ThaiMTB.com

อยากรู้จริงๆ จะมีปัญหาในการเดินทางไกลอย่างไรครับ

สมมุติว่าเราอยู่ที่อินเดียแล้วล้มตะเกียบคาร์บอนแตกคงเคว้งคว้างมาก

irat เขียน:สมมุติว่าเราอยู่ที่อินเดียแล้วล้มตะเกียบคาร์บอนแตกคงเคว้งคว้างมาก

ถ้าตะเกียบแตก (หมายถึงของมาตรฐานดีนะครับ) วัสดุอื่นก็ชำรุดไปแล้วเหมือนกันหรือมากกว่า มันเคว้งคว้างน้อยกว่าเหรอครับ ?


ถ้าต้องเปลี่ยนตะเกียบ ก็แค่ซื้อใหม่ ซึ่งมันก็แค่พลิกแพลงตามสถานการณ์ มันยากง่ายกว่ากันตรงไหนครับ ?


ตั้งหลายปีมาแล้วที่เฟรมโลหะเยอะแยะใช้ตะเกียบคาร์บอนหางหลังคาร์บอน มันมีปัญหามากกว่าโลหะยังไงครับ ? ถ้ามันไม่ดีกว่าแถมราคาก็สูงกว่าเขาจะผลิตออกมาเป็นรุ่นบนกว่าทำไมครับ ?

tidnajohnny เขียน:อยากรู้จริงๆ จะมีปัญหาในการเดินทางไกลอย่างไรครับ

เมื่อเลือกใช้อย่างเหมาะสมก็มีปัญหาน้อยกว่าหรือไม่ต่างจากวัสดุอื่นครับ และอีกไม่นาน น่าจะประมาณซัก 2 ปีมั้ง ผู้ผลิตจักรยานยี่ห้อใหญ่ๆ น่าจะพร้อมใจผลิตเฟรมโลหะน้อยรุ่นลงเรื่อยๆ พร้อมๆ กับผลิตเฟรมคาร์บอนเยอะรุ่นขึ้นเรื่อยๆ ครับ เหลือเฟรมโลหะเอาไว้ให้คนที่ช้าาาา+ล้าหลังซักหน่อยใช้ครับ เพราะนอกจากจะใส่ลูกเล่นพัฒนาได้ยากแล้วต้นทุนผลิตเฟรมโลหะไม่ได้ต่ำลงเมื่อเทียบต้นทุนผลิตเฟรมคาร์บอนที่ยืดหยุ่นคล่องตัวหลากหลายโดยมีคุณภาพและคุณสมบัติดีกว่ามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ต้นทุนต่ำลงเรื่อยๆ ครับ


...น่าจะเหลือเฉพาะยี่ห้อระดับ SME ลงไปที่ยังผลิตแต่เฟรมโลหะหรือผลิตเฟรมโลหะมากกว่าเฟรมคาร์บอนครับ

จักรยานทัวริ่งเฟรมคาร์บอน ในโลกตอนนี้ คศ.นี้ ยังไม่มีวางจำหน่ายนะครับพี่ tidnajohnny
เว้นแต่ผู้ที่ทำ เป็นมาเพื่อใช้งานเองเป็นสมบัติส่วนตัว
แต่หากเป็นเฟรมทัวริ่งโลหะ ที่น่าจะเบาใกล้เคียงกันกับคาร์บอน ก็มี เฟรมทัวริ่งที่เป็น " ไทเทเนียม " มีผลิตจำหน่ายหลายยี่ห้อ

ถามว่า " จักรยานทัวริ่งถ้าใช้เฟรมคาร์บอนด์ทั้งหมด ดีไหม"
หากตอบโจทย์การใช้งานเราได้ ได้เดินทางสำเร็จ ถือว่าดีครับ
แต่ต้องสำคัญที่นักปั่น เข้าใจจุดอ่อน จุดแข็ง จุดเปราะบาง เป็นอย่างดี
และรู้จักใช้งานม้าให้เป็น ให้ถูกงานกับ รูปแบบและ ทำการบ้านกับเส้นทาง ให้จบทริปโดยรถเฟรมคาร์บอน ไม่พังซะก่อน

อีกอย่าง การปั่นจักรยานทัวริ่งเป็นเรื่องของอารมณ์ทัวร์ และเรื่องราว การเดินทาง ผ่านอุปสรรคต่างๆ หาใช่สาระที่ " ความเร็วสูง "
เราคงได้ยิน ได้เห็นบ่อยๆ กับคำว่า " วิถีเดินทางที่เนินช้า ,slowlife และสัมผัสสองข้างทาง "
จักรยานทัวริ่งเป็นทั้งศาสตร์แห่งเทคโนโลยีของยุคสมัย และศิลปะของการเดินทางของมนุษย์
มนุษย์ทุกชาติพันธุ์ ไม่นิยมใช้พลาสติค หรือ คาร์บอน เป็นพาหนะที่บันทึก ตำนานและเรื่องราว
เพราะเมื่อแตก หัก ก็พังซ่อมไม่ได้ ไม่คงทน ไม่เป็นตำนาน เพราะอะไรที่พังง่าย มันไม่เป็นตำนาน มันตำแป๊บเดียว

