สรุปทริปขาอ่อน 100 โลแรก (คาใจนครนายก ) วันที่ 21-12-57 หน้า 5

[johnbee]

ขอสรุปทริป 100 โลครั้งที่2 ปั่นนครนายก หลังจากเป็นโรคเลื่อน เลื่อนแล้วเลื่อนอีก ในที่สุดก็ได้โอกาสเดินทางกันสักที
ทริปนี้มีผู้ร่วมทริป 3 ท่าน จำนวนเท่าทริปที่แล้วเลย ท่านแรกขาแรง น้าฉุ้ย ท่านที่สองพี่พล ขาลุย และก็ผมขาอ่อน
น้าฉุ้ย โทรมาหาตอน ประมาณ 6 โมงนิดๆ คุณบีผมถึงแล้ว เจอพี่พลแล้วที่ Big C ผมคิดในใจ พระเอกต้องไปที่หลังอยู่แล้ว
ไม่งั้นก็ไม่ใช้พระเอกสิ ตัวสายเลยผม (กำลังไล่จับลูกหลาน เข้าบ้านอยู่ กลัวมันวิ่งตามออกถนน เดี่ยวโดนรถชน)
พอมาถึงก็กล่าวทักทายสวัสดีน้าฉุ้ย และพี่พล เหลือบไปมองเห็นไอ้ตัวเล็กน้าฉุ้ย OH my God
ไอ้ตัวนี้ พึ่งเปิดเว็ปดูเมื่อเช้าตอนเข้าห้องน้ำอยู่นี้หว่า (กดหาคำว่าแนะนำรถพับ)
เหมือนมีนิมิตว่าจะได้เจอตัว อีกใจก็คิดน้าฉุ้ยจะรอดไหมนี้ ทริปนี้มีเข้าป่าด้วย

[johnbee]

ทักทายกันเสร็จ ก็ขนจักรยานขึ้นรถ เตรียมเดินทางครับ ออกมา ก็แวะเข้าปั๊ม เพื่อเติมน้ำมันเต็มถัง ช่วงเติมน้ำมันขอแวะเข้าห้องน้ำสักหน่อย
เจอน้องๆ กำลังใส่ยางเช็ครถกันอยู่ ประมาณ 4-5 คัน ผมก็เลยถามจะไปไหนกันเหรอ น้องเค้าตอบผมจะปั่นไปเขื่อนขุนด่านและน้ำตกสาริกา
ผมก็ตอบ อาจจะได้เจอกันที่โน้น ผมก็ไปปั่นแถวโน้นเหมือนกัน ออกทริปเหมือนกัน จะปั่นให้ได้ร้อยโล น้องเค้าถามมาปั่นกับพวกผมไหม
ผมก็น่าจะร้อยโลเหมือนกัน ปั่นมาตั้งแต่รังสิตแล้ว ผมคิดในใจ (ไอ้น้องไม่รู้อะไรสักแล้ว ชวนผิดคนซะแล้ว เดี่ยวน้องได้เจอวิชาเชือกผูกจักรยาน ชวนใครไม่ชวน )
ผมตอบมากับพี่เค้า รถอยู่บนกระบะเติมน้ำมันอยู่ ว่าจะไปจอดแถวโน้นแล้วปั่น แล้วก็กล่าวลา พี่ไปก่อนนะ อาจจะได้เจอกันที่โน้น
ระหว่างนั่งบนรถก็คุยกับพี่พลตามอัธยาศัย คุณเป็นใคร เกิดที่ไหน คนที่ไหน บ้านอยู่ไหน ออกทริปบ่อยไหม ทำงานอะไร คุยกันไปสักพัก
อาทิตย์หน้าจะไปออกทริปไหนกันต่อ ผมคิดในใจ ทริปนี้ยังไม่ได้ปั่นเลย จะไปทริปหน้าซะแล้ว ผมเลยบอกว่าเกรงใจน้าฉุ้ย มาหาผมสองครั้งแล้ว
ไว้ทริปหน้าไปปั่นฝั่งบ้านน้าฉุ้ยบ้าง (นนทบุรี) เดี่ยวผมเดินทางไปหาเอง น้าฉุ้ยว่ามา จะไปปั่นที่ไหน แต่ต้องยึดคอนเซ๊ป 100 โลนะ
เดี่ยวว่างจะแวะไปทางโน้นบ้าง ในใจตัวเองคิด จบทริปนี้ ไม่รู้จะไปปั่นต่อที่ไหนเหมือนกัน โยนภาระให้น้าฉุ้ยไปคิดละกัน เอาตัวรอดก่อน)
พี่พลถาม ทานข้าวกันก่อน จะกินกันที่ไหน ผมนึกกันไม่ออกและไม่ชำนาญเรื่องกิน บอกกินที่วัดเลยก็ได้ น่าจะมีร้านอาหาร
มาถึงวัดพราหมณี เวลา 7.30 น. พึ่งรู้ว่านี้คือวัดหลวงพ่อปากแดง เกจิอาจารย์ชื่อดัง เอาจักรยานลงแล้วก็ปั่นตามทางที่วางแผนไว้
พอปั่นไปสักเล็กน้อย ยังไม่ได้กินข้าวนี้หว่า เส้นทางข้างหน้าเป็นป่าเป็นเขาหรือเปล่าก็ไม่รู้ เดี่ยววนกลับไปหาของกินแถววัดก่อน
ค่อยเดินทางดีกว่า แล้วก็วนกลับไปที่วัดเหมือนเดิม แล้วก็หาข้าวเช้ากิน ส่วนผมไม่ทาน เพราะไม่มีเครื่องในสดๆ
(ปกติไม่ค่อยทานข้าวเช้าอยู่แล้ว แค่กาแฟอย่างเดียว พี่พลบอกพกกล้วยตากมาด้วย กินหรือเปล่า ไม่เป็นไรครับพี่
หลังจากทานเสร็จก็เดินทาง ก่อนไปขอถ่ายรูปแม่ค้าสาวสักหน่อย หนึ่งในวัตถุประสงค์หลักของการออกทริป

