ThaiMTB.com

การเข้าร่วมแข่งขันไตรกีฬา เป็นกิจกรรมที่กลุ่มเสือวารินถิ่นอุบลใฝ่ฝันกันมานานพอสมควรแล้วครับว่าถ้ามีโอกาสจะต้องเข้าร่วมแข่งขันให้ได้สักครั้ง แต่ก็ไม่ค่อยมีโอกาสเพราะมีผู้จัดน้อยมาก บางรายการที่จัดก็ค่อนข้างหนักเกินไปและค่อนข้างไกลต่อการเดินทาง พอดีเมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๕๑ ที่ผ่านมามีการแข่งขันมินิไตรกีฬา ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เราเห็นว่ากิจกรรมการแข่งขันไม่หนักเกินไป คือ พายเรือคายัค ๑ กม. ปั่นจักรยาน ๒๕ กม. และวิ่ง ๓.๕ กม. น่าจะพอไหว อีกอย่างการเดินทางก็ไม่ไกลด้วย ถึงแม้ว่าเราจะทราบข่าวการแข่งขันล่วงหน้าแค่ ๓ วัน และทุกคนพายเรือไม่เป็น แต่เมื่อใจมันต้องการ ทุกคนคิดตรงกัน........ต้องเข้าร่วมแข่งขันให้ได้.....การแข่งขันไตรกีฬาครั้งแรกในชีวิต....มันตื่นเต้นและเร้าใจสำหรับเราไม่น้อย เราใช้เวลาเพียง ๒ วัน ในการเตรียมตัวซ้อมวิ่ง จนกล้ามเนื้อขาแทบระเบิด ส่วนเรื่องปั่นจักรยานไม่มีปัญหาเพราะมันอยู่ในสายเลือดอยู่แล้ว ส่วนเรื่องพายเรือคายัคค่อยไปแก้ปัญหากันในสนามแข่ง เชิญติดตามผลการแข่งขันของเราได้เลยครับ เผื่อว่านักปั่นท่านอื่นๆที่สนใจกีฬาประเภทนี้ แต่ยังกล้าๆกลัวๆ เหมือนเรา จะได้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้นครับ ภาพถ่ายอาจจะมีน้อยหน่อยเพราะมีปัญหาเรื่องกล้องถ่ายรูป ถ้าท่านอื่นมีภาพถ่ายกิจกรรมในวันแข่งขันเพิ่มเติม ก็ช่วยลงเพิ่มเติมด้วยครับ

เช้าวันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๕๑ เรานัดเจอกันที่บ้านเสือคำตัน ตั้งแต่ตี ๕ ทุกคนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่านอนไม่ค่อยหลับ หลายคนบอกว่าฝันเห็นแต่เรือคายัค เราออกเดินทางจาก อ.วารินชำราบ ถึง จ.ร้อยเอ็ด เกือบ ๘ โมง หลังจากแวะเิติมพลังเรียบร้อย ก็รีบไปสมัครที่สนามแข่งขัน เราส่งแข่งขัน ๒ ทีม ๆละ ๒ คน เสือพงษ์คู่กับเสือทุย เสือพาวุฒิคู่กับผม ส่วนเสือคำตันกับเสือหนุ่ย ขอเป็นช่างภาพและกองเชียร์ บรรยากาศวันนี้ที่บึงพลาญชัยดีมากๆ นักแข่งมากันหนาตาพอสมควร บางคนเป็นนักไตรกีฬาอันดับต้นๆของเมืองไทยทีเดียว ที่จำได้ เช่น คุณอู๊ดเครา คุณเกียรติศักดิ์ เปรมอนันต์ ที่เคยเห็นในทีวีบ่อยๆ

เวลาประมาณ ๙ โมงเช้า เริ่มปล่อยตัวรุ่นทั่วไปชาย มีทีมเข้าแข่งขัน ๓๐ กว่าทีม เราตั้งใจดูและศึกษาเทคนิคการพายเรือคายัคไปด้วย โดยเฉพาะเสือพงษ์ กับเสือพาวุฒิ ดูจะตั้งใจเต็มที่

บรรยากาศการปล่อยตัวรุ่นทั่วไปชายเป็นไปอย่างตื่นเต้น สนุกสนาน และเป็นกันเอง บางทีมก็พายเรือไม่ตรงทาง บางทีมเรือล่ม ทำให้เราซึ่งไม่เคยพายเรือเลยคลายความกังวลลงไปได้พอสมควร

ประมาณ ๕ โมงครึ่ง กรรมการเรียกรุ่น ๔๐ ปีขึ้นไป และรุ่นทั่วไปหญิงลงเรือ เพื่อเตรียมตัวออกสตาร์ท เสือพงษ์ตะโกนเสือวารินสู้ๆ พร้อมเรียกลูกทีมลงเรืออย่างมั่นใจ

