ThaiMTB.com

สวัสดีพ่อแม่พี่น้อง เพื่อนๆชาว ไทยเอ็มทีบี ทุกท่าน ขอเชิญท่านชม สรุปทริป พาลูกค้าเที่ยว ตะลุยหลังคาโลก ณ เมืองลาซา ในครั้งนี้ ณ บัดNow......
ข้างหลังไม่ต้องเบียดเข้ามานะครับ ยังมีพื้นที่ให้ปูเสื่อรับชมอยู่ยังไม่เต็มครับ ข้างๆก็ไม่ต้องเบียดไม่ต้องดันมานะครับหน้าจอยังมีพื้นที่ว่างเยอะแยะครับ ยาดม ยาหม่อง ชาเย็น เก๊กฮวย โอ้เลี้ยง มีจำหน่าย ทางซ้ายมือนะครับ ส่วนปลาหมึกย่าง ลูกชิ้นปิ้ง ป๊อปคอน ทางขวามือเลยครับ ส่วนยาสมุนไพรแก้ปวดแก้เมื่อยจุกเสียดแน่นท้องมีจำหน่ายด้านนี้เลยครับ ใครสนใจติดต่อเวปมาสเตอร์ คุณโนบิตะ ได้เลยนะครับ
กระทู้นี้ อาจจะยาวนิดนึง เพราะว่ากล้อง สองกล้องถ่ายมา 300 กว่ารูป ผมเลยต้องมานั่งเลือก และมาคัดออกไปเยอะ จะได้ย่นๆ มาโพสต์ ให้จบเร็ว อาจจะ โพสต์หมด ก็พรุ่งนี้ครับ บางรูปเป็นภาพต่อเนื่อง ผมเลยจัดการทำเป็นไฟล์ Gif เพื่อประหยัด พื้นที่ ให้รูปอื่นๆด้วยนะครับ
ขอเชิญรับติดตามชม ได้เลยครับผม

ขออภัยเพื่อนหลายๆท่านนะครับ ทริปนี้กระทันหันมากๆกะจะมาโพสต์ ชวนเพื่อนๆมาปั่นทริปนี้ด้วย แต่ทริปนี้เป็นทริปเร่งด่วนมากๆแบบไม่ตั้งตัว
เรื่องมีอยู่ว่า ลูกค้าทางร้านผม ที่เขาติดต่อทัวร์ กับเพื่อนฮ่องกง(ก้อง)เกิดมีปัญหาไม่สามารถ ไปเที่ยวได้ตามตารางทัวร์ เพราะว่ามีปัญหาเรื่องบัตรอนุญาตผ่านแดน ซึ่งตอนนี้ครบรอบ 60 คอมมิวนิสต์จีน ก็เลยมีการเข้มงวดมาก ก้องเลยหันมาบอกผมตอนสองทุ่ม บอกว่า พรุ่งนี้พาลูกค้าไปปั่นเที่ยวให้หน่อย ซึ่งผมหันมามอง ไรฟ่ะ ยังไม่ได้เตรียมพร้อมไรเลย รถที่ลูกค้าคนก่อนทำดร้อปเอาท์หัก ตีนผีพังก็ยังไม่ได้ซ่อมเสร็จ จะเอารถไหนไป และแล้วในที่สุด ผมก็ต้องมานั่งซ่อมรถที่พังซึ่งอะไหล่เพิ่งส่งมาวันนั้นเอง กว่าจะเสร็จก็ตีห้า (ร้านปิดตีสอง นั่งเคลียร์ของร้าน เสร็จตีสาม นั่งดูเมล ดูเน็ต ตีสี่ นั่งซ่อมจักรยานเสร็จ ตีห้า).....