[johnbee]

ประมาณ 8โมงนิดๆ ได้เริ่มเดินทางจริงๆ สักที โดยจะปั่นตามroute แผ่นที่ ที่ตั้งใจไว้ เหมือนเดิม
ให้พี่พลนำหน้า น้าฉุ้ยตาม ผมตามตูด เส้นทางเป็นยางมะตอย ทุ่งนาทั้งสองฝั่ง ชามเช้าอากาศดีสบายๆ
แต่ผมสิช่วงเริ่มก็เหนื่อยแล้ว ตั้งใจเก็บบรรยากาศออกทริปไว้โม้ชาวบ้าน ถ่ายได้สักรูป ไปโน้นแล้ว ก็เร่งตาม
จอดถ่ายรูปอีก ไปโน้นอีกแล้ว เร่งตาม ทำได้สักสามสี่ที พอก่อนเหนื่อยร่างกายยังไม่เข้าที

[johnbee]

ปั่นไปสักพักจิ๊กโก๊ ออกมาตอนรับ เจ้าหมาฝรั่งไม่เท่าไร เจ้าบางแก้วกลายๆ นี้สิตัวดี น่ากลัวสุดๆ
ดีนะลูกสาวผมไม่มาด้วย ถ้ามาด้วยสงสัย ไม่ยอมตามพ่อมันไปต่อแน่ ติดหนุ่มตั้งแต่ยังไม่ครบปี
มีหลานเต็มบ้านเลย ถ้าไม่ให้ใครไปเลี้ยง ตอนนี้น่าจะครึ่งร้อย

[johnbee]

ปั่นไปเริ่มแสดงถึงความเป็นผู้นำทาง ระดับอนุบาล เลยเส้นทางตลอด ต้องวกกลับตลอดทุกทางเลี้ยว ต้องตะโกนตลอดทาง
กลับมาก่อน เลยทางแล้วครับ ช่วงนี้แหละถึงจะถ่ายด้านหน้าน้าฉุ้ยและพี่พลได้ นอกนั้นจะเห็นแต่หลัง
ปั่นเข้าวัดมีสองทาง ต้องซูมเข้าไปใกล้ๆ ว่าเป็นทางไหนกันแน่ เส้นทางมันดูติดกัน เดี่ยวไปผิดอีก ผมได้นอนที่วัดแน่เลย
(ไอ้คนมีแผ่นที่อยู่ตูดขบวนก็เป็นแบบนี้แหละครับ ห้ามเลียนแบบ)

