นั่นคือความคิดที่แวบเข้ามาเป็นอันดับแรก เมื่อไมล์ตัวโปรดห้อยต่องแต่งอยู่ตรงหน้า โดยมีสายรัดเพียงเส้นเดียวที่จะตัดสินว่ามันจะมีชีวิตอยู่ต่อหรือจะลงไปวัดดวงกับล้อ 700C ของกลุ่มจักรยานเสือหมอบกว่าสิบคันที่ตามหลังมา แต่้เสาร์นั้นเป็นโชคดีของผมที่สายรัดมันทำหน้าที่ของมันได้สมบูรณ์แบบทำให้ ผมสามารถจอดเก็บมันใส่กระเป๋าหลังได้อย่างปลอดภัย โดยทิ้งคำถามว่า จะซ่อมมันยังไงดีไปตลอดทาง ทำให้ระยะเกือบร้อยกิโลที่เหลือเป็นดราม่าเรื่องยาวในหัวผมไปตลอดทาง พอกลับมาบ้าน เช็ดรถ อาบน้ำ เสร็จรีบเปิดคอม ใส่คำว่า EDGE 510 mount fix ลงในช่องค้นหาของกูเกิล สิ่งที่ทำให้ได้รู้ว่า...
เป็นกันทั้งโลก
ปัญหา ขาล็อกไมล์การ์มิน เป็นปัญหาที่พบกันได้บ่อย ทั้งในและต่างประเทศ ผมเองก็ไม่รอดปัญหานี้เช่นเดียวกัน จึงลองเอาวิธีแก้ไขมาแชร์ข้อมูลกัน เผื่อจะเป็นแนวทางให้เพื่อนนักปั่นที่ประสบปัญหา โดยไม่ต้องเปลี่ยนฝาหลัง ซึ่งการเปลี่ยนฝาหลังผมคิดว่าราคาสูงเกินไป ราคาสูงที่ว่าที่ผมโทรไปถาม คือ 4,080 บาท เพราะต้องส่งกลับไปเปลี่ยนต่างประเทศ และที่เคยเจอในบอร์ดนี้ราคา 2,000 บาท เค้าไม่สั่งอะไหล่ตัวนี้มาแล้ว มีวิธีเดียวคือส่งต่างประเทศ และคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่คือแนะนำให้ซื้อเครื่องใหม่ เฮ้ย!! ฝาหลังหัก ให้ซื้อใหม่เลยหรอ ฟังค่าซ่อมแล้วไปซื้อไมล์ถูกๆ แล้วเอาการ์มินไปเขวี้ยงหัวผู้บริหารท่านจริงๆ แต่ไหนๆติดใจฟังก์ชั่นของมันจริงๆ แต่ไม่อยากจ่ายแพงเลยต้องออกแรงกันบ้าง งานนี่้มีสองทางออกคือ หนึ่งประหยัดตังค์ สองไมล์พังหนักกว่าเดิม งานนี้วัดใจยิ่งกว่างานใจเกินร้อย เพราะเดิมพันเป็นแบงค์เทาๆหลายใบอยู่เหมือนกัน ลองมาดูวิธีทำและปัญหาที่เจอกันดีกว่า
อันนี้สภาพของผมที่หักสองข้าง
ทั่วโลกก็มีสภาพไม่ต่างกัน
บางคนโชคร้าย ตกแล้วโดนรถทับ
ต่อขา
ตอนแรกที่เจอปัญหาขาหักคือ มันไม่ได้หักไปทั้งหมด ขาข้างนึงยังสมบูรณ์ดี แต่อีกข้างนึงมันเหลือติ่งไว้อยู่หน่อยนึง ยังพอยึดไมล์ไว้อยู้ในเม้าท์ได้ แต่ด้วยความวิตกจริตไม่สบายใจ จึงอยากทำให้มันดีหน่อย โดยสร้างขาใหม่โดยใช้อีพ็อกซี่สร้างขามาเกาะกับติ่งเดิม กะว่าใช้ๆไปจนหมดประกันหรือจนมันหักหมดค่อยรื้อทำใหม่อีกรอบ ดูวิธีจากในเนทแล้วมันไม่น่ายากนี่นา เค้าใช้วิธีพอกอีพ็อกซี่แล้วใช้ตะไปแต่งอีกที