แต่จะนิยมใช้โลหะ และตัวแทนแห่งโลหะของโลกคือเหล็ก เหล็กแท้ๆ มีสนิมนี่แหละ
เก่าก็ทำสีใหม่ได้ หักพัง ก็เชื่อม ซ่อมแซมได้
ยืนยงคงกระพัน ฝรั่งเรียก steel is real
แม้นเทคโนโลยีโลหะวิทยาของมนุษย์ไม่ว่าสูงเพียงใด ไม่มีใครมองข้ามโลหะชื่อ เหล็ก
จักรยานทัวริ่ง เป็นจักรยานเฉพาะทาง มิได้มีจุดประสงค์ให้ใช้กับนักปั่นทุกคน
และเทคโนโลยีเหล็กสำหรับจักรยานทัวริ่ง ยังคงพัฒนาไม่หยุด เพียงแต่ไม่เปิดเผยหมดเปลือก
มันเป็นทั้งศาสตร์ และศิลป์ จึงเป็นความลับส่วนหนึ่ง เหมือนเหล็กตีดาบซามูไร ไม่มีใครยอมเปิดเผยหมดเปลือก
คำพูดไม่สามารถบอกอารมณ์รถไม่ได้ครบ คนที่จะรู้ฟิลลิ่งเฟรม คือผู้เป็นเจ้าของ และใช้งานมัน ก็เท่านั้นเอง

" คาร์บอนเฟรม " เกิดมาหลักๆ เพื่อ ตูร์เดอฟร็องส์ และรายการปั่นแข่งความเร็วทางเรียบทั้งหลาย
วิศวกรผู้ออกแบบ ไม่ว่าค่ายใด ต่างใช้มัน เพื่อเป็นเฟรม ที่แข็งแรง แต่รีดน้ำหนักจักรยานได้เบากว่าโลหะที่โลกนิยม
ไม่ว่า เหล็ก หรือ อลู เพื่อให้เป็นจักรยานที่รองรับการแข่งขันเพื่อความเร็ว เพื่อการทำลายสถิติเรื่องความเร็ว ที่เคยทำมาก่อน
จุดเด่น คือเบา แข็ง การตอบสนองความเร็ว แบบที่รถถนนต้องการ
จุดด้อยคือ เปราะ เมื่อกระทบแรงๆ ล้มเป็นร้าว ชนเป็นหัก
การกระแทก ล้ม ชน แทบจะเป็นภาวะปกติของ heavy duty touring bicycle
ที่ไม่ต้องการเฟรมใจเสาะ เอ้ยไม่ใช่ เฟรมกรอบเปราะ ทุกชนิด

ยังมีการใช้เฟรมคาร์บอน กับ MTB และ cyclocross ออกแบบให้เฟรม รองรับน้ำหนักนักปั่น
แต่การผลิตเพื่อรองรับ งานแบบทัวริ่ง บรรทุกสัมภาระรอนแรม ยังไม่มี
หากสอบถามไปที่ผู้ผลิต จะทราบเลยว่า เขาสร้างสร้างคาร์บอน มิได้เพื่อการอื่น

ตั้งแต่อดีตที่มีการผลิตจักรยานในโลกใบนี้ จนถึงปัจจุบัน 2014 แม้นเทคโนโลยีจักรยานก้าวไกล
แต่ยังไม่ปรากฎผู้ผลิต ยักษ์ใหญ่ รายใด แม้นรายเดียว ที่กล้าผลิตเฟรมคาร์บอนเพื่อรองรับงานทัวริ่งจักรยานและวางจำหน่าย
เต็มที่ก็แค่ทดลอง ทดสอบ และเลิกไป ด้วยข้อจำกัดทางคุณสมบัติวัสดุคาร์บอน ที่มิได้เกิดมาเพื่อการทัวริ่ง

กฏมีไว้แหก ตัวอย่าง ที่มีคนกล้าเสี่ยงนำเฟรมคาร์บอนด์ยกคัน ใช้งานปั่นรูปแบบทัวริ่งเบา ปั่นรอบโลกเลยทีเดียว
โดยคนปั่น เป็นผู้ยอมรับความเสี่ยงเองในเรื่องเฟรมพัง และเมื่อทำสำเร็จ ถือเป็นความท้าทาย เป็น Record
ไม่เน้นสุนทรีย์ เน้นงานไปที่สถิติโลก และชื่อเสียงด้านการทำเวลา เป็นหลัก
ใช้เฟรมคาร์บอนของ Dirty Disco carbon cyclocross frame from On-One
ไม่ใช่เฟรมเฟรมทัวริ่ง เป็นเฟรมคาร์บอนสำหรับแข่งไซโครครอส แต่นักปั่น นำมาแปลงร่างใช้เป็นทัวริ่งเอาเอง
นักปั่น Mike เขาได้ฉีกกฎข้อหนึ่ง ก้าวข้ามข้อจำกัดของคาร์บอน และ เฟรมทัวริ่ง
เขาลุยปั่นรอบโลกโดยเฟรมไม่พัง นอกจากปั่นสุดยอดแล้ว ยังถนอมเฟรม และเข้าใจใช้เฟรมได้เก่งมากๆ
http://road.cc/content/news/59716-inter ... record-kit

ของทุกอย่างมีเหตุผลในตัวของมัน...แนวทัวริ่งไม่ได้เน้นความเร็วแต่เน้นความไหลครับ....

