ThaiMTB.com

ของดีจากบ้านที่สุราษฎร์ธานี..มีภาพเก็บตกที่น่าสนใจมาให้ชมค่ะ

...เมื่อวันเสาร์ที่ ๑๐ ตุลาคมที่ผ่านมา ฉันพาคุณแม่ขึ้นเครื่องบินการบินไทยไปลงที่สนามบินพุนพิน สุราษฎร์ธานี ตอนสายเกือบเที่ยงแล้ว ฉันบอกว่ามีเหตุผลบินไปสุราษฎร์บ้านเกิดของคุณแม่นั้น คือ ทางบ้านจะมีจัดงานทำบุญประเพณีชักพระและทอดผ้าป่า ฉันชักสนใจอยากไปถ่ายภาพงานประเพณีชักพระเอาด้วย ได้เอาโน้ตบุคส์กับกล้องดิติจใส่กระเป๋าสะพายติดตัวขึ้นเครื่องบินไปด้วย

ฉันขอบอกว่าเรื่องโน้ตบุคส์ที่ติดมาด้วยเข้าเครื่องสแกนเอ็กซ์เร่ย์ในสนามบินนั้น ไม่พังหรอก และไม่เสียหาย ข้อมูลในฮาร์ดิกยังเปิดใช้งานเหมือนเดิมค่ะ

แหะๆ งานครั้งนี้ ไม่ได้เอาจักรยานไปด้วย แต่เอาโน้ตบุคส์ไปแทน เพื่อทำงานจัดการเรียงรูปให้ทันใจค่ะ

บินมาถึงสนามบินพุนพิน อยู่ห่างตัวเมืองสุราษฎร์ธานี ไปไกล ๔๐ กม.กว่า เพราะในตัวเมืองไม่มีสนามบินรองรับให้จอดลง มีแต่ที่พุนพินเป็นสนามบินเก่าแก่ที่สุดในสุราษฎร์ธานี

เมื่อลงมาจากท่าอากาศยานนานาชาติจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีญาติของคุณแม่มารับด้วยดีใจมาก บอกว่าไม่ได้เจอกันเสือออยนานแล้ว แถมบอกว่า "ออยอ้วนน่ะ" ฉันได้ยินแล้วสะดุ้งโหยง!!!!

มาถึงหน้าบ้านน้าฉลวย (น้องสาวต่างมารดาของคุณแม่ฉัน) ฉันขอแม่ไว้แล้ว ไปดักยืนหน้าบ้านริมถนนสายหลัก รอถ่ายรูปเก็บตกต่อ

นี่ รถขบวนชักพระทางบก ด้วยรถแทร็กลากรถบรรทุกตกแต่งเครื่องชักพระ เพื่อส่งประกวดแห่ชักพระในเทศกาลออกพรรษาของปักษ์ใต้ค่ะ

กลับเข้าบ้านแล้ว พักผ่อนแทบไม่หลับ ค่อนข้างหนักใจคือ ในบ้านมีเลี้ยงตัวต่อเสืออยู่สิบกว่าตัวน่ะ..........เสียวจัง

ในบ้านน้าฉลวย มีรังต่ออยู่บนเพนดานติดกับห้องนอนน่ะ... เล่นเอาฉันต้องเดินหลบเส้นทางตัวต่อเสือบินโฉบผ่านไปอย่างเฉียดฉิว....ถามน้าสาวแล้วว่า จ้างคนมาจำกัดต่อเสือให้แล้วสองครั้ง ยังใช้ผลไม่ได้ เพราะต่อเสือจำบ้านได้ดี ยังมาสร้างรังไว้ที่เดิม ฉันรู้ว่า "โห....ต่อเสือตายยากจัง" นึกได้เรื่องวิธีกำจัดรังต่อเสือในกลางคืนแบบชาวบ้านคนตรัง ที่พี่ TIGERSONG เคยเขียนเล่าเรื่องขั้นตอนทำลายรังต่อเสือลงในกระทู้โต๊ะกาแฟมานานแล้ว เลยบอกว่าที่ตรังมีคนรับจ้างจำกัดรังต่อให้เอามั้ย แต่หาที่อยู่ไม่เจอ ต้องไปหาลุงสมพล ไม้ค้ำตะวันเมื่อไหร่จะบอกให้ค่ะ

มาดูภาพถ่ายโบราณในอดีตที่หายาก ยังรักษาสภาพดีไว้บนชั้นสอง ลองเทียบกับสถานที่เที่ยวไม่เหมือนกันค่ะ

หลังจากปราบตัวต่อเสือได้แล้ว ฉันเดินหลบออกมาด้านหลังประตู ไปตามน้าฉลวยกับคุณแม่ "ไปไหน?" ฉันถาม น้าฉลวยบอกไปบ้านน้าเขียวน่ะ

เดินผ่านหลังบ้านน้าเขียว จะมีบ้านโบราณอายุร้อยปี ที่ไม่ใช้งานตั้งอยู่ได้ จึงสร้างบ้านหลังใหม่ข้างๆ เลี้ยงไก่ชนมีไว้จำหน่ายอย่างเดียว

"ไม่ใช่ กองลองน่ะ" แม่บอก เป็น "ลางสาด" ฉันมองดูเหมือนกองลอง แต่ลูกเล็กกว่ากองลอง

ฉันบอกว่าอยากจะกินมื้อหนัก ให้น้าเขียวขับมอเตอร์ไซค์พาไปจับจ่ายอาหารเย็นที่ ตลาดสดเทศบาลกาญจนดิษฐ์ อยู่ห่างบ้านแม่เพียง ๒ กม.กว่า

เดินชมของกิน จับซื้อในตลาด น้าเขียวซื้อกุ้งนาครึ่งโหล ๘๐ บาท ปลาทูทะเลสองตัว ไก่ทอด และผักอื่นๆ เอาไปทำต้มยำกุ้งให้ฉันกิน

ก่อนกลับ ฉันชอบซื้อข้าวโพคปิ้งสองฝัก ยี่สิบบาท

วันอาทิตย์ที่ ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๒

...ตื่นเช้าลงมาเดินหลบตัวต่อเสือที่ยังบินวนข้างบนเอาอีกแล้ว ออกไปร่วมงานทำบุญที่วัดสนธิ์ ใกล้บ้านแค่ห้าร้อยเมตรเอง

วัดสนธิ์ บ้านกระแดะ

ได้รับตีทะเบียนเป็นสถานโบราณ ที่เก่าแก่ที่สุด มีอายุ 1,200 ปี ศิลปศรีวิชัย ในภาคใต้ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี

...ข้างในมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ซึ่งประดิษฐานที่บนโบสถ์เก่าหน้าตักกว้างประมาณ ๑ วาเศษ สูงประมาณ ๖ ศอกเศษ ก่ออาสนะขึ้นสูงประมาณ ๓ ศอกเศษ ก่อด้วยอิฐแดงแบบโบราณ ไม่สอปูนซีเมนต์ องค์พระเป็นหินสีเขียวแก่เกือบดำ เคลือบฉาบทาทั่วทั้งองค์ ลักษณะน่าจะเป็นฝีมือช่างชาวอินเดีย สมัยคุปตะ

และมีพระเครื่อง "ยอดขุนพล กรุวัดสนธิ์เนื้อผาน 2 สี บริสุทธิ์" เป็นพระเครื่องที่หาชมได้ยากมากๆ เป็นหนึ่งในยอดพระกรุของ สุราษฎร์ธานี ด้วยอายุ นับพันปี ศิลปที่งดงาม คนโบราณนิยมสะสมแสวหาของดียาก