ThaiMTB.com

**ติดเว็บthaimtb ต้องมาเปิดดูก่อนนอนทุกคืน** คิดว่าในวันหนึ่ง ๆ ทุก ๆ ท่านที่ใช้จักรยานคงพบเห็นภาพประทับใจ หรือจะเป็นเรื่องเล่าในเง่มุมต่าง ๆ ที่เดินทางไปกับจักรยาน อาจจะบันทึกเป็นภาพหรือ
เป็นความทรงจำ ถ้าทุกท่านได้นำมาลงหรือมาเล่าสู่กันฟังเป็นการเผยแพร่ให้ได้ชมกันก่อนนอน ก็น่าจะเป็นผลดีทางด้านกำลังใจเป็นแรงผลักดันในเส้นทางเดินของชีวิตในวันต่อไป ขอขอบคุณล่วงหน้ามา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ.

ผม: ลุงเข็นรถกลับบ้านกี่กิโล อายุเท่าไหร่ ขอถ่ายรูปหน่อยครับ?
ลุง: ถึงบ้าน 2 โล อายุ 84 ปี เอาเลยถ่ายเลย


ผม: ลุงจะขี่ จยย ไปอีกนานแค่ไหน แล้วจะไม่เลิกขี่เหรอ?
ลุง : ถ้าขี่ไหวมีแรงก็จะขี่ไปเรื่อย ๆ จะไม่เลิกจนกว่าจะหมดลมหายใจ
ผม: ไม่เลิกจนกว่าร่างจะไร้วิญญาณไช่ไม๊ครับ ต้องสู้ถึงจะชนะ โชคดี โชคดี
ลุง : ยิ้มบนสีหน้าที่เบิกบานพร้อมพยักหน้ารับ และก็เดินจากไป

ปล.จะโดนลบไม๊เนี่๊ยะ MOD

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวแบ่งบันครับ ดูอันตรายแต่แกก็ยังเดินทางได้ ปลอดภัย

บางครั้งเห็นท่านผู้สูงอายุ ในสภาพที่บ้านเมืองเป็นอย่างนี้ก็อดคิดไม่ได้ ในฐานะภูมิสถาปนิก ทำงานด้านออกแบบ คิดเสมอว่า เมื่อไรที่ออกแบบงานเกี่ยวกับทางสาธารณะ ทางเท้า ทางเดิน ให้คิดว่า วันนึงเราแก่ชราเดินไม่ไหวต้องใช้ไม้เท้า จะเดินจะนั่งรถเข็น จะอยู่อย่างลำบากหรือเปล่า

อยากให้หลายๆองค์กรที่พัฒนาเมือง พัฒนาประเทศออกมาตามแนวคิดแบบนี้บ้างจัง

ขอบคุณความคิดที่มีเจตนาดีีต่อมวลมนุษย์ครับ เจ้าชายอัศวินโคนัส!

เมืองคือผลผลิตและเบ้าหลอมสังคม...ลงว่ามีความห่วงใยกันแบบนี้น่าจะพอมีหวัง..

ยังไง..ผมจะพยายามปั่นให้ถึง84..แล้วจะไม่ยอมให้หลานๆปั่นสวนมาถ่ายรูปผมลงเวปเด็ด!
ฝากความหวังไว้กับน้องภูมิสถาปนิกข้างบนด้วยนะครับ..

ของทุกๆอย่างอย่ายึดติดครับ ระวังกับดักมรณะพวกหนี้ก้อนใหญ่เช่นบ้าน รถยนต์ มันบังคับให้ทำงานไปเกือบทั้งชีวิต กว่าจะหมดก็เกือบหมดแรงพอดี หางานที่ดี ทำแล้วสบายใจ ครอบครัวไม่เดือดร้อน ให้เจอแต่ความดี จะดีมากเลย .......ผมว่าลุงตกใจที่โดนถ่ายรูปครับ +กลัวโดนปล้น ฮ่าๆๆๆๆ

ปล. อย่าซีเรียส ใครทำแบบผมบอกได้ ให้ไปเป็นพระ ไม่ก็ขายสังฆทาน อย่าคิดมาก นอน แล้วหาเวลาปั่นจักรยานเถอะครับ

