"..สรุปทริป..ปั่น..ปัน..ในประเทศสาธารณรัฐประชาธปไตยประชาชนลาว..ปัน..ปั่น.."

[ลุงเนตร]

..ขณะที่มีอารมณ์จะสรุปทริป จากที่ไม่มีอารมณ์สรุปมาหลายทริปแล้ว..จึงขอจั่วหัวเรื่องเกริ่นกล่าวไว้ก่อน รายละเอียดต่าง ๆ จะนำเสนอในโอกาสต่อไป เพื่อบันทึกไว้เป็นฐานข้อมูลให้กับตัวเองและท่านอื่น ๆ ด้วยครับ..



..อนุสนธิจาก..

ทริป “..ปั่น..ปัน..ในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว..ปัน..ปั่น”

ทริปนี้เกิดขึ้นเพราะหลาน Chatdy Prakundd ให้ช่วยพาไปเที่ยวในประเทศลาว โดยให้โจทย์มาว่า "ระหว่างวันที่ ๑๑-๑๙ เดือนเมษายน ไปไหนก็ได้ตามใจลุง ค่าใช้จ่ายของลุงอยู่กับผม" จึงจัดให้ตามกำหนดการต่อไปนี้ และจัดการซื้อตั๋วรถไฟไป-กลับไว้ให้เรียบร้อยแล้ว นั่นแล.

วันที่ ๑๐ เม.ย.๕๘ เวลา ๒๐.๐๐ น. ขึ้นรถไฟ ขบวน ๖๙ ออกจากสถานีหัวลำโพง

วันที่ ๑๑ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๘.๒๕ น. ถึงสถานีหนองคาย ปั่นข้ามแดนไปพักค้างคืนที่ เมืองเวียงจันทน์

วันที่ ๑๒ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๗.๐๐ น. ปั่นออกจากเมืองเวียงจันทน์ ไปนอนที่ “ปากซัน” (Pakxan)

วันที่ ๑๓ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๗.๐๐ น. ปั่นจาก “ปากซัน” (Pakxan) ไปนอนที่ Laokna

วันที่ ๑๔ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๗.๐๐ น. ปั่นจาก “Laokna” ไปนอนที่ THAKHEK

วันที่ ๑๕ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๗.๐๐ น. ปั่นจาก THAKHEK ไปนอนที่ Xeno

วันที่ ๑๖ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๗.๐๐ น. ปั่นจาก Xeno ไปนอนที่ Xenouan

วันที่ ๑๗ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๗.๐๐ น. ปั่นจาก Xenouan ไปนอนที่ ปากเซ

วันที่ ๑๘ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๗.๐๐ น. ปั่นจาก ปากเซ ไปนอนที่ อ.วารินทร์ จ.อุบลฯ

วันที่ ๑๙ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๗๐๐ น. - จ.อุบล จนเวลา ๑๖.๕๐ น. ขึ้นรถไฟขบวน ๑๔๒ นอน พัดลม ออกจากสถานีอุบลราชธานี

วันที่ ๒๐ เม.ย.๕๘ เวลา ๐๔.๒๕ น. ถึงสถานีหัวลำโพง ปั่นกลับถึงบ้าน โดยสวัสดิภาพ...

(..หลานชัชวาล สรุปทริปไว้ที่นี่ด้วย http://www.cool70.com/forum/viewtopic.php?f=4&t=1071 ถ้าอ่านทั้งสองคนสรุปทริป อาจมีคลาดเคลื่อนหรือขัดแย้งกันบ้าง ก็ต้องต่อยถามกันโดยตรงนะครับ..)

[ลุงเนตร]

"..การออกทริปหลายวันทุกทริป หลังจากกำหนดวันเดินทางและเส้นทางเรียบร้อยแล้ว ต้องมีการเตรียมตัว (ซ้อมมากขึ้น) เตรียมใจ (พบกับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นและได้รับ) เตรียมเงิน (ชัดอยู่แล้วต้องกิน) เตรียมเวลา (ชัดอยู่แล้ว) เตรียมจักรยาน (ปรับปรุงให้อยู่ในสภาพดีพร้อมใช้งานทางไกลหลายวัน) เตรียมสัมภาระจิปาถะที่ต้องใช้ อาทิ ชุดปั่น ชุดนอน ชุดเดินเล่น ผ้าเช็ดตัว..ผ้าเช็ดหน้า..ผ้ากันแดด..ยารักษาโรคประจำตัว..แว่นตา..ถุงมือ..ถุงเท้า..กางเกงใน (ต้องมีสำรองอย่างละ ๑ ด้วย เผื่อศูนย์หาย)..สายพ่วงไฟฟ้าและสายชาร์ทเครื่องใช้อีเลคโทรนิค..เครื่องมือและชุดปะยางพร้อมยางในสำรองอีก ๑ หรือ ๒ เส้น เชือกทำราวตากผ้า ไม้หนีบผ้า และอื่น ๆ ที่คิดว่าจำเป็นต้องใช้ในระหว่างเดินทางออกทริป นั่นแล.