คนขี่ทัวริ่งไม่ได้ซีเรียสเรื่องหนํ้าหนัก....แต่เน้นซ่อมง่ายอะไหล่เยอะเพื่อต้องการไปให้ถึงจุดหมายมากกว่า

เฟรมคาร์บอนขอดีคือเบาแต่ความความเบาต้องแลกมาด้วยความเปราะครับ

ขนาดล้อคาร์บอนดีๆบางรุ่นตกหลุมทียังมีแตกเลยครับ

แล้วยิ่งต้องเป็นเฟรมที่จะต้องแบกนํ้าหนักสัมภาระ 20 - 30 กิโลหรืออาจจะมากกว่านี้ต้องเดินทางผ่านเส้นทางเส้นทางหน้าทั้งทางเรียบ

หรืออาจจะเจอหลุม....มันจะมีปัญหาหรือเปล่าอันนี้ก็ยังไม่มีข้อมูลนะครับ

เปราะ ก็คือเปราะครับ บอกกันตรงๆ
น้องรุ่นหลังที่เข้ามาอ่าน จะได้ไม่มาว่าพวกเราพี่ๆ ที่ปั่นทัวริ่งยุคนี้มั่ว อวยกันมั่วๆ
ลองนึดภาพ กำลังไหลลงเขาแถวๆ ขุนยวม แม่ฮ่องสอน แต่หมอกบังตา
ขณะไหลลงที่ความเร็ว 40 แบบแตะเบรคแล้ว แต่เนินยังไม่สุด บังเอิญล้อหน้า ตกหลุม แบบรูปข้างล่าง
หากเป็นทัวริ่งเฟรมเหล็ก อาจเค่เสียหลัก มีล้ม และอาจมีหมูแดงแผลถลอกปอกเปิก แต่ยังบังคับรถ ให้จอดแบบไม่อันตรายร้ายแรง
แต่หากไปทัวริ่งดาร์บอน บรรทุกกระเป่าแบบเบาๆ ตะเกียบหน้าหัก อันตรายจะเกิดรุนแรงทันที

thanks photo from site http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... tart=13740



เฟรมคาร์บอน
มิใช่เฟรมที่ถูกสร้างมาให้ใช้คนทั่วไป ใช้แบบทั่วไป
มิใช่เฟรมที่ถูกสร้างมาให้ใช้กับงานทัวริ่ง
เป็นเฟรมที่เลือกงาน เลือกเจ้าของ มีตังซื้ออย่างเดียว แต่ใช้งานมันผิด มันก็ไม่ทำงาน
เป็นเฟรมราคาแพง เพราะต้องซื้อเทคโนโลยีที่มากับเฟรม
ที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้งานเฉพาะ กับการแข่งขันความเร็วและสถิติเป็นหลัก
ผู้ใช้งานโดยมากเป็นนักแข่ง ซึ่งมักมีสปอนเซอร์ ผุ้ใช้งานกลุ่มนี้จะไม่กลัวปัญหาเฟรมพัง
พังก็ซื้อใหม่ เปลี่ยนใหม่ แล้วไปแข่งใหม่

อีกกลุ่มหนึ่งที่นิยมนำเฟรมคาร์บอนมาใช้งาน นอกสนามแข่งขัน
ใช้ในชีวิตประจำวัน ปั่นออกกำลัง ปั่นเที่ยว มักเป็นผู้มีความรู้เรื่องเฟรม ทั้งจุดเด่นและขีดจำกัดของเฟรมเป็นอย่างดี
เป็นผู้ประสพการณ์ปั่นค่อยข้างสูง ด้วยเราต่างกันดีว่าเฟรมคาร์บอนดีดี ราคาแพงมาก ปัจจุบัน เต็มคันชั้นดี ราคา สามถึงห้าแสน หรือสูงกว่า
ผู้ยอมจ่ายแพงค่าเฟรมคาร์บอน เพื่อต้องการฟิลลิ่งการปั่นที่ตอบสนองเชิงความเร็ว หรือไม่ก็ช่วงเบาแรง ใช้แรงน้อยลง
ซึ่งจะรู้ดีว่า ปั่นอย่างไรรถคาร์บอนไม่พัง บรรทุกแค่ไหนไม่ให้แบกเกิน max load ของสเป็คเฟรม
ทางที่ไปถนนที่จะไปมีหลุม มีฝาตะแกรง มีหินลอย ทำทางสร้างทางหรือไม่ ล้วนมีข้อมูลหรือสำรวจมาอย่างดีก่อนไป

แต่สำหรับคอทัวริ่ง เส้นทางมันเลือกยาก
คนเล่นทัวริ่งโดยมากร้อยทั้งร้อย มักมองหาเส้นทางที่แปลกใหม่
หรือ ชอบค้นหาทางที่ไม่เคยไป ทางที่ท้าทายกว่า น้อยคนที่จะเลือกปั่นแค่ทางดำที่ผิวจราจรเรียบร้อยเส้นเดิม
เฟรมที่เป็นทัวริ่ง ในอนาคต อาจไม่ใช่เหล็ก ไม่ใช่อลู หรือ ไทเทเนี่ยม
อาจทำเฟรมจากวัสดุใดใดก็ได้แต่ต้องมีคุณสมบัติรองรับความต้องการ งานทัวริ่งได้จริงๆ

thanks photo from site http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... tart=11790


