ThaiMTB.com

สวัสดีครับ หลังจากสิงอยู่ในบอร์ดนี้มานานไม่ค่อยได้ไปไหนจริงจังซักที หลังจากมาทำงานเป็นลูกกระจ๋อยที่จีนได้พักนึง เริ่มได้เข้ากลุ่มกับเพื่อนๆ ได้ออกไปไปปั่นกับเขาบ้างไปคนเดียวบ้าง แรกๆ ก็ตะคริวกินทุกรอบ จนหลังๆ เริ่มพอได้ปั่นเกินร้อยกิโลมา 5-6 ทริปตะคริวยังไม่กิน หยุดสงกรานต์ 2015 เลยขอจัดซักหน่อย เอาแค่ 3 วันพอมากกว่านั้นกลัวไม่ไหว ก่อนหน้านั้นวันที่ 11 ก็ไปกับกลุ่มกดไป 130 กิโลแล้ว คุณชายกลาง(คน) จะม่องเท่งซะก่อน

เช้าวันที่ 13 เมษายน 2015 เวลา 8 นาฬิกาตรง วันนี้ออกสายคิดว่าสบายๆ เพราะระยะทาง 90+ กิโล ปั่นสบายๆ น่าจะถึงไม่เกินบ่าย 2-3 โมง ของทุกอย่างเอามัดใส่ท้ายเรียบร้อยพร้อมออก ของไม่เยอะเพราะไม่กะทำกินใดๆ ทั้งสิ้นและนอนโรงแรม แค่ลากตัวเองหนัก 90+ ก็หนักพอแล้ว เช็คอากาศเรียบเรียบ น่าจะมีฝนแต่เมื่อเตรียมตัวแล้วต่อให้พายุมาตรูก็จะไป.... หารู้ไม่ไม่เจียมสังขาลจริงๆ

เส้นทางที่ใช้
เริ่มต้นจากที่บ้านถนน ChangZhong lu (lu แปลว่าถนน)เลี้ยวซ้ายเข้า Qilianshan lu, วิ่งตรงไปเรื่อยๆ ก็จะตัดกับทางหลวง Coan higway ตรงนี้ให้เลี้ยวขวา ก็จะเข้าสาย G312 แล้วครับ ถนนเส้นนี้เป็นสายหลักของการปั่นจักรยานทางตอนเหนือของเซี่ยงไฮ้ เพราะถนนค่อนข้างดีและมีเลนจักรยานแบ่งแยกชัดเจน

หลังจากหันหน้าเข้าสาย G312 สิ่งแรกที่เจอเลยคือ...ลมครับ ลมแรงมากกดบันไดแทบไม่ไป ช่วงนี้ยังแรงดีอยู่ยังรักษาความเร็วได้ที่ 18-20 (สำหรับผมก็ถือว่าไม่เลวร้ายนะ อิอิ) จะเจอปั๊มแรกให้แวะเลยครับ เข้าห้องน้ำให้เรียบร้อย ขาดน้ำขาดขนมก็ซื้อซะ ที่บอกเพราะว่าไม่ใช่ทุกปั๊มในจีนจะมีห้องน้ำนะครับ ผมอาศัยข้างทางมาหลายทีละ

ปั่นมาซักพักจะเจอสะพานสีแดง แปลว่าคุณกำลังออกจากเขตเซี่ยงไฮ้แล้ว ปั่นขึ้นมาเหนื่อยแทบตาย หยุดตั้งหลักกลางสะพานกะไหลลงมาเต็มที่ หน้าตัดผมเยอะ ลมจึงช่วยประคองให้ลงมาแบบช้าๆ ต้องปั่นช่วยอีกตะหากให้ไหลลง เพราะลมพัดจากตะวันตกมาตะวันออก ส่วนผมปั่นสวนทางกับมันทั้งวันวันนี้ ตอนถึงโรงแรมถึงรู้ว่าความเร็วลมวันนี้ 60km/h

หลังจากผ่านสะพานมาแล้ว ก็มีรางวัลปลอบใจเป็นดอกไม้สวยๆ ริมทาง ไม่รู้เรียกว่าดอกอะไร ปั่นไปท้อไป คิดว่าตรูออกมาทำไมนี่ เหนื่อยก็เหนื่อย ลมก็แรง ถ้าหันหัวกลับเพื่อนๆ คงไม่ว่าหรอกค่อยมาโอกาสหน้า แต่ปั่นมาซักพักก็มาเจอป้ายนี้ SUZHOU 64km ตอนประมาณ 10.30 สู้โว้ยยย

