ThaiMTB.com

ไม่กล้าไป..ทำไงดีครับ

30 กม. ถ้าทางไม่โหดเกินไป ผมว่าน่าลองดูนะ ปั่นเรื่อย ๆ สบาย ๆ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว
ที่สำคัญ คือ ไม่ประมาทและปลอดภัยไว้ก่อน ก็ไม่อันตรายครับ

แต่ถ้าจะปฎิเสธเพื่อนจริง ๆ ผมว่าก็บอกไปเลยว่า ไม่พร้อมเนื่องจากอะไรก็แล้วแต่...
ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนะ

เล่นเสือน่าลองเข้าป่าดูนะครับ ผมว่าต่อไปจะกลายเป็นว่าคุณชวนเพื่อนแทนล่ะ

ก็บอกไปตรงๆนั่นแหละครับ ดีที่สุด

บอกไปว่า คิดว่ายังไม่พร้อม.. กลัวจะเป็นภาระ เดี๋ยวทีมงานจะหมดสนุก

รอให้เตัวเองคิดว่าพร้อม..แล้วค่อยไปดีกว่าครับ

น้ำตก สามสิบกิโลนี่แบบขึ้นเขาลงห้วย หรือ ทางลูกรัง หรือทางราดยางครับ
ถ้าเป็นทางแบบวิบาก โอ๊กอ้าก ก็บอกไปว่า กูปั่นไม่ไหวว่ะ สามสิบกิโลนะครับ ถ้าน้ำตกเมืองไทยก็ใช่ย่อยนะ
เป็นผม อายุสามสิบก็คงไม่ไหวนะ
แตถ้าปั่นกับเพื่อนแค่ 3-5 คนแล้วเพื่อนบอก กูรอมึงได้ ปั่นไปเรื่อยๆ อันนี้ก็ไม่ว่ากัน ปั่นไปเถอะครับ
สบายๆ เพราะจะแข่งหาสวรรค์อะไรกันมากมายใช่ไหมครับ สันทนาการ เท่านั้น ผมว่า
ถ้าเพื่อนมันบ้าพลังก็ปล่อยเขาไปครับ เราปั่นเอาร่างกายทนได้ รับได้พอ บางทีเข็นต้องยอม เพราะขึ้นเขามันหนักจริงๆไม่ไหว
ประมาณนี้

ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์สลดนะ ผมว่าปั่นสบายๆ แบบขี้เกียจปั่นแรงประมาณนั้น
เพราะอาไร ถ้าเข่าเราพังเพราะปั่นบ้าพลังขึ้นมา มันจะยาวครับ ต้องถนอมร่างกายด้วยนะ

ไปลองดูคับ ทำเท่าที่มีความสามารถ ถ้าเป็นผมไม่ไหวก็ลงเดิน ปั่นจักรยานเป็นการออกกำลังกายคับ ไม่อายคับ

merf เขียน:ก็บอกไปตรงๆนั่นแหละครับ ดีที่สุด

บอกไปว่า คิดว่ายังไม่พร้อม.. กลัวจะเป็นภาระ เดี๋ยวทีมงานจะหมดสนุก

รอให้ตัวเองคิดว่าพร้อม..แล้วค่อยไปดีกว่าครับ

ตอบยังนี้ล่ะครับ เดี๋ยวไม่ไหวเป็นอะไรกลางทางเดี๋ยวเกิดเหตุสลดอีกครับ

..."ที่บ้านไม่อนุญาต ให้ไปรับน้อง"