[johnbee]

ปั่นไปได้นิดหน่อย เจอป้ายแบบนี้ จะไปต่อดีไหมวะนี้ ยืนคุยกันสักพัก ด้วยความเป็นผู้ชวนออกทริป
ว่าจะให้พี่พลเดินนำหน้าสักหน่อย เหมือนทริปที่แล้วให้พี่ใหม่ลุย พี่เค้าดันดักคอซะก่อน
คุณบีเป็นผู้นำทริป เดี่ยวพวกผมตาม เจอคำพูดนี้เข้าไปพูดไม่ออก เอาวะไปก่อนก็ได้
พร้อมหันกลับมาถ่ายรูปพี่พลสักรูปก่อนจะเดินไป เดินได้ไม่เกิน สามก้าว
เห็นมอร์เตอร์ไซท์วิ่งมา ผ่านอย่างฉลุย ใจชื้นขึ้นเยอะ ผมยังไม่พูดอะไร
พี่พลบอกมอร์ไซท์วิ่งได้ก็สบายแล้ว พี่พลปั่นนำ น้าฉุ้ยก็ปั่นตาม ส่วนผมเข็นครับ ไม่กล้าปั่น
เห็นน้าฉุ้ยโดดลงมาเข็น ตรงกลางสะพาน เป็นไรครับ สะพานมันสั่นๆ ผมคิดในใจน้าฉุ้ยแค่สะพานสั่น
ผมสิขาสั่นด้วย แล้วออกปั่นตามทางนิดหน่อยจนเจอถนนหลัก

[johnbee]

ปั่นไปสักพักเจอป้ายให้ความรู้ แต่แถวล่างสุด อ่านแล้วงงๆๆ สระหายหมด ต้องตีความกันเอาเอง


ช่วงนี้ประมาณ 9.30 น. เส้นทางที่เดินทางยังเป็นถนนยางมะตอย วิวทุ่งนา สวยงาม แต่เริ่มรู้สึก ว่าจะค่อยๆชันขึ้น
ที่ละนิดพี่พลบอกนี้แหละเนินแบบซึมๆ เนินมันจะซึมได้ไง เราสิจะเริ่มซึม คิดในใจ

[johnbee]

เรื่องไปผิดทางยังมีอยู่ เจอร้านค้า แวะพักซื้อน้ำกินกันสักหน่อย เดี่ยวค่อยย้อนกลับทางเดิม
ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกผิดยังไงไม่รู้ กินน้ำเสร็จตุนน้ำแล้วไปกันต่อ ย้อนกลับจากร้านค้า ประมาณ 50 เมตรเจอทางเป็นดิน
ดูแล้วไม่เท่าไรก็ปั่นกันเข้าไป จนเจอถนนใหญ่ เป็นทางเข้าวัดป่าครับ ปั่นเข้าไป ตามเส้นทาง แผ่นที่ให้ไปตามทางเดิน
มันถนนหรือเปล่า หรือผมพามาผิดอีกแล้ว ลองดูดีๆก็ใช่นี้ว่า เอาวะไม่ผิดแน่ ก็ปั่นกันเข้าไป ปั่นได้นิดหน่อยก็เจอสุขา
ตามภาษาขาจร ขอฝากของที่ระลึกหน่อยว่าได้มาเยือนแล้ว พวกผมฝากกันเบาๆ แต่พี่พลบอกขอฝากหนักหน่อย
ยืนรอจนพี่ฝนฝากของหนักเสร็จก็เดินทางต่อ

[johnbee]