เตรียมความพร้อม เดินทางหลังร้าน แต่กระผมยังไม่พร้อมเล๊ยย
และแล้ว ชะตาผมในวันนี้ก็เริ่มต้นขึ้น เวลา เก้าโมงครึ่ง ลูกค้าเยอรมันสองคน มารอหน้าร้าน ผมก็มีเวลาเตรียมตัวเพียงแค่ สามสิบนาที จัดแจงเซ็ตรถให้ลูกค้าทั้งสองท่านเสร็จ ตั้งใจจะขอดื่มกาแฟสักแก้วเถอะ ง๊วงง่วงเหลือเกิน นอนแค่ 3-4 ชั่วโมงเอง แถมกะหาอะไรลองท้องสักหน่อย เลยถามแบบเป็นมารยาท ว่าทานอะไรมายัง แต่เขาบอกว่าไม่หิว ทานมาแล้ว และก็เร่งอยากให้ผมเริ่ม ทริปเร็ว(ใจร้อนอย่างกับวัยรุ่นเลย )สุดท้ายก็ต้องจำใจเริ่มทริป โดยไม่ได้กินไรเลย กาแฟก็ไม่ได้ดื่ม เอ้า วันนี้เป็นไง เป็นกัน เดี๋ยวจะพาไปเหนื่อย เยอะ


ทางจักรยาน ในเมืองลาซาใหญ่มาก ใหญ่ขนาดรถเข้ามาจอดได้(แต่จะมาจอดขวางทำไม )
ผมเริ่มพาลูกค้า ปั่นออกจากร้าน ด้วยเกียร์เบาๆ เป็นการวอร์มไปในตัว(แต่ท่าทางจะวอร์มไม่ขึ้น หนาวชมัด ) คอยกันรถให้ทั้งสองคนและนำทาง เปิดทางให้ พอเข้าไบค์เลนได้ ก็ตามสบาย เพราะรถน้อย ที่ต้องระวังก็เพียงรถออกจากซอยเท่านั้น ซึ่งถ้ามีรถออกมาจากซอยผมก็จะคอยสปินท์ ไปดักหน้า ทั้งสองคนพร้อมเป่านกหวีด ให้รถมาเห็นเรา(แต่ที่จีน นกหวีดแทบไม่มีความหมาย เขาจะออกก็ออกเลยไม่สนใจ แต่ผมปั่นชนสะกิดไปหลายคันแล้ว แบบว่าหมั่นไส้

หันมายิ้มหน่อยจ้าาาาา


กำลังสดชื่น ยังซิงๆ แต่กระผมเหอๆๆ วิญญาณ จะหลุดแล้ว หิววๆๆๆ


ออกมาจากตัวเมือง กำลังขึ้นจะขึ้นเขาแล้ววว โอ๊ยยย หน้ามืดดด...


เอ้าเพิ่มหน้าให้สว่างหน่อยยยย
หลังจาก ฟันฝ่าอุปสรรคบนถนน มาประมาณ 4-5แยก ในสภาพอากาศยามเช้า ผมรอให้วอร์มให้ตัวอุ่น แต่มันไม่อุ่น และไม่กล้าหายใจแรง กลัวเจ็บปอด ไม่เกิน 8 กม ก็เข้าสู่เส้นทางขึ้นเขา ผมเลือกทางที่เข้าแบบง่ายๆถนนเรียบ ดูก่อนว่าลูกค้า เขาสามารถปั่นไหวไหม พยายามมองเขาว่าเหนื่อยไหม และก็ทำการจอดพักหน้าซอยทางขึ้น สถานที่เราจะไปกัน (ความจริงแผนผม กะว่าเริ่มเหนื่อยเริ่มหิวหล่ะซี่ ไปกินข้าวกันน๊าา แต่ว่า คนชาวเยอรมัน หนุ่มบอกว่า ไม่ต้องเบรคก็ได้ ไปต่อเลย )และแล้วเราก็เดินทาง ล้อหมุน ขึ้นเขาต่อ

มารอชมแถวหน้าครับ..............
เมืองในฝันเลย ซื้อหนังสือเกี่ยวกับทิเบตมาหลายเล่มแต่ก็ได้ดูในหนังสือก็หวังว่าวันหนึ่งคงได้ไป
ยิ่งช่วง จีน ทิเบต เนปาล อยากรู้การข้ามเทือกเขา สูงๆ มันเป็นยังไงบ้าง ดูในรูปสวยจริงๆ
แถวๆทิเบตกางเต้นท์ข้างทางนอนดูดาวน่าจะสวยมากเลยนะครับ