..เมื่อทุกอย่างพร้อมสรรพแล้วก็ไม่ต้องห่วงอะไร..ลุย..

[ลุงเนตร]

"..๑๐ เมษายน ๒๕๕๘..

..๑๕.๐๐ น. สัมภาระทุกอย่างพร้อมใส่กระเป๋าบรรทุกท้ายจักรยาน ปั่นออกจากบ้าน บางนา

..๑๗.๐๐ น. ถึงสถานีรถไฟหัวลำโพง ผู้โดยสารมากพอสมควร

..๒๐.๐๐ น. รถไฟเคลื่อนขบวนออกจากสถานีหัวลำโพง ได้ที่นั่งชั้น ๓ พัดลม นั่งไม่สบาย ร้อนอบอ้าว ผู้โดยสารเต็มทุกที่นั่ง มียืนแต่ต้นทางด้วย

..นั่งทรมาน หลับ ๆ ตื่น ๆ ไปตลอดทางเป็นเวลา ๑๒ ชั่วโมง

..๐๘.๐๐ น. วันที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๕๘ ถึงสถานีหนองคาย พบเสือประหยัด อ่างทอง เดินทางมาก่อนแล้ว ๑ วัน มารอร่วมทริปด้วย ปั่นออกจากสถานีแวะทานมื้อเช้าก่อน แล้วไปทำพิธีการผ่านด่าน ตม.ไทย ออกนอกประเทศ เสร็จแล้ว พากันปั่นขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำโขง ไปที่ด่าน ตม.ลาว ทำพิธีการผ่านเข้าประเทศ เสียค่าล่วงเวลาคนละ ๔๗.- บาท

.เสร็จแล้ว พากันปั่นออกจากด่าน ตม.ลาว มุ่งหน้าสู่เมืองเวียงจันทน์ ผ่านสิ่งต่าง ๆ ตามภาพประกอบแนบท้าย

..๑๕.๐๐ น. เข้าที่พัก ห้องแอร์ สามเตียง ๔๘๐.- บาท อยู่ชั้น ๔ เราต้องหิ้วกระเป๋าอันหนักอึ้งคนละสองสามใบขึ้นไปด้วย จักรยานจอดล๊อกอยู่หน้าเกสเฮ้าส์นั่นแล

..เย็นเดินออกไปริมโขง พบตลาดนัด และทานอาหารมื้อเย็นกันแถวนั้น แล้วกลับเข้าที่พัก

""..ภาพของวันนี้ ที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๕๘ (ภาพไม่เรียงลำดับเวลาและสถานที่กันเลย เดา ๆ เอาหน่อยนะครับ..""



""..ภาพช่วงหัวค่ำของวันนี้..""

[ลุงเนตร]

1535383_998780723495930_2151645527623727250_n.jpg (81.32 KiB) เข้าดูแล้ว 1871 ครั้ง

"..ขออภัย ที่ทิ้งช่วงมานาน..



..กำหนดปั่นจากเมืองเวียงจันทน์ ไปนอนที่เมืองปากซัน..

..เช้าวันที่ ๑๒ เม.ย.๕๘ เรา (ชัชวาล..เสือประหยัด..ลุง) ปั่นออกจากเกสเฮ้าที่พัก ไปผ่านตามภาพ เคยรู้ แต่ขณะที่พิมพ์นี่ไม่รู้ เขาเรียกอะไร หาทางรู้เองนะครับ ผมคนไม่เอาไหนสักเท่าไร ถ้าทนอ่านไม่ไหวก็ไม่ว่ากัน ขอบคุณมากที่ทนอ่านได้เท่านั้น

..ก่อนออกจากเมือง แวะทานอาหาร สั่งได้ผัดกะเพลา และเฝอ แล้วสั่งผัดกะเพลา ไปเผื่อมื้อกลางวันอีกถุงหนึ่ง อิ่มแล้วปั่นต่อ

..ถามชาวบ้านข้างทาง จนปั่นอยู่บนถนนหมายเลข ๑๓ ใต้ (มุ่งไปเมืองปากเซ) ได้สำเร็จ คำตอบสุดท้ายบอก ๑๕๐ ก.ม. โอ..พระเจ้า วันแรกด้วย จะไหวไหมหว่าตรู..(ลองดูสักกตั้งว๊ะ)