แม้นใช้งานในภาวะการณ์ปกติ ก็ยังมีเฟรมหัก ตะเกียบหัก เราคงจะเห็นกันบ่อยๆ
ผู้ใช้เฟรม ต่างจะรู้และยอมรับข้อนี้เสี่ยงนี้กันทุกคน แต่หากสภาพการปั่น การใช้งานอยู่ในระยะเวลาและเงื่อนไขการประกัน
ที่ผู้ผลิตรับรองไว้ ก็เครมได้ เปลี่ยนเฟรมได้ใหม่ แต่หากนำเฟรมคาร์บอน มาบรรทุก โหลดแบบทัวริ่ง แล้วเฟรมพัง
ผู้ใช้งานต้องยอมรับความเสี่ยงเอง ไม่มีประกันจากผู้ผลิต

ภาพตัวอย่างเฟรมที่ผลิตจากคาร์บอนเมื่อเกิดความเสียหาย มักจะเสียหายอย่างแรง และเกือบร้อบเปอร์เซนต์ เฟรมมันซ่อมแซมไม่ได้
thanks photo from site http://forums.roadbikereview.com/genera ... 565-2.html


thanks photo from site http://www.bustedcarbon.com/2010_01_01_archive.html




นี่แค่ข้อจำกัดเรื่องความเปราะของเฟรมอย่างเดียว ยังไม่รวมคุณสมบัติอื่นๆที่เฟรม รถทัวริ่งจำเป็นต้องมีเช่น
รองรับชุดขับเคลื่อนที่มีอัตราทดของเกียร์ต่ำที่ไต่ปีนชัน รองรับดุม วงล้อและซี่ลวดที่บึกบึน
รองรับจุดติดตะแกรงบรรทุก และการกระจายน้ำหนักบรรทุกที่บาลานซ์
รองรับระบบเบรคที่เหมาะกับงานทัวริ่ง
มีความง่ายในการซ่อมบำรุงเมื่อชำรุดระหว่างทาง และ อื่นๆ อีกหลายข้อนะครับ

เราจึงมักเห็นพี่ๆ หลายท่านที่ชื่นชอบทั้งปั่นความเร็ว และ ชอบท่องเที่ยวกลางแจ้งทริปทัวริ่ง
ก็จะไม่ใช้วิธีเลือกข้าง แต่จะเลือกใช้งานรถให้ตรงประเภท
โดยจะมีครอบครองทั้ง คาร์บอนถนนตัวแรงไปปั่นไล่ยิง กับเพื่อนซี้ๆ ขาแรง ในปลายสัปดาห์ เสาร์อาทิตย์
และจะมีทัวริ่งเหล็กตึวถึกตัวลุยคู่ใจ ที่ออกลุยถึงไหนถึงกันเ มื่อโอกาสออกทัวริ่งยาวๆประจำปี

ส่วนใครที่ชื่นชอบเฟรมคาร์บอน จริงๆ ประเภท ตกหลุมรักคาร์บอน แล้วยังหลงรักการปั่นแบบทัวริ่ง ด้วยพร้อมกัน
คนมันรักแล้ว ยิ่งห้ามอาจเหมือนยิ่งยุ รักคันไหน เราก็ต้องขี่คันนั้น เป็นยังงั้นจริงๆ
ถ้างั้น จำเป็นต้องมีวิทยายุทธชั้นสูงมาก ๆ และเข้าใจใช้เฟรม ถนอมเฟรม ต้องแบบเก่งมากๆ
เพื่อปั่นคาร์บอน และออกทัวริ่ง แบบปลอดภัย มีเก๋า แนะนำให้เข้าไปอ่านศึกษาวิธีของคุณ Mike ครับ http://road.cc/content/news/59716-inter ... record-kit

demolisher เขียน:

tidnajohnny เขียน:อยากรู้จริงๆ จะมีปัญหาในการเดินทางไกลอย่างไรครับ

เมื่อเลือกใช้อย่างเหมาะสมก็มีปัญหาน้อยกว่าหรือไม่ต่างจากวัสดุอื่นครับ และอีกไม่นาน น่าจะประมาณซัก 2 ปีมั้ง ผู้ผลิตจักรยานยี่ห้อใหญ่ๆ น่าจะพร้อมใจผลิตเฟรมโลหะน้อยรุ่นลงเรื่อยๆ พร้อมๆ กับผลิตเฟรมคาร์บอนเยอะรุ่นขึ้นเรื่อยๆ ครับ เหลือเฟรมโลหะเอาไว้ให้คนที่ช้าาาา+ล้าหลังซักหน่อยใช้ครับ เพราะนอกจากจะใส่ลูกเล่นพัฒนาได้ยากแล้วต้นทุนผลิตเฟรมโลหะไม่ได้ต่ำลงเมื่อเทียบต้นทุนผลิตเฟรมคาร์บอนที่ยืดหยุ่นคล่องตัวหลากหลายโดยมีคุณภาพและคุณสมบัติดีกว่ามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ต้นทุนต่ำลงเรื่อยๆ ครับ


...น่าจะเหลือเฉพาะยี่ห้อระดับ SME ลงไปที่ยังผลิตแต่เฟรมโลหะหรือผลิตเฟรมโลหะมากกว่าเฟรมคาร์บอนครับ

