- 2.jpg (53.03 KiB) เข้าดูแล้ว 736 ครั้ง
เรือ่งของหมวกกันกระแทก
ตอนที่ 2
ตอนที่ 1 ที่ลงไปแล้วนั้นอธิบายถึงหลักการออกแบบและการพัฒนาแนวคิดการออกแบบหมวกกันกระแทก(หรือหมวกกันน็อค)จักรยานคร่าวๆตั้งแต่อดีตจนมายุคใหม่ๆที่เปลี่ยนแปลงไปเพื่อให้ได้หมวกที่ปลอดภัยและสบายทั้งควาเบาและการระบายอากาศที่ดีจนนักปั่น"อยาก"สวมใส่ รอบนี้ Velopedia ขอรวบรวมข้อมูล"มาตรฐาน"หมวกที่แตกต่างกันให้ได้เรียนรู็นำไปสังเกตุเลือกซื้อหมวกใช้กัน เราไม่ได้นำมาบอกว่าของใครดีกว่านะครับ แต่ตราสัญลักษณ์รับรองคุณภาพเหล่านี้คือสิ่งสากลและมาตรฐานของแต่ละประเทศที่รับรองแล้วว่าหมวกเหล่านี้"ผ่าน"การทดสอบโหดหิน สามารถปกป้องผู้ใส่ได้จริง
บ้านเรามีกฏหมายบังคับผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ว่าทุกคนต้องใส่หมวกกันกระแทก แต่เราก็ยังพบเห็นได้ทั่วไปว่าผู้คนอีกจำนวนมหาศาล (ถ้านับสัดส่วนในประเทศ เชื่อว่ามีมากกว่าคนที่ใส่หลายเท่า) ละเลยและไม่เห็นความสำคัญของการใส่หมวกกันกระแทก ในหลายๆประเทศที่เจริญแล้ว บังคับให้จักรยาน(ถีบ)*ต้อง*สวมหมวกกันกระแทกทุกครั้ง หากไม่สวมมีความผิดโดนจับและปรับได้ เพราะเค้าถือว่าคุณกำลังเป็นภาระให้กับคนอื่น เป็นภาระให้สังคมต้องมาจ่ายภาษีดูแลในกรณีเกิดการบาดเจ็บ ทำให้บุคลากรการแพทย์ต้องมาวุ่นวายแทนที่จะเอาเวลาไปวิจัยและดูแลกรณีการเจ็บป่วยที่ยังหาทางออกไม่ได้ ดังนั้นหมวกทุกใบจึงต้องมีการระบุ"มตรฐาน"ว่าหมวกนั้นๆใช้งานได้จริงหรือไม่ และถ้าหมวกใบไหนไม่มีมาตรฐานมาขายในท้องตลาด โดนจับโดนปรับมหาศาลล่มจมกันไปเลย เพราะถือว่าคุณกำลังประกอบอาชญากรรม ฆ่าคนทางอ้อม
พี่ไทย!! มีกี่คนที่สนใจพลิกหมวกมาดูด้านใน และอ่านดูว่าในหมวกมีตราอะไรอยู๋บ้างมั้ยครับ? เคยสนใจกันหรือเปล่าว่าหมวกดังกล่าวมันกันหัวเราๆท่านๆกันได้จริงหรือไม่ และอะไรคือข้อพิสูจน์ ในยุคปัจจุบันที่พ่อค้าแม่ค้าหัวใส่ใจเหี้ยมอาหมวก"ลอกเลียนแบบ"มาขายและเรียกมันใหม่ย้อมชื่อเสียน่ารักว่า"หมวกสำเนา" หน้าตาเหมือนกันเด๊ะในราคาครึ่งๆ (แต่ทันมาหางอึ่งจิ๋มมด) คุณเคยสงสัยมั้ยครับว่าหมวกพวกนี้มันกันกระแทกได้จริงหรือเปล่า หรือสนใจแค่ความหล่อเหลาดูดีติดยี่ห้อ ไม่มีความเป็นตัวเอง ?? เพราะราคาเท่าที่ขายของปลอมกัน สามารถซื้อหมวกดีๆที่ผ่านมาตรานมาใส่ได้สบายๆ 3 ใบ ในเมื่อยังไม่มีใครรวบรวมเอาไว้ VP ก็ขอนำเสนอเนื้อหาเรื่องนี้ให้ได้อ่านเติมความรู็ประดับสมองอันมีค่าของทุกท่านกันนะครับ
...ใครมองหาหมวก แนะนำเพื่อน ก็ลองสังเกตุหมวกของท่านดูว่ามีตราเหล่านี้บ้างรึเปล่า ใครมีหมวกแล้วจะใบละหมื่นก็เถอะ ลองพลิกมาดูกันครับว่หมวกของคุณๆผ่านมาตรฐานแบบไหนกันมา
- cpsc.jpg (77.91 KiB) เข้าดูแล้ว 736 ครั้ง
