ThaiMTB.com

ทริปท้าร้อนเที่ยวนี้เกิดขึ้นห้วงระยะตั้งแต่วันที่ 1- 5 พ.ค.2558 รวม 4 คืน 5 วัน
บนเส้นทางเวียงป่าเป้า - ฝาง - ดอยอ่างขาง - เมืองนะ(เชียงดาว) - น้ำตกศรีสังวาลย์ - พร้าว - และกลับเวียงป่าเป้า รวมระยะทาง 254 กม.
โดยมีผู้ร่วมฝ่าฟันมีทั้งสิ้น 4 ท่าน
โดยส่วนตัวทริปนี้น่าจะเป็นทริปที่หนักที่สุดของผมก็ว่าได้ เพราะทั้งลากทั้งเข็นกันกระจุยกระจาย คงเป็นเพราะนิสัยบ้าหอบฟางของผมนันแหล่ะ ประกอบกับเจ้าม้าแดง พาหนะคูใจก็มีสมรรถนะไม่ค่อยเต็มกำลังเท่าไหร่ สำหรับเขาสูงชันแบบดอยอ่างขาง เหนือสิ่งอื่นใดก็คือขาผมอ่อนซ้อมเกินไป แต่ก็สนุกสนานเหมือนทุกๆ ทริปที่ผ่านมา เพราะผมถือคติว่า ผมไม่ได้ปั่นเพื่อพิชิตสิ่งใด แต่ไปเพื่อเก็บความประทับใจกลับบ้าน (สำนวนนี้จำเขามาครับ) ดังนั้นการเข็น การจูง การนอนพักบนขอบถนน จึงเป็นเรื่องปกติสำหรับโพ้ม.....ภาพมีค่อนข้างมาก ก็ให้ภาพถ่ายเป็นผู้ับรรยายเรื่องราวดีกว่าครับ

ปล. เนื่องจากที่มาของภาพ มาจากกล้องโทรศัพท์ราคาถูกๆ 4 เครื่อง ของแต่ละท่าน รวบรวมเอามาเป็นอัลบั้ม และแต่ละคนก็โลเทคกันทั้งนั้น ดังนั้นความสวยงาม คมชัดไม่ต้องพูดถึง และดูเพื่อความเพลิดเพลินก็แล้วกันนะครับ

เนื่องด้วยข้อจำกัดเรื่องเวลาว่างของแต่ละคนที่ร่วมทริป มีไม่ค่อยมาก จึงกำหนดทริปไว้แค่ 3 คืน 4 วันดังนั้นในช่วงแรกจึงอาศัยรถยนต์เพื่อประหยัดเวลา โดยเริ่มออกเดินทางจาก อ.เวียงป่าเป้า ถึง อ.ฝาง จ.เชียงใหม่ ด้วยความฉุกละหุกจึงไม่ได้ถ่ายรูปช่วงแรกไว้เลย พอปั่นไปได้ประมาณ 10 กม.จึงได้เริ่มบันทึกภาพที่แยกทางไป บ.น้ำรู

น้ำรู น้ำออกรู
หรือว่าน้ำ อยู่ในรู
หรือรู อยู่ใต้น้ำ
หรือว่าน้ำ อยู่ใต้รู
.....โอ้ย...งง

หลังจากลงจากรถยนต์ เริ่มปั่นช่วงแรกแต่ละคนยังกระดี๋กระด๋ากันอยู่ ปั่นไปถ่ายรูปไปเรื่อย ๆ