ปั่นมาได้ซักพักไม่ไหวละ ขอนั่งทำใจหน่อย นั่งกินข้าวตอนประมาณ 11.30 ข้างๆ โบสซึ่งดูจะสร้างยังไม่เสร็จ ดูดอกไม้ริมทางพร้อมไข่ต้มมาจากบ้าน ข้าวสวยเย็นๆ หนึ่งถุง

มีคนจีนเข้ามาทักทาย คุยไม่รู้เรื่องแต่เหมือนจะบอกให้ไปข้างๆ กันมีโรงงานมีที่กินข้าว แต่ไม่เป็นไรผมยึดข้างทางแถวนี้หละ

ตอนนี้ระยะทางประมาณ 40 กว่ากิโลพึ่งออกมาได้ไม่ถึงครึ่งทางก็เที่ยงแล้ว ต้องเลี้ยวซ้ายเข้าเส้น X203 เพื่อที่จะไปตัดกับเส้น S343 ตามคำบอกเล่าของ Wikipedia อยากจะบอกว่าไม่น่าเชื่อมันเล๊ยยย

เส้นทางก็เป็นแปลงเกษตรตัดกับตึกที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ ที่จีนบ้านเก่าๆ รัฐบาลจัดการทุบทิ้งเกือบหมด แล้วก็สร้างเป็นตึกให้อยู่แทน เห็นมาหลายที่แล้ว แบบว่าทุบทิ้งทั้งเมืองก็มีให้เห็นอยู่ เหนื่อยนักก็จอดถ่ายรูปหน่อยนึง ลมช่วงนี้เบาลงนิดหน่อย แต่ก็จะมาเสียวหลังแทนเพราะเส้นนี้ไม่มีแบ่งเลนจักรยาน

ตอนนี้ก็เข้าสู่ถนน S343 ตามที่ตั้งใจแล้ว สิ่งแรกที่เจอ นี่มันคือทางไปดาวอังคารหรือเปล่าเนี่ย หลุมบ่อตลอดทาง ลมก็เริ่มกลับมาพัดแรงอีกครั้ง งวดนี้ทำท่าฝนจะมาจริงๆ แล้ว จอดถ่ายรูปใต้ต้นไม้พักเหนื่อยหน่อยนึง ลมพัดกิ่งไม้ร่วงลงมาไกล้ๆ ไปละเว้ยอยู่ไม่ได้ละ

มาเจอแผงขายสตอเบอรี่ก็เลยขอซื้อซะหน่อย
หมูสยาม: เซินเมอะม่าย (ขายยังไง)
ปังตอ: สือเอ้อไคว่อี้จิน (จินละ 12 หยวน)
หมูสยาม: หว่อเย่าอี้จิน (ผมเอา 1 จิน) ปกติ 1 จินจะหกขีด แต่บางทีพ่อค้ามันก็ให้เรา 5 ขีด
เห็นคนขายมันก็ไปล้วงๆ ควักๆ จากท้ายรถสามล้อมาให้เป็นลูกที่ไม่สวย เห้ย...ไม่เอาจากในกองวะ
หมูสยาม: ไม่รู้จะเถียงว่าอะไร ก็รับๆ มาและจ่ายเงิน
ปังตอ: ไจ้เจี้ยน (ลาก่อน)
หมูสยาม:

หลังจากผ่านแผงสตอเบอรี่มาไม่นาน ยังอยู่ในเขต Kunshan อยู่ เวรกรรมที่ทำมากับผมแต่เช้าก็โหมกระหน่ำ ลมแรงมาก กดบันไดแทบไม่ไปความเร็วตอนนี้ไม่เกิน 13 บางครั้งต่ำกว่า 10 ใช้เกียร์เบาที่สุดที่จะปั่นไปได้สู้กับลม ไม่มีที่หลบเพราะข้างขวาเป็นคลองข้างซ้ายทำถนน ปั่นผ่านป้ายรถเมลล์ คนมองทั้งป้าย มอเตอร์ไซต์แซงผ่านไปหันหลังกลับมามองทุกคัน คือถ้าเขาไม่สมเพช ก็สงสาร หรือไม่ก็สงสัยว่าคนบ้านี้มาทำอะไรวันฝนจะตกและลมแรง