..ปั่นไปเรื่อย ๆ บนถนนที่เรียบ ราบ ริมถนนซ้ายขวาไปสุดสายตาเตียนโล่ง ไม่มีไม้ใหญ่เลย ดูวิวได้ไกลดีจัง..นั่นไง ในที่ใคร ๆ ว่าไม่ดี ก็มีดี เห็นแม๊ะ

..อากาศร้อยชิ๊ป .. เที่ยงกินข้าวตรงไหนหว่า จำไม่ได้แล้ว

..ปั่นไป พักไป ปั่นไป ความเร็ว ไม่ถึงยี่สิบ ช้ามาก จนขาแรง หนุ่มใหญ่ รู้สึกรำเคินติ๊ด ๆ แต่ก็ต้องทน ปั่นไปรอไป

..เกือบหกโมง ปั่นได้ ๑๒๕ ก.ม. เห็นถ้าไม่ดี บอกหลานชัชวาล ว่า ให้ปั่นไปบอกคันหน้า จากนี้ไปถ้าพบโรงแรม ให้เข้าพักเลย ไม่ต้องดันดั้นด้น ไปจนถึงเมืองปากซัน ซึ่งมืดแน่ ๆ

..โอ พระเจ้าช่วย ปั่นไปอีกเพียง ๒ ก.ม. มีโรงแรมตั้งอยู่กลางป่า (พระเจ้าบันดาลขึ้นมาไว้คอยเรากระมัง) บ้านหลังใหญ่ ใช้ไม้สร้างทั้งหลัง ห้องกว้าง มีเตียงให้นอนได้ ๓ คน ราคา ๑๐๐,๐๐๐ กีบ (สี่ร้อยบาท) ไม่มีอาหารขาย ให้เด็กดูแลไปซื้ออาหาร ได้ไข่ไก่ ๑๐ ฟอง กับน้ำตาลทราย ๑ ถุง เท่านั้น (พบพาวะมีเงิน ไม่มีของให้ซื้อ)

..ปรึกษากับเสือประหยัด ผู้ร่วมทริปครั้งนี้ ที่บรรทุกมาเต็มพิกัดในมาททัวริ่งร้อยเปอร์เซนต์ (มีชุดหุงต้มประกอบอาหาร)

..มื้อนี้ อาหารจากครัวเสือประหยัด ข้าวสวยร้อน ๆ หอมกรุ่น..ไข่ต้มคลุกกับผัดกะเพราไก่ที่เหลือจากมื้อเที่ยงหน่อยหนึ่ง..มะม่วงสับคลุกกับเกลือ (เสือประหยัดไปเก็บมะม่วงจากต้นข้างโรงแรม) เท่านั้น ห้า ห้า โดนใจมากมาย ได้กินไข่หวาน ตบท้ายอาหารมื้อนี้ อย่างไม่คาดฝันมาก่อน อิ อิ กินกันอิ่ม อร่อยระดับนึง

..ขอบคุณ พระเจ้าที่เรานับถือ และ เสือประหยัด ไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ


..ภาพของวันนี้ เพิ่มเติม..

[ลุงเนตร]

"..วันที่ ๑๓ เมษายน ๒๕๕๘ กำหนดเดินทางเดิม เมืองปากซัน ไปนอนลาวคา ตามแผนที่ แต่ชาวบ้านบอกเป็นบ้านเวียงคำ ที่มีทางแยกซ้ายไปเวียดนาม ๑๐๙ ก.ม. แต่ความเป็นจริง ต้องปั่นจากที่พัก ๑๘ ก.ม. ถึงเมืองปากซัน แล้วปั่นต่ออีก ๑๐๙ ก.ม. รวมเป็น ๑๒๗ ก.ม. แล.




..๐๖.๓๐ น. เราพร้อมออกเดินทาง ได้คุยกับเจ้าของบ้าน หนุ่มใหญ่ ทนายความ บอกบ้านนี้พ่อสร้างไว้ให้

..๐๘.๐๐ น. ถึงเมืองปากซัน ทานอาหารเช้า ร้านนี้ลูกค้ามากมาย อร่อย มีอาหารหลายอย่าง

..อิ่มแล้วปั่นเดินทางต่อ ถนนเรียบ ราบ ไม่มีเนิน

..กลางวันทานอาหารที่ไหน จำไม่ได้แล้ว

..เย็นถึงบ้านลาวคาหรือเวียงคำ มีทางแบ่ง (คือทางแยก) ไปเวียดนาม พักโรงแรมก่อนถึงทางแยกเล็กน้อย สี่ร้อยบาท



""..ภาพของวันนี้..



