ThaiMTB.com

เราตัดสินใจกันอย่างฉุกละหุกที่จะลองไปปั่นเที่ยวลาวใต้ดู ทั้งที่เป็นมือใหม่ปั่นซ้อมมาได้ไม่ถึงเดือนดี แต่เนื่องจากลูกบ้าที่มีมากเลยทำไปได้ สมาชิกที่ไปมีสองคน คือหมอเปิ้ลและนายป้อมมือใหม่สุดๆ จริงๆแล้วเราจะมีอ.โจซึ่งเป็นขาแรงที่เราหวังจะเกาะล้อไป แต่ด้วยเหตุสุดวิสัย พาสปอร์ตไม่ได้ตรงตามวัน จึงทำให้ไม่สามารถร่วมทริปได้ อ.โจจึงต้องปล่อยลูกแกะสองตัวกันไปตามลำพัง เรื่องราวจะสมบุกสมบัน ไม่ค่อยรู้อิโหน่อิเหน่แบบมือใหม่อย่างไรก็ติดตามชมกันนะคะ
เส้นทางปั่นหลักๆ 3วัน
วันที่1 : ช่องเม็ก-วัดพู ประมาณ 87 กม. (ทางลูกรัง 53 กม.)สีแดง
วันที่2 :วัดพู-แยกไปคอนพะเพ็ง, จากนั้นนั่งรถจากแยกถึงบ้านจัน, ปั่นต่อจากบ้านจัน-ดอนโขง
นับเฉพาะปั่น 78 กม. สีเขียว
วันที่3 :อ้อมเที่ยวดอนโขง และปั่นไปคอนพะเพ็ง-บ้านเวินคาม ประมาณ 70 กม. สีม่วง
แล้วก็หมดแรงราบคาบ เหมารถจากบ้านเวินคาม(ใต้สุดของลาว)ไปปากเซ นอนปากเซ 1 คืน เช้าปั่นเที่ยวสะพานที่ยาวที่สุดของลาว แล้วโบกรถบรรทุกมาช่องเม็ก ต่อจากช่องเม็กไปพิบูล ต่อพิบูลไปอุบล และกลับขอนแก่นด้วยรถทัวร์ กลับบ้านนอนตาย....จบทริป

บ่ายวันเสาร์แข็งขันมาก ปั่นไปรอขึ้นรถล่วงหน้า จัดแจงถอดล้อหน้ามัด บังเกียร์ไว้ตามรูปแบบที่ศึกษามาจากเสือเทา แห่งเสือสัญจร

ให้ดูวิธีแพ็คใกล้ๆอีกรูปนึงค่ะ ที่สำคัญอย่า ลืมติดสินบนเด็กรถไว้ และคอยดูไม่ให้เค้าเอาของมาวางบนจักรยานเรา แต่ขาไปเป็นไปอย่างราบรื่นเด็กรถของสายัญทัวร์เที่ยวนี้บริการดีมาก ให้เราเอาเข้าช่องเฉพาะเลย

นี่คือหน้าตารถที่เราขึ้นไป

ยอดมากเลย คนบางยังไม่มีโอกาสแบบนี้ในชีวิต BIEN ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

นั่งรถสี่ชั่วโมงครึ่งสุดท้ายก็มาถึงอุบลตอนกลางคืน แต่รถไปช่องเม็กหมดไปนานแล้ว หลังประกอบรถกลับที่เดิมก็ตัดสินใจจะลองปั่นไปรอเผื่อจะโบกรถอะไรได้ ที่ทางแยกไปช่องเม็ก

หลังจากปั่นตามบายพาสมา 6 กม.ถึงจุดที่มีป้ายชี้ไปช่องเม็ก และเนื่องจากเป็นจุดสิ้นสุดไปถนน และใกล้ร้านของชำร้านนึง จึงตัดสินใจจอดโบกรถ ตั้งแต่สามทุ่มถึง สี่ทุ่มประสบความล้มเหลวเนื่องจากรถน้อยมากๆ ลองไปคุยกับเจ้าของร้านชำ แกแนะว่าให้หาที่นอนแล้วรอรถเช้าดีกว่า