คงไม่ถึงขนาดนั้นกระมังครับ

ซาเล้งสีแดง เขียน:จักรยานทัวริ่งเฟรมคาร์บอน ในโลกตอนนี้ คศ.นี้ ยังไม่มีวางจำหน่ายนะครับพี่ tidnajohnny
เว้นแต่ผู้ที่ทำ เป็นมาเพื่อใช้งานเองเป็นสมบัติส่วนตัว
แต่หากเป็นเฟรมทัวริ่งโลหะ ที่น่าจะเบาใกล้เคียงกันกับคาร์บอน ก็มี เฟรมทัวริ่งที่เป็น " ไทเทเนียม " มีผลิตจำหน่ายหลายยี่ห้อ

ถามว่า " จักรยานทัวริ่งถ้าใช้เฟรมคาร์บอนด์ทั้งหมด ดีไหม"
หากตอบโจทย์การใช้งานเราได้ ได้เดินทางสำเร็จ ถือว่าดีครับ
แต่ต้องสำคัญที่นักปั่น เข้าใจจุดอ่อน จุดแข็ง จุดเปราะบาง เป็นอย่างดี
และรู้จักใช้งานม้าให้เป็น ให้ถูกงานกับ รูปแบบและ ทำการบ้านกับเส้นทาง ให้จบทริปโดยรถเฟรมคาร์บอน ไม่พังซะก่อน

อีกอย่าง การปั่นจักรยานทัวริ่งเป็นเรื่องของอารมณ์ทัวร์ และเรื่องราว การเดินทาง ผ่านอุปสรรคต่างๆ หาใช่สาระที่ " ความเร็วสูง "
เราคงได้ยิน ได้เห็นบ่อยๆ กับคำว่า " วิถีเดินทางที่เนินช้า ,slowlife และสัมผัสสองข้างทาง "
จักรยานทัวริ่งเป็นทั้งศาสตร์แห่งเทคโนโลยีของยุคสมัย และศิลปะของการเดินทางของมนุษย์
มนุษย์ทุกชาติพันธุ์ ไม่นิยมใช้พลาสติค หรือ คาร์บอน เป็นพาหนะที่บันทึก ตำนานและเรื่องราว
เพราะเมื่อแตก หัก ก็พังซ่อมไม่ได้ ไม่คงทน ไม่เป็นตำนาน เพราะอะไรที่พังง่าย มันไม่เป็นตำนาน มันตำแป๊บเดียว

แต่จะนิยมใช้โลหะ และตัวแทนแห่งโลหะของโลกคือเหล็ก เหล็กแท้ๆ มีสนิมนี่แหละ
เก่าก็ทำสีใหม่ได้ หักพัง ก็เชื่อม ซ่อมแซมได้
ยืนยงคงกระพัน ฝรั่งเรียก steel is real
แม้นเทคโนโลยีโลหะวิทยาของมนุษย์ไม่ว่าสูงเพียงใด ไม่มีใครมองข้ามโลหะชื่อ เหล็ก
จักรยานทัวริ่ง เป็นจักรยานเฉพาะทาง มิได้มีจุดประสงค์ให้ใช้กับนักปั่นทุกคน
และเทคโนโลยีเหล็กสำหรับจักรยานทัวริ่ง ยังคงพัฒนาไม่หยุด เพียงแต่ไม่เปิดเผยหมดเปลือก
มันเป็นทั้งศาสตร์ และศิลป์ จึงเป็นความลับส่วนหนึ่ง เหมือนเหล็กตีดาบซามูไร ไม่มีใครยอมเปิดเผยหมดเปลือก
คำพูดไม่สามารถบอกอารมณ์รถไม่ได้ครบ คนที่จะรู้ฟิลลิ่งเฟรม คือผู้เป็นเจ้าของ และใช้งานมัน ก็เท่านั้นเอง

" คาร์บอนเฟรม " เกิดมาหลักๆ เพื่อ ตูร์เดอฟร็องส์ และรายการปั่นแข่งความเร็วทางเรียบทั้งหลาย
วิศวกรผู้ออกแบบ ไม่ว่าค่ายใด ต่างใช้มัน เพื่อเป็นเฟรม ที่แข็งแรง แต่รีดน้ำหนักจักรยานได้เบากว่าโลหะที่โลกนิยม
ไม่ว่า เหล็ก หรือ อลู เพื่อให้เป็นจักรยานที่รองรับการแข่งขันเพื่อความเร็ว เพื่อการทำลายสถิติเรื่องความเร็ว ที่เคยทำมาก่อน
จุดเด่น คือเบา แข็ง การตอบสนองความเร็ว แบบที่รถถนนต้องการ
จุดด้อยคือ เปราะ เมื่อกระทบแรงๆ ล้มเป็นร้าว ชนเป็นหัก
การกระแทก ล้ม ชน แทบจะเป็นภาวะปกติของ heavy duty touring bicycle
ที่ไม่ต้องการเฟรมใจเสาะ เอ้ยไม่ใช่ เฟรมกรอบเปราะ ทุกชนิด

ยังมีการใช้เฟรมคาร์บอน กับ MTB และ cyclocross ออกแบบให้เฟรม รองรับน้ำหนักนักปั่น
แต่การผลิตเพื่อรองรับ งานแบบทัวริ่ง บรรทุกสัมภาระรอนแรม ยังไม่มี
หากสอบถามไปที่ผู้ผลิต จะทราบเลยว่า เขาสร้างสร้างคาร์บอน มิได้เพื่อการอื่น