..คืนนี้ เนื่องจากโรงแรมห้องละ ๔๐๐.- บาท มีเพียง ๒ เพียงเดี่ยว และไม่มีพื้นให้ปูที่นอนได้ด้วย เสือประหยัด จึงแยกไปเปิดนอนอีกห้องหนึ่ง ซึ่งเขาบอกถูกใจ ที่ได้เป็นเอกเทศ นอนสบาย เรื่องเงินค่าห้องไม่มีปัญหา จะบอกขอแยกห้องเหมือนกัน แต่ไม่กล้า

..มื้อเย็น ผมได้แสดงฝีมือยำปลากระป๋อง ที่รับอาสาซื้อปลากระป๋องและเครื่องปรุงจากกลางทางไปทำให้กินกันเอร็ดโลด

""..ข้อมูลเพิ่มเติม มื้อเที่ยงปั่นได้ ๖๐ ก.ม. จอดทานข้าวผัดไข่ดาว จานละ ๙๐.- บาท (ตามภาพ)

..ระยะทางตามความเป็นจริง ตามภาพ สี่โมงเย็นกว่า ถึงที่พัก ได้ ๑๐๗ ก.ม.

[ลุงเนตร]

"..ประเด็นสำคัญหนึ่ง ที่ทำให้เป็นแรงจูงใจ มีอารมณ์ และพยายามสรุปทริปนี้ เพื่อต้องการบอกว่า ที่ผมทำให้เห็นตามภาพนี้ ..หมวกสีแสด..เสื้อกั๊กขณะใส่ร้อนระอุสีฉูดฉากมีแถบสะท้อนแสง..ท้ายจักรยานมีเสาธง..และกระเป๋าซ้ายขวาท้ายจักรยานคลุมด้วยผ้าสีเขียวสดใสเห็นไกล..ซึ่งสภาพโดยรวมที่เห็นนั้น คนขับรถยนต์ทุกคนที่ขับรถทุกชนิดมาจากข้างหลังและข้างหน้า จะเห็นผมแต่ไกล และระวังแต่เนิ่น ๆ ไม่เข้ามาชน การกระทำเช่นนั้น ผมทำมานานแล้ว เพื่อ Safty Frist ตัวเอง และเป็นแบบอย่างให้ผู้อื่นทำตาม เพื่อความปลอดภัยของทุกท่านด้วยนั่นแล.."

[TAC]

ลุงเนตร คนนี้ขวัญใจผมเลย ผมเจอลุงครั้งแรกทริป จากแม่สอด ไป อุ้มผาง

[ลุงเนตร]

ลุงเนตร คนนี้ขวัญใจผมเลย ผมเจอลุงครั้งแรกทริป จากแม่สอด ไป อุ้มผาง

"..ขอบคุณมากครับ ที่เข้ามาติดตาม..บอกกล่าว.."

[ลุงเนตร]

ลุงเนตร คนนี้ขวัญใจผมเลย ผมเจอลุงครั้งแรกทริป จากแม่สอด ไป อุ้มผาง

"..ขอบคุณมากครับ ที่เข้ามาติดตาม บอกกล่าว..ภาพนี้ทริปนั้น หลานช่างภาพอาชีพ ถ่ายให้ครับ.."

[ลุงเนตร]

"..อีกประเด็นสำคัญหนึ่ง ที่ทำให้เป็นแรงจูงใจ มีอารมณ์ และพยายามสรุปทริปนี้ เพื่อต้องการบอกว่า "เส้นทางนี้..เวียงจันทน์ - ปากเซ ทั้ง ๆ ที่สองข้างทางไม่มีอะไร ให้เที่ยว ให้ทัศนา แต่มีชุมชน บ้านเรือน ผู้คน อยู่เนือง ๆ มีร้านค้า อาหาร เครื่องดื่ม ไม่ขาดแคลน ประชาชนชาวลาว อัทยาศัยไมตรีดี ฟัง-พูดภาษาไทยได้ค่อนข้างดี เพราะที่บ้านเขารับชม-ฟัง ทีวี-วิทยุ ของประเทศไทยได้ และไม่น้อยที่เคยมาทำงานที่เมืองไทย เงินไทยใช้ได้ทุกแห่ง ตั้งแต่ร้านเล็ก ๆ ข้างถนน จนถึงโรงแรม เกสเฮาส์ รถยนต์ไม่มาก ถนนเรียบ ๙๐ เปอร์เซนต์ เสียหายกลายเป็นกรวดโรยหน้าบ้างเพียง ๑๐ เปอร์เซนต์ สองวันแรกราบเรียบ ไม่มีเนิน สี่วันต่อไป ถนนเป็นเนินขึ้น ๆ ลง ๆ และขึ้นสะพานมากพอสมควร มีภูเขาสูงอยู่ไกล ๆ ให้มองเพลินตานาน ๆ เนื่อง ๆ บางช่วงเขาสูงตั้งเป็นกำแพงขวางหน้าตรง ๆ เต็ม ๆ คิดว่า เอ เขาบอกมาว่าทางเส้นนี้ไม่มีเขา ถนนจะเลี้ยวเลี่ยงไหมเนี่ย เมื่อไปใกล้ ๆ เลี้ยวหบลเลี่ยงทุกเขาไปเป็นเพียงขึ้นเนินยาว ๆ ลงยาว ๆ เห็นว่า เหมาะกับนักปั่นที่มีความสามารถปานกลาง ปั่นทางราบได้ในพิกัดวันละ ๑๐๐ ก.ม. หรือกว่านิดหน่อย อยู่บ้าง แล.."