เส้นทางรังสิต คลองหนี่ง แถวบ้านพี่จุงเบยไบค์เลยนะครับ

เมืองไทย เน้นแต่ขยายถนน เพื่อรองรับรถราที่มากขึ้น โดยไม่คำนึงถึงธรรมชาติ
ผมเสียดายเส้นพุทธมณฑล สาย2 ไม่น่าขยายถนนเลย ต้นไม้และคลองที่ขนาบถนนทั้ง2ข้างตลอดแนวดูร่มรื่นมาก
ทั้งที่ย่านนั้น มีทั้งถนนวงแหวนที่ใหญ่โต ก็ช่วยแบ่งเบาภาระการจราจรได้เยอะ จะเข้าเมือง ก็ขับรถเข้าถนนวงแหวน
เสียดายธรรมชาติแทน เดี๋ยวนี้ไม่มีคลอง ฝนตกแต่ละที สาย2 น้ำนอง เจิ่งเลยครับ
ริมถนนตอนนี้ ก็กลายมาเป็นสวรรค์ของคนขายของริมถนนแทน

saruno เขียน:ขอบคุณสำหรับเรื่องราวแบ่งบันครับ ดูอันตรายแต่แกก็ยังเดินทางได้ ปลอดภัย

บางครั้งเห็นท่านผู้สูงอายุ ในสภาพที่บ้านเมืองเป็นอย่างนี้ก็อดคิดไม่ได้ ในฐานะภูมิสถาปนิก ทำงานด้านออกแบบ คิดเสมอว่า เมื่อไรที่ออกแบบงานเกี่ยวกับทางสาธารณะ ทางเท้า ทางเดิน ให้คิดว่า วันนึงเราแก่ชราเดินไม่ไหวต้องใช้ไม้เท้า จะเดินจะนั่งรถเข็น จะอยู่อย่างลำบากหรือเปล่า

อยากให้หลายๆองค์กรที่พัฒนาเมือง พัฒนาประเทศออกมาตามแนวคิดแบบนี้บ้างจัง

นับถือๆๆ.....

8TEEBike เขียน:

saruno เขียน:ขอบคุณสำหรับเรื่องราวแบ่งบันครับ ดูอันตรายแต่แกก็ยังเดินทางได้ ปลอดภัย

บางครั้งเห็นท่านผู้สูงอายุ ในสภาพที่บ้านเมืองเป็นอย่างนี้ก็อดคิดไม่ได้ ในฐานะภูมิสถาปนิก ทำงานด้านออกแบบ คิดเสมอว่า เมื่อไรที่ออกแบบงานเกี่ยวกับทางสาธารณะ ทางเท้า ทางเดิน ให้คิดว่า วันนึงเราแก่ชราเดินไม่ไหวต้องใช้ไม้เท้า จะเดินจะนั่งรถเข็น จะอยู่อย่างลำบากหรือเปล่า

อยากให้หลายๆองค์กรที่พัฒนาเมือง พัฒนาประเทศออกมาตามแนวคิดแบบนี้บ้างจัง

นับถือๆๆ.....

กลับมาถึงบ้านเมื่อเย็นนั่งดูข่าว อีก 7 ปีข้างหน้า ไทยเราจะเข้าสู่ประเทศที่มีพลเมืองเป็นผู้สูงอายุในระดับอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป เพิ่มเป็นจำนวนมาก นักข่าวได้นำเสนอข้อมูลในประเทศเกาหลีใต้
ที่กำลังเป็นเจ้าภาพเอเซี่ยนเกมส์ ในขณะนี้เมีประชากรที่เป็นผู้สูงอายุอยู่ในที่อัตราที่สูงแล้ว รัฐบาลเกาหลีใต้ตะหนักในเรื่องนี้ จึงจัดรัฐสวัสดิการให้กับพลเมืองของเขา ยังเห็นภาพได้นำผู้สูงอายุ
มาช่วยในด้านบุคคลากรของการเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันกีฬาครั้งนี้ด้วย ผมคงต้องวางแผนอนาคตไว้ก่อนล่วงหน้าเมื่อเข้าสู่วัยสูงอายุ แต่คิดไว้ว่าต้องใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่อย่างจำกัด
ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ปรับธรรมชาติให้สมดุลเ เข้ากับวิถีการดำรงอยู่ของมนุษย์ เราคงจะอยู่ได้อย่างยังยืน โดยพึ่งตนเองไว้กับธรรมชาติ ไม่ขอพึ่งรัฐฯ

