ThaiMTB.com

จริงๆเราก็ชอบเที่ยวกันอยู่แล้วแหละถึงมาปั่นแนวทัวร์ริ่ง ไม่เน้นแข่งขัน แต่อยากทราบแนวทางการออกทริปชาวนักปั่นเป็นแบบไหนกันครับ มาแบ่งปันประสบการณ์กัน

- แบบเน้นระยะทาง จากจุด A ไปจุด B ตามเป้าหมาย เวลาจำกัด ตามแผนการออกทริป ชื่นชมบรรยากาศระหว่างทาง
- แบบไปเรื่อยๆค่ำไหนนอนนั้น ไม่ยึดติดกับแผนการมาก โหดก็ได้ ราบรื่นก็ดี แวะชื่นชมบรรยากาศตามแหล่งท่องเที่ยว

อื่นๆแล้วแต่ใครมาเพิ่มเติมครับ....ส่วนตัวชอบออกทริปแบบที่ 2 เพราะจักรยานคือพาหนะในการท่องเที่ยว เที่ยวขณะปั่นด้วย ถึงที่เที่ยวแล้วก็แวะเที่ยวอีก แบบเอาให้จุใจไปเลย ไหนมาแล้ว

ชอบแบบที่ สอง
มีโอกาสก็เลยมักจะตะลอน ๆ คนเดียวครับ

สำหรับผมบรรยากาศ และจุดหมาย เป็นเรื่องรอง
การได้ปั่นกับสมาชิกในทีมที่รู้ใจ หยอกล้อ เฮฮา แกล้งอำ กันไปมาคือสิ่งแรกที่ผมต้องการ
การเก็บเรื่องราวดีๆ สนุก เฮฮากับเพื่อนๆ
แล้วเอากลับมาเล่ามาอำกันใหม่ ในหลายๆทริ๊ป คือความทรงจำที่มีค่า หากความทรงจำดีๆสนุกสนานที่เราได้พบมาคนเดียว จะมาเล่าให้เพื่อนฟัง ก็คงไม่ได้อรรถรถ เท่ากับ เพื่อนได้ร่วมทริ๊ปสนุกกับเราด้วย...
ฉนั้นเพื่อนร่วมทีมคือสิ่งแรกที่ผมวางเป้าหมายไว้
ว่าจะเป็นทริ๊ปที่สนุกสนานและ เฮฮา เพียงไร..

แบบแรกเหมาะกับผมมนุษย์เงินเดือนที่ยังต้องรับภาระหน้าที่อยู่ครับ

ส่วนแบบที่สองก็ดีสำหรับคนทีหลุดพ้นจากพันธนาการแล้ว

แต่ที่จริงมันอยูที่ใจต่างหาก มีพวกเราเคยpostไว้ว่า
คุณอยากใช้จักรยานทัวร์ริ่ง หรือว่าคุณอยากที่จะทัวร์ริ่งด้วยจักรยาน





ล่าสุดทดสอบการเดินทางกับแผน4วัน3คืน กทม.เชียงใหม่ แม้จะเร่งรีบ แต่มิตรภาพระหว่างการเดินทางก็ยังมีเสน่ห์อยู่นะครับ

Sent from my iPhone using Tapatalk

ต้อง light touring ครับ เพราะ dark touring มันน่ากลัว

ขำๆนะ

ปัญหาของท่องเที่ยวด้วยจักรยานส่วนใหญ่ จะเป็นเรื่องของการมีเวลา รองลงมาคือค่าใช้จ่ายระหว่างเดินทางท่องเที่ยว และความเข้าใจของคนทางบ้าน ทำให้รูปแบบการท่องเที่ยวด้วยจักรยานของแต่ละคนแตกต่างกันไป

คห.ข้างบน ตอบได้ตรงมาก
-ผมหยุดยาวเลยเพราะเอาเวลามาปั่นงาน
ทำผลงานเลื่อนตำแหน่ง พย.นี้ส่ง คงได้ลุยปั่นต่อ
-เรื่องงบ ผมใช้ไม่เยอะ เน้นประหยัด
เน้นนอนเต๊นท์-กินอยู่เรียบง่าย ไม่อยากรบกวนที่บ้านมาก
-โชคดีที่ทางบ้านเข้าใจ ว่าผมรักการปั่นท่องเที่ยว
เป็นชีวิตจิตใจ และโชคดีที่ผมไม่มีภาระอะไรมากมาย ครับ

