ThaiMTB.com

จากกระแสที่กำลังได้รับความนิยม ของ Road Bike ทุกคนก็เริ่มพัฒนาทักษะเทคนิค สร้างกลุ่ม สร้างชมรม สร้างทีม เพื่อเยาวชน เพื่อสุขภาพ และอะไรหลายๆ อย่าง ซึ่ง ณ เวลานี้การแข่งขันกำลังได้รับความนิยมสูง การแข่งขันในบ้านเรา ก็มีทั้ง คนไทย และชาวต่างชาติ มาร่วมแข่งขัน ทั้งมาเพื่อล่ารางวัล หรือออกกำลังกาย ก็ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่ดี

แต่สิ่งหนึ่งที่มีความแตกต่างกัน คือ มาตรฐาน การปั่น และทักษะ เทคนิค ระหว่างนักกีฬาคนไทย เพื่อสุขภาพ ที่ไม่ใช่นักกีฬาอาชีพ(Pro) กับนักกีฬาต่างชาติที่ เข้ามาแข่งเพื่อล่ารางวัล ก็จะมีมาตรฐาน ความสามารถด้านทักษะ ที่สูงกว่านักกีฬาเพื่อสุขภาพ ค่อนข้างมาก (อีกไม่นาน ผมเชื่อว่า นักกีฬาต่างจะเข้าหากินในบ้านเรามากขึ้น)

ถ้ามองกลับไปดูในวงการ วิ่ง ณ ตอนนี้ อันดับ 1-5 ต่างชาติ เอาไปกินหมด ทำให้นักกีฬาเยาวชน ประชาชน ทั่วไป ขาดกำลังใจ ในการแข่งขัน เพราะผู้จัด ยังไม่มีการแบ่งแยกรุ่นการแข่งขันระหว่าง มืออาชีพ และมือสมัครเล่น (เป็นบ้างงานที่ มีแต่น้อย) ทำให้เราได้เห็นชาวต่างชาติได้รับรางวัลตลอด ในงานแข่งขัน วิ่ง ที่มีเกือบทุกอาทิตย์

เช่นเดียวกับกีฬาจักรยาน อีกไม่นานก็คงจะเป็นแบบนี้ ถ้าตราบใดที่ ผู้จัดแข่งขัน ยังไม่มีการเพิ่มรุ่น ให้มี รุ่น นานาชาติ เพิ่มขึ้น (ซึ่งเป็นผลดีที่จะทำให้คนไทย ที่อยากจะพัฒนาตัวเอง ก็สามารถไปลงแข่งขันในรุ่น นานาชาติได้ )

ในส่วนนี้ผมอยากให้คณะผู้การแข่งขัน ในระดับต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ใจเกินร้อย หรืองานแข่งทั่วไป

อยากให้มีการ เพิ่มรุ่น นานาชาติ อีก 1 รุ่น อย่างน้อยๆ เพื่อให้น้องเยาวชน หรือประชาชนทั่วไป จะได้พัฒนา ทักษะ เทคนิค ไปแข่งขันกับนานาประเทศอืนได้ ณ ตอนนี้ไม่ว่าจะงานเล็ก งานใหญ่ ฝรั่งก็เข้ามาแข่งขันกันเยอะ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ


สำหรับท่านใดมีความคิดเห็นอย่างไร ก็เข้ามาแชร์ความคิดเห็นกันครับ อย่างน้อยจะได้ยกระดับการแข่งขัน และพัฒนาวงการจักรยานบ้านเราต่อไป

สิ่งหนึ่งที่สำคัญ คือเงินรางวัล โล้รางวัล ก็เป็นแรงจูงใจ อยากให้ผู้จัดแข่งขัน เน้นคนไทยให้มาก เพื่อกำลังใจของคนไทย

ส่วนตัวเห็นว่าไม่จำเป็นครับ มาตราฐานไม่เท่าเค้าก้อต้องพยายามทำให้ได้เท่าเค้าสิครับ ต้องศึกษาว่าเค้าทำยังงัยแล้วพัฒนาให้ดีกว่าเค้า มันคงไม่ง่ายครับแต่ก้อต้องทำ

พอดีเคยอ่านหนังสือเรื่อง กำลังใจไม่ใช่จักรยาน ของ แลนซ์ อาร์มสตรอง ปี 2545 ก่อนมีเรื่องโด๊ปยา แต่สาระก็คือ