ปั่นออกมานิด ผมดูแผ่นที่ ตะโกนบอกพี่พล จะเข้าไปดูบึงไหม ในแผ่นที่มีอยู่ เลี้ยวขวาด้านหน้าไปนิดหน่อยก็ถึง
พี่พลจอดแล้วร้องโฮ ผมถามมีไรพี่ ไปได้ไหม พี่พลตอบมาดูเอง พอมาดูเอาไงดี ไม่อยู่ในroute แผ่นที่ที่วางไว้
แต่ดูจากแผ่นที่มันนิดเดียว เอาลองขึ้นไปดู พี่พลนำ น้าฉุ้ยตาม ส่วนผมตามที่ตั้งใจ แล้วซ้อมมานาน เรื่องท่าเข็นรถ
ตอนนี้ได้ใช้สักที เข็นจนถึง ภูมิใจมากไม่เสียแรงที่ซ้อม

[johnbee]

ยืนถ่ายรูปด้วยความภูมิใจ เหลือบไปเห็นรถเก่ง 1คันบรรทุกจักรยานวิ่งขึ้นมา พอเปิดหน้าต่าง
ก็ทักกับน้าฉุ้ยทันที อ.อุ้ม (เขียนผิดขออภัย) อ้าวน้าฉุ้ย ผมได้ยินเท่านั้น ที่เหลือก็คุยกันตามอัธยาศัย
รีบเดินเข้าไปแจมทันที อ.อุ้มเห็นว่ามาสำรวจเส้นทาง เพื่อจัดทริปชวนปั่นจักรยาน แล้วก็มาค้างคืนที่นี้
(ผิดกับเราไม่เคยสำรวจเส้นทาง นั่งมันหน้าคอมนี้แหละ จิ้มให้ได้ระยะ 100 โลในgoogleก็พอ)
สักพักเรียกลูกสาวลงมา ถ่ายรูปพวกลุงๆทั้งหลาย ดูแววแล้วน่าจะเป็นช่างภาพที่เก่งแน่ๆเลย
เดี่ยวจะรอดูผลงาน ถ้าถ่ายรูปลุงแล้วหล่อเหมือนณเดช จะไปเป็นนลูกศิษย์

[johnbee]

หลังจากนั้น ก็ลงจากบึง ช่วงลงพี่พลนำ ผมตาม แล้วก็น้าฉุ้ย เรื่องลงเขาไปยอมใครอยู่แล้ว คราวนี้เจอฝูงหมา
เห่าตลอด เสียงดังมาก มีเยอะมาก จนน้าฉุ้ยไม่ปั่นต้องลงมาเข็น มีป้ายห้ามนำสุนัขมาทิ้ง ผมคิดว่าน่าจะเป็นสุนัขที่วัดป่ารับอุปการะไว้มั่งครับ
ไม่งั้นไม่เยอะขนาดนี้ ใจคิดสงสารสุนัข เจ้าของนี้ใจร้ายเนอะ ตอนเล็กๆก็น่ารัก โตก็เอามาทิ้ง หมาทุกตัว มันรักเจ้าของ โดนแตะโดนด่า
มันก็ก็ยังมาหา โดนทิ้งไว้อย่างนี้ มันคงเศร้า ไว้มีกำลังมากกว่านี้ก่อน เถอะสักวัน (ขอแสดงบทดราม่าหน่อย)

[johnbee]

ปั่นตามทางต่อ หลงอีกแล้ว ลงเนินด้วยความเร็วไปไกลพอควร ช่วงลงเนินไม่ได้ดูแผ่นที่ว่าไปผิดทาง มั่วแต่จ้องพี่พลและน้าฉุ้ย
ปั่นแซงไม่ได้สักที ขอแค่ช่วงนี้แหละ สุดท้ายก็แซงไม่ได้ มาดูแผ่นที่อีกที ทำไมมันไม่ตรง มันยังไงเนี้ย ตอนนี้หลงทิศแล้ว
เลยต้องปั่นขึ้นเนินไปใหม่ เดินงงๆที่แยกอีกนิดหน่อย มันน่าจะถูกแล้วนี้หว่า วนจักรยานไปมา ให้มันใกล้เส้นที่สุด สุดท้ายก็เจอทาง
ก่อนถึงแยกลงเนินประมาณ 10 กว่าเมตร เส้นทางเป็นเลน พี่พลลุยเข้าไปก่อน น้าฉุ้ยหันมามอง ถามมีเส้นทางอื่นอีกไหม กลัวเจ้าตัวเล็กจะไปไม่รอด
ผมดูแผ่นที่อีกที เลื่อนไปเลื่อนมา บอกมี ก็ตามเนินที่เมื่อกี้เราลงไป ไปต่ออีกนิดก็จะเป็นถนนหลัก สรุปเลยเปลี่ยนเส้นทาง วิ่งเข้าถนนหลัก
พอเข้าถนนหลักปั่นได้ไม่เกิน 10 โลก็แวะพักเข้าศาลา