ผมว่า เพื่อนคุณที่ไปปั่นด้วย ไม่มีวันทิ้งคุณแน่ๆครับ การได้ปั่น แต่ล่ะทริป มันจะช่วยเพิ่มประสบการณ์ให้คุณครับ และคุณก็จะสามารถคำนวญได้ว่า ลิมิตของตัวเองมากแค่ไหน และสิ่งที่ได้ประโยชน์เพิ่มในทริปแต่ล่ะทริปของคุณ นอกจากประสบการณ์แล้ว ยังได้ทักษะ แรงขาและ ความรู้ที่มีมาให้เจอตลอดครับ
ทริปแรกในชีวิตผม ปั่นกับกลุ่มรวมมิตร ไปอยุยา ร้อยแปดสิบกว่าโล ผมไม่ได้คิดไรมากคิดว่าปั่นไปเรื่อยตามเขาไปก็คงไม่เป็นไรมั๊ง ผมไม่มีทักษะการปั่น และเทคนิคอะไรเลยในวันนั้น แถมตอนกลับ กลับพลัดหลงกับกลุ่ม ไปออกปทุมธานี(เพราะความซ่าผมเองที่ปั่นตามกลุ่มที่ปั่นเร็ว ซึ่งมารู้ตอนหลังว่าเขาแบ่งกลุ่มขาแรงด้วย ตามเขาได้ไม่นานก็หมดแรง)และทริปนั้น ผมได้ประสบการณ์ว่า ควรปัน่ระดับไหน ในทริประยะทางขนาดนั้น และได้มิตรใหม่เพิ่ม หลายคน และ ได้มิตรเพิ่มในตอนหลง เพราะเจอพี่ เขาก็หลงเหมือนกัน ไปเจอกันกลางทางแล้วพากันกลับบ้าน หลังจากนั้นก็ได้รู้จักพี่คนนั้นตลอดมา
ผมว่าคุณทำได้ ถ้าคุณไม่แน่ใจว่าจะปั่นไหวไหม ก็บอกเพื่อนตรงว่า เฮ้ย ฉันปั่นไม่ค่อยเร็ว รอๆฉันด้วยนะ ผมว่าเพื่อนคุณไม่ทิ้งคุณแน่ครับ ถ้าคุณไม่เริ่มต้น ครั้งต่อไป คุณก็จะยังใจไม่ถึงต่อไปนะครับ
ก็บอกได้เพียงอย่าไปเครียดเวลาปั่น อากาศร้อน ดื่มน้ำบ่อยๆ ก่อนกระหาย เตรียมอุปกรณ์ปะยางไว้ให้ดี ถ้าเข้าป่า พกนกหวีดไปด้วยจะดีไม่หน่อย เผื่อเรายางแบน ก็เป่าเรียกเพื่อนให้รู้(บอกสัญญาณเพื่อนให้ทราบก่อนว่า เราเป่าเรียก)แว่นกันแดดใส่ไว้หลอกตาเรา ว่ามันเย็นสบายเหลือเกิน ไม่มีแดดเล๊ยยย... พกความมั่นใจตัวเอง "เราปั่นได้ว่ะ สามสิบโลเอง เพื่อนไปได้แล้วทำไมเราจะไปไม่ได้" สร้างความหึกเหิมเข้าไว้
แนะนำเพิ่มเติม ก่อนไปปั่น ทานอาหารให้เรียบร้อยสักชั่วโมงนึง ยืดกล้ามเนื้อสักหน่อย เริ่มปั่น ไม่ต้องรีบ ปั่นเหยาะตามเพื่อนใช้เกียร์เบา ไปสัก กิโลสองกิโล ค่อย เร่งตามใจชอบ(เป็นการวอร์มอัพ) ถ้าห่วง ไม่ไหวแหะ ขาเราไม่มีแรง ตะคริวจะถามหา ก็ทาครีมนวดกล้ามเนื้อ ก่อนปั่นไว้เลย นวดๆแถวๆน่อง สะโพก คิดว่านวดให้สาวๆแล้วกัน
อ้อ ก่อนจบทริปเข้าบ้านก็ปั่นช้าๆนะครับ ก่อนเข้าบ้านสัก สองสามโล ปั่นไปนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นไว้เราไปสนุกอะไรมา เล่นรอบขาไว้ จนถึงบ้าน (เป็นการคูลดาว) ถึงบ้านนั่งสักพัก อย่าเพิ่งอาบน้ำ จนรู้สึกหายเหนื่อยดีแล้วค่อยอาบ ทานข้าวแล้วนอนตีพุงตามสบายเลยครับ(แหมคิดแล้วคิดถึงตัวเอง หลังจบทริป แล้ว มานอนแผ่หลา บนที่นอน พัดลมเปล่า โอ้ววว)
คำเตือน ช่วงนี้ฝนตกบ่อย(พายุเข้าใช่ไหมครับที่ไทย อ่านข่าวอยู่)ฝนตกบ่อยๆ ให้ระมัดระวังถนนลื่นด้วยนะครับ ตกหนักมาก ก็หยุดทริปนะครับ เป็นห่วง
ถ้าไปปั่นก็ขอให้สนุกกับทริปนะครับ ถ้าไม่ได้ออกทริป ก็พยายามนั่งนึกนั่งคิดอยู่ที่บ้านว่า ทริปโอกาสหน้าจะทำไง ทำไงให้ใจเราถึง ทำไงให้เราพร้อม แต่ที่แน่ๆ ไม่ควรพลาดหรอกครับ ถ้าเราไม่เริ่ม แล้วเมื่อไหร่จะได้เริ่ม จริงบ่
ปล.ลืมบอกไปว่า ถ้าปั่นแล้ว มันรู้สึกสุดของเรา และไม่ไหวจริงๆ ก็ไม่ต้องฝืนนะครับ บอกเพื่อนว่าเราไม่ไหวแล้วหล่ะ ขอนั่งตรงนี้ ถ้าคุณกลับบ้านเองได้ก็ค่อยๆปั่นกลับ แต่ถ้าผมเป็นเพื่อนคุณผมจะนั่งอยู่กับคุณจนคุณ รู้สึกดีขึ้น แล้วค่อยปั่นต่อ แหม ปั่นเที่ยวกันเพื่อนๆทั้งนั้น..

