ThaiMTB.com

ความสุขที่อยากแบ่งปัน ผ่านภาพถ่าย

หลาย ๆ ครั้งที่ได้ปั่นจักรยาน แล้วพบเห็นภาพประทับใจ เลยอยากจะเก็บภาพนั้นมาฝาก

จังหวัดพัทลุง

ไม่ต้องบอกหลายๆคนพอเห็นภาพก็รู้ได้ทันที ก็เขาอกทะลุนั่นไง สัญลักษณ์ของเมืองลุง

ภูเขาสูงเด่น ทุ่งนาเขียว ภาคใต้บ้านเรานี่ช่างอุดมสมบูรณ์จริงๆ

" เมืองไทยใหญ่อุดม ดินดีสมเป็นนาสวน เพื่อนรักเราชักชวน ร่วมช่วยกัน มุ่งหมั่นทำ "

บทกลอนที่เคยท่องตอนใกล้เลิกเรียน ยังก้องอยู่ในหัว มาเที่ยวเมืองลุงซิแล้วคุณจะรู้

อย่าลืมแบกจักรยานมาด้วยหล่ะ.......

อยากให้คุณมีความสุขอย่างผมจัง...

ผมปั่นออกจากพัทลุงไปอำเภอกงหลา เพื่อจะไปพบกับพี่โฮ้ว ปั่นมาจากหาดใหญ่

เส้นทางจากทางแยกคลองหมวยไปอำเภอกงหลา ช่วงนี้แดดร้อนมาก แต่ก็ มีความสุข

ช่วงนี้ผ่านไปที่ไหน ๆ ก็จะพบเห็นเจ้าดอกไม้สีเหลือง ๆ จนชินตา ก็สวยดีน่ะ ผมก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน

แต่ ตอนที่ปั่นผ่าน ต้นนี้ ความรู้สึกมันเกิดคิดถึง " เจ้ากุหลาบเหลืองที่โคราช " เพราะสีเหลืองนี่แหละ ปั่นผ่านไปแล้วยังกลับมาเก็บภาพนี้มาฝาก

" มันอาจจะไม่สวยเท่าไร แต่มันทำให้ฉันคิดถึงเธอขึ้นมาจับใจเลย "

" ฉันอยากให้เธอได้มาเห็นอย่างฉันบ้าง ทำไมฉันคิดถึงเธอจัง "

เหมือนกำลังตกอยู่ในความรักเลยเนาะ

ก่อนถึง อ.กงหรา มีสนามแข่งนกกรงหัวจุก สนามเล็กๆ ของชาวบ้านเลยแวะเข้าไปขออนุญาตเก็บบรรยากาศ
ผมเองก็ไม่เคยดูการแข่งขันนกกรงหัวจุก เลยไม่รู้ว่าเขาแข่งขันกันยังไง

ดูไปดูมาถึงได้สังเกตุว่า คนในรูปเป็นกรรมการตัดสิน จับเวลาด้วยขันน้ำเจาะรูเวลาประมาณ 30 วิ แล้วดูว่าเจ้านกตัวที่กรรมการกำลังดูตัวนั้นขันกี่ครั้ง แล้วจึงเขียนลงในกระดาษที่ผูกไว้ใต้กรง

พอหมดเวลาก็มาจับเวลาตัวใหม่ จนกระทั้งหมดครบทุกตัว แล้วมาดูว่าตัวไหน " ขันได้กี่ดอก " ( ผมเห็นเขานับเป็นดอก ขัน 2 ครั้งก็นับ 2 ดอก )

ตัวไหนขันน้อยก็เอาออก ตัวไหนขันมากก็เอามาแข่งกันต่อ จนได้ตัวที่ชนะ

ก่อนจะจากสนามแข่งนก ผมก็ถ่ายรูปเก็บบรรยากาศไปเรื่อย

ภาพนี้เป็นภาพที่ผมชอบมาก ชายในภาพคือเจ้าของนกตัวที่ชนะ เจ้านกตัวที่ชนะ 30 วิ ขันไปได้ 7 ดอก กรรมการจับชนะเลยไม่ต้องแข่งกะตัวไหนอีก อายุประมาณ 2 ปีกว่า ชนะมาหลายสนามแล้ว