-นักปั่นที่มีพรสวรรค์ คือสรีระได้ ร่างกายต้านทานความเหนื่อยยากได้เยี่ยมยอด หายากมาก ๆ

-พรแสวง คือกว่าจะปั้นให้เกิดได้ ใช้ทุนระยะยาวนะ ผมลองคิดแบบง่าย ๆ ค้นพบดาวรุ่ง อายุ 10 ปั เรียน ป.4 อุปกรณ์ซ้อม-แข่ง คิดขั้นต่ำ 1 แสน กินตามโปรแกรมนักกีฬามื้อละ 100 บาท 3 มื้อ + อาหารเสริม เฉลี่ยรวมวันละ 400 บาท ซึ่งผมว่ามันราคาต่ำกว่าความเป็นจริงนะ

-เบี้ยเลี้ยง รายเดือน ว่ากันไปตามระดับครับ

-ค่ายเก็บตัวฝึกซ้อม ซึ่งต้องมีโค๊ช พนักงานดูแลสถานที่ ซึ่งต้องมีค่าใช้จ่าย เงินเดือน ค่าน้ำ ไฟ จิปาถะ

-ยังไม่รวมค่าใช้จ่ายที่คาดไม่ถึง เช่น อุบัติเหตุจากการฝึกซ้อม บางทีลงทุนปั้นมาแรมปี หมดไปหลายแสน เกิดบาดเจ็บก่อนแข่ง ....

-ก็ต้องมีสำรองดาวรุ่ง ซึ่งก็ต้อง ซ้อม กิน เข้าค่าย เบี้ยเลี้ยง ... ค่าใช้จ่ายอีกแล้ว แล้ววงการบ้านเรามีทุนพอหรือไม่

-ผมอ่านจากหนังสือเล่มดังกล่าว แลนซ์ สมัยวัยรุ่น มีคุณแม่ ซึ่งทุ่มเท สนับสนุนลูกชาย ดูแลการโภชนาการซึ่งสำคัญมากสำหรับนักกีฬาดาวรุ่ง และมีร้านจักรยานท้องถิ่นให้เงินทุน และจักรยานซ้อม - แข่ง จน แลนซ์ได้ความสำเร็จ

-ย้อนดูบ้านเรา หลัก ๆ ไม่พ้นผลประโยชน์ ไม่ใช่ไม่อยากเห็นคนไทยได้ดีนะ แต่ถ้าต่างชาติ เขามาเต็มร้อย แล้วได้รางวัล คิดแบบน้ำใจนักกีฬา+ลูกผู้ชาย ผมว่าให้เขาไปเถอะ ดีกว่าใช้วิชามารครองเหรียญ ผมว่าไม่น่าภูมิใจตรงไหนเลย ... รักชาติไทย เกิน100

รายการใหญ่ๆปกติจะมีแบ่งเป็นรุ่น Open กับ รุ่นอายุนะคับ คนจะลงคงคิดดีแล้วว่าอยู่กรุ๊ปไหนถึงจะเหมาะ
ส่วนเรื่องถ้วย หรือเงินนี่ผมบอกตามตรงว่าไม่พอกินหรอกครับ
หลายๆสนามที่หนึ่งได้พันห้า อย่างเก่งสามสี่พัน ... กีฬานี้ใจรักล้วนๆ
..ลึกๆผมก็คิดว่าแนวหน้าเมืองไทยไม่กลัวฝรั่งหรอกคับ ถ้าเค้าพลาดเราก็รอสวนเหมือนกัน

แต่ผมเห็นด้วยนะ เด็กรุ่นใหม่ๆจะได้มีกำลังใจขึ้น ครับ

อายุ 20 ปลายๆอย่างผม
ต้องลง open โดยไม่ได้เลือกนะครับ

ฝรั่งก็ไม่ได้เก่งกว่าคนไทยนะครับ

กีฬาจักรยาน หัวใจหลักคือวินัยการฝึกซ้อมล้วนๆเลย ใครมีเวลา ทุ่มเทกับมันจริงจังมากกว่า ซ้อมถึงกว่า คนนั้นก็ได้เปรียบกว่า

แต่.....สำหรับงานวิ่ง พวกแอฟริกา เหนือกว่าคนไทยจริงๆ

ผมว่าแบบนี้ก็ดีแล้วนี่ครับ เป็นการพัฒนาตัวเอง
สำหรับผมจักรยานเป็นเครื่องกลที่ตรงไปตรงมาที่สุดแล้วล่ะครับ ใครเร็วกว่าก็เอาไป