สวัสดีครับคุณ monitor a ที่แวะเวียนเข้ามาชม
การข้ามเทือเขาหิมาลัยนั้น ถ้าเราไม่มาเห็นแล้วจินตนาการ ก็คงคิดว่ายากครับ
แต่มาเจอของจริง ไม่ยากเลยครับ ผมว่าใครๆก็ทำได้ครับ เส้นทางในทิเบต ตั้งแต่เขาเมือง มาคัง มา เมือง โบมี ปาอี้ เส้นทางแทบนี้คือเส้นทางที่เคียงคู่กับเทือกเขาหิมาลัยครับ แถมเป็นต้นน้ำของแม่น้ำพรหมบุตรด้วยครับ
ในความคิดของคนที่ไม่เคยปั่นที่สูง เห็นว่าทีทิเบตสูง ก็รู้สึกว่าคงยากมั๊งจริง สถานที่เราผ่านศุงสุด ห้าพันเมตรนั้น ไม่ได้เหนื่อยอะไรมากมายครับ แค่การหายใจลำบากเท่านั้น การขึ้นจะขึ้นยาวที่ล่ะสามสิบกิโลเมตรได้ กว่าจะถึงปลายเขา แต่ มันเริ่มต้นจากความสูงสี่พันเมตร นะครับ เท่ากับว่าผมปั่นขึ้นแค่พันเมตรเอง ร่างกายมันเลยค่อยๆปรับตัวทันนะครับ
ส่วนเรื่องกางเต้นท์ชมดาว นั้นทำได้ครับ ผมเพิ่งออกไปนอนข้างนอกสามวัน เพิ่งจะกลับมาไม่กี่วันนี่เอง ใช้ได้ครับเห็นดาวชัดเจน ท้องฟ้าเปิด แถมไกลจากตัวเมืองไม่มีแสงไฟจากเมืองเลยมืดสนิท เห็นดาวได้ชัดเจนครับ แต่ทว่าตอนนี้จะมาทำ แค่การเข้าทิเบตก็ยากแล้วครับ ยกเว้นมาโดยทัวร์จ้างไกด์ และมีเพอร์มิสต์ครับ อาจจะมาถึงลาซาแล้วปั่นออกไปชานเมือง แล้วลองกางเต้นท์ดูก็ได้ครับ แต่ถ้าออกไปไกลกว่านี้คงต้องมีเพอร์มิส เพิ่มอีกนะครับ


หลังจากเริ่มขึ้น มาดูกันว่า แต่ล่ะคนจะเริ่มมีอาการอย่างไรกัน


กำลังเริ่มเข้าเส้นทางขึ้นเขาครับเริ่มจากตีนเขา


วัด ปาบงคา สถานที่เราจะไปกัน ในวันนี้ ซูมเข้าไปจากตีนเขา


พยายามเข้าน๊าาา คุณลูกค้าาาาา...


เริ่มมีอาการแล้วหนึ่ง


จะรอดไหม


ไม่ไหวแล้วค๊าาาาา...

ครับ ต้องรับสภาพไป เพราะนี่เพิ่งผ่านมาเพียง แค่ กิโลเดียว(ดูที่หลักกิโล ระยะจากตีนเขาและยังไม่ได้ขึ้นเขาชันเลย) ผมเลยเริ่มแนะนำต่อว่า ต่อจากตรงนี้จะเริ่มขึ้นเขา พยายามใช้เกียร์ตำและใช้รอบขา ไม่ต้องเร่งและไม่ต้องรีบปั่นสบายๆ เหนื่อยก็หยุดพัก อย่าฝืน....(ผมเองยังหอบเลย )

