ThaiMTB.com

สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย
พาปั่นทริป ซ่อมจักรยานบ้านโสสะ บางปู







เช้าวันอาทิตย์ 18 คต.52 เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่พวกเราผู้รักการปั่นจักรยานเพื่อสุขภาพ จะได้ร่วมทำบุญด้วยการ ช่วยซ่อมจักรยาน
และ เลี้ยงอาหารแก่เด็กๆที่ บ้านมูลนิธิเด็กโสสะ บางปู โดยการนัดปั่นจักรยานเดินทางไป...








.. ที่ลานพระบรมรูป ร6. สวนลุมพินี เพื่อนผู้รักสุขภาพหลายคนได้ปั่นจักรยานมานั่งรอแล้ว ยังบางตาอยู่เพราะยังไม่ถึงเวลานัดหมาย
บ้างก็จับกลุ่มคุยกันในเรื่องต่างๆ บ้างก็ไปฆ่าเวลาด้วยการทานอาหารเช้าหรือไม่ก็ซื้อมานั่งกินในระหว่างคุย...
มองไปรอบๆ ที่เวลาเกือบ 8โมงเช้า ..โอ้แม่เจ้า!..จากการนับด้วยสายตา นักปั่นจักรยานที่มาร่วมทริปต้องไม่ต่ำกว่าร้อยแน่

.. ได้เวลาแจ้งรายละเอียดเส้นทาง และ ขอให้เพื่อนๆมือเก่า ช่วยดูแลเพื่อนใหม่ และเด็กผู้ร่วมทางแล้ว..
จากนั้น..เอ๊าทุกๆท่านครับมารวมกลุ่มถ่ายรูปหมู่กันหน่อย...คนมาร่วมเยอะมาก ล้นเฟรมกล้องเลย!..




ประเทศไทย ร่วมเลือดเนื้อ ชาติเชื้อไทย..

.. 08.00น.เสียงลำโพงของทางสวนลุมฯดังเตือนเป็นจังหวะ ได้เวลา เคารพธงชาติ พวกเราทุกคนร่วมร้องเพลงชาติไทยให้ดังกึกก้อง....
ตรงตามเวลาเตรียม ล้อหมุน!

..บนถนนพระราม4. พวกเราเคลื่อนขบวนออกไปอย่างเป็นระเบียบ โดย คากิ ปั่นรถพับลากหางพ่วงคุมหัวขบวน
และ คุมท้ายปลายหางโดย อาลิขิต(ตัวเล็กเสียงดัง ผู้น่ารักติดตลก) ประกบซ้าย/ขวาโดยอาสาสมัครหลายท่าน...
ปั่นกันแบบสบายๆไม่ต้องเร็ว ไม่ต้องพักบ่อยไปเป็นกลุ่มใหญ่ แถวไม่แตก ไม่มีหลง ถึงที่หมายไว ไม่เหนื่อยด้วย....
พักรอเป็นที่แรกหน้า อาคารมาลีนนท์ คุ้มค่าทุนาที ดูทีวีช่อง3 พักเดี๋ยวเดียวมาครบไปต่อ...
ปั่นผ่านกล้วยน้ำไท เลี้ยวขวาเข้าถนนสุขุมวิท ออกแรงอีกนิด ล้อหมุนติ้วๆข้ามสะพานพระโขนง สถานีรถไฟฟ้าอ่อนนุชไม่ต้องแวะ


ปั่นมาพักยาวๆ ดื่มน้ำที่จุดพักที่2 ปั๊มน้ำมันบางจาก มีเพื่อนหลายคนปั่นมาดักรอที่นี่ด้วย ..
. ผ่านไป10นาที ปรี๊ดๆ..เสียงนกหวีดเตือน อีก3นาทีล้อหมุน

คุณหลิน นางงามรักเด็ก..ปั่นมารอ"พักดื่มน้ำปัสสาวะ"ที่ปั๊ม..







