ThaiMTB.com

สมาชิกท่านใดมีประสบการณ์ เกิดอุบัติเหตุขณะปั่น เชิญมาเล่าสู่กันฟังเผื่อจะได้ระวังตัว ตอนออกปั่นครับ

พึ่งเป็นสมาชิกใหม่ ผมเพิ่งเกิดเมื่อเช้านี้เองปั่นประมาณตี 5 มองไม่เห็นรถเข็นชาวบ้าน เพราะรถเข็ญไม่ติดสท้อนแสง มองเห็นก็ตอนใกล้จะชนแล้ว หักหลบไม่ทัน ชนเต็มๆ ตีลังกากลิ้งตกถนนเลยครับ คงเจ็บอีกหลายวัน ต่อไปคงต้องหาไฟหน้าสว่างมากมาใช้

หายไวๆครับ

หายไวๆ นะครับ

แล้วเป็นไรมากไหมครับ หายดียัง..... แต่อย่าว่าเลยเราไม่ประมาท คนอื่นก็ประมาท มันแล้วแต่ดวงจริงๆครับ แล้วตกลง
ค่าเสียหายนี่ เขาเรียกเราเปล่าครับ แล้วเราเสียหายอะไรบ้างครับ
สำหรับผม ก็เคยแบบหนักๆครั้งเดียว ครั้งแรกในชีวิต ช่วงเข้า เบญจเพศ พอดี ไม่รู้ว่า เพราะไปบวชมาหน่อยนึงหรือเปล่า
เลยโดนแค่นี้ ถ้าไม่ได้ไปบวช อาจจะหนัก กว่านี้ ลองไปดูที่ ข่าวร้ายโอ๊ตนนท์

ไม่ได้เรียกค่าเสียหายครับ คนแก่ ชาวบ้าน ครับ ผมมีแผลถลอกทั่วตัว ปวดทั้งตัว ตาเขียว หัวปูดเล็กน้อยครับ รถอุปกรณ์เสียหายเล็กน้อยยังใช้ได้ครับ ถือว่าซวยครับขอบคุณสมาชิกทุกท่านครับที่ให้กำลังใจ กะพัก 5 วันค่อยปั่นต่อ ปั่นครั้งต่อไปคงต้องระวังมากๆๆ

โห ขนาดพักห้าวันเลยเชียว คงจะ แรงไม่ใช่น้อย... พูดถึงประสานงา ผมก็เคยชนไปนอนอยู่บนฝากระโปรงรถกระบะ แถวๆ เทเวศ เขาจอดรถ แล้วอยู่ฝั่งเดียวกับผมหน้าหันมา ไฟไม่เปิด แล้วจู่ๆ ก็ขับพรวดออกมาเลย ผมก็เบรคไม่ทัน ก็เลยลอยข้ามแฮนด์ไปอยู่บนฝากระโปรงรถ.... คือ ผมประมาท ด้วยมั๊งตอนนั้น เพราะมัวแต่ปั่นแข่งกับรถเมล์ ... ถนนกลางคืนเห็นมันโล่ง
เลยอัดเต็มที่ ชนะกันคนละป้าย สลับไปมา สนุกดี แต่ ..... อุบัติเหตุเกิดได้ถ้าเราไม่ประมาท แต่ก็เกิดได้ถ้า เขาประมาท ฮ่าๆๆ

หายไวๆนะครับ

ก็เพิ่งแขนหายเจ็บมาสักเดือนกว่าๆครับ สาเหตุ สายหูฟังหล่นนไปพันล้อหลัง เลยชลอแล้วลืมว่าใส่รองเท้าคลีท ล้มไม่เป็นท่า โดนรถฟาดมาทับที่หัว ดีที่ limar ช่วยไว้ เล่นซะหมวกแตกเลย แต่แขนที่โดนฟาดนะครับ บวมซะเป็นอาทิตย์เลย ก็คงฝากให้ทุกท่านที่ขี่ ขับ พาหนะที่มีความเร็วทุกชนิดว่าควรมี สติ และความไม่ประมาท จะช่วยท่านได้

เข้ามาเล่าความประมาทของตัวเองให้ฟังและฝากภาพไว้ให้เป็นที่ระลึกแห่งความไม่ประมาท

มัวแต่ก้มปั่น กำลังสปริ้นท์ ไม่ได้เงยขึ้นมามองทางเลย.....
พอแหงะหน้าขึ้นมา......ท้ายรถซูบารุ(กระป๊อสี่ล้อเล็ก)จอดอยู่ข้างทาง หลยได้หน่อยนึงไม่ทันเบรคแฮนด์ซ้ายไปเกี่ยวท้ายรถ.....
ผมล้มกลิ้งลงไป เอาไหล่ขวาด้านหลังลง.......ลุกขึ้นมาสำรวจ มีรอยถลอกที่เข่า ไหล่ด้านหลังถอดเสื้อออกมา(เสื้อไม่ขาด)มีรอยถลกนิดหน่อยสองข้าง แต่เอามือคลำไหปลาร้าข้างขวารู้สึกผิดรูปไป มันเป็นตุ่มเล็กน้อย และรู้สึกเจ็บ เมื่อวางแขนบางท่า.....
รถไม่เป็นอะไรเลย นั่งพักสักระยะหนึ่ง ก็ปั่นกลับบ้านที่ห่างออกไปอีก ห้ากิโล....