มาดูกันต่อ หลังจาก ลูกค้าเรา เริ่มมีอาการตั้งแต่ กม แรกที่ขึ้นเขา ฝรั่งคู่รักนี้เขาจะทำอะไรกันต่อ

อ้าวเย้ย ทำไรอ่ะนั่น อ้าวปั่นไม่ไหวเปลื้องผ้าเลยรึ



โอ้วว.. ที่แท้ มาเปลี่ยนกลยุทธ์ ระบายอากาศนี่เอง ถอดแค่ชิ้นเดียวครับ เขาบอกว่าร้อน (แต่สำหรับผม ตรงกันข้ามกับเขาหนาวฉิบเป๋ง )


เอ้าพร้อมยังครับบบบ ..


ฉันไปก่อนน๊าาาา.....


เฮ้ยๆๆ.... แฟนไม่อยู่แล้วนั่นทำอะไรกับจักรยานน่ะ....


เอ่อ...งานนี้ผมไม่เกี่ยวไม่รู้ไม่ชี้ และไม่เห็นนะครับ เหอๆๆ

ปูเสื่อรอ

อยู่สูงขนาดนั้น คนไม่คุ้นเคยที่คงเหนื่อยเร็วน่าดูนะครับ

สวัสดีครับคุณ Asasel,คุณpANDATHLON,คุณเสืออิฐ คนหลังอาน ที่แวะชมครับ เบียดๆมากไปขยับมาข้างหน้าหน่อยก็ได้นะครับ

หลังจาก คู่รักเยอรมัน สองคน จัดแจงแต่งทรงเป็นอันเรียบร้อย ก็เริ่มเดินทางปั่นต่อมาดูกัน
ระหว่างผู้บ่าว กับผู้สาว ใครจะชนะ.....


หลังผู้บ่าวเสร็จกิจ ไม่รอช้า รีบปั่นตามผู้สาวอย่างว่องไว


ผมปั่นเร่งมาดักถ่ายต่อ จะได้เห็นสีหน้าชัดว่า หนุ่มเยอรมัน คนนี้ เริ่มมีอาการเป็นอย่างไร


ผมชักเริ่มเป็นห่วง ทำไมเขาแรงตกลงเรื่อยๆ พยายามมาดักรอเขาทุกๆโค้ง


ผู้สาวทิ้งหางไปไกล ระริ้ว.. ผมเลยห่วงหน้าห่วงหลัง ผู้ชายก็ทำท่าจะเหนือย ผู้หญิงก็ไปข้างหน้าคนเดียว เริ่มห่วงทั้งคู่


เลยต้องอัดปั่นมาตามดูผู้หญิง เพราะเขากำลังจะหลบไปในโค้งแล้ว แล้วค่อยจอดรอผู้ชายต่อ


ตามทันแว้วว..


รอด้วยจ๊าาา..ที่ร๊ากกก....


ระหว่างทาง ผมเลยจอดถามเจ้าถิ่น ว่าทางขึ้นมันอีกไกลไหม เค้าตอบแต่เออ...
เจ้าถิ่นตัวนี้ คือย๊าค(Yak) สัตว์ป่าคล้ายวัวขนยาว หรือชื่อไทยๆ ก็คือ จามรี นั่นเอง

ตอนนี้เราก็ใกล้จะถึง สถานที่เป้าหมายของเรา โดยทั้งคู่สวีททั้งสอง ต้องหยุดตลอดทาง แต่ก็เป็นไปตามที่ผมเตือน ให้ปั่นช้าๆใจเย็น
เหนื่อยก็หยุด(ไม่ให้หยุดตู่ก็จะหยุดเหนื่อยโว๊ยย.. ) มาเดากันสิครับ ว่าฝ่ายชาย หรือฝ่ายหญิง ใครจะพิชิต เสื้อแดงจุด ก่อนกัน