like

เห็นภาพแล้วได้นึกถึงอดีต อยากจะย้อนกลับไปเป็นวัยเยาว์ใหม่


เมื่อเข้าวัยเรียนรู้ ก็สนุกไปกับโลกของการเรียนรู้


อนาคตล่ะ!ก็ต้องเดินไปสู่วัย สว. ชิวิตนี่มันไม่เคยหยุดนิ่งเลยนะ




ปล.จากที่เคยใช้แค่สองล้อ ถ้าเพิ่มเข้าไปอีกล้อ ก็เข้า สว.

นายไวไวครับ เขียน:ของทุกๆอย่างอย่ายึดติดครับ ระวังกับดักมรณะพวกหนี้ก้อนใหญ่เช่นบ้าน รถยนต์ มันบังคับให้ทำงานไปเกือบทั้งชีวิต กว่าจะหมดก็เกือบหมดแรงพอดี หางานที่ดี ทำแล้วสบายใจ ครอบครัวไม่เดือดร้อน ให้เจอแต่ความดี จะดีมากเลย .......ผมว่าลุงตกใจที่โดนถ่ายรูปครับ +กลัวโดนปล้น ฮ่าๆๆๆๆ

ปล. อย่าซีเรียส ใครทำแบบผมบอกได้ ให้ไปเป็นพระ ไม่ก็ขายสังฆทาน อย่าคิดมาก นอน แล้วหาเวลาปั่นจักรยานเถอะครับ

โอ้!เห็นด้วยนี้เรื่องใหญ่ระดับประเทศเลยครับ ที่ผ่านมาเกษครกรใช้วิธีปลดหนี้โดยปลิดชีวิตตัวเอง เพื่อเอาเงินที่เหลือจากค่าฌาปนกิจ มาชำระหนี้เพื่อนำที่ดินกลับมาให้ทายาทอยู่รอดต่อไป
อย่างที่เราเห็นภาพกันทุกวันนี้ การดิ้นรนเพื่อการอยู่รอดของเกษตรกรในชนบท ต้องมาอาศัยพึ่งเมืองเป็นหลักใหญ่ไปเสียแล้ว และก็ได้ถูกจัดให้เป็นพลเมืองชั้น2 ในชุมชนต่างๆ รอบเขตเมือง
กลับบ้านทีต้องอาศัยรถไฟฟรีรัฐก็จัดให้ได้แค่ชั้น3 รายได้จากเกษตรกรเข้ารัฐปี ๆ หนึ่งมหาศาลในเรื่องของปุ๋ยและสารเเคมี ที่รัฐในอดีตเปิดเสรีให้นำเข้าเห็นตัวเลขแล้วน่าใจหาย ถ้าจะเปลี่ยนจาก
ทำเกษตรกรรมมาเป็นผู้ค้าปุ๋ยสะเองรายได้ดี ก็อาจจะยกระดับเป็นพลเมืองชั้น1 ไม่เข้ามาอาศัยเมือง โอ้นี้มันเป็นเรื่องที่ตายทั้งเป็นนี่หน่า แล้วอะไรหละสหกรณ์ชุมชนเองยังให้เครดิตปุ๋ยเคมีและยาปราบศัตรูพืช
ถ้าคุณตายผมก็ไม่ต่างจากคุณ เพราะคุณเป็นผู้ผลิตอาหารให้พวกผม

ปล.ขี่จักรยานแล้วแรงจะตกไม๊เนี๊ยะ อาหารก็มีแต่สารเคมีปนเปื้อน! ขอเวลาอีกไม่นาน แล้วความสุขที่งดงามจะคืนกลับมา แบบวิถีไทยไทย.