ผมเป็นแนวไปคนเดียว

กลัวคนอื่นต้องมาเสียเวลารอ เกรงใจคนอื่นอยากไปเที่ยวแบบที่เราอยากไปรึเปล่า

อุปสรรค ความกลัว มีไว้ให้ฝ่าฝันไปครับ บางครั้งบางทีเราหนีบางอุปสรรคเราอาจจะเจอก็เป็นไปได้ฉะนั้นอย่าได้กลัวไปเลย

วางแผนให้แน่นอน มั่นใจทำได้ก็ไม่ใช่เรื่องยาก

การวางแผนเป็นสิ่งดีครับ ผมเองเวลาปั่นทั่วร์ริ่งก็วางแผนว่าเราจะพักตรงไหนอำเภออะไร

เอาเท่าที่แรงเราพอไหว และต้องไม่ฝืนเกินไป เผื่้อเวลาไว้เที่ยวระหว่างทางที่ปั่นผ่าน หรือว่าในตัวเมืองที่เราพักบ้างครับ

ไม่เช่นนั้นการปั่นเที่ยวจักมีประโยชน์อันใด หากไม่รู้จักสถานที่ไม่เคารพสถานที่ จะไม่เจอมิตรไมตรีระหว่างทางหรอกครับ

ปั่นผ่านที่ใด รอยยิ้ม มีให้คนทั่วไปรับรองข้อมูลที่คุณจะได้มากมายกว่าในโลกออนไลน์เป็นไหนๆ แล้วจะทัวร์ริ่งอย่างมีความสุข

คำว่าทั่วร์ริ่ง ไม่ได้เอาไว้หมายถึงจักรยานแต่หมายถึงรูปแบบการเดินทางที่เราจะใช้ ใช่ไหมครับ

กราบสวัสดีลุงศักดิ์ ขอ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำที่มีคุณค่าแก่การจดจำ และทำตาม

trongsak เขียน:ต้องทำความเข้าใจก่อนนะครับ.ที่เจ้าของกระทู้โยนหินถามทาง..เรื่องการปั่นทัวริ่ง.ปั่นแบบเน้นระยะทาง.หรือปั่นแบบไปเรื่อยๆ..มันมีเหตุผลนาๆนับประการครับ..
-ปั่นใหม่ๆ.ก็ต้องไปกับกลุ่มก่อนครับ..แล้วแต่ว่ากลุ่มจะปั่นแบบไหน.เรามีหน้าที่ปั่นตามอย่างเดียวครับ
-พอชำนาญขึ้น.คราวนี้ก็เลือกกลุ่มที่จะไปครับ.กลุ่มไหนที่ปั่นสไตร์ที่เราชอบเราก็ไปด้วย.ไม่ชอบก็อย่าไป
-ชำนาญขึ้นอีกนิด.ก็นัดหมายกันเอง.ในกลุ่มที่ไปกันได้.ที่นี้ก็กำหนดกันเอาเองเลย.ว่าจะปั่นกันแบบไหน..แต่ต้องเป็นกลุ่มปิดนะครับ.ไม่นั้นละยุ่ง..ไอ้แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
เขามาแล้ว.มันจะป่วนไปทั้งกลุม..
-ชำนาญแล้ว..ชวนเพื่อนๆ.ไม่ว่าง.ก็ออกเดินทางคนเดียวสิครับ..ที่นี้ไม่ต้องมีแผนการอะไร.แค่กำหนดว่าจะไปทางไหน.ไปได้กี่วัน ออกเดินทาง...จบ
-อย่าเพิ่งไปจริงจังอะไรกับมันมากนักเลยครับ..ถ้าคุณยังทำงาน.มีภาระความรับผิดชอบอยู่..คิดไปก็เหมือนกับสร้างวิมานในอากาศ.มันเป็นไปไม่ได้ครับ. แม้นแต่คนที่เกษียณหรือว่างแล้ว
ยังทำได้ยากเลยครับ(ผมหมายถึงคนที่ปั่นจักรยานท่องเที่ยวอยู่นะครับ)..พอว่างหรือเกษียณแล้ว.แทนที่จะว่างจริงๆ.เปล่าเลยครับ..ยังมีห่วง.ต้องรอให้ลูกทำงานก่อน.ต้องช่วยภรรยาทำงาน
บางก่อต้องคอยเลี้่ยงหลาน..หรือไม่ก่อห่วง.หวง.ทรัพย์สมบัติ.บ้านเรือน.ไม่มีคนดูแล ฯลฯ.สรุปไปปั่นท่องเที่ยวไม่ได้
-การปั่นจักรยานท่องเที่ยว.คิดนะมันง่ายครับ.แต่เวลาทำจริงมันยากพอสมควร..ต้องเป็นคนไม่ยึดติดอะไรเลย..อย่าว่าแต่สัตว์เลี่้ยงเลย..ต้นไม้สักต้นก็ปลูกไม่ได้ครับ.เพราะทิ้งไปแค่ 4-5 วันไม่รดน้ำ
มันก็ตายแล้ว
-555 ไม่รู้ตรงประเด่นกันที่เจ้าของกระทู้อยากรู้หรือเปล่า
ลุงศึกดิ์