หลังจากผมทำการสอบถามเจ้าถิ่นจนเข้าใจกันดีแล้ว(เข้าใจว่าเออ...)ก็คิดว่าอีกไม่ไกลน่าจะถึงที่หมายแล้ว แต่ตรงนี้ขอยกนิ้วโป้งให้ คู่สวีทเยอรมันคู่นี้เหอๆๆ รักแท้ แพ้ความเหนื่อย(ผู้ชายโดนทิ้งตลอดเลย ฮ่าๆๆ)



ผมรอดูเขาห่างๆจากตรงนี้ ให้เขาไปจู๋จี๋กันนะแหล่ะดีแล้วเหอๆๆ เปล่าหรอกครับ ผู้หญิงเริ่มเหนื่อยแล้ว


หลังจากปล่อยเขาจู๋จี๋กันเรียบร้อย ผมก็ปั่นแซงไปดักหน้าต่อ รอเก็บรูป ว่าใครจะเข้าโค้งนี้ก่อน..


ก่อนที่จะมาโค้งนี้ผมมองว่าทางมันชันพอควร เลยปั่นไปเทียบและบอกกระซิบเขาว่า ถ้าปั่นไม่ไหวให้ปั่นซิกแซกไปมา จะได้ไม่ต้องปั่นหนักมาก และเขาก็พยายามทำตาม ดูกันว่าจะพ้นความชันโค้งนี้ได้ไหม


ผ่านไปด้วยดี..ผมมาดักตรงมุมโค้งในระหว่างเขาปันเทคนิคซิกแซก เพื่อมองรถที่จะสวนมาด้วย(เป็นห่วงอ่ะ)


ท้องฟ้า วันนี้เงียบเหงา... เห้อ รอแสงรุ่งรวี สาดส่อง หนาวจะตายอยู่แล้วว... สังเกตไหมว่าบนฟ้า มีหมู่วิหคE-แร้ง บินร่อนเต็มไปหมด ดังนั้น เราห้ามตาย มิฉะนั้่น จะโดนลงมารุมทึ้ง เหอๆๆ


นั่นๆ มีจอดรอคู่แข่ง ชิงเสื้อแดงจุดด้วย..ง


ได้เรื่องเลยคู่แข่งตามมาทันแล้วด้วย เอ้าใครจะชนะคว้าเสื้อแดงจุด


มาแล้วครับ มาลุ้นกัน หน้าเส้นจุดสูงสุดของเส้นทาง ใครจะชนะนะ


และแล้ว ผู้ชนะคือ...

ผู้หญิงสมัยนี้ช่างอึดจริงๆ สงสัยผู้ชายอย่างเราๆ ต้องระวังบ้างแล้วหล่ะ ขนาดผู้ช่ายร่างใหญ่
จักรยานที่ใช้ก็ดีไม่ใช่น้อย อะไหล่เอ๊กซ์ที เฟรม เมอริด้า HFS เบาโหวง ดุมก็ลื่นสุดๆ
ส่วนคุณผู้หญิงตัวเล็กๆ ขี่เมอริด้าเหมือนกันแต่คนล่ะรุ่น อะไหล่Alivo +STX-RC 7 SP(ผมยำอะไหล่เก่าใส่ไปเอง อะไหล่ติดกับรถห่วยกว่านี้) ดุมแกนเหล้กน็อตธรรมดา โช๊คไม่มียุบ หนักอึ้ง เห็นไหม สตรีทั้งหลายๆ คุณก็ปั่นจักรยานได้ไม่แพ้ผู้ชายนะ ขอบอก ดังนั้น สาวๆที่มาอ่านกระทู้นี้สนใจมาปั่นจักรยานไหมครับ (ฝากถึงเพื่อนสาวๆคนอื่นที่ไม่ใช่ชาวจักรยาน ที่ผมส่งลิงค์มาให้ชม รวมถึงเพื่อนคนอื่นที่ไม่ได้ปั่นจักรยาน ที่ผมส่งลิงค์ไปให้ มาปั่นจักรยานกันเถอะครับ มีอะไรสนุกเยอะแยะกว่าที่คิดคับผม)


วันนี้น้องฟ้าใจร้าย ไม่ยอมเปิดให้ แสงรุ่งรวี ออกมาให้ความอบอุ่นผมบ้างเลย ปกติผมจะเป็นมนุษย์ พลังโซล่าเซล มีแดดเมื่อไหร่ จะปั่นแบบคึกคัก พอไม่มีแดดหล่ะ หงอยเลยเชียว..