หนาวจนขาสั่น สู้กับลมมาได้เกือบ 1 ชม (จอดหายใจเรื่อยๆ นะ) เจอปั๊มน้ำมันขอเติมพลังหน่อย งัดชอคโกแลตที่ละลายไปแล้วส่วนนึงตอนเช้า ตอนนี้กลับมาแข็งอีกครั้งเพราะลมเย็นมาก

ผมติดตามเวปนี้มานาน จะขำทุกครั้งที่เห็นใครก็ตามตั้งชื่อให้กับจักรยานตัวเอง คิดมาตลอดมันก็แค่เหล็กกับเหล็ก เราไม่ปั่นมันจะไปได้ยังไง ตอนนี้ผมรู้แล้วว่า ในวันที่เราเหนื่อยที่สุดไม่มีแม้แต่แรงจะจับรถให้ตั้งตรงได้ เข่าข้างขวาที่เริ่มเจ็บเพราะกดบันไดมาตั้งแต่เช้า ใส่เกียรเบาที่สุด ค่อยๆ ควงขาไปความเร็วพอทรงตัวได้ มันพาเราออกมาจากอุปสรรคนั้นมาจนได้ มันซื่อสัตย์ยิ่งกว่าแมวที่บ้านซะอีก ผมจึงขอตั้งชื่อของผมบ้างว่า เจ้าบัวขาว (ตามชื่อนักมวยคนโปรด)

ปั่นมาซักพักก็เริ่มเข้าตัวเมืองซูโจว เห็นคนเยอะแยะมากมายนึกว่ามาทำอะไร มารับลูกนั่นเอง ประมาณ 15.30 น่าจะเป็นเด็กประถม จริงๆ ไม่มีอะไรมาก ข้างหน้าเป็นสะพานสูงเลยจอดชาร์จพลังหน่อย

ซูโจวคือ Water town ก็จะประกอบด้วย สวน คลอง และสะพาน ทั้งสะพานเล็กและสะพานใหญ่สำหรับมือเก่าคงเฉยๆ แต่มือใหม่แบบผมก็เหนื่อยครับ

กว่าจะหาโรงแรมเจอเล่นไปเกือบครึ่งชั่วโมง เพราะผมมาร์คโลเคชั่นในแผนที่ผิด สุดท้ายได้เจ้า Nokia X2 แอนดรอยตัวสุดท้ายที่โดนลอยแพจากไมโครซอฟไปแล้ว แต่มันยังไม่ลอยแพผม ค้นหาและพามาถูกจนได้ และไม่งอแงเลยตลอดทริป วันนี้พักที่นี่ครับ จองมาแล้วจากในเวป ราคา 236 หยวนสำหรับ 2 คืน ไม่มีทีวีนะครับ ห้องน้ำมีแค่ผ้าเช็ดตัวสองผืน กับสบู่เหลวให้ จบวันแรกเท่านี้ครับ นอนนวดเคาเตอร์เพนต์เลยวันนี้

รอติดตามต่อครับ...

รอชมครับ...

ติดตามครับ

ปักไว้ก่อน

ขอบคุณมิตรรักและแฟนเพลงที่เข้ามาอ่านครับ ไม่นึกว่าทริปง่อยๆ ของผมจะมีคนสนใจ

คืนแรกฝนมาแล้วพร้อมลมแรง พัดหน้าต่างดังครืนๆ เหมือนมีคอนเสริตมาเปิดไกล้ๆ ยิ่งทำให้ผมหลับสบาย..ไม่รบกวนการนอนเลยแม้แต่น้อย แอร์ไม่ต้องเปิดครับอุณหภูมิต่ำกว่า 20 องศา

คื่นเช้ามาก็กินอาหารเช้าของโรงแรม ก็ไม่มีอะไรมากข้าวผัดกับฮอตดอก แล้วก็พวกผัดผักต่างๆ ไม่ได้ถ่ายรูปเลย นอนขอดีหน่อยแต่กินอะไรก็ได้ ใครอยากรู้อะไรอร่อยอย่าถามผมเน้อ กินเสร็จก็มานั่งทำใจหน้าประตู ฝนยังตกลมยังแรงเอาไงดี วันนี้จริงๆ กะว่าจะปั่นรอบ Yancheng Hu ระยะ 55 กิโล แต่ดูจากลมแล้วยังแรงเหมือนเดิม แม้จะ 11.00 แล้วก็ตาม คิดว่าถึงทันก็สาหัสทีเดียว จึงปั่นแค่รอบๆ Jinji Hu และ Dushu Hu พอละกัน