กด Like +1
เป็นอะไรที่ ใช่เลย ... โดนใจมากครับคุณลุงศักดิ์

naigod เขียน:

trongsak เขียน:ต้องทำความเข้าใจก่อนนะครับ.ที่เจ้าของกระทู้โยนหินถามทาง..เรื่องการปั่นทัวริ่ง.ปั่นแบบเน้นระยะทาง.หรือปั่นแบบไปเรื่อยๆ..มันมีเหตุผลนาๆนับประการครับ..
-ปั่นใหม่ๆ.ก็ต้องไปกับกลุ่มก่อนครับ..แล้วแต่ว่ากลุ่มจะปั่นแบบไหน.เรามีหน้าที่ปั่นตามอย่างเดียวครับ
-พอชำนาญขึ้น.คราวนี้ก็เลือกกลุ่มที่จะไปครับ.กลุ่มไหนที่ปั่นสไตร์ที่เราชอบเราก็ไปด้วย.ไม่ชอบก็อย่าไป
-ชำนาญขึ้นอีกนิด.ก็นัดหมายกันเอง.ในกลุ่มที่ไปกันได้.ที่นี้ก็กำหนดกันเอาเองเลย.ว่าจะปั่นกันแบบไหน..แต่ต้องเป็นกลุ่มปิดนะครับ.ไม่นั้นละยุ่ง..ไอ้แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
เขามาแล้ว.มันจะป่วนไปทั้งกลุม..
-ชำนาญแล้ว..ชวนเพื่อนๆ.ไม่ว่าง.ก็ออกเดินทางคนเดียวสิครับ..ที่นี้ไม่ต้องมีแผนการอะไร.แค่กำหนดว่าจะไปทางไหน.ไปได้กี่วัน ออกเดินทาง...จบ
-อย่าเพิ่งไปจริงจังอะไรกับมันมากนักเลยครับ..ถ้าคุณยังทำงาน.มีภาระความรับผิดชอบอยู่..คิดไปก็เหมือนกับสร้างวิมานในอากาศ.มันเป็นไปไม่ได้ครับ. แม้นแต่คนที่เกษียณหรือว่างแล้ว
ยังทำได้ยากเลยครับ(ผมหมายถึงคนที่ปั่นจักรยานท่องเที่ยวอยู่นะครับ)..พอว่างหรือเกษียณแล้ว.แทนที่จะว่างจริงๆ.เปล่าเลยครับ..ยังมีห่วง.ต้องรอให้ลูกทำงานก่อน.ต้องช่วยภรรยาทำงาน
บางก่อต้องคอยเลี้่ยงหลาน..หรือไม่ก่อห่วง.หวง.ทรัพย์สมบัติ.บ้านเรือน.ไม่มีคนดูแล ฯลฯ.สรุปไปปั่นท่องเที่ยวไม่ได้
-การปั่นจักรยานท่องเที่ยว.คิดนะมันง่ายครับ.แต่เวลาทำจริงมันยากพอสมควร..ต้องเป็นคนไม่ยึดติดอะไรเลย..อย่าว่าแต่สัตว์เลี่้ยงเลย..ต้นไม้สักต้นก็ปลูกไม่ได้ครับ.เพราะทิ้งไปแค่ 4-5 วันไม่รดน้ำ
มันก็ตายแล้ว
-555 ไม่รู้ตรงประเด่นกันที่เจ้าของกระทู้อยากรู้หรือเปล่า
ลุงศึกดิ์