เก่งขนาดไหนปล่อยให้เป็นหัวลากไปเรื่อยๆ เสือหมอบรึจะสู้เสือหมก ผมเคยแกล้งขาแรงแบบนี้ในงานแข่งบ่อยๆครับเน้นฮา แต่งานแข่งบางงานเค้าซีเรียสกันน่าดู เห็นกลุ่มพยายามยิงหนีหลายรอบ แต่บอกไว้ก่อนครับ 50 ยาวๆ2-3 กม.ทำไรผมไม่ได้ล่ะ ไม่รู้จะเอาถ้วยมาทำไม แค่นานๆทีแข่งที สนุกดีครับ

ก็ไม่เชิงนะว่าเราจะแพ้เขาตั้งแต่สายพันธ์ซะทีเดียว ในวงการจักรยาน เราจำแนกความแข็งแรง ระดับของนักปั่น ผ่าน power ที่นักปั่นหนึ่งๆสามารถผลิตได้ ตามภาพประกอบ จะเห็นได้ว่ามันมีหลายระดับมากๆครับ ระดับสมัครเล่นไล่ไปจนถึงcat1 สามารถฝึกซ้อมได้ พัฒนากันได้ แต่ใช้เวลา และความมานะและอุตสาหะเป็นเวลานานครับ ส่วนระดับที่สูงขึ้นคือระดับ Pro หรือ world class นั้นยิ่งต้องมีสิ่งที่เรียกว่าพรสวรรค์หรือ genetic เข้ามาร่วมด้วย (นั่นเป็นสิ่งที่แบ่งแยกนักปั่นระดับโลก ว่าเขาจะเป็นนักป่นดาวรุ่ง GC หรือ domestic)



สรุปเร็วๆก็ประมาณว่า ถ้านักปั่นน้ำหนักเท่าๆกัน 65 กิโล FTP ก็ประมาณนี้กัน
world class Pro /GC contender > FTP 420-450 watt > Contador / Froome / Wiggins / Nibali / Martin
Domestic Pro > 370-400 watt
Cat 1 > 300 - 330 watt > ทีมชาติบ้านเราก็แถวๆนี้ละครับ เผลอเยอะกว่านี้ด้วย
Cat 2 > 270 - 300 watt > จะเหยียบโพเดี้ยมงานใหญ่ๆ งานชิงถ้วยพระราชทาน งานไตรกีฬานานาชาติ ก็ต้องระดับแถวๆนี้
Cat 3 > 240 - 270 watt > นักปั่นที่ซ้อมกันหนักๆ ก็อยู่กันแถวๆนี้ งาานใจเกินร้อยก็ได้ลำดับเลขตัวเดียวแล้วครับ
Cat 4 > 210 - 240 watt > ส่วนใหญ่เราๆก็อยู่กันแถวๆนี้ลงไป วิ่งถนนเขียวกัน 35 - 40 นาที
Cat 5 > 190 - 210 watt
untrained > ต่ำกว่า 185 watt

ชาวต่างชาติที่เป็นโปรจริงๆ ส่วนมากจะไม่มาคลุกสนามแข่งที่ไม่ใช่โปรด้วยกันครับ เว้นแต่ผู้จัดรายการจะเชิญมาลง ส่วนมากที่มาลงเห็นตามรายการ เป็นระดับ Cat1-Cat2 เท่านั้นครับ ซึ่ง Cat 1 - Cat 2 เนี่ย เราๆก็ปั่นสู้เขากันไม่ได้แล้วน่ะ และถามว่าเขาเอาพลังมาจากไหนตั้งเยอะ ไม่ใช่ว่าเขาไม่ซ้อมกันนะครับ ฝรั่งที่เห็นมาลงงานแข่งกัน เขาซ้อมกันมากกว่าเราเป็นไหนๆครับ จริงๆอยู่เขาพัฒนาง่ายกว่าและเร็วกว่าเราด้วยกรรมพันธ์แล้ว แต่ต้องมองไปด้วยว่าชีวิตเขาเป็นอย่างไร เขากินอย่างไร เตรียมตัวอย่างไร เขาปั่นเป็นชีวิตจิตใจ จักรยานคือวัฒนธรรมของเขา ไม่ใช่กีฬาที่ปั่นในวันหยุดหรือเวลาว่าง หากไปดูmileageของพวกเขาแล้วเราจะต้องตกใจ ที่เห็นติดโพเดี้ยมกันปั่นกันปีละ20000++กิโลทั้งนั้นนะครับ เพราะฉะนั้นไม่ใช่เพราะกายภาพเราแพ้เขานะ เพราะเราซ้อมไม่ถึงต่างหาก