รางวัลของนักร้องเสียงทองก็คือ กล้วยน้ำหว้าสุก พร้อมกับน้ำดื่มสะอาด ส่วนเจ้าของได้ซองจดหมาย เขียนเลข 1 บนซอง

พอชนะแกก็ยกโทนศัพย์โทรไปหาใครซักคนที่สำคัญมาก แล้วบอกว่า ชนะแล้วได้ที่ 1 แล้วก็คุยอะไรต่อไม่รู้

ไม่รู้อธิบายรูปนี้ยังไงดี ทั้งภูเขาด้านหลัง สวนยางพารา สวนมะพร้าว ทุ่งนาที่เพิ่งจะดำนาไม่นาน สนามแข่งนก . . . .

Beyond happiness

รูปนี้ตอนแรกกะว่าจะไปปาดพี่ Bike Addrit แต่กว่าจะเข้ามาได้ กระทู้ของพี่ก็ถึงพังงาซะแล้ว
เอามาวางไว้ที่นี่แล้วกัน
เส้นทางช่วงบนเขาพับผ้า กะพี่Bike Addrit ดูพี่แกจะมีความสุขกับการปั่นจักรยานจริงๆ

นึกว่าฝรั่งที่ใหนมาสรุปทริป "น้องเอี้ยง"นี่เอง เดี๋ยวนี้การสรุปทริปได้เยี่ยมยุทธกันทุกคนเลย ภาพถ่ายสวยมากๆ วันๆแทบไม่ต้องหาหนังสืออ่าน ฝากความคิดถึงไปยัง "คุณBike Addrit"ด้วยครับ

เอี้ยงคุณถ่ายรูปผม ได้ดูดีกว่าตัวจริงมาก ชอบมากเลย แอบ Save ไว้แล้ว

ขอบคุณมาก

อาจารย์มุก
ผมสบายดีตามอัตภาพครับ ตอนนี้ผมเตรียมโปรเจ็คใหญ่ ตามฝัน แบบพี่แล้วครับ

ไว้จะมาบอกกล่าวให้ฟังครับ

รูปสวยๆ ฟ้าเป็นฟ้า ทุ่งนาก็เขี้ยว เขียว มีความสุขจริงๆเลยนะอาจารณ์เอี้ยง
รูปในกระทู้นี้ฝากอาจารณ์สอนภาษาอังกฤษที่บ้านหรือเปล่าเนี้ย

จริงกระทู้นี้ก็ได้แนวคิดมาจากพี่มุข นั่นแหละครับ
ส่วนรูปภาพก็เห็นนายวุด ส้มบางมดแบกกล้อง ไปทริป เชียงคาน - อุบล เลยอยากลองหัดถ่ายรูปมั้ง
แล้วทริปล่าสุดที่ปั่นกับBike Addrit ช่วงที่คุยกันเรื่อง ถ่ายรูป กับความรู้สึก ณ.ตอนนั้นเป็นยังไง
เลยเอามารวมๆกัน เอ่ะ ! ! ! เราก็ ถ่ายรูปสวยเหมือนกันนี่

ขอบคุณ พี่ ๆ เพื่อน ๆ ครับ

อ้อเกือบลืม ผมใช้กล้องจากมือถือถ่ายครับ รุ่นไม่มีเกียร์ 5130 อะไรซักอย่างนี่แหละ

mtb.hilander เขียน:จริงกระทู้นี้ก็ได้แนวคิดมาจากพี่มุข นั่นแหละครับ
ส่วนรูปภาพก็เห็นนายวุด ส้มบางมดแบกกล้อง ไปทริป เชียงคาน - อุบล เลยอยากลองหัดถ่ายรูปมั้ง
แล้วทริปล่าสุดที่ปั่นกับBike Addrit ช่วงที่คุยกันเรื่อง ถ่ายรูป กับความรู้สึก ณ.ตอนนั้นเป็นยังไง
เลยเอามารวมๆกัน เอ่ะ ! ! ! เราก็ ถ่ายรูปสวยเหมือนกันนี่