วันนึงถ้าต้องขี่สามล้อ ผมขอคันนี้ครับ

เมื่อเช้าได้ออกไปกินอาหารเจ ที่ทางเทศบาลรังสิตจัดไว้ให้ ได้พบลุงเข็น จยย.ผ่านมาอีกครั้ง ได้ยินเสียงตะโกน ลุงหยุดกินข้าวก่อน ผมเงยหน้าขึ้นรีบวางช้อน เดินไปพบลุงขอให้เข้ามากินอาหารก่อนด้วยกัน
ทักลุงจำผมในวันก่อนขอถ่ายรูปพร้อมด้วยเหตุผล ลุงก็พยักหน้า และผมก็กล่าวต่อไปอีกว่า เมื่อมีคนเห็นภาพลุงอายุ 84 ปี ยังเดินทางกับจยย. ลุงสวนกับมาทันทีอายุ 88 ไม่ใช่ 84 ปี ผมคงจำตัวหลังผิดไป
เอาเถอะครับอย่างไรก็ขึ้นด้วยเลขแปด ขามาลุงขี่มาตลาด ขากลับบรรทุกอาหารสด ลุงเข็นกลับตั้งสองโลนะ เอาของพวกนี้ไปทำอะไรหรือ? เอาไปขาย ขายที่ตลาดใกล้บ้านหรือ? ขายที่บ้านลุงเอง
ผมก็เลยบอกให้กำลังใจลุงไปว่า มีคนเข้ามาเห็นภาพลุงแล้วก็เกิดความคิดที่จะปราถนาดีต่อโลก ลุงเป็นลูกผู้ชายนักสู้ตัวจริง มีชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่าและเป็นประโยชน์ น้ำใจกว้างอย่างกับแม่น้ำ เป็นกำไรชีวิต
ต่อต้วเองและครอบตรัว ส่งผลความเจริญที่มั่นคงมายังประเทศชาติ อยากให้มีประชากรแบบลุงนี้ในประเทศเรามาก ๆ ลุงยิ้มด้วยสีหน้าที่เบิกบานเช่นเดิม แล้วก็เดินจากไป ไม่ยอมมากินเข้าด้วยกัน.

ปล.ต้องตามไปดูกิจการลุงที่บ้านต่อไป! เงินทองเป็นของมายา ข้าวปลาอาหารนี่สิเป็นของจริง.

จุงเบยไบด์ เขียน:เมื่อเช้าได้ออกไปกินอาหารเจ ที่ทางเทศบาลรังสิตจัดไว้ให้ ได้พบลุงเข็น จยย.ผ่านมาอีกครั้ง ได้ยินเสียงตะโกน ลุงหยุดกินข้าวก่อน ผมเงยหน้าขึ้นรีบวางช้อน เดินไปพบลุงขอให้เข้ามากินอาหารก่อนด้วยกัน
ทักลุงจำผมในวันก่อนขอถ่ายรูปพร้อมด้วยเหตุผล ลุงก็พยักหน้า และผมก็กล่าวต่อไปอีกว่า เมื่อมีคนเห็นภาพลุงอายุ 84 ปี ยังเดินทางกับจยย. ลุงสวนกับมาทันทีอายุ 88 ไม่ใช่ 84 ปี ผมคงจำตัวหลังผิดไป
เอาเถอะครับอย่างไรก็ขึ้นด้วยเลขแปด ขามาลุงขี่มาตลาด ขากลับบรรทุกอาหารสด ลุงเข็นกลับตั้งสองโลนะ เอาของพวกนี้ไปทำอะไรหรือ? เอาไปขาย ขายที่ตลาดใกล้บ้านหรือ? ขายที่บ้านลุงเอง
ผมก็เลยบอกให้กำลังใจลุงไปว่า มีคนเข้ามาเห็นภาพลุงแล้วก็เกิดความคิดที่จะปราถนาดีต่อโลก ลุงเป็นลูกผู้ชายนักสู้ตัวจริง มีชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่าและเป็นประโยชน์ น้ำใจกว้างอย่างกับแม่น้ำ เป็นกำไรชีวิต
ต่อต้วเองและครอบตรัว ส่งผลความเจริญที่มั่นคงมายังประเทศชาติ อยากให้มีประชากรแบบลุงนี้ในประเทศเรามาก ๆ ลุงยิ้มด้วยสีหน้าที่เบิกบานเช่นเดิม แล้วก็เดินจากไป ไม่ยอมมากินเข้าด้วยกัน.

ปล.ต้องตามไปดูกิจการลุงที่บ้านต่อไป! เงินทองเป็นของมายา ข้าวปลาอาหารนี่สิเป็นของจริง.

รอชม รายการ Reality of Uncle Bicycle Life อยู่ครับพี่ ขอบคุณครับ