ถามว่าชาวไทยที่ปั่นได้ระดับ Cat 1 - Cat 2 นี่มันมีไหม มีครับ เยอะด้วย แต่เขาก็เล็งสูงกว่าที่เราเห็น ไม่ลงมาคลุกวงแข่งแบบที่คนธรรมดาอย่างเราเข้าร่วม ไปแข่งงานชิงถ้วยพระราชทานแบบนั้นกันเสียมากกว่า

คนไทยหรือชาวเอเชียไม่ได้อ่อนแอหรือด้อยไปกว่าเขาเลยครับ ถ้าพูดกันถึงระดับ cat 1 เราไม่แพ้เขาหรอกครับ แค่เราซ้อมน้อย ปั่นน้อย ก็เท่านั้นเอง XD

+1 คุณ name joker ครับ

ผมชอบแข่งกันฝรั่งนะ มันลุ้นว่าเขาจะทำอะไร แม้ว่าสู้ไม่ได้ แต่ยังไงต้องพัฒนาขึ้นครับ
โดยเฉพาะ Fast.... กำลังดังเลยช่วงนี้แรงจริงๆ

ถ้าเพิ่มเพื่อให้กำลังใจเด็กๆ เพิ่มรุ่นเยาวชนเป็นหลายๆ รุ่นดีกว่าครับ
ไม่เกิน 12
ไม่เกิน 15
ไม่เกิน 18

ส่วนรุ่นใหญ่ๆ ถ้าแพ้เพราะซ้อมมาไม่เท่ามืออาชีพก็ให้เขาไปเถอะครับ

แต่ผมยังไม่เคยลงแข่งนะครับ

ผมตามแต่ก้นคุณแพททริค ครับ

มันต้องเริ่มตั้งแต่การลงทะเบียนนักแข่งให้ชัดเจนก่อนว่าอยู่ในระดับใด เหมือนพรีเมียร์ลีก อยู่ดีๆจะมาเตะเรยได้งัย ต้องไต่เต้าทำอันดับกันก่อนถึงจะมีวันนั้นนะ
ถ้านักแข่งอาชีพจริงๆจะต้องยอมรับได้กับการแข่งกับต่างชาติ ซึ่งไม่ต่างกับการไปเตะแขมป์เปี้ยนลีกหรอก

ต้องถามว่าถึงเวลาหรือยังที่เราจะมีการลงทะเบียนักแข่งเพื่อแยกคลาสนักแข่ง อันนี้ไม่เกี่ยวกับสมาคมจักรยาน อาจจะรวมตัวกันเปนสมาพันนักแข่งจักรยานแห่งประเทศสยามก็ได้ เพื่อเป็นข้อต่อรองเรื่องเวลาจัดการแข่งขัน ระเบียบ กฏกติกากับสมาคม อ้างอิงกฏบังคับสากลแต่ต้องรวมกันเปนหนึ่งเดียวให้ได้นะที่จะไปต่อรอง แต่ไม่ใช่การงัดข้อกับสมาคมนะ

รูสึกว่างานแข่งพ่อใหญ่จะมีจัดลำดับนักแข่งตามเวลาที่เข้าเส้นนะ

ต่อไปก็ตามด้วยการจัดการแข่งขัน ต้องเลือกงานแข่งที่ผู้จัดได้รับรองจากสมาพันจะดีที่สุด อย่างน้อยมันก็จะเปนมาตรฐานตามที่นักแข่งต้องการนะ งานวัดใจงานใจเกินร้อยปล่อยให้นักแข่งคลาสล่างๆไปแข่งกัน ระดับคลาสบนก็เลือกงานแข่งที่มีคุณภาพหน่อย
อนาคตก็จะมีนักแข่งต่างชาติมาให้ประลองเอง ส่วนงานแข่งต่างๆก็จะพัฒนาขึ้น ถ้าไม่พัฒนาก็จะตกไปเองรวมถึงออร์กาไนเซอร์รับจัดงานด้วยก็จะมีการพัฒนาไปในทางที่ดี

อันนี้ความเหนส่วนตัวไม่เกี่ยวกับคนอื่นนะ