ตั้งแต่อดีตที่มีการผลิตจักรยานในโลกใบนี้ จนถึงปัจจุบัน 2014 แม้นเทคโนโลยีจักรยานก้าวไกล
แต่ยังไม่ปรากฎผู้ผลิต ยักษ์ใหญ่ รายใด แม้นรายเดียว ที่กล้าผลิตเฟรมคาร์บอนเพื่อรองรับงานทัวริ่งจักรยานและวางจำหน่าย
เต็มที่ก็แค่ทดลอง ทดสอบ และเลิกไป ด้วยข้อจำกัดทางคุณสมบัติวัสดุคาร์บอน ที่มิได้เกิดมาเพื่อการทัวริ่ง

กฏมีไว้แหก ตัวอย่าง ที่มีคนกล้าเสี่ยงนำเฟรมคาร์บอนด์ยกคัน ใช้งานปั่นรูปแบบทัวริ่งเบา ปั่นรอบโลกเลยทีเดียว
โดยคนปั่น เป็นผู้ยอมรับความเสี่ยงเองในเรื่องเฟรมพัง และเมื่อทำสำเร็จ ถือเป็นความท้าทาย เป็น Record
ไม่เน้นสุนทรีย์ เน้นงานไปที่สถิติโลก และชื่อเสียงด้านการทำเวลา เป็นหลัก
ใช้เฟรมคาร์บอนของ Dirty Disco carbon cyclocross frame from On-One
ไม่ใช่เฟรมเฟรมทัวริ่ง เป็นเฟรมคาร์บอนสำหรับแข่งไซโครครอส แต่นักปั่น นำมาแปลงร่างใช้เป็นทัวริ่งเอาเอง
นักปั่น Mike เขาได้ฉีกกฎข้อหนึ่ง ก้าวข้ามข้อจำกัดของคาร์บอน และ เฟรมทัวริ่ง
เขาลุยปั่นรอบโลกโดยเฟรมไม่พัง นอกจากปั่นสุดยอดแล้ว ยังถนอมเฟรม และเข้าใจใช้เฟรมได้เก่งมากๆ
http://road.cc/content/news/59716-inter ... record-kit

ขอบคุณข้อมูลมากครับ

prateppmc17 เขียน:ของทุกอย่างมีเหตุผลในตัวของมัน...แนวทัวริ่งไม่ได้เน้นความเร็วแต่เน้นความไหลครับ....

คนขี่ทัวริ่งไม่ได้ซีเรียสเรื่องหนํ้าหนัก....แต่เน้นซ่อมง่ายอะไหล่เยอะเพื่อต้องการไปให้ถึงจุดหมายมากกว่า

เฟรมคาร์บอนขอดีคือเบาแต่ความความเบาต้องแลกมาด้วยความเปราะครับ

ขนาดล้อคาร์บอนดีๆบางรุ่นตกหลุมทียังมีแตกเลยครับ

แล้วยิ่งต้องเป็นเฟรมที่จะต้องแบกนํ้าหนักสัมภาระ 20 - 30 กิโลหรืออาจจะมากกว่านี้ต้องเดินทางผ่านเส้นทางเส้นทางหน้าทั้งทางเรียบ

หรืออาจจะเจอหลุม....มันจะมีปัญหาหรือเปล่าอันนี้ก็ยังไม่มีข้อมูลนะครับ

ขอบคุณครับ

ซาเล้งสีแดง เขียน:จักรยานทัวริ่งเฟรมคาร์บอน ในโลกตอนนี้ คศ.นี้ ยังไม่มีวางจำหน่ายนะครับพี่ tidnajohnny
เว้นแต่ผู้ที่ทำ เป็นมาเพื่อใช้งานเองเป็นสมบัติส่วนตัว
แต่หากเป็นเฟรมทัวริ่งโลหะ ที่น่าจะเบาใกล้เคียงกันกับคาร์บอน ก็มี เฟรมทัวริ่งที่เป็น " ไทเทเนียม " มีผลิตจำหน่ายหลายยี่ห้อ

ถามว่า " จักรยานทัวริ่งถ้าใช้เฟรมคาร์บอนด์ทั้งหมด ดีไหม"
หากตอบโจทย์การใช้งานเราได้ ได้เดินทางสำเร็จ ถือว่าดีครับ
แต่ต้องสำคัญที่นักปั่น เข้าใจจุดอ่อน จุดแข็ง จุดเปราะบาง เป็นอย่างดี
และรู้จักใช้งานม้าให้เป็น ให้ถูกงานกับ รูปแบบและ ทำการบ้านกับเส้นทาง ให้จบทริปโดยรถเฟรมคาร์บอน ไม่พังซะก่อน

อีกอย่าง การปั่นจักรยานทัวริ่งเป็นเรื่องของอารมณ์ทัวร์ และเรื่องราว การเดินทาง ผ่านอุปสรรคต่างๆ หาใช่สาระที่ " ความเร็วสูง "
เราคงได้ยิน ได้เห็นบ่อยๆ กับคำว่า " วิถีเดินทางที่เนินช้า ,slowlife และสัมผัสสองข้างทาง "
จักรยานทัวริ่งเป็นทั้งศาสตร์แห่งเทคโนโลยีของยุคสมัย และศิลปะของการเดินทางของมนุษย์
มนุษย์ทุกชาติพันธุ์ ไม่นิยมใช้พลาสติค หรือ คาร์บอน เป็นพาหนะที่บันทึก ตำนานและเรื่องราว
เพราะเมื่อแตก หัก ก็พังซ่อมไม่ได้ ไม่คงทน ไม่เป็นตำนาน เพราะอะไรที่พังง่าย มันไม่เป็นตำนาน มันตำแป๊บเดียว

