ThaiMTB.com

อยากซาว์นเสียงกันเล่นๆครับ สำหรับคอจักรยานที่ยังได้อ่านการ์ตูนกันอยู่บ้าง

ผม อายุ 36
ชอบ สิงห์นักปั่น มากกว่าครับ


เหตุผล ผมก็ไม่รุ้เหมือนกันครับ แต่รุ้สึกว่ามันอินมากกว่า แต่ก้อชอบอ่านทั้งสองเรื่องนะครับ

ปล.ถ้ากระทู้ซ้ำขออภัยนะครับ (ไม่ทราบว่าลงถูกห้องหรือเปล่าด้วยครับ)

สิงห์นักปั่นซิครับ

ผมอ่านสิงห์นักปั่นจนจบแล้ว แต่ผมชอบโอตาคุน่องเหล็กมากกว่า เพราะผมผูกพันกับหมอบอลูและคาร์บอนมากกว่าหมอบโครโมลี่ (ถึงแม้ว่าตอนนี้โอโนดะจะยังขับหมอบโครโมลี่อยู่ก็ตาม(จากปกเล่มแรกโอโนดะขับ BMC แต่ยังไม่รู้ว่าคนเขียนจะเปลียนรถให้เมื่อไหร่))

ชอบสิงนักปั่นครับ

มันคนล่ะฟิลกันอ่ะ อ่านทั้งสองเล่ม ชอบทั้งสองเล่ม อ่านสลับไปมาๆ อยากให้เทรุ

เเข่งขึ้นเขาก่ะโอโนดะ มันจะสนุกขนาดไหน

หรือถ้า ยูตะ สปริ้นก่ะ นารุโกะ ใครจะชนะ

เอา ทีมฮาโกเนะ ไปเเข่ง TTT อินเตอไฮ ก่ะทีมไซบอร์ก

เอาคนนั้นคนนี้มาขี่คาร์บอน เอาแฮริสมาเเข่งก่ะ มิโดซ฿จิ

อ่านสลับไปมาตลอด สนุกดีครับ

อ่อ ชอบโอเวอร์ไครฟเล่มเเรกมากสุดครับ ไม่ได้เพราะสนุกน่ะครับ

เเต่เพราะเอาผมมาปั่นจักรยานได้หกปีนี่ ไม่ธรรมดา

จะว่าไป เอามายำกันสี่เรื่อง(ปั่นระเบิด) มันคงสนุกน่ะ

ชอบโอตาคุมากกว่าครับ มีเทคนิคการปั่น Trick & Tips for Road Bike สอนด้วย
สิงห์นักปั่นขึ้นเน้นไต่เขาไปหน่อย พอดีชอบปั่นทางราบ

neen8124 เขียน:ชอบโอตาคุมากกว่าครับ มีเทคนิคการปั่น Trick & Tips for Road Bike สอนด้วย
สิงห์นักปั่นขึ้นเน้นไต่เขาไปหน่อย พอดีชอบปั่นทางราบ

+1 แต่ผมชอบขึ้นเขามากกว่าครับ

สิงห์นักปั่น เน้นไปทางเนื้อเรื่องมากกว่าไม่ได้พูดถึงรายละเอียดต่างๆของจักรยานเลย ซึ่งก็เป้นแนวของอาจารย์ท่านนี้อยู่แล้ว ถ้าชอบเรื่องนี้ก็คงชอบสิงห์ผจญเพลิงเช่นกัน สนุกจนวางไม่ลงถ้าไม่หมดเล่ม

โอตาคุน่องเหล็ก รายละเอียดเยอะดี ทำความเข้าใจได้เป้นลำดับขั้น อ่านแล้วอินอยากปั่นบ้าง

แต่ผมชอบ สิงห์นักปั่นมากกว่า เหมือนว่ามันกระชับฉับไวกว่าครับ เหมือนดูหนังโรงไตรภาค แต่โอตาคุน่องเหล็กเป็นซีรี่ยดูกันยาวๆ