กลับมาบ้าน ไม่บอกเมีย อาบน้ำไปทำงานปกติ คิดว่าทำงานเสร็จตอนเย็นจะไปหาหมอเอ็กซเรย์
ตอนขับรถไปทำงานเริ่มเจ็บแล้ว ยกแขนขวาไม่ขึ้นเลย ขับรถมือซ้ายมือเดียว
ไปหาหมอเอ็กซเรย์ ไหปลาร้าข้างขวาหัก ข้างซ้ายหลุดจากเบ้า(เล็กน้อย) แต่ไม่เจ็บมากเท่าข้างขวา
หมอจับเข้าเฝือก ดั่งที่เห็นในภาพ ทานข้าวด้วยมือซ้ายหนึ่งเดือนเต็มๆ ครับ ระหว่างเจ็บนุ่งผ้าขาวม้าตอนอยู่บ้าน ใส่เสื้อยืดไม่ได้.......

มาประจานตัวเองบ้าง เกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ วันนี้เลย

ไปปั่นเล่นแถวๆ ถนนเสรีไทย แวบออกไปถนนรามคำแหง ไปดูร้านจักรยานเปิดใหม่
เสร็จแล้ววนกลับมาเสรีไทยอีกรอบ ระหว่างผ่านซอย 54 (ดูรูปที่ 1) ขึ้นสะพานข้ามคลอง เจอกับดักอันเบ้อเริ่ม
ผมนะไปก่อน รอดเพราะหลบตลอด ไม่กล้าเสี่ยง แต่สาวใหญ่ใจถึงที่ตามมาเธอมองไม่เห็น เธอเลยลงไปเต็มๆ
ล้อ 700X37C นะนั่น ไม่ใช่เล็กๆ (ดูรูปที่ 2)
ด้วยความที่ว่าเป็นสาวใหญ่ อะไรๆ ก็ใหญ่ตามฉายา เลยมีกันชนบิ้กบั้มเปอร์ รับแรงกระแทก รอดจากการบาดเจ็บหนักไป
มีแค่รอยฟกช้ำเล็กน้อย ถลอกอีกนิดหน่อย แต่รถนี่ซิ ล้อคดเลย ยางแตกอีก

ไอ้ผมก็ไม่พกอะไรไปเลย เลยตัดสินใจถอดล้อไปหาร้านปะยาง การปั่นมือเดียว แบกล้อลงสะพาน เจอหลุมดักควาย (ดูรูปที่ 4)
ควายเลยลงไปนอนแถกในหลุมซะ เฮ้อออ ไปสองคัน คว่ำมันสองคันเลย กลัวน้อยหน้าจริงเชียว

ก่อนจะออกจากที่เกิดเหตุ เลยขอเอายางอ้วนๆ ของตัวเองไปลองดูซะหน่อย เออ 700X45C ยังไม่รอด (ดูรูปที่ 3)
นี่ดีนะเป็นคนไม่เสี่ยงอะไรกะหลุม เจอหลุมเจอท่อเป็นหลบตลอด

รูปไม่เรียงเลข สงสัยสมองกระทบกระเทือน 555

ผมเป็นประเภทชอบดูดท้ายวันก่อนดูดท้ายมาสด้า3 แถวๆบางขุนเทียนกำลัง
ทำความเร็วเกือบๆ45 มอเตอร์ไซด์ตัดหน้ามาสด้าเบรคอยู่เราเบรคไม่อยู่เลยยกล้อ
ปีนกระโปรงหลังรถเค้าโชคดีมากที่ไม่เป็นไรมากรถก็ไม่ได้เสียหายอะไร
แถมเจ้าของรถมาสด้ายังสวยน่ารักและไม่เอาเรื่องเราอีกโชคดีไป