..ควรหลีกเลี่ยงการปั่นในหน้าร้อน แต่ถ้าจำเป็นจะลุย ก็ไม่มีปัญหา..นิ

..สองประเด็นนั้นแหละ ที่เป็นแรงจูงใจ อย่างแรงกล้าทำให้มีอารมณ์สรุปกระทู้นี้ ทั้ง ๆ ที่ไม่พร้อมในหลาย ๆ ด้าน ภาพก็ไม่ได้ตั้งใจถ่ายให้ครบถ้วน ต้องไปหยิบยืมของหลานชัชวาลมา อดตาหลับ ขับตาตื่น นั่งหลังขดแข็ง อยู่หลายเพลา เพียงเพื่อต้องการนำเกร็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับผู้อื่น นับเป็นการเอื้อเฟื้อเจือจาน

..พระพุทธองค์ สัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงแสดงธรรมเทศนาไว้ว่า การให้ เป็นการดีอย่างยิ่ง อย่างหนึ่ง ดูได้จากที่นี่..http://www.84000.org/tipitaka/book/book ... กคนทั่วโลก ที่พอจะมีอะไรให้กันและกันได้บ้าง พากันให้ ก็จะทำให้มนุษย์โลก ต่างอยู่เย็นเป็นสุข ไม่เบียดเบียนกันและกัน สิ่งที่จะให้กันและกันนั้นมีหลายสิ่งหลายประการ มีอะไรที่พอจะให้กันได้ก็ให้กัน เช่น สิ่งของ เครื่องใช้ แก้ว แหวน เงิน ทอง ประสบการณ์ ตลอดถึง "ใจ" ที่สามารถให้กันและกันได้

..การให้คือความสุข
ความสำเร็จคือการให้ แล้วเราจะมีความสุข
ความสุขจะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากเราไม่ได้ให้

การให้ที่มีคุณค่ายิ่ง มีอยู่ 4 ประการ คือ
1.การให้โอกาส
2.การให้ความรู้
3.การให้ความรักและให้กำลังใจ
4.การให้อภัย



1. การให้โอกาส คือการหวังดีต่อผู้อื่น ให้เขาได้เจอสิ่งดีๆ ที่เราได้
พบได้เจอมา เพื่อให้ชีวิตเขาเป็นไปในทางที่ดีขึ้น

ในโลกแห่งความเป็นจริงจึงมีทั้งบุคคลที่อยากได้โอกาสแต่ขาดคนให้
และคนที่มีโอกาสแต่ไม่เห็นคุณค่าและปล่อยให้โอกาสหลุดมือไป

โอกาสบางอย่าง กลับมาเยือนครั้งที่สอง ครั้งที่สาม แต่น่าเสียดาย
บางโอกาสมาเยือนครั้งเดียว ถ้าไม่ฉวยไว้จะพลาดไปตลอดชีวิต

การให้โอกาสเสมือนประตูเปิดทางสว่าง เป็นการเลือกเครื่องมือสำคัญ
เพื่อนำทางไปสู่เป้าหมายความสำเร็จ


2.การให้ความรู้ คือเหมือนการให้ทรัพย์สินที่มีคุณค่าแก่เขาที่ไม่มีวันหมด
เป็นสิ่งที่ทำให้เขาสามารถนำไปใช้แก้ไขปัญหาอุปสรรคได้ราบรื่น มีความรู้
มากเขาจะทำงานทำอะไรก็ง่าย ความรู้น้อยจะทำอะไรก็ยากไปหมด

สาเหตุที่ผู้คนส่วนใหญ่ไม่ก้าวหน้า ไม่เจริญเติบโตก็เพราะขาดอัพเกรดความรู้
ห้ามหยุดการเรียนรู้ หยุดเรียนรู้จะหยุดการเจริญเติบโตทุกอย่าง

จนมีคำกล่าวว่า มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสนเราจะต้องมีความรู้
ให้ทันโลกทันสมัย มิฉะนั้นเราจะเป็นคนตกยุค และลำบากแน่ครับ