ท่านที่ปรึกษา ของคุณท๊อป ดารณีนุช (ดาราหญิงผู้น่ารัก) มาปั่นร่วมกิจกรรมบุญครั้งนี้ด้วย


พร้อมแล้วไปต่อดีกว่า ปั่นลุยน้ำที่ท้วมขังบนถนนบางส่วนไป อึดใจเดียวแหงนหน้ามองไปบนท้องฟ้า

ใหญ่โตดำทะมึนอย่างที่บอก "ช้างสามเศียร" พวกเรามาถึงแล้ว พักรออีกครั้งแป๊บเดียวก็ปั่นต่อ.
.เลี้ยวซ้ายครับพี่น้อง! เลี้ยวแล้วปั่นไปอีกไม่ถึงสิบกิโลก็จะถึง มูลนิธิเด็กบ้านโสสะ..

แต่เหตุการณ์ที่ไม่น่าเกิด ก็เกิดขึ้นจนได้....ระหว่างที่ผมกำลังปั่นจักรยานนำหน้าอยู่
เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น พอรับสายก็ได้ยินเสียงคุณจือพูดแทรกมาว่า "อุ้มขึ้นรถลุงอู๊ดเลย ถ้าหาแท๊กซี่ไม่ได้ เด็กคงเจ็บที่แขนแน่"
."เด็กคนไหนครับที่ล้ม" ผมพูดถามไปทางโทรศัพท์..แต่ก็ไม่ได้คำตอบ...
สักครู่หนึ่ง คุณโชค อาสาสมัครที่ช่วยดูแลขบวน ปั่นแซงขึ้นมาบอกว่ามี เด็กล้ม!! เพราะจักรยานเกี่ยวกัน...

.ผมพาสมาชิกกลุ่มหน้า ปั่นช้าๆรอนานพอควรก็ยังไม่เห็นกลุ่มหลังมา จึงให้ทุกคนไปรอที่ มูลนิธิบ้านโสสะ..
.สักครู่ใหญ่กลุ่มหลังก็มาถึงครบทุกคน ส่วนเด็กชายที่เจ็บ ได้นำส่งโรงพยาบาลแล้ว โดยมีคุณพ่อที่ปั่นมาด้วยคอยดูแลอยู่...


.เมื่อพวกเราปั่นมาถึง มูลนิธิบ้านโสสะ ก็มีทีมช่างชุดใหญ่ นำทีมโดย เฮียเจง และอาสุทธิชัย และอีกหลายท่านที่ปั่นนำหน้ามาก่อน
กำลังนั่งซ่อมจักรยานของเด็กๆ พวกเรานั่งพักสักครู่ก็ช่วยกันลงมือซ่อมจักรยาน เนื่องจากพวกเรามากันชนิดที่เรียกว่า
ท้วมท้นล้นหลาม จักรยานกองโตก็ซ่อมเสร็จในพริบตา ทำให้น้องหนูตัวน้อยๆได้กลับมาขี่จักรยานของตัวเองได้อีกครั้ง
หลังจากจอดทิ้งไว้นาน..


คุณพ่อนินา ได้ขับรถยนต์พาลูกสาว"น้องนินา"มาพร้อมจักรยาน 5คัน ที่ได้รับบริจาคมา จากโรงเรียนที่น้องนินาเรียน
เป็นของเพื่อนๆที่ไม่ได้ใช้แล้ว..
กองทัพเดินด้วยท้อง และเนื่องจากเดือนนี้เป็นเดือนเกิดของ คุณBOB อุปนายกคนที่2
ของสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย ท่านจึงได้เลี้ยงอาหารกลางวันเด็กๆทุกคน
รวมถึงพวกเราพี่ๆได้อิ่มท้องด้วย.. ก๋วยเตี๋ยวไก่ ตามด้วยไอศครีมกะทิตัก 2ถัง อิ่มอร่อย.เอิ๊ก


















แม่ค้า!.. ไม่ได้ขายจ่ะ แจกฟรี..


