1 ปีเวียนมาอีกครั้งสำหรับทริปประจำปี จัดขึ้นต้นปีเดือนมกราคม เหมือนเป็นพิธีเปิดทริปแรกแห่งปีก็ว่าได้สำหรับชาวทัวร์ริ่ง
พวกเราตั้งชื่อกลุ่มทัวร์ริ่งที่มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า “อกาลิโก” ทีมทัวร์ริ่งสายโหดที่ไม่กอปรไปด้วยกาละเวลา ไม่สนใจใส่ใจเรื่องเวลา เหมือนดั่งว่าเวลาเดินช้ามาก ไม่สนใจว่าเวลาจะผ่านไปอย่างไร ไนท์ทริปเสฟได้ทุกวี่วัน จนเป็นเรื่องธรรมดา แต่เราก็ไม่ประมาท จัดไฟส่องสว่างกันเต็มพิกัด พร้อมทั้งดุมปั่นไฟ จัดไฟหน้าอีกหลายๆ ยี่ห้อ และพกไฟคาดหัวของพิกซา ไม่ว่าจะเป็นรุ่นไหนที่ใช้ได้หลายระดับในความมืดมิด
ทริปนี้พิเศษกว่าครั้งก่อน เมื่อวางแผนทริปนี้ต้องมีอันเกือบจะไม่ได้จัดซะแล้ว เมื่อผม เอส- เมอร์ริด้า หรือที่เพื่อนๆ เรียกนิกเนมว่า “ประธานเอส” ก็น้อมรับด้วยความยินดี 555 เพราะเจอปัญหามากมาย จนเพื่อนๆ ก็ทะยอยติดภาระกิจกันเกือบหมด จนเหลือพี่ซาฯ และน้องภัทรแค่นั้น จนผมสามารถเคลียร์งานได้ทันเวลา จึงเกิดทริปนี้ขึ้นมาอีกครั้ง จัดทริปภูสามสุ่มรีเทิร์นภาค 2
ก่อนหนึ่งวันเดินทางได้มีการไปหยิบยืมรถทัวร์ริ่งพันธุ์แท้จากเยอรมันยี่ห้อเวโลทรัม ชื่ออังกฤษ Verotrum และให้น้องภัทรจัดจานหน้า 34T มาแทนของคุณหมาเดิม 38T เพราะถ้าไม่ได้เปลี่ยนผมคงได้เข็นตลอดทริป คงไม่ว่ากันนะครับคุณหมา (ขนาดยังให้ยืมยังเรื่องมากอีกแหน่ะ 555) นอกนั้นยังไม่พอคุณหมายังจัดล้อเทพเซรามิกให้อีก ยางนอกระดับเทพๆ ที่แม้แต่ตะปูยังเจาะไม่เข้า ไม่เคยได้ซ้อมก่อนออกทริปไปไหน ลุยกันเลย
เรื่องของที่จะต้องจัด ใครยังไม่เคยเป็นมือใหม่ปวดหัวที่สุด ปนเครียดเลยล่ะกันครับ คำว่า “เผื่อ” ไม่ควรเอามาใช้ในการออกทริป ถ้าคิดว่าเผื่อไม่ต้องเอาไป ที่จำเป็นต้องใช้แน่ๆ เอาไป แต่ผมกลับตรงข้าม เผื่อเหลือดีกว่าขาด สำนวนนี้เอามาใช้ตลอดทุกๆ ครั้งที่ออกทริป แล้วก็ไปไม่รอดจัดส่งของกลับบ้านทุกปีซะให้มันได้อย่างนั้น พยายามคิดให้ได้ว่าเข็นมันหนักนะจะบอกให้