3.การให้ความรักและให้กำลังใจ ความรักเป็นส่วนหนึ่งในการดำรงชีวิต
มนุษย์ หลายๆคนที่สามารถผ่านเรื่องร้ายๆ มาได้ก็เพราะความรัก

ความรักให้คุณยิ้มอยู่ตลอดเวลา หลายคนคงสงสัยว่าทำไมคนมีความรัก
ถึงร่าเริง อยู่ตลอดเวลา ในทางวิทยาศาสตร์ความรักเป็นสิ่งที่ช่วยกระตุ้นสาร
แห่งความสุขให้กับร่างกาย

ดังนั้นในเวลาที่คุณนึกถึงคนรัก คุณจึงรู้สึกมีความสุขอยู่เสมอ ใช่ไหมครับ
และการให้กำลังใจ ก็เช่นกันทำให้ผู้รับมีความสุขอบอุ่น มีพลังมหาศาลที่
ทำให้เขาลุกขึ้นสู้ เคียงข้างกับคุณ เขาจะรักและศรัทธาคุณตลอดไปครับ


4.การให้อภัย คือ รู้จักการให้อภัยผู้อื่น แม้ว่าเขาจะทำผิดมากขนาดไหนก็ตาม
เมื่อคุณอภัยเขาได้ คุณจะรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเอง ทำให้คุณมีคุณค่าเป็นอย่างมาก

จะทำให้คุณมีความสุขที่แท้จริง เมื่อคุณได้ให้อภัย ได้ให้กำลังใจแก่ผู้อื่น
ให้เขาได้มีโอกาสปรับเปลี่ยนแก้ตัวใหม่ การให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
มากเท่าไหร่ คุณก็จะได้รับสิ่งดีๆ กลับคืนจากสิ่งที่คาดไม่ถึงมากเท่านั้น






..ช่วงนี้ เนท ช้า นอนก่อนละ..

[ลุงเนตร]

"..วันที่ ๑๔ เมษายน ๒๕๕๘ กำหนดการเดินทางวันนี้ จากบ้านลาวคา ตามแผนที่ ชาวบ้านเรียกบ้านเวียงคำ (ทางแบ่ง แยกไปเวียดนาม) ไปนอนที่เมืองท่าแขก ๘๓ ก.ม. (ตามที่หลานชัชวาลได้จากกูเกิร์ลแมป)


(แผนที่เล็ก คลิกขยายใหญ่ได้)

..๐๖.๓๐ น. ปั่นออกจากโรงแรมที่พักไปทางขวามือประมาณสองร้อยเมตร ถึงทางแยกไปเวียดนาม ที่เรียกทางแบ่ง พบเสือประหยัดที่นอนอีกห้องหนึ่ง ที่ร้านค้าด้านซ้ายมือ เป็นร้านขายข้าวเหนียว และปิ้งย่าง ผมซื้อข้าวเหนียว ๒ ห่อ (ห่อหนึ่งกินได้สองคน สำหรับมื้อเช้าและมื้อกลางวัน) และหมูปิ้ง ๒ ไม้ ตับปิ้ง ๒ ไม้ เนื้อย่าง ๒ พวง จ่ายไป ๒๐๐ บาท เสร็จแล้วถามเสื้อประหยัดว่า "จะไปหรือยัง ผมสองคนจะไปแล้วนะ" เขาตอบว่า "จะรอใส่บาตร ให้ผมล่วงหน้าไปก่อน" ผมกับหลานชัชวาล จึงปั่นล่วงหน้าไปก่อน ระหว่างทางหยุดคอยเป็นพัก ๆ

..ปั่นออกมาจากร้านที่เสือประหยัดคอยใส่บาตร ประมาณ ๒๐๐ เมตร พบร้านกาแฟ ที่หลานชัชวาล ต้องการดื่ม เลยหยิบอาหารเช้ามาทานกันเสียด้วยเลย อิ่มแล้วจึงออกเดินทาง ซึ่งไม่เห็นเสือประหยัดผ่าน

..ถนนยังคงเรียบ รถน้อยเหมือนเดิม แต่ไม่ราบเหมือนเดิมซะแล้ว มีเนิน ขึ้น ๆ ลง ๆ ให้ดันอยู่เนื่อง ๆ ตลอดวัน