Consumer Product Safety Commission หรือ"คณะกรรมการความปลอดภัยผลิตภัณฑ์สินค้า" เป็นหน่วยงานรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา เริ่มต้นพัฒนาระบบการทดสอบรับรองตั้งแต่ปี 1994 และเริ่มใช้งานรับรองหมวกกันกระแทกส่วนใหญ่ของอเมริกาและในโลกนี้ตั้งแต่ปี 1999 โดยการทดสอบทำในห้องทดสอบ ทดสอบการกระแทกที่ความสูง 2 เมตร เหนือพื้นเรียบและ 1.2 เมตร เหนือพื้นผิวจำลองหินแหลมคม หมวกมีการถ่วงน้ำหนักเพื่อสร้างแรงกระแทกจริง โดยที่ไม่เกิดการเสียหายกับโครงสร้างหมวก
- astm.gif (3.74 KiB) เข้าดูแล้ว 736 ครั้ง
American Society for Testing and Materials "มาตรฐานการทดสอบและวัสดุสหรัฐอเมริกา" ก่อนที่จะมีการประกาศใช้ CPSC ก่อนหน้านั้น 70% ของหมวกจักรยานทั่วโลกใช้มตรฐานการทดสอบของ ASTM ในหมายเลขที่ระบุนี้ ซึ่งได้พัฒนาการทดสอบขึ้นมาเทียบเคียงกับการทดสอบอีกค่ายหนึ่ง(เอกชน)ที่มีราคาค่าทดสอบรับรองสูงกว่า เมื่อ ASTM จัดให้มีการทดสอบที่เทียบเคียงกัน หมวกจักรยานส่วนใหญ่จึงยินดีที่จะทดสอบเพื่อให้ได้ตรารับรองนี้มายืนยันกับผู้บริโภค
- snell.gif (5.71 KiB) เข้าดูแล้ว 736 ครั้ง
Snell Foundation หรือมูลนิธิเสนล เป็นมูลนิธิที่ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อทำการทดสอบและรับรองมาตรฐานความปลอดภัยของหมวกกันกระแทกทุกชนิดหลังจากการเสียชีวิตของ Pete Snell นักแข่งรถที่เสียชีวิตระหว่างแข่งขันแม้ว่าจะสวมหมวกกันกระแทกเอาไว้ ทำให้สถาบันิสระไม่แสวงหาผลกำไรนี้มุ่งเน้นการทดสอบชั้นสูงที่สุด มีการพัฒนามาตรฐานและกระบวนการทดสอบที่"ยากที่สุด" ในขณธเดียวกันก็มีราคารับรองแพงที่สุดเช่นกัน ตราสัญลักษณ์นี้จึงมักอยู่กับหมวกระดับ hi-end จุดเด่นที่ทำให้ Snell เป็นมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับสูงที่สุดเพราะเป็นองค์กรเดียวที่พยายามดันการทดสอบหมวกกันกระแทกขึ้นไปเรื่อยๆ ทำการวิจัยหาจุดอ่อนของหมวกต่างๆอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่มาตรฐาน B-1990 จนมาถึง B-1995 มาจนถึง B-90 และพัฒนา B-90TT ขึ้นมาเจาะจงหมวกไทม์ไทรอัลเสียอีก
- ansi.jpg (59.17 KiB) เข้าดูแล้ว 736 ครั้ง
American National Standards Institute หรือ "สถาบันมาตรฐานความปลอดภัยแห่งชาติสหรัฐอเมริกา" เป็นตราสัญลักษณ์ที่*เลิกใช้ไปแล้ว* และถูกแทนที่ด้วย ASTM เนื่องจากความไม่คล่องตัวของการพัฒนาระบบการทดสอบให้ทันกับสถาบันอื่นๆ ทำให้ ANSI ค่อยๆกลายเป็นตรารับรองที่ไม่ได้รับการยอมรับจากผู้ผลิตหมวกจักรยานหลายๆราย ที่ยอมจ่ายเงินแพงกว่าเพื่อให้ได้การทดสอบอย่าง Snell มาแทน ทำให้ในยุค 90s ANSI เป็นตราสัญลักษณ์รับรองมาตรฐานหมวกใช้งานทั่วไปมากกว่าหมวกจักรยานระดับแข่งขัน รายละเอียดปลีกย่อยต่างๆเช่น Snell จะไม่รับรองหมวกจักรยานที่ไม่มีการเคลือบผิวแข็งแต่ ANSI รับรองหมวกโฟมเปลือย ในยุคนั้นทำให้ผู็บริโภคที่เคร่งครัดกับความปลอดภัย (จิตสำนึกของฝรั่งเขาดี) ไม่สนใจมองหมวกที่มีตรา ANSI ในที่สุด
