ThaiMTB.com

ผมนี่ตอนแรกถึงกับต้องนั่งรถเมล์ เลือกเก้าอี้นั่งด้านข้างคนขับเพื่อสำรวจเส้นทางกันเลย ดูว่าตรงนี้เขาไปกันยังไง กว่าจะกล้ามุดเข้าช่องว่างระหว่างรถนี่ก็นาน ก่อนนั้นจะขึ้นฟุตปาทหรือเข้าเฉพาะช่องริมสุดติดขอบทางเท้าเท่านั้น
เมื่อก่อนการจะปั่นไปเลนเลี้ยวขวาเป็นเรื่องที่ทำแทบไม่ได้ ต้องลงจูงหรือรอไฟแดงแล้วค่อยเข้าตำแหน่งรอเลี้ยว(ทุกวันนี้ผมก็ยังใช้วิธีนี้อยู่ครับ ยกเว้นถนนโล่งจริงๆ จะชอบพักรอให้ไฟแดงขึ้นก่อน)
เมื่อก่อนทางเลี้ยวขวาเป็นทางที่ผมเกลียด ชอบทางเลี้ยวซ้ายมากที่สุด เดี๋ยวนี้ค่อยยังชั่ว

สำหรับท่านที่เคยขี่มอไซค์คงไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่

ผมไม่นานครับ แรกๆก็เน้นเริ่มบนฟุตบาทมากหน่อย จะข้ามถนนก็ข้ามทางม้าลาย ช่วงหลังๆก็เริิ่มชิน เริ่มปั่นบนถนนได้อย่างมั่นใจมากขึ้น

ปัญหาอย่างนึงที่ผมคือ คนขับรถบ้านเราไม่ค่อยให้สัญญานไฟเลี้ยวหรือสัญญานมือ มอไซค์ขี่ข้างหน้า กั๊กทาง ขี่ช้าๆ ตกลงมรึงจะเลี้ยว จะชะลอ หรือจะอะไรยังไง ปั่นตามนี่ไม่กล้าแซงเลย ตุ๊กตุ๊ก แท็กซี่ ขับรถแบบตาก็คอยมองหาผู้โดยสารริมถนน ไม่มองขวา ปุ๊บปั๊บออกขวาโลด ก็ไม่กล้าแซง
รถบางคันเปิดไฟเลี้ยวไม่สัมพันธ์กับเส้นทางที่ตัวเองจะเลี้ยว เปิดคาไว้ตั้งกี่แยกกี่ซอยก็ยังไม่เลี้ยวซักที บางคนเปิดผิด ทำให้เกิดการเฉี่ยวชนเพราะคนเห็นเขานึกว่าจะเลี้ยวที่ไหนได้เจือกตรงซะงั้น

สำลี ณ.แอนฟิลด์ เขียน:ผมซื้อจักรยานวันแรกก็ปั่นออกถนนใหญ่เลยครับ
ซื้อตอนกลางวันปั่นจากร้านกลับอ๊อฟฟิต
ตอนเย็นจากอ๊อฟฟิตกลับบ้าน
ทุกวันนี้ก็ปั่นมาทำงานแทนการใช้มอเตอร์ไซค์แล้ว

ผมซื้อครั้งแรก ถอดล้อเอาขึ้นแท็กซี่ครับ ไม่กล้าปั่น แต่ตอนซื้อเสือหมอบ ต้องปั่นจากรามอินทรา จับแฮนด์หมอบ เกียร์หมอบ เบรคหมอบครั้งแรก แม่เจ้า...กูจะกลับถึงบ้านมั้ยเนี่ย แต่ก็รอดปลอดภัยมาได้ ตอนนี้รู้สึกว่า ปั่นแฮนด์หมอบถนัดกว่าแฮนด์ตรงซะแล้ว

แนะนำหลวงปู่ทวดรุ่นจัมโบ้ ยังพอหาเช่าได้ตามแผงพระ
ถามรุ่นที่เฮลิคอปเตอร์ตก องค์จะใหญ่มาก เห็นแล้วจัมโบ้จริงๆ