แต่จะนิยมใช้โลหะ และตัวแทนแห่งโลหะของโลกคือเหล็ก เหล็กแท้ๆ มีสนิมนี่แหละ
เก่าก็ทำสีใหม่ได้ หักพัง ก็เชื่อม ซ่อมแซมได้
ยืนยงคงกระพัน ฝรั่งเรียก steel is real
แม้นเทคโนโลยีโลหะวิทยาของมนุษย์ไม่ว่าสูงเพียงใด ไม่มีใครมองข้ามโลหะชื่อ เหล็ก
จักรยานทัวริ่ง เป็นจักรยานเฉพาะทาง มิได้มีจุดประสงค์ให้ใช้กับนักปั่นทุกคน
และเทคโนโลยีเหล็กสำหรับจักรยานทัวริ่ง ยังคงพัฒนาไม่หยุด เพียงแต่ไม่เปิดเผยหมดเปลือก
มันเป็นทั้งศาสตร์ และศิลป์ จึงเป็นความลับส่วนหนึ่ง เหมือนเหล็กตีดาบซามูไร ไม่มีใครยอมเปิดเผยหมดเปลือก
คำพูดไม่สามารถบอกอารมณ์รถไม่ได้ครบ คนที่จะรู้ฟิลลิ่งเฟรม คือผู้เป็นเจ้าของ และใช้งานมัน ก็เท่านั้นเอง

" คาร์บอนเฟรม " เกิดมาหลักๆ เพื่อ ตูร์เดอฟร็องส์ และรายการปั่นแข่งความเร็วทางเรียบทั้งหลาย
วิศวกรผู้ออกแบบ ไม่ว่าค่ายใด ต่างใช้มัน เพื่อเป็นเฟรม ที่แข็งแรง แต่รีดน้ำหนักจักรยานได้เบากว่าโลหะที่โลกนิยม
ไม่ว่า เหล็ก หรือ อลู เพื่อให้เป็นจักรยานที่รองรับการแข่งขันเพื่อความเร็ว เพื่อการทำลายสถิติเรื่องความเร็ว ที่เคยทำมาก่อน
จุดเด่น คือเบา แข็ง การตอบสนองความเร็ว แบบที่รถถนนต้องการ
จุดด้อยคือ เปราะ เมื่อกระทบแรงๆ ล้มเป็นร้าว ชนเป็นหัก
การกระแทก ล้ม ชน แทบจะเป็นภาวะปกติของ heavy duty touring bicycle
ที่ไม่ต้องการเฟรมใจเสาะ เอ้ยไม่ใช่ เฟรมกรอบเปราะ ทุกชนิด

ยังมีการใช้เฟรมคาร์บอน กับ MTB และ cyclocross ออกแบบให้เฟรม รองรับน้ำหนักนักปั่น
แต่การผลิตเพื่อรองรับ งานแบบทัวริ่ง บรรทุกสัมภาระรอนแรม ยังไม่มี
หากสอบถามไปที่ผู้ผลิต จะทราบเลยว่า เขาสร้างสร้างคาร์บอน มิได้เพื่อการอื่น

ตั้งแต่อดีตที่มีการผลิตจักรยานในโลกใบนี้ จนถึงปัจจุบัน 2014 แม้นเทคโนโลยีจักรยานก้าวไกล
แต่ยังไม่ปรากฎผู้ผลิต ยักษ์ใหญ่ รายใด แม้นรายเดียว ที่กล้าผลิตเฟรมคาร์บอนเพื่อรองรับงานทัวริ่งจักรยานและวางจำหน่าย
เต็มที่ก็แค่ทดลอง ทดสอบ และเลิกไป ด้วยข้อจำกัดทางคุณสมบัติวัสดุคาร์บอน ที่มิได้เกิดมาเพื่อการทัวริ่ง

กฏมีไว้แหก ตัวอย่าง ที่มีคนกล้าเสี่ยงนำเฟรมคาร์บอนด์ยกคัน ใช้งานปั่นรูปแบบทัวริ่งเบา ปั่นรอบโลกเลยทีเดียว
โดยคนปั่น เป็นผู้ยอมรับความเสี่ยงเองในเรื่องเฟรมพัง และเมื่อทำสำเร็จ ถือเป็นความท้าทาย เป็น Record
ไม่เน้นสุนทรีย์ เน้นงานไปที่สถิติโลก และชื่อเสียงด้านการทำเวลา เป็นหลัก
ใช้เฟรมคาร์บอนของ Dirty Disco carbon cyclocross frame from On-One
ไม่ใช่เฟรมเฟรมทัวริ่ง เป็นเฟรมคาร์บอนสำหรับแข่งไซโครครอส แต่นักปั่น นำมาแปลงร่างใช้เป็นทัวริ่งเอาเอง
นักปั่น Mike เขาได้ฉีกกฎข้อหนึ่ง ก้าวข้ามข้อจำกัดของคาร์บอน และ เฟรมทัวริ่ง
เขาลุยปั่นรอบโลกโดยเฟรมไม่พัง นอกจากปั่นสุดยอดแล้ว ยังถนอมเฟรม และเข้าใจใช้เฟรมได้เก่งมากๆ
http://road.cc/content/news/59716-inter ... record-kit