- en.jpg (29.23 KiB) เข้าดูแล้ว 736 ครั้ง
ตราสัญลักษณ์รับรองมาตรฐานความปลอดภัยของประเทศอังกฤษ ที่มีการทดสอบรายละเอียดแตกต่างไปจากฝั่งอเมริกานิดหน่อย แต่มีมาตรฐานความปลอดภัยที่เป็นที่เชื่อถือรับรองได้กว้างขวาง และผ่านการรับรองจาก UCI ให้เป็นหมวกที่ใช้ในการแข่งขันจักรยานอาชีพได้ ในบรรดามาตรฐานประจำของแต่ละประเทศในยุโรป มาตรฐานของอังกฤษถือว่ามีเกณฑ์ที่รัดกุมที่สุดและผลักดันให้มีมาตรฐานเทียบเคียงกับฝั่งอเมริกา
CEN/ECS
เป็นตรารับรองมาตรฐานความปลอดภัยของมหภาพยูโรปที่นำเอาเกณฑ์การทดสอบของแต่ละประเทศในยุโรปมาศึกษาและพัฒนากระบวนการทดสอบของตนเอง เพื่อเป็นสัญลักษณ์กลางที่ยอมรับกันในยุโรปทั้งหมด ต่อมาได้รับการรับรองจาก UCI (สหพันธ์จักรยานนานาชาติ) ให้สามารถนำหมวกที่ผ่านการทดสอบค่ายนี้มาใช้ในการแข่งจักรยานอาขีพได้ ในระยะแรกเกิดปัญหาความขัดแย้งยุ่งยากเนื่องจากสมาพันธ์จักรยานสหรัฐอเมริกายังไม่รับรองตรา CEN ทำให้รายแข่งจักรยานในอเมริกาไม่สามารถใช้หมวกที่ผ่านมาตรฐานนี้ได้ ส่งผลให้หมวกจากค่ายยุโรปหลายๆยี่ห้อมักจะมีตราสัญลักษณ์รับรองความปลอดภัยคู๋กัน 2 ค่ายเช่น CEN คู๋อยู๋กับ Snell ต่อมาสหรัฐฯได้ผ่านมติให้มาตรฐานหมวกจากยุโรปเป็นที่ยอมรับในการแข่งจักรยานที่รับรองโดยสหรัฐฯได้ เหตุผลหลักๆที่ใช้เวลามากในการรับรองเพราะเกณฑ์ของ CEN มีมาตรฐานขั้นต่ำต่ำกว่า ASTM หรือ CPSC มาก ใช้น้ำหนักทดสอบที่ต่ำกว่าและยังคงรับรองหมวกโฟมเปลือยอยู่
นอกจากนี้ยังมีมาตรฐานต่างๆขององค์กรอิสระเช่น ESI หรือมาตรฐานของแต่ละประเทศ ที่มีเกณฑ์การทดสอบเฉพาะเองก็สามารถรับรองความปลอดภัยได้เป็นอย่างดี ซึ่งบางประเทศมีการทดสอบที่สูงและละเอียดกว่าตราทดสอบสากลเหล่านี้บางตัวด้วยซ้ำ เช่นมาตรฐานหมวกกันกระแทกสำหรับเด็กของแคนาดาเพิ่มน้ำหนักถ่วงอีก 200g ในการทดสอบการกระแทก (และมีหมวกที่ผ่านไม่มาก) นิวซีแลนด์ใช้มาตรฐานร่วมกับออสเตรเลีย ส่วนญี่ปุ่นมีมาตรฐานอุตสาหกรรมของตนเองรับรองผลิตภัณฑ์เกือบทุกชนิดอยู่แล้วรวมถึงหมวกกันกระแทก ส่วนบ้านเราใช้ตรา มอก. สำหรับหมวกกันกระแทกที่ผลิตในประเทศเป็นหลัก(จักรยานมีหรือเปล่า??)
ลองถามกับพ่อค้าแม่ค้าหมวกจีน หมวกสำเนาดูนะครับว่าใครรับรองมาตรฐานความปลอดภัยให้กับหมวกกันน็อคเถือนเหล่านั้น พึงรับผิดชอบต่อตนเองและเลิกเป็นภาระกับคนอื่นด้วยเงินและตัณหาความอยากที่ไม่คุ้มเสียกันเถิดครับ ศึกษากันสักนิด เพราะถึงไม่มีใครอยากรู้แต่ Velopedia จัดมาให้รู็แล้ว สมองเราต่างมีคุณค่ากันทั้งนั้น
จากนี้ไปเลือกมหวกดูอะไรบ้าง?? หัวใคร หัวมัน
ย้อนกลับไปอ่านตอนที่ 1 ได้ที่นี่
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &t=1225655