รับรองแคล้วคลาดปลอดภัยครับ

ของแบบนี้อย่าไปคิดมาก ปั่นสนามเขียวก็ตายได้ครับ โดนงูกัด (เรื่องจริงนะ)

ซื้อจักรยานจากที่ร้านก็ปั่นจักรยานกลับบ้านเลย แต่ก็ปั่นไม่ยอมถึงบ้านสักที ก็เพราะมัวแต่ปั่นวนไปวนมาแถวบ้านเพื่อทดลองรถ และสำรวจเส้นทาง ซึ่งจะได้มองเห็นในมุมใหม่ๆ ที่เราไม่เคยพบเจอเหมือนรถชนิดอื่นๆ ซึ่งรู้สึกว่าสนุก และเป็นอิสระ เข้าซอกแซกตามเส้นทางต่างๆ ได้สะดวก ที่สำคัญมันไม่ต้องใช้น้ำมันเชื้อเพลิง

[quote="Dhandranunda"]ผมนี่ตอนแรกถึงกับต้องนั่งรถเมล์ เลือกเก้าอี้นั่งด้านข้างคนขับเพื่อสำรวจเส้นทางกันเลย ดูว่าตรงนี้เขาไปกันยังไง กว่าจะกล้ามุดเข้าช่องว่างระหว่างรถนี่ก็นาน ก่อนนั้นจะขึ้นฟุตปาทหรือเข้าเฉพาะช่องริมสุดติดขอบทางเท้าเท่านั้น
เมื่อก่อนการจะปั่นไปเลนเลี้ยวขวาเป็นเรื่องที่ทำแทบไม่ได้ ต้องลงจูงหรือรอไฟแดงแล้วค่อยเข้าตำแหน่งรอเลี้ยว(ทุกวันนี้ผมก็ยังใช้วิธีนี้อยู่ครับ ยกเว้นถนนโล่งจริงๆ จะชอบพักรอให้ไฟแดงขึ้นก่อน)
เมื่อก่อนทางเลี้ยวขวาเป็นทางที่ผมเกลียด ชอบทางเลี้ยวซ้ายมากที่สุด เดี๋ยวนี้ค่อยยังชั่ว

สำหรับท่านที่เคยขี่มอไซค์คงไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่[/quote
เห็นข่าวที่โจรชิงไอโฟน6แล้วเซ็งมากขี่คนเดียวบ่อยด้วย พกโทรศัพท์ข้างหลังคนมองเห็นด้วย

เมื่อวานนี้ตอนเย็น ผมปั่นไปทางเส้นประดิพันธ์ พอถึงสะพานข้ามคลองที่ตัดเลียบคลองประปา ผมก็จอดติดไฟแดงอยู่ร่วมกับมอไซค์และรถยนต์

ระหว่างนั้นมีผู้ชายปั่นจักรยานแม่บ้านมีตะกร้า มีลูกหมาพันธุ์ไทยน่ารักอยู่ในตะกร้าหน้า เขามาจอดตรงช่องเลี้ยวซ้าย ตอนนั้นรถฝั่งตรงข้ามได้ไฟเขียวก็เลี้ยวขวาไปทางขาเข้าเมือง ชายคนนั้นนี่ไม่รอเลยครับ ออกตัวปั่นปุเลงๆ ตัดถนนไปเลย ทั้งที่รถก็เลี้ยวมา มีเว้นบ้างแต่รถก็มาเร็วมาก สักพักรถถึงขาดช่วง

ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำแบบนั้น ทำเหมือนวิ่งข้ามถนน รออีกนิด ก็มีจังหวะไปได้ หรือจะรอไปพร้อมกับผมตอนไฟเขียวก็ได้ ผมมองตามเห็นเขาเลี้ยวเข้าซอยข้างหน้า นี่ถ้าโดนชนทั้งคน จักรยาน ลูกหมา ผมสงสารลูกหมาบนจักรยานนะ