ขอเล่าย้อนหลังอีกนิดหนึ่งครับ เส้นทางที่จะตะลุยดอยอ่างขางในวันนี้ เราใช้เส้นทางแยกจากถนนหมายเลข 107 ฝาง ไปทาง ต.ม่อนปิ่น เพื่อที่จะมุ่งหน้าไปยังบ้านนอแล แล้วค่อยไหลลงไปยังดอยอ่างขาง นี่คือเส้นทางที่กำหนดไว้คร่าวจากแผนที่กูเกิ้ล แต่ด้วยความที่ไม่ได้ศึกษาข้อมูลอื่นๆ ให้รอบด้าน พอเราปั่นไปประมาณ 23 กม. ถึงจุดตรวจเจ้าหน้าที่ทหารบ้านปาดตอง ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ไม่ให้ผ่านด่าน ให้เหตุผลว่า เส้นทางข้างหน้าเป็นทางที่คาบเกี่ยวกับเส้นแบ่งเขตชานแดน ไทย - เมียนม่าร์ บางช่วงเป็นเส้นทางทับซ้อนกันระหว่างสองประเทศ เป็นเส้นทางที่ใช้สำหรับบุคคลในพื้นที่เท่านั้น อาจไม่ปลอดภัยสำหรับนักท่องเที่ยว จึงแนะนำให้ใช้เส้นทาง 1249 แยกที่วัดหาดสำราญแทน เอาละซิ....ต้องปั่นย้อนออกมาอีกรอบเริ่มต้นกันใหม่ เท่ากับว่าเช้านี้ปั่นเสียเปล่าไปเกือบ 50 กม.

ภาพต่อไปจากนี้ คือการปั่นย้อนกลับทางเดิมครับ

คณะทัวรุ่งริ่ง 4 เสือของเรา จึงเริ่มตั้งต้นกันใหม่ที่ทางแยก 1249 เข้าสู่ดอยอ่างขาง มีป้ายบอกระยะทาง 25 กม. ปั่นไปได้ 10 กม. ทุกคนจอดไม่ต้องแจว กันในสวนลิ้นจี่ข้างทาง เพราะแต่ละคนบอก ขาเดี้ยงกันหมดแล้ว เป็นอันว่าค้างแรมกันที่นี่ เป็นจุดพักแรมที่ไม่ได้กำหนดไว้ในทริป ไม่มีร้านค้า ห่างไกลบ้านผู้คน ดีหน่อยที่อยู่ริมถนน มีแท้งค์น้ำในสวนให้พอใช้พออาบ

ที่พักแรมคืนนี้ มองลงไปเบื้องล่างยัง อ.ฝาง เห็นทิวทัศน์สวยงามยิ่งนัก นี่แค่คืนแรกอาหารสำรองติดกระเป๋าก็ได้นำออกมาใช้กันแล้ว บางคนเก็บกระป๋องเบียร์ริมทางเอามาใส่ต้มน้ำต้มลวกบะหมี่สำเร็จรูป บางคนมีเตาแอลกอฮอล์พร้อมใช้ ตามแต่ความสะดวกของแต่ละคน แต่สรุปแล้วคืนนี้ไม่อิ่มท้องแน่ๆ

เช้าวันที่สองของการเดินทาง.....
ลุกขึ้นมาต้มน้ำตอนเช้ามือ เพื่อชงกาแฟ และบะหมี่มื้อเช้า บรรยากาศการจิบกาแฟหอมกรุ่นยามเช้าตรู่ บนยอดดอยที่มีหมอกจางๆ นี่มันโรแมนติกอย่าบอกใคร นี่แหล่ะความสุขของนักเดินทางล่ะครับ

ภาพเก็บตก ปั่นวันที่ 1

ขอตามไปด้วยคนครับ...ทางในฝันจริงๆ

หลงทาง เขียน:ขอตามไปด้วยคนครับ...ทางในฝันจริงๆ

ตามมาเลยครับ แล้วอย่าหลงทางล่ะ 555

มาต่อกันในเช้าวันที่สองของการเดินทางครับ หลังจากจิบกาแฟมื้อเช้าที่แสนอร่อยบนยอดดอยแล้ว เราก็เก็บสัมภาระ เตรียมรถ เตรียมคนพร้อมเดินทางต่อ วันนี้เป้าหมายคือดอยอ่างขาง เส้นทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ทุกคนที่ร่วมทริปต่างไม่เคยผ่านกัน...... เอาล่ะ จะยังไง เราก็ลุยต่อไป

ปั่นไหว เราก็ปั่น
หากสูงชัน เราก็เข็น
ไม่คิด ว่าลำเค็ญ
หรือยากเย็น ที่ตรงไหน

เหนื่อยนัก ก็พักหน่อย
แล้วก็ค่อย ปั่นกันใหม่
หนทาง อีกยาวไกล
ให้เราได้ ชิดเชยชม

เส้นทางคดเคี้ยว และเริ่มไต่ชันขึ้นเรื่อยๆ เราต้องพักขากันเป็นระยะ ๆ ตลอดเส้นทาง