[johnbee]

นั่งพักศาลา ซื้อน้ำ ก็คุยกันว่าจะออกจากเส้นทาง หลัก ร้อนเหลือเกิน ปั่นถนนเลียบเขาน่าจะเย็นกว่า เลยลองดูแผ่นที่หาเส้นทางอื่นอีกที
ในที่สุดก็เจอเส้นทาง ซอยข้างศาลาที่พักนี้เอง ปั่นไปเพื่อไปให้ถึงเขื่อนขุนด่าน ช่วงปั่นไปก็ถามน้าฉุ้ยหิวหรือยัง น้าฉุ้ยตอบหิวแล้ว
ผมก็ตอบกลับ ไปไม่น่าไกลก็ถึง ในใจหิวเหมือนกันข้าวเช้าไม่ได้กินเลย จนมาเห็นสันเขื่อนริบๆ ดีใจ ปั่นตามเส้นทาง จนสุดทางมีประตูปิดไว้เข้าไม่ได้
ต้องลงอ้อมทางรีสอร์ท ช่วงลงมือไม้สั่น ด้วยความหิว เจอหลุมใหญ่และลึกหลบไม่ทัน ลงไปเต็มๆ กระติกใบที่สามใต้เฟรมหลุดกระจาย ดีไม่ล้ม
พอเข้าเขื่อน ขอถ่ายรูปที่ระลึกหน่อย พึ่งมาครั้งแรก และมาด้วยจักรยาน

[johnbee]

ถ่ายรูปเสร็จก็ปั่นออกมาหาอะไรกิน ด้านนอก เจอสะพานเห็นคนเข้าล่องแก่งกัน ก็ขอถ่ายรูปหน่อย เสร็จแวะทานข้าวร้านค้าแถวนั้น
ทานเสร็จ ก็เข้าสุขาปล่อยเบา ยกเว้นพี่พลปล่อยหนัก ออกมาบอกเหนื่อยกว่าปั่นจักรยานอีก ช่วงปั่นออกมาเป็นถนนหลักหน้าเขื่อน
ช่วงนี้ร้อนมาก ไม่มีใจถ่ายรูปเลยร้อนสุดๆ อาจจะเพราะนั่งรออาหารนานไปหน่อย เส้นมันยึด

[johnbee]

ปั่นตามทางจนมาถึงจุดแยกเข้าไป อยู่ฝั่งตรงข้ามของถนนหลักจอดรถและเข็นข้ามถนน เข้าซอยไป ปั่นจนสุดทางมีรั่วและเป็นบ้าน
ไม่กล้าเข้าเป็นที่ส่วนบุคคลบวก ได้ยินเสียงเห่ามาแต่ไกล เข้าไปโดนแน่ๆ พี่พลบอกทางผ่านเมื่อกี้ ตรงไร่มันมีทาง น่าจะใช่ เลยปั่นย้อนกลับ
ไปเข้าตามเส้นทางที่พี่พลบอก เข้าไปสักพัก มีสองทางแยก เลยเปิดแผ่นที่มาดูอีกที ก็ไม่ใช้นี้หว่า ทางไปขวามันตัน
แต่ตรงไปไม่แน่ เอาไงดี พี่พลอาสาเดี่ยวปั่นเข้าไปดูเอง ผมคิดในใจ พี่เค้าแรงดีเหลือเกิน รอสักพักก็ปั่นกลับมา บอกไปไม่ได้
เอาไงดี กลับไปที่ถนนหลักเหมือนเดิม ดูเส้นทางกันใหม่

[url=http://image.ohozaa.com/view2/xYER5WHbWPRWnTO3][/url