ลุงเอิบ มอบสูบแท่นอย่างดีให้เด็กๆไว้ใช้งาน...น่ารักจังเลยลุง






ลุงซ่อมแล้ว หนูทดสอบ



ลุงกิ ทดสอบบ้าง

หลังจากเสร็จจากการซ่อมจักรยานทุกคันแล้ว เด็กๆที่บ้านโสสะได้ตั้งแถวยืนรอ คุณลุง คุณป้า คุณนา คุณอา และพี่สาวพี่ชายที่ใจดีทุกท่าน
โดยการนำของ สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย....
เด็กๆได้ร่วมพร้อมกันร้องเพลงอวยพรวันคลายวันเกิดให้กับลุงBOB

______________________





ร่วมร้องเพลงกล่าวขอบคุณพวกเราทุกคน ถึงขนาดทำให้บางท่านซึ้งจนน้ำตาคลอ....



ถ่ายภาพหมู่ร่วมกัน แล้วกล่าวลาปีหน้ามีโอกาสจะมาใหม่น๊ะเด็กๆ



บ่าย2ครึ่งตั้งขบวนล้อหมุน เดินทางกลับเส้นทางเดิมเพื่อสะดวกกันหลงทาง ปั่นลุยน้ำบางเป็นบางช่วง
แถมฝนเจ้ากรรมตั้งตัวจะตกมิตกก็ไม่รู้ สำหรับพวกเราพร้อมลุย และเป็นไปตามคาด ฝนฟ้าไม่ปราณี ตกลงมาทำให้ถนนเปียกลื่น
ทำให้ต้องเพิ่มความระมัดระวังในการปั่นเป็นอย่างมาก
เราพักหลบฝนที่ตกหนัก ในปั๊มน้ำมัน มีหลายคนแยกออกระหว่างทาง พวกเราปั่นมาส่งเพื่อนๆมือใหม่หลายคนที่
สถานีรถไฟฟ้าอ่อนนุช แล้วเราก็ปั่นมาจนถึงสะพานพระโขนง หลังจากปั่นฝ่าการจราจรที่ติดขัด..
เลี้ยวซ้ายครับพี่น้อง! เลี้ยวซ้าย จากถนนสุขุมวิทเข้าถนนพระรามสี่

พักรออีกที่เป็นครั้งสุดท้ายที่ *จุดรวมพล* (แสดงแบบโดยอาลิขิต)
ในปั๊มน้ำมัน หลังจากนั้นปั่นตามๆกันมาจนถึง ลานพระบรมรูป ร.6 สวนลุพินี จบทริปเพียงเท่านี้....บ้านใครบ้านมัน ครับพี่น้อง....

***อยากได้บุญมีบุญต้องมาทริปกับ สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย
งานบุญครั้งต่อไป จักรยานกฐินทางไกล กรุงเทพ พิษณุโลก
ออกเดินทางเช้า08.00น.วันพุธ 21ตุลาคม52...จาก สนามศุภฯ

**คากิ!.นำทีมปั่นไปส่ง จะปั่นไปส่งถึง รังสิต แล้วปั่นกลับ ถนนเลอคัลโรด-อตก.-พระราม6-ยมราช-สนามศุภฯ....
ใครจะไปยมือขึ้นนนนนนน


__________________________________________________________________________________________________

เช้านี้ที่สำนักงานสมาคมฯ เพื่อนสองท่านของ คุณสุเพียบ ทวีเลิศ ซึ่งเป็นคุณพ่อของ
ดช.สรชาติ ทวีเลิศ อายุ 10ขวบ....ได้มารับจักรยานที่ฝากไว้

ผมได้สอบถามถึงอาการเจ็บของ น้องสรชาติ ได้ความว่า..สาเหตุที่น้องเค้าล้มจนทำให้ แขนซ้ายกระดูกหัก
นั้นเกิดจาก มีพี่ท่านหนึ่งปั่นจักรยานแซงซ้ายขึ้นไป ประกอบกับน้องเค้า ขี่จักรยานพับได้คันเล็กๆ กำลังจะหลบหลุมบนพื้นถนน
จึงได้เกิดเหตุ จักรยานเกี่ยวกันจนน้องเค้าล้มลง แขนกระแทกพื้นอย่างแรง ทำให้แขนซ้ายหัก ต้องนำส่งโรงพยาบาลใกล้เคียง

ผมได้โทรไปสอบถามถึงอาการ น้องสรชาติ จากคุณสุเพียบ ทวีเลิศ(คุณพ่อ)..."น้องสรชาติ พักที่โรงพยาบาลเซนต์หลุย
นอนพักอยู่ 1คืน กลับบ้านแล้วเมื่อเช้านี้เอง กระดูกแขนซ้ายหักและบิดตัวเล็กน้อย หมอทำการดึงให้เข้าที่ แล้วเข้าเฝือกแข็งให้
คงต้องเข้าเฝือกอยู่ประมาณ 6สัปดาห์..