ปั่นออกมานอกโรงแรม เหมือนจะมีแดดแต่ก็หนาวครับ ประมาณ 21 องศา อากาศก็รู้สึกได้ว่าสะอาดกว่าเซี่ยงไฮ้ แต่อย่าหวังอะไรมากเพราะมลภาวะมันไปทั้งประเทศ และตอนนี้รัฐบาลจีนก็ขยันก่อสร้างจริงๆ เป็นวิธีการหมุนเงินแบบนึง อันนี้ผมรู้แบบงูๆ ปลาๆ นะ

ข้อสังเกตุอย่างนึงสำหรับคนที่อยากเที่ยวช่วงนี้ และเป็นภูมิแพ้ให้ห่างๆ ริมน้ำไว้ เพราะเป็นช่วงที่ต้นหลิวมีดอกแล้วมันปลิวได้ทั่วเมืองจริงๆ โดยเฉพาะวันที่ลมแรงแบบนี้ ปั่นมาได้นิดหน่อยเจออะไรใหญ่บึ้ม ทีแรกนึกว่าสนามกีฬารังนก อันนั้นอยู่ปักกิ่งนี่หว่า จริงๆแล้วเป็น Art center ของเขา กำลังถ่ายรูปเพลินๆ ว่าจะเข้าไปดูไกล้ๆ รปภ. ก็มาไล่

ติดๆ กันเป็นห้างร้าง ชื่อ Istation ไม่มีวี่แววว่าเคยมีร้านมาก่อน น่าจะสร้างไว้เฉยๆ อีกแล้วเป็นเรื่องปกติของที่นี่ ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่ฟองสบู่ที่จีนจะแตก แตกมาคงกระเทือนยิ่งกว่าต้มยำกุ้งเอฟเฟค

ซูโจวเขาบอกว่าเป็นเมืองแห่งสวน และสาวงาม สวนเยอะจริงแต่สาวงามหรือเปล่าไม่แน่ใจ ผมว่าก็เหมือนๆ เซี่ยงไฮ้นะหรือว่าผมตาถั่ว สวนแบบนี้มีให้เห็นทั่วไป ผมว่าแทบจะทุกแยกจะมีสวนเล็กบ้างใหญ่บ้างอยู่ทั่วไป ถ้าใครรักสวนรักบึงก็จะรักซูโจวครับ

เบื้องหลังความสำเร็จ คือคนแก่ๆ อายุเลยเกษียนแล้วแน่นอน ทำงานเหมือนมดครับ น้อยมากที่ผมจะเห็นคนงานจีนนอนกลางวันหรือมาแอบนั่งสูบบุหรี่คอยดูเพื่อนทำงานเหมือนบ้านเรา

มีชอบก็ต้องมีไม่ชอบครับ คือการก่อสร้างที่นี่เยอะมากๆ แทบจะทุกมุมถนน บางสวนในแผนที่ nokia ตอนนี้กลายเป็นบ้านจัดสรรไปแล้ว สวนใหญ่ๆ กลายเป็นสวนหย่อม สวนเล็กๆกลายเป็นป่าละเมาะซะนี่

ที่มาเลย์มีตึกแฝด ซูโจวก็มีตึกแฝดเหมือนกัน จอดถ่ายรูปและหยุดหายใจ จะปั่นขึ้นสะพานต้านลมซะหน่อย พอลงจากสะพานมาไกล้ๆ กันเจอร้านอาหารไทยด้วยวุ้ย Sulin Thai Resturant ไม่ได้เข้าไปพิสูจน์รสชาติเลย เพราะยังไม่หิวและอาหารไทยที่จีนเป็นของมีราคา เก็บตังไว้กินหมาล่าทังดีกว่า
หมาล่าทังจะเป็นอาหารคล้ายก๋วยเตี๋ยว เราเลือกส่วนประกอบไปให้ร้านเขาลวกให้ ซึ่งปกติร้านจะถามแค่ว่า ล่า(เผ็ด) ปู้ล้า(ไม่เผ็ด) รสชาติมันมีแค่นี้จริงๆ บางทีอาจจะถามว่าใส่กระเทียมไหม (ต้าส่วน) น้ำซุปรสชาติตามใจคนขาย ชามนี้ 16 หยวน ซึ่งก็จริงอาหารข้างทางที่จีนคุณจะเลือกได้แค่เผ็ดหรือไม่เผ็ดเท่านั้น ที่เหลือจะเป็นตามใจคนขาย