กด Like +1
เป็นอะไรที่ ใช่เลย ... โดนใจมากครับคุณลุงศักดิ์

ขอกด like เพิ่ม+100 ครับ

ติดตามข่าวคราวตลอดนะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงครับ

ผมว่าการปั่นจักรยานมันมีหลากหลายลักษณะหลายเหตุผลมีเป็นร้อยเป็นพันสไตล์ แต่ที่สำคัญคือปั่นให้มันได้ประโยชน์ก่อน จะปั่นไปธุระ ไปทำงาน ออกกำลังกาย เดินทาง ท่องเที่ยว แข่งขัน ทำกิจกรรมในสังคม ตามแต่กาละเทศะตามอัตภาพตามโอกาส

ผมมองว่าสไตล์มันก็เหมือนของอื่นๆที่มีอยู่ทั่วไปเช่นเสื้อผ้าซึ่งมีตามร้านในห้างข้างทางตลาดนัด แต่ละคนก็มีเสื้อผ้าหลายตัว ไว้ใส่ตามโอกาส
และไม่คิดว่าจะต้องเอาสไตล์อันเดียวมาผูกติกกับตัวไว้เป็นแบรนด์เนมไปเลยอย่างนั้น แบบว่าที่ไหนเมื่อไรก็จะต้องสไตล์นั้นแบบอื่นก็ไม่ได้ ก็จะเป็นการตั้งกฎตีกรอบทำคอกให้ตัวเองไป แต่การมีสไตล์บ้างแค่ "บ้าง" เท่านั้นก็โอเคถ้ามันทำให้เราเอาประโยชน์จากจักรยานได้มากขึ้น เช่นขยันใช้ขยันปั่น สุขภาพกายใจดีขึ้น การบ้านการเรือนดีขึ้น

ผมจึงชอบแนวฟรีสไตล์เอาง่ายๆแต่พยายามจะเอาประโยชน์ซักหน่อย มีจักรยานสักสองสามคันแต่ไม่ต้องแพงเอาที่ใช้การได้พอ ถ้าปั่นด้วยกันถึงไหนก็ถึงด้วยกันไอ้คนที่ปั่นคันถูกควรจะภูมิใจกว่า ยิ่งปั่นคันแพงแถมไม่ไหวอีกต่างหากนี่ยิ่งน่าเบิตกะโหลก เพราะไอ้ที่ควรทำคือดื่มเที่ยวให้น้อยกินให้ดีนอนให้พอหมั่นออกกำลังกายฝึกฝนเนี่ยะไม่ทำ มีตังค์ก็ไปซื้อรถแพงๆมาไว้แล้วก็ออกไปดื่มไปเที่ยว พอถึงคราวออกทริปก็ตายกลางทาง เนี่ยะไม่เบิตได้ไง คนเขาก็นินทาเอาสิ "พวกนี้บ้าหมดเงินหมดไปเท่าไรแล้วเสียเวลาอีกไม่เห็นมันได้อะไรเลย"

แม้เมื่อวานและวันนี้ผมเองก็ไม่ค่อยจะทำได้อย่างนี้สักเท่าไร แต่อย่างไร นี่เป็นแนวทางที่ควรคิดควรทำ
"... ก่อนเคยเลวเหลวไหล กลับตัวไม่สาย เร่งทำความดี..."