*คุณสุเพียบ ฝากขอบคุณทุกท่านที่ให้การช่วยเหลือ..
-ลุงอู๊ดช่วยขนจักรยานทั้ง2คันมาไว้ที่สมาคมฯ..
-โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คุณBOBและคุณจือ ที่มอบเงินช่วยเหลือเบื้องต้นให้ 2,000บาท..
-ขอบคุณหน่วยรถพยาบาลฉุกเฉินศูนย์นเรนทร ที่นำส่งโรงพยาบาล
-ขอบคุณสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย ที่จัดทริปนี้ ถึงแม้จะเป็นทริปแรกที่มาร่วมแล้วเกิดอุบัติเหตุ
แต่ถ้ามีโอกาสเมื่อใดก็จะมาร่วมให้ได้

ภาพสวยครับ
สนุกมาก
เด็กๆน้ารักทุกคนครับ

ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีกับเด็กๆๆด้วยครับ และขอชมเชยในความมีน้ำใจขอชาวจักรยานทุกท่าน

อันความกรุณาปราณี
จะมีใครบังคับก็หาไม่
หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ
จากฟากฟ้าสุราลัย สู่แดนดิน..

ทริปนี้เยี่ยม ดูภาพเห็นใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของน้องๆ เด็กๆ ชื่นใจจัง อนุโมทนาบุญครับ

ชมภาพเพิ่ม ตามลิงค์ไปที่เวปTCC ครับผม
http://www.thaicycling.com/board/viewto ... f=7&t=3302

กิจกรรมดีๆที่น่ายกย่องครับ
ขอชื่นชมทุกท่านด้วยใจจริงครับ

โอกาสครั้งนี้.. รู้สึกดีเป็นพิเศษ กับกิจกรรมทำบุญสร้างกุศล โดยเฉพาะกับเยาวชน ผู้ที่จะต้องเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพในอนาคต ( ขณะที่เราต้องเติบโตไปเป็นผู้เฒ่าที่มีคุณภาพในอนาคต.. อิ อิ )

ด้วยเส้นทางที่คณะต้องปั่นผ่านใกล้ถิ่นพำนัก จึงไม่ต้องขยันตื่นเพื่อไปร่วมรวมพลถึงสวนลุมพินี ด้านหนึ่งนั้นดีสิ.. จะได้ออมแรงเอาไว้ได้ตั้งครึ่งค่อนทาง แต่อีกด้านหนึ่งให้รู้สึกเสียดาย เพราะไม่ได้สัมผัสกับความรู้สึกฮึกเหิม กับการร่วมพลคนจักรยานกลุ่มใหญ่ และได้สตาร์ทออกจากจุดเริ่มต้นพร้อมๆ กัน ( มันตื่นใจคึกคักจะตายไป.. ) ทว่าความคร้านมันเหนือกว่า จึงตั้งท่ารอระหว่างทางแทน..

แรกตั้งใจว่าจะไปดักรอที่ปั๊มน้ำมันบางจาก บนถนนสุขุมวิทใกล้ๆ สถานีรถไฟฟ้าลาซานที่ยังไม่เปิดให้บริการ ขณะเดียวกับที่สมองต้องวางแผนเส้นทางหลบถนนที่น้ำท่วมถึงหน้าแข้งบนศรีครินทร์ โดยตัดสินใจเลาะเส้นทางสวนเลน ( ซึ่งน้ำไม่ท่วม ) อาศัยช่วงรถว่าง ก็ลงมาปั่นเรื่อยๆ บนถนนชิดขอบฟุตบาทยามเมื่อไร้แล่นรถสวนทาง พอเห็นท่าว่ารถจะสวนมามาก ก็หักเลี้ยวปีนขึ้นไปปั่นบนทางเท้า สลับกันไปมา.. เพื่อรักษาความปลอดภัยให้สมดุลย์ แล้วจะได้ปั่นไปตามเส้นทางถนนบางนา-ตราด เพื่อตรงไปยังสุขุมวิท..