เนื่องจากกำลังฟิต และแบบเต๊นไปแล้วเลย ตัดสินใจจะนอนศาลาไม้ฝั่งตรงข้าม ดูจะเป็นทำเลที่ดี...แต่ที่ไหนได้วัยรุ่นผ่านไปมาทั้งคือ จิตก็นึกไปถึงข่าวฆาตกรรม แต่ด้วยความบ้าเลยนอนได้จนถึงเช้า หลับบ้างตื่นบ้างก็ เช้าจนได้
เราเอาจักรยานไว้ในสุดแล้ว กางเต๊นกันไว้ กลัวคนโขมยของ กระเป๋ายังต้องเอาไว้ข้างนอก เพราะเต๊นแคบมากกกก...บรรจุคนสองคนก็ยากแล้ว

หลังจากผ่านคืนที่น่าสะพรึง(กลัววัยรุ่นอุบลปาดคอ) พระอาทิตย์ก็ขึ้น เราต้องมาพบกับอีกปัญหาที่รอยู่คือ ที่ยึดกับอานของกระเป๋าข้างอานของป้อม หลุดออกมาก เราพยายามปลุกปล้ำ จนรถเที่ยวเช้าสุดผ่านไปต่อหน้าต่อตา
จึงต้องใช้เทคนิกพิเศษ มัดยางจักรยานไปมาพอแก้ขัดไปก่อน แล้วข้ามไปรอความหวังใหม่ที่ฝั่งร้านชำ เจ้าของร้านชำใจดีให้เข้าห้องน้ำได้ ระหว่างรอรถ สมาชิกนั่กปั่น อุบลท่านหนึ่งใส่เสื้อคาร์ฟรีเดย์เข้ามาทักทายซักพักรถทัวร์คันหรูวิ่งผ่านเรา เรารีบโบกอย่างดีใจ ถอดล้อจักรยานอย่างฉุกละหุก แต่โชคดีเจอคนรถใจดีอีกเลยผ่านได้ เสียค่าระวาง หนึ่งร้อยบาท

นี่คือสภาพบขส.ช่องเม็ก

หลังจากไปซื้อยางรัดอานจักรยานเพิ่มเพื่อซ้อมแซมกระเป๋าแล้ว ผ่านด่านไม่ยากนัก แค่ยืนพาสปอร์ตผ่านออกจากฝั่งไทย และเข้าทางฝั่งลาว โดยเสียค่าธรรมเนียมเล็กน้อย

เดี๋ยวนี้ค่าเงินลาวขึ้น ปัจจุบันอัตราอยู่ที่ 1 บาท=250 กีบ ทานเฝอรองท้องก่อนปั่น ถ้วยละ 40 บาท ราคาแพงแต่ต้องกิน ซื้อข้าวเหนียวเป็นเสบียงเผื่อไปด้วย

หลังจากบรรยายวะยืดยาวครานี้ก็เช้าสู่การปั่นเสียที เส้นทางจากช่องเม็กเข้าปากเซ ถนนลาดยางอย่างดี มีทางโค้งเล็กน้อย แต่ส่วนมากเป็นทางตรง นักปั่นอาชีพไปได้อยู่แล้วชิวๆ แต่สำหรับเราก็ต้องค่อยๆไป จากช่องเม็กไปปากเซ ประมาณ 45 กม.

ระหว่างทาง

เจอป้ายบ้านโพนทองรีบเข้าไปถามชาวบ้านถึงทางเลี้ยวไปวัดพู ตามที่ดูแผนที่มาว่าบ้านโพนทองต้องเลี้ยวขวา แต่สงสัยคนละบ้าน เพราะที่นี่บอกว่าให้ขี่ไปถึงหลัก12 แล้วค่อยเลี้ยว