..๑๒.๐๐ น. ขณะปั่นอยู่กลางทาง ท้องบอกหิว ไม่มีร้านค้า หรือเพิงพัก ปั่นไปอีกหน่อยพบบ้านหลังหนึ่ง หน้าร้านขายเครื่องดื่ม แวะหวังทานมื้อกลางวันที่มีพกพามา และซื้อน้ำเย็นดื่ม ปรากฏว่า เจ้าของบ้านพร้อมลูก ๆ หลาน ๆ กำลังล้อมวงกันทานมื้อกลางวันกันอยู่ เรียกเราสองคนทานด้วย จึงเข้าร่วมวง โดยเอาอาหารของเราออกมาทานด้วย ม่วนหลาย อิ่มแล ขอบคุณอัทยาศัยไมตรีแสนดีของครอบครัวนั้นด้วย (พ้นบ้านนั้นไปอีกประมาณ ๒ ก.ม. ก็มีร้านค้า และตลาด)

..๑๓.๐๐ น. อิ่มแล้ว ปั่นต่อ

..๑๖.๓๐ น. ถึงทางแยกเข้าเมืองท่าแขก ก็หยุดคอยเสือประหยัดอีกพักใหญ่ ก็ไม่เห็นมา ร้อน เหนื่อย จึงล่วงหน้าเข้าท่าแขก เข้าที่พัก พักผ่อน

[ลุงเนตร]

"..วันที่ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๘ กำหนดเดินทางจากเมืองท่าแขก ไปนอนที่เมืองเซโน ระยะทาง ๑๐๒ ก.ม.



..๐๖.๐๐ น. ออกเดินทา่งจากโรงแรม

..๐๖.๓๐ น. ได้ระยะทาง ๘ ก.ม.พบร้านอาหารข้างทาง หยุดทานมื้อเช้ารองท้องไว้ก่อน ข้างหน้าไม่ทราบว่าจะมีอีกไกล หรือเปล่า เป็น เฝอ คล้ายก๊วยเตี๋ยวบ้านเรา

..๐๗.๐๐ น. ออกเดินทางต่อ ไปตามถนนหมายเลข ๑๓ ใต้ มุ่งเมืองเซโน

..มื้อเที่ยง ทานอะไร ตรงไหน จำไม่ได้แล

..บ่ายสาม เข้าพักโรงแรม

..มื้อเย็น ทานหรู ร้านอาหารชาวเวียดนาม มีคุณตัว บริการด้วย ๘๐๐.- บาท

..พบชาวต่างชาติ ทัวริ่ง พักโรงแรมและทานอาหาร ที่เดียวกัน

[ลุงเนตร]

"..วันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๕๘ กำหนดการเดินทางจากเมืองเซโน ไปนอนที่เซนวน ระยะทาง ๑๐๓ ก.ม.



..เข้านี้ ตั้งใจทำภาระกิจส่วนตัวให้เสร็จก่อนสว่าง เพื่อออกไปหน้าโรงแรมริมถนน คอยดูเสือประหยัด หากปั่นผ่านมาจะได้พบกันและเดินทางร่วมกันต่อไป

..๐๕.๐๐ น. ทำภาระกิจส่วนตัวเสร็จ จูงจักรยานคู่ชีพออกไปนั่งคอยม้าหินหน้าโรงแรม ไม่เห็นมา

..๐๖.๓๐ น. ปั่นออกจากโรงแรม ไปได้หน่อยพบทางแยก บอกเลี้ยวขวาไปปากกเซ เราจึงปั่นเลี้ยวขวาไปหน่อยพบแม่ค้าขายกับข้าวถุง ไม่มีข้าว บอกร้านใกล้ ๆ นั้น มีข้าวเหนียวขาย ซื้อกับข้าว ๒ ชุด สำหรับ ๒ คน มื้อเช้า และมื้อกลางวัน ๑๖๐ บาท แล้ว เดินไปร้านขายข้าวเหนียว ซื้อ ๒ ถุง ๆ ละ ๒๐ บาท สองคนทานมื้อเช้า ๑ ถุงเก็บไว้มื้อกลางวัน ๑ ถุง โดยขอนั่งทานมื้อเช้าที่ร้านขายข้าวเหนียวนั่นเลย

..๑๑.๓๐ น. พบปั้มใหญ่ กว้างขวาง สะอาด แวะเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า ทำตัวให้เสดชื่น ใกล้กันนีั้น มีกระต๊อปสำเร็จรูปเล็ก ๆ น่านั่ง ชวนกันทานมื้อกลางวัน แล้วนอนพักผ่อนอีกเกือบชั่วโมง

..๑๓.๐๐ น. จึงออกเดินทางต่อ มุ่งสู่เมืองเซนวน

[ลุงเนตร]