แต่ทว่า..

ยังไม่ทันที่จะพ้นแยกตัดซอยลาซาน มองไปยังสี่แยกไฟแดงด้านหน้า เห็นนักปั่นรูปร่างน่ารักคุ้นๆ กำลังปั่นตรงมาติดช่วงไฟแดง.. ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นพี่หล่อผู้น่ารักของ TCC นี่เอง ด้วยความที่อยู่ตรงข้ามคนละด้าน จึงส่งภาษามือเป็นสัญญาณ ได้ความว่าจะปั่นไปตามเส้นทางศรีนครินทร์ เราจึงหันหัวกลับโดยไม่รีรอ.. เพราะไม่อยากให้พี่หล่อปั่นไปคนเดียว กลัวแกจะเหงาตลอดเส้นทางศรีนครินทร์ถึงบางปู ( แต่ความจริงแล้วดีใจ ที่จะได้มีเพื่อนปั่นไปในเส้นทางนี้ จะได้ไม่ต้องอ้อมไปถึงสุขุมวิทต่างหากละ.. ฮี่ ฮี่ ^_^! )

สองคนสี่ล้อ.. ฮ่อกันไปเรื่อยๆ ชวนพี่หล่อชมคลองศรีนครินทร์บนถนนฝั่งตรงข้าม ซึ่งเป็นขาเขาเมือง ทำเอาพี่หล่อตกใจ.. เฮ้ย! นี่กะว่าจะปั่นกลับกันเส้นทางนี้นะเนี่ย ท่าจะไม่ไหวแฮะ.. จึงสนับสนุนไปอีกเสียงว่า กลับทางสุขุมวิทเหมือนขามาจะดีกว่า แต่ถ้าจะใช้เส้นนี้ ก็ให้ปั่นมาจนถึงแยกศรี-เทพาฯ แล้วเข้้าเทพารักษ์ไปถึงสุขุมวิท ไปออกใกล้อิมพีเรียลสำโรงจะดีกว่า เพราะหากคิดจะฝาคลองถนนศรีครินทร์นี้ไปละก็... ไม่ OK แน่จ้า

ปั่นตลอดเส้นทางจนเข้าเส้นสุขุมวิทช่วงที่เลยโรงเรียนสตรีสมุทราปราการ พบกับรถตู้สารพัดช่างของลุงอู๊ดมาจอดรอ.. ด้วยความแปลกใจ คิดว่าไอ้สองหน่อนี้.. แหม.. ขามันแรงดีจริงๆ ปั่นแซงใครต่อใครมาถึงนี้ได้เร็วกว่ารถตู้เราซะอีกแนะ.. แต่เมื่อรู้ความจริงก็มีฮา... โถ.. มันเริ่มปั่นมาช่วงครึ่งทางนี้นี่เองนี่หวา ฮา.. ว่าแล้วก็คว้ากล้วยมาเติมพลังให้หนึ่งหวี...

ก่อนที่จะออกเดินทางกันต่อ ตามเส้นไปทางไปเรื่อยๆ จนถึง "หมู่บ้านเด็กโสสะ สมุทรปราการ"....