สส เขียน:ผมว่าการปั่นจักรยานมันมีหลากหลายลักษณะหลายเหตุผลมีเป็นร้อยเป็นพันสไตล์ แต่ที่สำคัญคือปั่นให้มันได้ประโยชน์ก่อน จะปั่นไปธุระ ไปทำงาน ออกกำลังกาย เดินทาง ท่องเที่ยว แข่งขัน ทำกิจกรรมในสังคม ตามแต่กาละเทศะตามอัตภาพตามโอกาส

ผมมองว่าสไตล์มันก็เหมือนของอื่นๆที่มีอยู่ทั่วไปเช่นเสื้อผ้าซึ่งมีตามร้านในห้างข้างทางตลาดนัด แต่ละคนก็มีเสื้อผ้าหลายตัว ไว้ใส่ตามโอกาส
และไม่คิดว่าจะต้องเอาสไตล์อันเดียวมาผูกติกกับตัวไว้เป็นแบรนด์เนมไปเลยอย่างนั้น แบบว่าที่ไหนเมื่อไรก็จะต้องสไตล์นั้นแบบอื่นก็ไม่ได้ ก็จะเป็นการตั้งกฎตีกรอบทำคอกให้ตัวเองไป แต่การมีสไตล์บ้างแค่ "บ้าง" เท่านั้นก็โอเคถ้ามันทำให้เราเอาประโยชน์จากจักรยานได้มากขึ้น เช่นขยันใช้ขยันปั่น สุขภาพกายใจดีขึ้น การบ้านการเรือนดีขึ้น

ผมจึงชอบแนวฟรีสไตล์เอาง่ายๆแต่พยายามจะเอาประโยชน์ซักหน่อย มีจักรยานสักสองสามคันแต่ไม่ต้องแพงเอาที่ใช้การได้พอ ถ้าปั่นด้วยกันถึงไหนก็ถึงด้วยกันไอ้คนที่ปั่นคันถูกควรจะภูมิใจกว่า ยิ่งปั่นคันแพงแถมไม่ไหวอีกต่างหากนี่ยิ่งน่าเบิตกะโหลก เพราะไอ้ที่ควรทำคือดื่มเที่ยวให้น้อยกินให้ดีนอนให้พอหมั่นออกกำลังกายฝึกฝนเนี่ยะไม่ทำ มีตังค์ก็ไปซื้อรถแพงๆมาไว้แล้วก็ออกไปดื่มไปเที่ยว พอถึงคราวออกทริปก็ตายกลางทาง เนี่ยะไม่เบิตได้ไง คนเขาก็นินทาเอาสิ "พวกนี้บ้าหมดเงินหมดไปเท่าไรแล้วเสียเวลาอีกไม่เห็นมันได้อะไรเลย"

แม้เมื่อวานและวันนี้ผมเองก็ไม่ค่อยจะทำได้อย่างนี้สักเท่าไร แต่อย่างไร นี่เป็นแนวทางที่ควรคิดควรทำ
"... ก่อนเคยเลวเหลวไหล กลับตัวไม่สาย เร่งทำความดี..."

อย่าไปเบิดใครเลยครับ ชีวิตใคร คิดอย่างไร ทำอย่างไร ก็ได้อย่างนั้นครับ เราต้องเริ่มที่ตัวเราเอง ครับ บางที มนุษย์เรานี่แหละ ชอบกำหนด ชอบเปรียบเทียบ คุณค่า ระหว่าง สิ่งของ จนลืมคุณค่าในสิ่งของที่ตนเองมีครับ สิ่งที่อยู่กับเราคือ ร่างกาย จิตใจ สิ่งเหล่านี้อยู่กับเราทุกคนมาตลอดจนกระท้่งตายไป บางครั้ง มนุษย์เราก็ลืมครับ แสวงหาสิ่งที่เป็นวัตถุมาพอกพูนทับใจ ไปไหนก็แบกไปด้วย ยกไปด้วย มีหัวโขนกี่หัว ก็ยกไปหมด บางทีพอถึงเวลาของตนเอง ที่เป็นวาระสุดท้าย เรื่องจริงที่สุดคือ ไม่เห็นมีใครเอาติดไปได้สักคน ครับ