..ปั่นจนเวลาประมาณ 15.00 ผ่านบ้านเซนวน โดยไม่ทราบว่าเป็นบ้านเซนวน เห็นมีบ้านเรือนหลังใหญ่ ๆ อยู่ไม่น้อย แต่ไม่เห็นมีเรือนพัก ปั่นเลยมาอีกเมือง เจอที่พัก ดูดี ราคา 120,000 กีบ ที่บ้านพวงสะหวัน เมืองเพ้ง แขวงสาละวัน ชื่อเรือนพักบัวคำ เกสท์เฮาส์ ใครที่อยากจะมาปั่นตามรอยเส้นทางนี้ แนะนำครับ ที่นี่ดูดี สะอาด แล้วก็ไม่แพง แต่เสียอย่างไม่มีอาหาร หรือครัวให้สั่งได้กินได้ เก็บของอาบน้ำ เสร็จก็ต้องปั่นไปอีกประมาณสองกิโล จึงจะมีร้านอาหาร (โพสท์นี้ให้เครดิตหลานชัชวาล ตัวเองจำไม่ได้ ไปลอกมาแล)

..๑๖.๓๐ น. เข้าที่พัก ทำภาระกิจส่วนตัวเสร็จแล้ว ปั่นไปทานอาหาร ไปกลับ ๔ ก.ม. มืดกลับถึงที่พัก พักผ่อน นอนหลับ

..วันนี้ ได้รับอานิสงค์จากวันสงกรานต์ ผ่านหมู่บ้าน ได้รับน้ำจากชาวบ้านที่เล่นสงกรานต์กันอยู่ริมถนน บางแห่งจอดให้ราดทั้งตัวเลย แล้วปั่นต่อ เย็น ร่างกายฟื้น ปั่นต่อได้อีกไกล จึงแห้ง แล้วก็เปียกอีก เป็นเช่นนั้นทั้งวัน ดีแล.

[ลุงเนตร]

"..วันที่ ๑๗ เมษายน ๒๕๕๘ กำหนดเดินทางเดิมจากบ้านเซนวน ไปนอนที่เมืองปากเซ ในระยะทาง ๑๒๖ ก.ม. แต่ความเป็นจริงเราปั่นเลยเซนวนไปสิบกว่า ก.ม.

..๐๖.๓๐ น. ปั่นออกจากโรงแรม ไป ๒ ก.ม. ถึงตลาด แวะทานมื้อเช้า ที่ร้านเดิมที่ทานมื้อเย็นวานนี้ และซื้อเผื่อมื้อกลางไปไว้ทานกลางทางกันด้วย

..๐๗.๓๐ น. ออกเดินทางจากบ้านพวงสะหวัน เมืองเพ็ง

..๑๒.๐๐ น. แวะทานมื้อกลางวัน ที่ซื้อติดมาด้วย หน้าร้านหมอ ข้างทาง นั่งหลับงีบหนึ่ง แล้วเดินทางต่อ

..วันนี้ ไม่มีการเล่นสงกรานต์ สาดน้ำกันแล้ว ร้อนมาก

..๑๖.๓๐ น. ได้ ๙๐ ก.ม. ไปต่อไม่ไหว หยุดพักหน้าร้านค้าขายส่งเครื่องดื่มร้านใหญ่ คิดเพียงจะซื้อน้ำดื่ม แล้วเดินทางต่อให้ถึงปากเซ ที่เหลืออีกประมาณ ๒๐ ก.ม. ปรากฏว่า พอเห็นลังเบียร์ลาว สั่งเบียร์มาดื่มกัน หลานชัชวาล สั่งยำปลาหมึก ผมเห็นว่ากาลเป็นเช่นนั้น ถามเจ้าของร้านว่า ไปจากนี่ก่อนถึงปากเซ มีโรงแรมไหม กี่ ก.ม. เขาบอกว่า มี ประมาณ ๑๐ ก.ม. ราคา ๒๐๐ บาท เปลี่ยนใจไม่ดั้นด้นไปนอนปากเซ ที่คงมืดและลำบากในการหาที่พักแน่ ๆ เลยนั่งดื่มกันสบายกายใจ หวังไปนอนอีก ๑๐ ก.ม.ข้างหน้า คงทันมืด

..๑๗.๓๐ น. ยำปลาหมึกอร่อยหมด กับ ๐๓๗ สองขวด เดินทางต่อ ปั่นไป ๙ ก.ม. กว่า ถึงโรงแรม เข้าพัก ราคา ๒๐๐ บาท มีเตียงเดียวแคบ ๆ หมอน ๒ ใบ เห็นท่าอึดอัดแน่ถ้านอนเบียดกัน จึงเปิดห้องนอนคนละห้อง สบายไป สั่งข้าวผัดปลาหมึกไข่ดาว มาทานกันคนละจาน โดนจานละ ๑๑๐.- บาท อิ่ม อร่อย นอนหลับสบาย

""..ภาพของวันนี้ ตั้งแต่ออกจากโรงแรมพรสะหวัน ถึงโรงแรม..ก่อนถึงเมืองปากเซ ๑๐ ก.ม.