" การแข่งขันจักรยาน จริงๆแล้ว
ไม่มีใครปั่นแข่งขันอยู่กับ เรา สักคนเดียว "
.
.
.
รูปนี้ตอน อายุ 30
ปัจจุบัน อายุ 33 ปี
อดีต ซ้อม ทุกวัน เข้ม
ปัจจุบัน ปั่น อาทิตย์ละ 1 วัน
อดีต ระยะ 0 - 400 เมตร ใช้เวลาไม่เกิน 22 วินาที ความเร็ว 67กม./ชม บวกลบ
ปัจจุบัน 0 - หลายเมตร ใช้เวลานานนนนนน ความเร็ว 60 กม./ชม ยังลำบาก...
อนาคต 0-กี่เมตร ใช้เวลา เท่าไรละ ? ความเร็ว.ก็.นั้นสินินะ...
* ถามว่า รู้สึกอย่างไร กับ อดีต และ ปัจจุบัน รู้สึก เฉยๆ? เสียดาย? หรือ สงสัย กับ เวลาที่ผ่านมา ไหม ?.
.
.
ณ วันหนึ่งเมื่อปีกลาย ขณะที่ผมกำลังเร่งกำลังสูงสุดที่ 73 กม./ชม.
และ ผมก็ค่อยๆ ปล่อยจักรยานไหลไปเองเพื่อ พักเหนื่อย สบายอารมณ์
ผมค้นพบว่า...
....ตัวเราขณะที่กำลัง ผ่อนคลาย อยู่นี้ คือ ปัจจุบัน....
..........ความเร็วสูงสุดเมื่อครู่ นั้นเป็น อดีต............
.......ส่วน การปั่นต่อไปข้างหน้า คือ อนาคต.......
ถามว่า แล้ว "สิ่งที่ทำไปนั้น" นั้นมีอยู่จริงไหม ?
คำตอบที่ได้คือ..ไม่มี...
ไม่มีจักรยาน
ไม่มี 73
ไม่มี แมวทอง
ไม่มี พลังงานที่ระเบิดออกมา
มีแต่ ความทุกข์ ในปัจจุบัน ใน
"ทุกข์ที่ ดิ้นรน แสวงหา พยายาม กระทำ ให้เกิดขึ้นมา"
ใช่ ผมอาจจะรู้สึกสุดยอดมาก ตอนที่ 73 กม/ชม. เมื่อครู่
แต่ไอ้ที่ ผ่านมา หลายปี ที่ได้ฝึกซ้อมตลอดมา ที่ต้อง ทนทรมาน นั้นใช่หรือ
ผมก้มมองดูเงา ของตนเองที่พื้น ถนน.
ถามว่าเงานั้น คือ เงาผม ใช่ไหม
คำตอบคือ ไม่ใช่ มันเป็นแค่ เงามืด ที่แสงไม่อาจจะรอดผ่านตัวผม ไปกระทบพื้นได้
ดังนั้น อดีต ที่ผ่านมามีแต่ สิ่งที่ผูกพันให้เกิด ตัวตน ของ ทุกข์ใช่ไหม... ใช่ครับ
ดังนั้น ปัจจุบัน ถามว่า อนาคต อยากทุกข์ไหม...ไม่ครับ
" จิต เราล้วนปรุงแต่ง จากความต้องการคงตัวตน นั้นไว้ "
*****อยากให้เพื่อนๆ ที่ปั่นจักรยานอยู่
-----ที่มีความทุกข์ใจ ว่า----- *****
ทำไม จักรยานเรา ไม่เบา...
ทำไม เราไม่มีเงินซื้อ จักรยานดีๆ อัพจักรยานให้เทพๆ....
ทำอย่างไรถึงจะซ้อมจนเป็นขาแรง?......
ทำอย่างไรถึงจะเป็นที่ 1.....
ลองนึกถึงวันที่เรา ปั่นจักรยานเป็น ครั้งแรก เรารู้สึกเช่นไร....
จนมาถึงวันนี้ จิตเรา ปรุงแต่ง กับ สิ่งที่เข้ามากระทบ จิตเรา ไปถึงไหนแล้ว....
ความไม่รู้ ตัญหา อุปทาน
ยิ่งไปไกลมาก ก็ยิ่งทุกข์มาก จน หาความสงบ ไม่พบ.....
" การแข่งขันจักรยาน จริงๆแล้ว
ไม่มีใครปั่นแข่งขันอยู่กับ เรา สักคนเดียว
มีแต่ ตัวเรา ที่ปรุงแต่ง ความรู้สึกเหล่านั้น
จาก สิ่งทั้งหลายที่อยู่รอบตัวว่า มีอยู่จริง แค่นั้น..."
*ดังนั้น การ ดิ้นรน ไขว่คว้า แสวงหา ดำรงค์ไว้ จะไม่เกิดขึ้นเลย
ถ้าเรา ค่อยๆ ละ จิตเรา จาก สิ่งทั้งหลายเหล่านั้น
และ การปั่นจักรยาน ก็จะเต็มไปด้วยความ เบิกบาน*
ด้วยความปรารถนาดีจาก
.........แมวทอง........
CEO แก็งค์หมอบอธรรม
