ผมเห็นใจนักเขียน นักแปลเมืองไทยมาก
เนื่องด้วยนิสัยของคนไทยไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือมีสาระเท่าไร
หนังสือดีๆพิมพ์บางที 2000 เล่ม 10ปียังขายไม่หมดก็มี
เคยซื้อหนังสือเล่มหนึ่ง พิมพ์แค่500เล่ม เป็น ดิกไทยลาว
แต่หนังสือ nonsense กลับขายดีเป็นเทน้ำเทท่า
เห็นหนังสือที่มีประโยชน์ขายดีทะลุกลางปล้องก็มี4เล่มแรกของดร. สาทิต อินทรกำแหง
ชีวจิต มะเร็งแห่งชีวิต กูแน่ อีกเล่มชื่ออะไรพอดีจำไม่ได้ พิมพ์เป็นสิบๆครั้ง
โดยเฉพาะรุ่นแรกที่พิมพ์ก็ตอบรับธรรมดาๆ
แต่มาตอนพิมพ์ที่ Amarin เปลี่ยนปกใหม่ประจวบกับ
กระแสรักสุขภาพหลัง ไอเอ็มเอฟ จึงมีเล่มอื่นๆตามออกมาอีกหลายเล่ม จนออกนิตยสารในที่สุด
มาเข้าเรื่องเลยครับ
1. จะแปลมาเฉยๆ หรือจะไปขอลิขสิทธิ์ก่อนซึ่งก็คงมีค่าใช้จ่าย ก็เป็นปัญหาหนึ่ง นอกเสียจากว่า
เขาให้เป็นวิทยาทาน หรือ แอบๆทำ
2. หากหาสปอนเซอร์เช่้น พวกที่นำเข้ารถจักรยาน ร้านจักรยาน หรือ พวกอะไหล่ กระเป๋าต่าง
เช่นปกในเท่าไร ปกหลังเท่าไร แค่ปกนอกจากด้านหน้า ก็มี3หน้าให้ลงได้แล้ว
3. หากทำเป็นอีบุคส์ ที่จริงประหยัดกระดาษและค่าพิมพ์ ทำให้ไม่ต้องมานั่งสต๊อกหนังสือ
แต่ตามนิสัยของคน...แล้วคงก๊อปกันเก่อ
4. มีอีกวิธีให้จองกันไว้ก่อน อย่างน้อยในนี้ก็สามารถเช็ดเรตติ้งได้ หากไม่ได้ตอบรับดีเท่าที่ควร
บางทีเวลาอาจจะยังไม่ใช่