แหมถึงแล้วสิ ยิ้มออกแฉ่งเลย


เอ้า มาชักภาพสักหน่อย ยังไงก็มาพิชิตได้แล้ว


เอ้าหันมายิ้มมม....

ต่อจากนั้น ผมก็ยังไม่พาเข้าไปวัดเลยทีเดียว ผมพาไปสถานที่ คนนอกไม่ค่อยมีโอกาสเข้ามาเห็น ซึ่งห่างออกจากวัดไปอีกหน่อย มาดูกันครับว่า ที่นั่นคือสถานที่อะไรกัน


ปั่นออกมาจากถนนลาดยางหน้าวัด เลยมานิด ก็เป็นถนนลูกรัง ที่นี้แหล่ะ มาดูเส้นทางขรุขระแบบนี้ คู่สวีททั้งสอง จะสามารถขึ้นมาได้หรือไม่ ท่ามกลางสายตา ชาวทิเบตมองคนต่างถิ่น เข้ามาในสถานที่คนนอกไม่ค่อยจะเข้ามากัน


เอาอึ๊บ อึ๊บๆ.. พยายามเข้า (ผู้สาวนำก่อนผู้บ่าวทุกที แถมทิ้งไกลด้วยเหอๆ


This way please...ตรงมาทางนี้เลยครับ...


และแล้วผู้บ่าวตามมาทัน...


จากนั้นเราก็เดินจูงจักรยาน ในสถานที่แห่งนี้ บังเอิญ ไปเจอขนนกE-แร้ง เข้าให้ ใหญ่ไม่ใช่เล่น...เทียบจากฝ่าเท้า ผู้สาวเยอรมัน

ดูจากภาพแล้ว เพื่อนๆคิดว่า สถานที่แห่งนี้ มีไว้ทำไรครับ


อันนี้แถมภาพตัวช่วยให้ด้วยครับ


ท่านผู้ชมทราบคำตอบแล้ว เขียนชื่อที่อยู่ ไม่ต้องติดแสตมป์ ส่งมาหาเราสองคนนะครับ/คะ
คำเฉลย จะต่อจากโพสต์นี้หล่ะครับ/ค่ะ


แถมภาพให้ชมอีกนิดนึง ค่อยคิดนะครับ ว่าที่นี่มีไว้ทำอะไร


ใบ้ให้อีก คนเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับสถานที่นี้เลย เขามาทำงานก่อสร้างเท่านั้นครับ


อย่าลืมส่งคำตอบ มาหาพวกเรานะคร้าบบบบ..เฉลยโพสต์ต่อไปครับ

บรรยากาศสวยงามมากๆเลยคะ เป็นประเทศหนึ่งที่ใฝ่ฝันอยากไปมาก..รอชมตอนต่อไปอยู่นะคะ

สวัสดีครับ น้องโอ๊ตนนนท์ ติ๊กต่อกๆๆๆ เดาครับเดา จากที่เห็นนกแร้งอยู่ไกล้ๆวัด ขอตอบว่าเป็นที่ญาปณกิจ ส่วนค้อนน่ะคงเอาไว้ทุบกระดูกที่เหลืออยู่มั๊ง ครับ...

...อ้อ หากเห็นชายผู้นี้ ช่วยๆแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวแกหน่อยนะครับ พี่เจอแกที่อยุธยา แกชื่อ"ฮุน"เป็นชาวเกาหลีใต้ครับ แกว่าแกจะไปทิเบต ออกจากเมืองไทยตั้งแต่ว้นที่23/9/52 พี่เลยแนะนำให้ไปหาน้องโอ๊ตนนท์น่ะครับ...



ฮุนคือคนขวามือสุดครับ