ขอบคุณ พี่ ๆ เพื่อน ๆ ครับ

อ้อเกือบลืม ผมใช้กล้องจากมือถือถ่ายครับ รุ่นไม่มีเกียร์ 5130 อะไรซักอย่างนี่แหละ

เอี้ยง ถ่ายรูปให้มีอารมณ์ บอกความรู้สึกผ่านทางภาพถ่ายได้ ก็ถือว่าถ่ายภาพได้ดี

รูปที่ถ่ายผมนั้น ด้วยความตั้งใจ หรือไม่แต่วางตำแหน่งให้มิติของ เส้นสายของถนน และวางตำแหน่งตัวผู้ถูกถ่ายไว้ดี ทำให้ภาพนี้เป็นภาพที่น่าสนใจ

ฝึกหน่อย น่าจะเป็นนักถ่ายภาพที่ดีได้ครับ

สิ่งที่มองไม่เห็นแต่รับรู้ได้ดว้ยความรู้สึก



วันแรกที่ไปถึงผมก็ปั่นไปหาพี่เจ ที่ร้านให้พี่แกซ่อมจักรยานให้เด็กๆ ก่อนที่จะมาพัทลุงตั้งใจไว้ว่าจะเอาจักรยานมาปั่นที่พัทลุงกับกลุ่มพัทลุง วันนี้มีพี่เจ แฟนพี่เจ และพี่ปู



ผมบอกพี่ๆว่าวันรุ่งขึ้นผมจะไปตรังกะ Bike Addrit พี่ปูจัดการโทรไปหาพี่สรรเสริญ ที่ตรังให้มารับแต่วันนั้นทางกลุ่มตรังส่วนใหญ่ไม่ว่างพี่สรรเสริญเลยมาต้อนรับท่านเดียว



หลังจากได้นั้งคุยกะพี่สรรเสริญ และBike Addrit ที่เขาพับผ้าผมก็บอกพี่ๆว่าผมต้องกลับเพราะวันรุ่งขึ้นผมต้องพาแม่ไปสตูล พี่สรรเสริญ เลยบอกว่าให้ไปหา บังโหลด



พอไปตรังถึงสตูลผมก็ดิ่งไปหา บังโหลดทันที กะว่าแค่ปั่นมานั้งคุยแล้วก็กลับ

วันนั้น ผมถึงได้ถึงบางอ้อ ที่แท้ ชื่อ " บังโหลด " มีที่มาไปยังไง แต่ผมก็ยังติดชื่อ " บังโหลด " อยู่ดี พี่แกพาไปเลี้ยงข้าว แล้วก็ได้นั้งคุยกันจนเย็น พี่แกเห็นว่าเย็นแล้วเลยถาม

" ไปปั่นไหม ? " ผมตกลงทันที่ไหนๆก็มาถึงสตูลแล้วขอปั่นเที่ยวสตูลซะหน่อย พี่แกจัดการโทรเรียกคนโน้น คนนี้ มาให้รับพาไปปั่น

อาแปะ บังอี ถามว่าไปปั่นชมเมืองเล่นๆไหม ส่วนพี่เบ็น ถามไปปั่นในสวนยางไหม ผมตอบตกลงขอมัน มัน แล้วกันไหนๆก็มาทั้งที

พี่แกจัดไป เล่น สนามแข่งเยาวชนเลย ปั่นตาม แอร์โรว์ เกือบเป็นลม

ปั่นเสร็จพาไปกินโรตี ขึ้นชื่อเมืองสตูล แล้วร่ำลา อำลาพาจาก ด้วยความรู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

ความตั้งใจครั้งแรกเพียงแค่อยากไปปั่นร่วมทางกับพี่ๆ เสือภาคใต้เท่านั้น แต่การต้อนรับตลอดเส้นทาง ทำให้ผมรู้สึกถึงความอบอุ่นจากน้ำใจชาวจักรยานจริงๆ

ทำให้ผมย้อนนึกถึงความรู้สึกที่ได้รับหลายๆครั้งที่ผ่านมา มันเป็นความรู้สึกเดียวกันเลย ชาวจักรยานนี่ช่างมีน้ำใจต่อกันจริงๆนะ เพียงแค่มีจิตใจบริสุทธิ์ ไม่มีเจตนาแอบแฝง

มันบอกเป็นตัวหนังสือไม่ได้จริงๆ จนกว่าใครคนนั้นจะได้รับรู้ความรู้สึกนั้นด้วยตัวเอง . . .

" สิ่งที่มองไม่เห็น แต่รับรู้ได้ด้วยความรู้สึก "

Beyond happiness