ของเค้ามีแต่ประกันกลุ่ม ของกลุ่มตากตีลังกากลุ่มครับ ซ้อมประจำวันช่วงเย็น ประมาณ 35 คัน ไปบ้านตาก ไปสายพหลโยธิน กลับสายใน ใกล้จะถึงตากประมาณ 5 กม.ความเร็วก่อนล้ม 43 ข้างหน้าปาดล้อกัน ข้างหลังก็เสยต่อแล้วตีลังกา รวมกองแล้วเป็นสิบไม่รู้ใครเป็นใคร เจ็บไปหลายคน โดยเฉพาะผมปากฉีกเย็บ 6 เข็ม ตีลังกาหลังฟาดถนนเขียวเป็นรูปเม็ดกรวดถนนทั้งหลัง โทรศัพท์มือถือที่รักอยู่ในกระเป๋าเสื้อยังทำให้เจ็บกล้ามเนื้อหลังไปอีกหน่อย ตำรวจอีกคนหนักหน่อยไข่ฉีกเย็บ20 เข็ม ยังขี่จักรยานไม่ได้ตั้งกะวันตำรวจจนถึงบัดเดี๋ยวนี้

ขอบคุณทุกท่านที่เล่าสู่กันฟัง พึ่งรู้ครับว่าปั่นจักรยานต้องระวังมากแค่ไหนพรุ่งนี้จะออกปั่นอีกครั้งเริ่มหายแล้วครับ

ครับ...หลังจากนอนพัก ตื่นมาขอระบายหน่อยครับ
เหตุเกิดเมื่อเช้าครับ บางทีถ้ามีออกทริปก็จะไปปั่นกะกลุ่มเสือภูเขาแหลมฉบังครับ(ผมปั่นเสือหมอบ)
ปกติก็จะปั่นเดี่ยว ถ้าว่างเสาร์-อาทิตย์ ปั่นจากบ้าน(โรงโป๊ะ)ผ่านแยกกระทิงลาย
ผ่านสะนามแข่งรถพัทยาเซอร์กิต จนไปถึงมาบข่าแล้วก็เลยไปเกือบถึงระยองก็จะปั่นกลับถึงบ้านก็เกือบๆ 100 กิโล
เป็นประจำมาเดือนเศษ
...แต่เมื่อเช้าครับ ปั่นไปได้ประมาณ 30 กิโล ประมาณ 8:30(ก็ไม่มืดนะครับ แดดจ้าเลยด้วยซ้ำ)
ช่วงไหล่ทางก็กว้างประมาณ 1.5 เมตร มีเส้นสีขาวชัดเจน ผมก็ปั่นอยู่ช่วงกลางไหล่ทางตลอด
ไม่เคยแวบมาทางเส้นสีขาวด้วยซ้ำ เป็นช่วงทางตรงเริ่มขึ้นเนิน ความเร็วก็ไม่มาก
...จู่ๆก็ถูกกระแทกอย่างแรงครับ!! วูบไปพักนึง รู้สึกตัวอีกที นอนอยู่ห่างจากไหล่ทางประมาณ 2-3 เมตร
รู้สึกจุกและแน่นหน้าอกมากครับ ค่อยๆคลานขึ้นมานั่งบนขอบไหล่ทาง หันไปมองจักรยานเรา
อยู่ห่างจากจุดที่เราคลานมานิดหน่อย เหมือนฝันครับ...นั่งหมดแรงมองดูรถ
...พอดีมีรถ6ล้อจอดถามไถ่อาการ และเอาจักรยานขึ้นรถพามาส่งที่บ้าน ต้องขอขอบคุณมากครับ
...เหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ใช่ความประมาท และไม่ใช่อุบัติเหตุ ผมมาทบทวนดู มันต้องตั้งใจชนผมแน่ๆ
อย่างน้อยมันควรจะจอดดูผมบ้าง ลองนึกดูครับ ปั่นอยู่ดีๆก็ถูกกระแทกอย่างไม่ทันตั้งตัว...
อย่างนี้ต้องเรียกว่าซวยครับ เจอคนแบบนี้

ผมอยากให้คนปั่นจักรยานช่วยกันสร้างภาพพจน์ที่ดีต่อคนใช้รถบนถนนครับ
บ่อยไปที่เวลาออกทริป พวกเราเกาะกลุ่มเป็นเจ้าถนน
ไม่สนใจรถราที่ต้องชะลออยู่ข้างหลัง
ขนาดตะโกนว่ามีรถหลัง เพื่อนเรายังเฉย
ไม่หลบซะงั้น
ยามปั่นเป็นกลุ่มทำอย่างนี้ได้ ทำไป
พอปั่นเดี่ยว พวกก็เฉี่ยวให้ล้มได้เช่นกัน
ผมอยากเห็นความเป็นระเบียบเรียบร้อยมากกว่านี้
ถนนแคบรถแน่น
จักรยานควรปรับเป็นแถวเรียงหนึ่งทันที
ไม่สร้างความขุ่นเคืองแก่ผู้ใช้ถนนด้วยกัน