แต่คนไทยทำอะไรไม่แพ้ชาติใดในโลก เอาแนวคิดเค้ามาพัฒนาต่อยอดเก่งอยู่แล้ว ใช้วิธีหล่ออีพ็อกซี่ลงบนบล็อกดินน้ำมันที่ปั้นขึ้นลงไปเลยดีกว่า คิดว่าน่าจะช่วยลดวิธีการแต่งขั้นตอนสุดท้ายลงไปได้บ้าง โดยการปั้นให้ใหญ่กว่าปีกอันเดิมหน่อยเดี๋ยวพออีพ็อกซี่แห้งแล้วใช้ตะไบกับกระดาษทรายถูๆหน่อยก็เสร็จแล้ว ง่ายโคตรๆ
ปั้นแบบหล่อแบบจะเป็นแบบนี้
ทิ้งไว้ 24 ชม. พออีพ็อกซี่แห้งแล้ว แกะดินน้ำมันหล่อแบบออก จะเป็นแบบนี้ ใกล้เสร็จละ สังเกตุจะมีติ่งพลาสติกหลงเหลืออยู่
เสร็จแล้วเอาหัวเจียร์เล็กค่อยๆ เจียร์ออกแล้วใช้ตะไบกับกระดาษทรายแต่งอีกที
แต่...
มันหลุดครับ มันหลุดออกมาทั้งก้อนเลย ทำเอาหัวใจที่พองโตด้วยความหวังพังทลายไปในพริบตา หมดอารมณ์ทำอะไรกับมันแล้วเลยไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้ เก็บของ เก็บเครื่องมือ คิดว่าใช้ไปก่อนละกัน มันยังไม่หักหรอก ใช่มันยังไม่หักหรอกแต่ในอนาคตมันหักแน่ ซึ่งมันเป็นอนาคตที่สั้นเหลือเกินหลังจากนั้นไม่กี่วัน หลังจากปั่นซ้อมตามปกติ ผมจะถอดไมล์เพื่อชาร์จแบต แต่ตอนถอดรู้สึกมันสะดุดมือแปลกๆ หงายขึ้นดูปรากฏว่าติ่งพลาสติกอันนั้นไม่อยู่ในที่ๆมันเคยอยู่เสียแล้ว เซ็งนิดหน่อยเพราะทำใจไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่ขอลองหมุนยึดกับเมาท์ดูหน่อยว่าจะเป็นไง ผลคือ เฮ่ย!! มันยึดอยู่แฮะ ลองโยกๆดูก็ไม่หลุด ชะลอเวลาเสียตังออกไปได้อีก
แต่ใช้ได้ ใช้ได้นี่ มันผิดหลักที่เค้าออกแบบมาให้ขาสองข้างรับแรงพร้อมๆกัน พอเหลือขาเดียวรับแรงเป็นสองเท่า แถมมุมที่ยึดกับขามันก็เข้าทฤษฏีคานดีด-คานงัด ได้ไม่นานการ์มินของผมมันก็ปลิวออกจากเมาท์ของมันอย่างที่บอกไว้ตอนต้นแแหละครับ คราวนี้แหละที่เพิ่งเข้าใจคำว่าอาการเหลือแต่ตอ เพราะมันเข้าไปเสียบ ไปเหน็บอะไรไม่ได้อีกแล้ว สิ้นประโยชน์โดยสิ้นเชิง เอารูปไปดูอีกรอบละกันครับ
ไม่อยากจ่ายแพงเลยต้องออกแรงกันบ้าง
