราณสถาน
พระธาตุ โบสถ์ วิหาร เจดีย์ ฯลฯ ศิลปะแบบล้านนาถูกสร้างขึ้นอย่างวิจิตรบรรจง
แสดงถึงความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา
ผู้คนเป็นมิตรพูดจาอ่อนหวานยิ้มแย้มแจ่มใส
ปั่นไปไว้พระไปจิตใจเบิกบาน

จากร้าน ”บะหมี่โกฮัง” ชวนกันไปนมัสการ ”พระธาตุหริภุญชัย”
สองหนุ่มสาวเคยนมัสการพระธาตุด้วยกันมาแล้ว 4 ที่
เริ่มจากพระธาตุสีสองรัก ที่ จ.เลยเมื่อหลายปีก่อน
ปั่นจักรยานไปพระธาตุช่อแฮ จ.แพร่สมัยเริ่มปั่นจักรยานด้วยกันใหม่
ปีก่อนหน้าไปพระธาตุลำปางหลวง
ต้นปีนี้พระธาตุดอยตุง
เหลืออีกหลายที่ตั้งใจไว้ว่าจะชวนกันไปนมัสการให้ครบ
ปั่นไปบ้าง ไม่ปั่นบ้างตามแต่โอกาส