>สะพานเข้าสู่หมู่บ้านเด็กโสสะ สมุทรปราการ


> กลุ่มจักรยานทะยอยเดินทางมาถึงเป็นระยะๆ ตามความแรงของขาปั่น


> ป้ายด้านหน้าของหมู่บ้านเด็กโสสะ สถานที่ซึ่งพร้อมยินดีต้อนรับทุกท่านที่แวะเวียนมาให้กำลังใจเยาวชนทุกคนในหมู่บ้าน


> ต้นไม้ที่พระเจ้าหลานเธอพระองค์เจ้าพัชรกิติยาภาทรงปลูกไว้ เป็นต้นประดู่ที่ให้ร่มเงาร่มรื่น


> บรรดาจักรยานคันน้อยๆ ของเด็กๆ ที่จอดเรียงราย รอคอยการซ่อมแซมครั้งใหญ่ จากพี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ น้าๆ อาๆ นักปั่นผู้ใจดี


> คณะที่ปั่นมาถึงก่อน ลงแรงคนละไม้ละมือ ช่วยกันซ่อมแซมก่อนโดยไม่รั้งรอ


> ทุกท่านล้วนเต็มไปด้วยประสบการณ์การซ่อมทั้งนั้น มองปราดเดียว ก็รู้แล้วว่าต้องเริ่มซ่อมอย่างไร อะไหล่แบบไหน เครื่องมือเบอร์อะไร.. ว่องไวกันอย่างมาก


> อะไหล่มากมายทุกชิ้นส่วนของจักรยาน นำมาเรียงรายเตรียมความพร้อมบริการแบบไม่ให้ขาดมือ


> จักรยานทุกคัน อุปกรณ์ อะไหล่ทุกชิ้น ถูกจัดสรรวางแผนเอาไว้เป็นรายการ ให้ช่างซ่อมอาสาสองล้อทำงานได้สะดวกสบาย กระจายทีมกันได้แบบไร้ปัญหา


> ขอบล้อคั้นนี้อาการสาหัส.. เป็นที่รักของสนิมเป็นพิเศษ มาเกาะกันแน่นไปทุกพื้นที่ ต้องระดมแรงขัดกันทุกซอกมุม.. ส่วนยางที่กองอยู่นั้น.. ก็เปื่อยเสียจนทนดูไม่ได้... แต่ไม่เป็นไร.. มีเส้นใหม่มาเปลี่ยน


> หลังกำจัดสนิมกันพอเกลี้ยง ต้องพ่นสีทับให้สวยงาม นำไปผึงแดดให้สีแห้ง ก่อนที่จะนำมาประกอบกับตัวรถ


> คันนี้ของหนู ขอมีส่วนช่วยฟื้นฟูด้วยคนนะคะคุณลุง


> คันนี้.. ต้องพวกผมเลย.. ไปดูมาแล้วว่าพวกลุงซ่อมกันยังไง.. พวกเราก็ขอลุยมั่ง จะได้รู้วิชาไว้ด้วย...

==== ยังมีต่อ ===>>

... ว่ากันต่อ.. ====>>



>ไม่ว่าจะเป็นคันใหญ่ คันเล็ก คันจิ๋ว ก็ซ่อมได้ทั้งนั้น..


>ระดับปรมจารย์ลงมือเองเลย.. เสร็จออกมาแล้วรับรอง แล่นฉิว..


>ร่วมแรงร่วมใจ คนละไม้ละมือ..


>คันนี้ของผม.. ขอลงมือด้วยคนนะครับคุณอา..


>ตัวเล็กตัวน้อย.. สนุกกับการร่วมซ่อมจักรยาน ตรงไหนช่วยได้ ต้องขอลงมือด้วย..


>อะฮ้า! คันนี้ของหนูเกือบเสร็จแล้วล่ะ


>ซ่อมเสร็จแล้ว.. ปั่นไปละคร้าบ.. วู้ว! ระหว่างนั้นมีผู้ใหญ่ใจดี แวะเวียนนำสิ่งของมาให้กับเด็กๆ กันเป็นระยะๆ


>ขอลองลุยน้ำดูหน่อย ว่ายางใหม่เนี่ย... มันเจ๋งแค่ไหน...


>จะได้เสร็จไวๆ หนูช่วยขัดสนิมที่ขอบล้อนะคะ...


>มีไอศกรีมมาแจกน้องๆ.. เอ๊ะ! อ้าว อาลิขิตเล่นบท ชิมไปแจกไปซะแล้ว! ฮา ^o^


>ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ ยกร้านมาบริการถึงที่.. อร่อยมาก.. เครื่องเพียบจริงๆ ! บริการทั้งเด็กเล็ก เด็กโต.. ( อย่างที่เห็น อิ อิ ^_^ )


>ขอบคุณคุณพ่อนีนาและน้องนีนา ที่นำจักรยานมามอบให้เพิ่มเติมอีก 5 คันแนะ เย้!


