ThaiMTB.com

...น้ำตกแม่กระดังลา หนองหญ้าปล้อง เพชรบุรี 6/12/57

...ผมเคยไปถ่ายรูปกับป้าย "น้ำตกแม่กระดังลา" มาแล้ว4ครั้ง ทุกครั้งที่ไป จะเล่นน้ำอยู่แค่ตรงฝายน้ำล้น ใกล้ๆกับป้ายน้ำตกเท่านั้น

เคยพยายามเดินขึ้นเดินลงจากฝาย แต่ก็บุกป่าไปได้ไม่ไกล เพราะความหนาแน่นของป่ามีสูงและเส้นทางเดินป่าที่เลือนลาง จึงยังไม่เคยเข้าถึงตัวน้ำตก

...ครั้งนี้เป็นครั้งที่5 เป้าหมายคือ ต้องไปให้ถึงน้ำตกแม่กระดังลา

...มีน้องชอม ขาลุยที่รู้แรงกันดี เป็นเพื่อนร่วมทาง1คน พร้อมจักรยานเสือตะเกียบอีกคนละคัน เอาใส่รถยนต์ไปเริ่มปั่นที่บ่อน้ำร้อนหนองหญ้าปล้อง

ประกอบรถ หยอดน้ำมันเสร็จ 9โมงนิดๆ ก็ออกปั่นกันเลยครับ

...ดูจากป้ายบอกทาง ยังเดาไม่ถูก ว่าเราจะได้พบกับอะไร

...เส้นทางเป็นทางลูกรังอัดแน่น ดีกว่าครั้งก่อนๆที่เคยมา ปั่นขึ้นเนินซึมๆ มาตามทาง

ที่ชาวบ้านทำไร่ข้าวโพด จนมาถึงสามแยกฝายน้ำล้น แล้วจึงเลี้ยวซ้าย

...ใกล้ถึง หน่วยพิทักษ์อุทยานฯแก่งกระจานที่5 เขาพุพลู ได้ยินเสียงกู่ของ"ชะนี"อยู่ไกลๆ

ที่แรกยังไม่แน่ใจว่าเสียงอะไร พอเขาไปใกล้ๆหน่วยฯจึงได้เห็นตัว ชะนี ตัวเป็นๆ ร้องกู่

และโผอยู่บนยอดไม้ ถึง3 ตัว เสียดายอยู่ไกลเกินระยะกล้องถ่ายรูป

...ยืนดูอยู่ได้ไม่นาน พอชะนี รู้ตัวว่ามีคนมา มันก็รีบโยนตัวเข้าไปในป่าทันที ยิ่งทำให้ผมแน่ใจว่าเป็นชะนีป่า

...รูปนี้ เป็นรูปเดียวที่ถ่ายติดชะนี สังเกต เงาสีเหลืองๆ ด้านล่างของภาพนะครับ

...ทางต่อไปจากหน่วยฯพุพลู จะเป็นทางเขา ขึ้นลง ข้ามห้วย

...ผ่านป่าไผ่

...จากลูกรัง เริ่มเปลี่ยนเป็นทางทราย โชคดีที่วันก่อนหน้ามีฝนตก ทำให้ปั่นง่าย

...ต้องปั่นข้ามห้วย อยู่หลายครั้ง จำไม่ได้ว่ากี่ครั้ง แต่ส่วนใหญ่ผมจะใช้วิธีเข็น เพื่อความปลอดภัย

...ยิ่งใกล้ภูเขา เส้นทางก็ชันขึ้นเรื่อยๆ ป่าก็หนาแน่นขึ้นตามกัน

...กิโลสุดท้าย ทางชันมาก หินลอย เข็นเท่านั้นจึงจะถึง

...ตอนนี้11โมงแล้ว ใช้เวลา2ชั่วโมง เราจึงปั่นมาถึงป้ายน้ำตกแม่กระดังลา

แต่ยังไม่ถึงน้ำตกนะครับ ยังไม่รู้ว่าต้องเดินอีกไกลเท่าไร

...ไม่รีบไม่ร้อน ละเลียดถ่ายรูปไปเรื่อยๆ น้ำตกนี้ปลอดนักท่องเที่ยว ปลอดขยะ ที่มาถึงมีแค่นักเดินทางอย่างเรา

...เดินป่า ทวนลำธารขึ้นไป ทางเดินแทบมองไม่เห็น ทึบมาก

...ต้องเดินอ้อมจากทางหลัก(ที่แทบจะมองไม่เห็น) เพราะมีไม้ล้มขวางทาง

ฟังเสียงน้ำตกที่อยู่ไม่ไกล เพื่อไม่ให้หลุดออกนอกเส้นทาง

...นั่งพัก กินขนมแป๊บนึง แล้วก็ไปกันต่อ

...เส้นทางมาออกที่ข้างลำธาร หาทางไปต่อไม่ได้ ตัดสินใจเดินลุยน้ำขึ้นไป

...และที่พลาดไม่ได้ คือ เล่นน้ำไปตลอดทาง

...แด่ ผู้เสพธรรมชาติ ชมกันยาวๆไปเลยนะครับ

...มีรอยเก้ง รอยหมู และขี้ลิง อยู่ตลอดแนวลำธาร

...ธารน้ำตก เป็นหินก้อนใหญ่ๆ ลื่นๆ ถ้าใส่รองเท้าจักรยานจะเดินไม่ถนัด ต้องถอดออก