หลังจากการ์มินผมไปเล่นบันจี้ จัมพ์หน้ารถเล่น โดยไม่ถามถึงสุขภาพผมสักคำ และการหาข้อมูลยิ่งไปเจอการ์มินขาหักโดนรถทับเข้าไป บวกกับอาการอกหักจากการซ่อมในครั้งก่อน และเจอข้อมูลในบอร์ดว่า ค่าเปลี่ยนฝาหลังที่ศูนย์ราคา 2,000 บาท เลยคิดว่าเปลี่ยนไปเลยให้สบายใจดีกว่าแล้วใช้ให้ระวังมากขึ้นคงมันคงทำให้โอกาส ที่การ์มินขาหักและไปเล่นบันจี้จัมพ์อีกรอบคงหมดไป แต่อย่างที่บอกข้างต้นศูนย์ไม่เอาเข้าอะไหล่ตัวนี้แล้ว ให้ส่งกลับต่างประเทศอย่างเดียวพร้อมค่าพาทัวร์ 4,080 บาทและบอกก่อนวางหูว่า ซื้อใหม่เถอะพี่ ผมงี้ อึ้งไปเลย หลังจากวางหู ในใจคิด อะไรมันจะแพงขนาดนั้น(วะ) เทียบงานกับราคาแล้วผมคิดว่าเป็นราคาที่ทำใจรับได้ยาก ตัดออกได้เลยทางเลือกนี้ หลังจากนั้นเข้าเนทหาข้อมูลไปเรื่อยๆ
เจอภาพนี้เข้า
มันน่าน่าจะแข็งแรงดีนะ เป็นไอเดีย เซฟรูปเข้าโทรศัพท์ วิ่งเข้าโรงกลึง ให้เค้าทำเมาท์ใหม่ครอบตัวเดิมให้ รอหนึ่งวันได้ชิ้นงานมาประกบกับไมล์ตัวเก่ง ยึดด้วยอีพ็อกซี่เหมือนเดิม คราวนี้ทิ้งไว้ 48 ชม. เลย เอาให้ชัวร์เลยว่าแห้งสนิท ระหว่างนั้นก็ขี่ไม่มีไมล์ไป ใช้นาฬิกาดู HR ปั่นเก็บเอนไปเรื่อยๆ รู้สึกดีเหมือนกัน ไม่ต้องคอยกังวลกับความเร็ว รอบขา ระยะทาง ... อยากให้ลองดูกันครับ จะรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูกเหมือนกัน
ต้องลอง
หลังจาก 48 ชม. ผ่านไปแล้ว ลองดึงดูเมาท์ยึดกับไมล์แน่นมาก ไม่ขยับไปมา ลองใส่ BAR FLY ก็แน่นดีไม่โยก ที่แปลกตาไปก็คงมีความสูง ที่เพิ่มขึ้นประมาณ 5 มม. เท่านั้น
ซึ่งมาถึงวันที่เขียนนี้ ใช้งานถอดเข้าถอดออก ปั่นซ้อมแถวช็อกวิววันแรกเจอคอสะพานตอนแรกยังเสียวๆอยู่ว่ามันจะปลิวอีกไหม ซึ่งมันก็แน่นดีอยู่เหมือนตอนแรก จนตอนนี้พาไปออกงานแข่ง ออกทริป ปั่นซ้อม เจอฝนเจอทางขรุขระยังแน่นเหมือนเดิม เลิกกังวลไปแล้วครับ ยิงมั่นใจว่ามาถูกทางแล้วครับ
เป็นแนวทางให้เพื่อนๆ ที่เจอปัญหาเดียวกันนะครับ วิธีนี้ยังดีอีกอย่างสำหรับเครื่องที่ยังไม่หมดประกัน เพราะไม่ต้องแกะเครื่องยังไม่หลุดประกันครับ
หากมีคำถาม ไม่ต้อง PM มานะครับ ถามกันมาในกระทู้เลย คนอื่นจะได้ทราบด้วยครับ หรือใครมีคำแนะนำเพิ่มเติม บอกเล่ากันได้นะครับ เพื่อเป็นแนวทางให้ผู้อื่นด้วยครับ
ปล แนะนำให้ผู้ใช้ที่ขาไม่หักคล้องเชือกที่แถมมาในกล่องนะครับ ช่วยได้เยอะหากเกิดเหตุไม่คาดฝันได้ครับ
โรงกลึงที่ผมไปทำชื่อ ส.วีระพล กลการ ครับ
ติดต่อ คุณดา 080-074-2819 ได้เลยครับ
Drawing ตามด้านล่างเลยครับ
Edit: ใส่เบอร์โทรโรงกลึง