>คนสองวัย..ใจหนึ่งเดียว น้องนีนากะลุงพุ่มแห่งเกาะสีชัง ช่วยกันซ่อมจักรยาน


>จักรยานรุ่นเก่าจ้าวปัญหา.. บรรดาสิงห์นักปั่นยุคใหม่.. ปลุกปล้ำกันอยู่นานสองนาน ก็ไม่สามารถจะถอดส่วนประกอบ.. จนสุดท้ายยกธง ส่งต่อมือเก๋าไปลุยแทน..


>ผลปรากฏว่า.. พวกหนุ่มปล้ำอยู่นานไม่สำเร็จ ให้ระดับส.ว. ( สูงวัย ) "ปื้ดเดียว...ออกเลย!" ฮา... เหล่าสิงห์นักปั่นหนุ่มต้องยอมคาราวะอาจารย์..หนึ่งจอก!


>เอาละ.. เสร็จแล้ว เหลือหยอดน้ำมันโซ่อีกนิดเดียว เดี๋ยวไปปั่นได้เลยคร้าบ...


>ใส่ยางเสร็จแล้ว ต้องเติมลมอีกหน่อย ก็ปิดจ๊อบได้เลย


>ไม่ว่าจะอาการสาหัสขนาดไหน.. ให้เหล่ากูรูดูแป๊บเดียว.. ทะลุปรุโปร่ง!


>ว้าว! คันนี้เด็ดสะระตี่.. ( โห..สำนวนเนี่ยรู้วัยเลยแฮะ ) คนนี้เฮียคากิบอกเป็นไททาเนียมเลยนา.. ก็พี่หล่อเขย่าสีสเปรย์พ่นเลยเถิดไปเสียทั้งคัน..อย่างที่เห็น


>โดนใจจนต้องขอเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึกก่อนส่งมอบ..น้องๆ


>แต่เดี๋ยวก่อน...! ยังไม่สะใจพอ ขอทำอะไรอีกหน่อย.. ว่าแล้วก็คว้ากระดาษกับกรรไกรมาลุย


>ทาบเข้าไป พ่นสีใส่เสียหน่อย...


>กลายเป็นยี่ห้อไนกี้ไปเรียบร้อยแล้ว.. โห.. สร้างสรรค์!


>ความสุข ความอิ่มเอิบใจ ที่เยาวชนแห่งหมู่บ้านเด็กโสสะ ได้จักรยานเหมือนใหม่ ไปปั่นเล่น ออกกำลังกาย และเดินทางไปไหนๆ ได้ ช่างน่าประทับใจเหลือจะกล่าว


>ส่วนหนึ่ง ได้ร่วมมอบเงินให้กับหมู่บ้านเด็กโสสะ เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ต่างๆ ขออนุโมทนากับทุกท่านด้วยจ้า


>กิจกรรมพิเศษกับลุงคากิ.. ปั่นกันหลายรอบ... สุดท้ายลุงขอเก็บแรงเอาไว้ปั่นกลับด้วยนะหลานๆ... ^_^!


>เหมารถไอศกรีมทั้งคัน.. ช่างถูกใจเด็กๆ ดีแท้... ขอบคุณจริงๆ


>บันทึกภาพความประทับใจ ที่ได้มาร่วมกิจกรรมเพื่อน้องๆ กัน.. ใบหน้ามีความสุข อิ่มเอิบกันถ้วนหน้า ต้องขอบคุณทุกท่านที่มีส่วนทำให้กิจกรรมดีๆ อย่างนี้เสร็จสิ้นสมบูรณ์


>จักรยานปั่นที่สนามเด็กเล่นในหมู่บ้าน.. สำหรับหนูน้อยมือใหม่ ช่วยให้มีความสุข + สุขภาพดี...ไม่น้อย