ลงเข็นยังไม่ปลอดภัยเลย นี่เล่นปั่นข้าม แล้วก็ไม่ได้ออกตัวเร็วอะไร ไปชะงักอยู่กลางถนน รถที่เลี้ยวมาเห็นเข้าก็ตกใจเบนรถ ชะลอรถกัน

หลายคนที่ปั่นจย ในชีวิตประจำวันยังเสี่ยงกับอุบัติเหตุเพราะยังยึดติดกับการปั่นแบบนี้อยู่ เช่น ปั่นย้อนศร ปั่นช้าแต่ปั่นกลางเลน ปั่นโดยไม่มองหลัง ไม่ติดกระจก ไม่ติดไฟสัญญานอะไร สวมเสื้อผ้าสีมืดๆ หรือออกตัว เลี้ยวรถโดยไม่ให้สัญญานมือ

ก่อนที่จะปั่นจักรยาน ผมก็แว่นตามถนนมาหลายเดือนเหมือนกัน พอได้จักรยานหมอบมาก็ปั่นแบบว่าเหมือนขี้มอเตอร์ไซค์อะไรอย่างนั้น รู้สึกว่าปั่นจักรยานออกถนนใหญ่จะพริ้วกว่าขี่มอเตอร์ไซค์ซ่ะอีก

ผมแนะนำให้ขี่ออกทริปวันอาทิตย์100+เข้ากลุ่มครับทักษะการขี่การตัดสินใจคุณจะเพิ่มขึ้นทันที แต่ถ้ากลัวรถเฉี่ยวรถชน แนะนำให้ทำประกันหลายๆฉบับครับ เนื่องด้วยคุณจะได้สบายใจว่าคนที่อยู่จะสบายและเราไม่เป็นภาระพวกเขา ทุกสิ่งอยู่ที่ดวงครับ

ถ้าถามชาวต่างจังหวัด ก็ต้องออกถนนใหญ่กันส่วนมากนะ เพราะไม่บ้านอยู่ติดุถนนใหญ่ ก็มีซอยย่อยน้อย หรือสถานที่ที่ต้องไปทำธุระอยู่ติดถนนใหญ่
เสียดาย ภาพอาแปะปั่นจักรยานบรรทุกหญ้าขนไปให้วัวสองสามตัวในบ้าน ไม่มีให้เห็นแล้วล่ะครับ

พี่ขวดขี่จักรยานมาตั้งนานแล้ว ตอนนี้ยังหลอนอยู่อีกเหรอ

โอ๊ก เขียน:พี่ขวดขี่จักรยานมาตั้งนานแล้ว ตอนนี้ยังหลอนอยู่อีกเหรอ

ก็ยังกลัวอยู่นะ ผมไม่ชอบขึ้นสะพานข้ามแยก กลัวตอนเบี่ยงขวาขึ้นและตอนเบี่ยงซ้ายลง เจอถนนวงแหวนนี่ผมกลัวเลย ถนนกว้างๆ หลายเลนก็เสียว อันนี้คือปั่นคนเดียวนะ ถ้าปั่นเป็นกลุ่มจะไม่กลัวเท่าไหร่ (แต่ก็เคยที่หลุดกลุ่มตามไม่ทัน พอถึงตัวเองจะต้องเบี่ยง รถมาเร็วมาก)
ส่วนเรื่องซิกแซกปั่นตอนรถติด เมื่อก่อนกลัวจะคอนโทรลรถไม่ดีไปครูดกับรถอื่น แต่เดี๋ยวนี้ไม่กลัวแล้ว แต่ก็จะไม่แช่เลนนอก รถเคลื่อนตัวเร็วหน่อยก็จะรีบหลบเช้าซ้ายครับ

กว่าผมจะกล้าเข้าแยกเลี้ยวขวาก็ใช้เวลา3-4เดือนครับ ครั้งแรกกลัวมากๆ พอครั้งต่อๆมาก็เริ่มชินละ
แต่จะไม่เข้าแยกขวาถ้าเกิดว่าข้างหน้าเป็นไฟเขียวและรถใช้ความเร็วกันอยู่ แบบนี้ผมจะรอจูงข้ามเอาครับ