ผมกับเสือพาวุฒิ จับฉลากได้เรือหมายเลข ๑๙ (เลขสวยเสียด้วย อิ อิ ) ชูพายสู้ด้วยใจเกิน ๑๐๐

ออกสตาร์ทไปได้นิดหน่อยกองเชียร์ก็ขำกลิ้ง เมื่อเรือเสือพงษ์ กับเสือทุย หันหัวเรือกลับมาทางเดิม ในขณะที่ทีมอื่นๆมุ่งหน้าไปไกลแล้ว ส่วนเรือของผมกับเสือพาวุฒิก็ไปเกยกอสวะ กว่าจะถอยออกมาได้ก็เสียเวลาไปหลายนาที

กว่าจะลอดอุโมงค์สะพานออกมาได้ เรามองไปที่ฝั่งถนนเห็นทีมอื่นๆปั่นจักรยานออกไปหมดแล้ว

แต่เราก็ยังยิ้มสู้ และคิดในใจว่า ขึ้นอานจักรยานได้เมื่อไหร่ ก็คงจะเป็นทีของเราบ้าง....... ปรากฏว่าทีมผมกับเสือพาวุฒิ ขึ้นจากเรือคายัค ลำดับที่ประมาณ ๒๖ ส่วนทีมเสือพงษ์กับเสือทุย ลำดับที่เกือบ ๓๐

เสือพงษ์ ขึ้นจากเรือมาอย่างทุลักทุเล

ขึ้นฝั่งมาได้ ผม กับเสือพาวุฒิ รีบคว้า Giant tcr คู่กาย ออกไปอย่างเต็มที่เพื่อเอาเวลาคืน โดยเฉพาะเสือพาวุฒิไม่รู้เอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ลากยาวด้วยความเร็วประมาณ ๓๘-๔๕ กม./ชม. ไล่แซงทีมที่มาก่อนทีมแล้วทีมเล่าอย่างสนุกสนาน จนนับไม่ถ้วน จนผมต้องตะโกนบอกให้เบาๆหน่อยเพราะเดี๋ยวจะไม่มีแรงวิ่งต่ออีก ๓.๕ กม. ช่วงย้อนกลับเข้าเมืองมีลมส่งและมีกองเชียร์ข้างถนนยิ่งสนุกกับความเร็วไม่ต่ำกว่า ๔๐ กม./ชม. ปรากฏว่าเมื่อจบการปั่นจักรยาน เราสามารถเลื่อนอันดับจากลำดับที่เกือบ ๓๐ มาอยู่ในลำดับที่ ๕ ส่วนทีมเสือพงษ์ก็ไม่เบาเลื่อนมาอยู่ลำดับที่ ๑๐

ช่วงที่เรามาถึงที่เก็บจักรยานยังโล่งอยู่ แสดงว่าทีมอื่นๆส่วนใหญ่ยังไม่เข้ามา อย่างนี้ค่อยมีกำลังใจหน่อย

เสือพงษ์กับเสือทุย เข้ามาถึงก็นั่งเปลี่ยนรองเท้าอย่างใจเย็น ดูสีหน้าก็รู้ว่านั่งอู้.....แหงๆ

ช่วงวิ่งนับว่าเป็นช่วงที่หนักที่สุด เพราะเราหมดเรี่ยวแรงจากการปั่นไปมาก หลายทีมจึงวิ่งบ้างเดินบ้าง ทีมเราก็เช่นกัน แต่ก็ยังสามารถวิ่งแซงเข้าเส้นชัยได้อีกหนึ่งทีม ขยับขึ้นมาอยู่อันดับที่ ๔ ส่วนทีมเสือพงษ์รั้งอันดับที่ ๑๐ ไว้ได้จนเข้าเส้นชัย

สรุปการลงแข่งไตรกีฬาครั้งแรกของเรา ขอบอกว่าประทับใจมาก ได้ทั้งความสนุกสนาน ได้เื่พื่อนร่วมกิจกรรมที่ล้วนอารมณ์ดีและให้อภัยกัน ประทับใจทีมงานจัดการแข่งขันที่เข้มแข็ง และให้การต้อนรับเป็นอย่างดี คาดว่าปีต่อไปคงมีกิจกรรมดีๆอย่างนี้อีก....สำหรับเราทีมเสือวารินถิ่นอุบลการลงแข่งไตรกีฬาครั้งนี้คงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายอย่างแน่นอน....ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมเจอกันที่ไหนทักทายกันบ้างนะครับ สวัสดี