เวลาล่วงเลยมาถึงบ่ายโมงกว่าแล้ว.. ภารกิจร่วมปั่นมาซ่อมจักรยานกับคณะใกล้เสร็จสิ้น จึงจับกลุ่มแรกขอปั่นกลับกันก่อน เพราะบางท่านต้องไปทำภารกิจส่วนตัวกันต่อจากนี้.. จึงทะยอยกันออกเดินทางกลับ จากหมู่บ้านเด็กโสสะปั่นกลับมาเข้าทางถนนศรีนครินทร์ ขณะที่ปั่นกันมาถึงบริเวณหน้าปั๊มน้ำมันเชล ก่อนถึงจุดตัดของถนนวงแหวนประมาณ 500 เมตร ก็เกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อจักรยานของคุณพ่อน้องเกียร์ ล้อหน้าตกลงไปในช่องที่ชำรุดของถนน ซึ่งพอดีกับหน้ายาง.. ทำให้ล้อหน้าถูกล็อคทันที เป็นเหตุให้ตีลังกาเกี่ยวกับคันข้างๆ และที่ตามมา ล้มลงในช่วงถนนเลนซ้าย เราและชาวคณะที่ปั่นตามกันมา จึงได้รีบกันให้สัญญาณ เพื่อหยุดรถยนต์ที่แล่นตามหลังมาทันที

ผลปรากฏว่าคุณพ่อน้องเกียร์ มีการการเจ็บที่หลังและช่วงขาด้านขวา ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ เพื่อความปลอดภัยจึงให้นั่งเฉยๆ อย่าเคลื่อนไหวใดใด เป็นการป้องกันไว้ก่อน จากนั้นจึงโทรขอความช่วยเหลือจากหน่วยฉุกเฉิน

ไม่นานรถฉุกเฉินก็มาถึง พร้อมกับรถพยาบาลฉุกเฉินของโรงพยาบาลเปาโลสมุทรปราการ ซึ่งอยู่ไม่ไกล นำตัวส่งโรงพยาบาล ขณะเดียวกับที่คุณพ่อน้องนีนา ขับรถมาพอดี จึงได้ช่วยนำจักรยานของทั้งสองคน ขึ้นไว้ท้ายรถ และพวกเราจึงปั่นตามไปเฝ้ารอดูอาการกันที่โรงพยาบาล ขณะเดียวกับที่ให้น้องเกียร์โทรแจ้งคุณแม่ให้ทราบเรื่อง

หลังจากรถการตรวจรักษา และทำการเอ็กซ์เรย์กระดูก.. ผลคือกระดูกไม่ได้รับความกระทบกระเทือน มีแต่อาการของกล้ามเนื้อและเอ็นเท่านั้นที่บาดเจ็บไม่มาก จึงได้ฉีดยาระงับอาการปวด ระหว่างรอพวกเราจึงจัดการก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นไก่ตุ๋นกันคนละชามสองชาม

คุณแม่น้องเกียร์นั่งแท็กซี่มาถึง ทราบอาการก็สบายใจ น้องเกียร์ที่มากับคุณพ่อกระซิบบอกว่าจะลุ้นให้พ่อหายไวๆ เพราะอยากร่วมปั่นไปทำบุญที่พิษณุโลกให้ทัน... ก็หัวเราะกันครืน.. แสดงกว่ากำลังใจทุกคนยังดีพร้อม อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ จะได้ระวังกันไว้ในครั้งต่อไป

ขอให้หายไวๆ แล้วมาร่วมกิจกรรมกันใหม่นะครับ... พวกเราดูแลกันเช่นนี้เสมอ...



>ร่องถนนชำรุด โจทย์ของอุบัติเหตุ ใครผ่านมาทางนี้โปรดระวัง


>นำคุณพ่อน้องเกียร์ขึ้นรถพยาบาล


>คอยดูแลกันใกล้ชิด


>จักรยานำขึ้นรถของคุณพ่อนีนา ซึ่งมาพบเข้าพอดี


>รอดูอาการที่โรงพยาบาล ก่อนที่จะสบายใจกับข่าวดีกันทุกคน...

> ชมภาพอื่นๆ กดที่ภาพด้านล่างนี้เลยคร้าบ... <