ขอบคุณข้อมูลมากครับ

demolisher เขียน:

irat เขียน:สมมุติว่าเราอยู่ที่อินเดียแล้วล้มตะเกียบคาร์บอนแตกคงเคว้งคว้างมาก

ถ้าตะเกียบแตก (หมายถึงของมาตรฐานดีนะครับ) วัสดุอื่นก็ชำรุดไปแล้วเหมือนกันหรือมากกว่า มันเคว้งคว้างน้อยกว่าเหรอครับ ?


ถ้าต้องเปลี่ยนตะเกียบ ก็แค่ซื้อใหม่ ซึ่งมันก็แค่พลิกแพลงตามสถานการณ์ มันยากง่ายกว่ากันตรงไหนครับ ?


ตั้งหลายปีมาแล้วที่เฟรมโลหะเยอะแยะใช้ตะเกียบคาร์บอนหางหลังคาร์บอน มันมีปัญหามากกว่าโลหะยังไงครับ ? ถ้ามันไม่ดีกว่าแถมราคาก็สูงกว่าเขาจะผลิตออกมาเป็นรุ่นบนกว่าทำไมครับ ?

คือคาร์บอนมันก็ดีนะครับ ถ้าเรายังพอรับความเสี่ยงกับการไม่มีอะไหล่เปลี่ยนเวลาเกิดอุบัติเหตุ แต่ใครจะเอาไปลุยเขาก็คงสามารถรับความเสี่ยงตรงนี้ได้ ทัวริ่งเฟรมเหล็กยังพอดัดได้บ้างเวลาเกิดเหตุฉุกเฉิน ขี่ไปก่อนค่อยหาทางแก้ข้างหน้า

มันก็คล้ายกับเวลาเราขี่ยางฮาร์ฟกับยางงัดแหล่ะครับ ยางฮาร์ฟยังไงมันก็ดีกว่า แต่มันก็เสี่ยงกว่า เวลารั่วใช้น้ำยาอุดได้ไหมหรือมีคนมารับหรือเปล่า คุณไปออกทริปถ้าไม่รู้เส้นทางไม่มีรถ support คุณจะยอมรับความเสี่ยงนั้นได้หรือเปล่า

ซาเล้งบรรยายได้ดีหมดแล้ว

ขอเสริม ถ้าคุณรู้ข้อจำกัดมัน คุณก็ปั่นเฟรมคาร์บอนทำ light touring ได้ อาจไม่ถึงกับรอบโลก แต่รอบไทยคิดว่าได้

ผมปั่นเสือหมอบคาร์บอนท่องเที่ยว ระยะทาง 1111 กม 8 วันมาแล้ว เลียบโขงเมื่อ 6 ปีก่อน

ปั่นหมอบคาร์บอนท่องเที่ยวจากเชียงของ ผ่านลาวเหนือ ไปสุดที่สิบสองปั่นนา ถนนดี ถนนห่วยแบบก้อนกรวดเป็นสิบๆ โลก็ผ่านมาแล้วครับ เป็นหมอบคาร์บอนรุ่นเก่าอายุ 10 ปี ซึ่งรับรองห่วยกว่าปัจจุบันแยะ แต่มันก็ยังรับการใช้งานได้ดีอยู่ เพราะตัวนี้ก็นำมาปั่น 200 กม ออแด็ก เดือนกุมภาที่ผ่านมาได้ดี และวันนี้ก็ปั่นไปอยุธยา-กลับ 140 กม ได้สบาย

ข้อดีสำหรับหมอบทัวริงรับ นน เบาคือ คุณไม่ต้องจูงถ้าเขาสูงและยาว เพราะ นน รถน้อยกว่า สามารถกระดึบๆ ได้สบายครับ

และพูดตามตรง ผมก็ปั่นเสือภูเขาหนักกว่า 4-5 กก ทัวริ่งทั่วไทยมาแล้ว ทุกภาคมากกว่า 50 จังหวัด ข้อดีลุยได้ไม่ต้องกังวลมาก ข้อเสียคือ มันหนัก เหนื่อยกว่าในระยะทางทัวร์เท่ากันเมื่อเทียบกับหมอบคาร์บอนครับ

ในงานปั่นประเพณี กท-ดอยอินทนนท์ มี สว อายุ 67 ใช้หมอบคาร์บอนปั่นทัวริ่งแบกเต้นท์ จานหน้าสามจาน เฟืองหลัง 11-34
ที่ท่านใช้แบบนี้เพราะท่านยอมรับว่า แก่แล้ว เรี่ยวแรงน้อยลงทุกวัน มีเงินไว้เก็บไว้ก็เสียเปล่า เลยมาลงทุนหมอบคาร์บอนทัวริ่งแทน ใช้ตะแกรงแบบจับหลักอาน เต้นท์เบา เสื้อผ้าน้อยครับ

ข้อมูลสุดยอดมากๆครับ ความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างที่คนปั่นต้องการ ผมว่ารถเหล็กมีเสน่ห์ในการเดินทางมากที่สุดครับ