ถึงมิสเตอร์ซันนี่ครับ เด๋วยังไงให้ผมมีอุปกรณ์ชุดปะยางกะสูบก่อนนะครับ..แล้วเราจะเปลี่ยนจากน้ำตกเป็นเขื่อนแม่งัดกัน..55(ไกลกว่าเดิมอีก..)

....ไปเถอะครับ ประสบการณ์ไม่ออกไปไม่มีวันรู้ การเสพข้อมูลจากคนอื่นร้อยครั้ง ไม่เท่าประสบการณ์จริงครั้งเดียว เหนื่อยก็พัก จอดบ้าง เข็นบ้าง ไม่เห็นจะเป็นไรนี่ครับ เพื่อนร่วมทริปไม่ทิ้งเราอยู่แล้ว เราไม่ได้แข่งขันกับใคร และก็ไม่ได้ปั่นโชว์ใครด้วย ใช่ใหมครับ จริงม่ะ...

คนอื่นอยากไปแต่ไม่มีกลุ่มจะไป ไปคนเดียวก้ออันตราย
มีโอกาสไปได้ก้อไปเถอะครับ ไปกันเปนกลุ่มไม่ค่อยเหนื่อยเหมือนไปคนเดียวหรอกครับ
ผมเพิ่งเคยครับ ขี่คนเดียวซ้อมแถวบ้านไปกลับไม่เกิน 50-60 โลก้อเหนื่อยแทบตาย พี่ ๆ ชวนไป ออกทริปไปน้ำตก ไปกลับจากบ้าน นับได้165 โลครับ
ก้อไปได้กลับถึงครับ อย่าไปโหมตามขาแรงครับไปตามขาเรา ยังงัยเค้าชวนเราเค้าก้อลากเราอยู่แล้วหล่ะครับผมว่า

ปรกติขี่เล่นที่บ้านได้ซักกี่โลนะครับ
ถ้าได้วันละ 20 โล ก็น่าจะไปกลับได้สบายละ ถ้าทางลาดยาง+ไม่ขึ้นเขามาก

ปล. ช่วงนี้พายุเข้าเที่ยวน้ำตกระวังน้ำป่าด้วยนะครับ

ไปเถอะ....ไม่เริ่ม แล้วเมื่อไหร่จะได้ไปกับเพ่อนซ่ะที....

ร่วมโหวตจะรู้คำตอบ
http://thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=54&t=107170