อ่านทั้งสองเรืีิงเหมือนกันครับ
ตอนเด็กๆอ่านสิงห์นักปั่น เนื้อเรื่องสนุกมากครับ

แต่ตอนนี้อ่านโอตากุ และ ตัวเองก็ปั่นอยู่ด้วย
ทำให้ใส่ใจรายละเอียดจักรยาน และ เทคนิคมากขึ้น ก็สนุกดีครับ

สรุปชอบทั้งคู่

keanetona เขียน:ผมอ่านสิงห์นักปั่นจนจบแล้ว แต่ผมชอบโอตาคุน่องเหล็กมากกว่า เพราะผมผูกพันกับหมอบอลูและคาร์บอนมากกว่าหมอบโครโมลี่ (ถึงแม้ว่าตอนนี้โอโนดะจะยังขับหมอบโครโมลี่อยู่ก็ตาม(จากปกเล่มแรกโอโนดะขับ BMC แต่ยังไม่รู้ว่าคนเขียนจะเปลียนรถให้เมื่อไหร่))

โอโนดะได้ bmc เล่ม27 ครับ

pomman เขียน:อ่านทั้งสองเรืีิงเหมือนกันครับ
ตอนเด็กๆอ่านสิงห์นักปั่น เนื้อเรื่องสนุกมากครับ

แต่ตอนนี้อ่านโอตากุ และ ตัวเองก็ปั่นอยู่ด้วย
ทำให้ใส่ใจรายละเอียดจักรยาน และ เทคนิคมากขึ้น ก็สนุกดีครับ

สรุปชอบทั้งคู่

เห็นด้วยครับ +1000

ผมอ่านแต่ bleach ไม่ยักกะมีใครปั่นจักรยาน

เรื่องที่ชักจูงผมมาปั่น แลัเป็นเรื่องแรกด้วยคือ อะโอบ สองล้อสู่ฝัน
เป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวร้านจักยาน และผุ้คนชุมชนจักยานในเมือง ทร่แลัตะคนก็มีเรื่องราวตัวเองจักยานตัวเอง
ผมถือเป็นเรื่องที่มี้คล็ดการปั่นจักยานเยอัที่ร่สุด
ได้อ่านตอนที่ชายวัยกลางหนอนเงินเดือนคนที่ อ้วน ซังกะตาย ไม่โดดเด่น ลูกเมียไม่แคร ได้ปรับเปลี่ยนชีวิจตัวเองด้วยการ เริ่มลิงปั่นจักยานพับไปทำงาน
คนบางคนคงไม่รู้ว่า ชีวิตทำงานของคนจืดๆธรรมดา เนี่ยมันโคตรบัดซบ ค่วามเป็นวัยรุ่นค่อยๆหายเป็นผีตายซาก แต่ก็ไร้กำลังจะเปลี่ยนมัน จนจักยานได้ดึงความมีชีวิตช่วงวัยรุ่นกลับมาอีกครั้ง มอบพลัง สุขภาพ ร่างกาย จิตใจ ในอดีตที่ถูกถมลึกไแในเหวแล้วกลับคืนมา
จักยานเลยไม่ได้เป็นแค่การปั่น แต่เป็นชีวิตใหม่
ปล. เรื่องที่สองที่ชอบคือสิงนักปั่น ครับ เรื่องสามคือโอตาคุ วัยผมมันห่างพระเอกเรื่องโอตาคุไปหน่อย

ผมอ่านนารูโตะ ไม่จบซะที

+1 ชอบโอตาคุ

เด็กที่เพียงใช้จักรยานเพื่อเดินทาง แต่กลับพบเรื่องอันตื่นเต้น สังคมของเพื่อนจักรยาน ชีวิตสนุกมากขึ้น เป็นชีวิตชีวา นี้ละจักรยานให้ได้


การปั่นให้อะไรมากกว่า...
สองขาควงมีอะไรมากกว่า...
สองมือจับเจออะไรมากกว่า...
จักรยานพบอะไรมากกว่า...


รถยนต์ไม่อาจแทนที่ จักรยาน(เหมือนกับ เทคโนโลยีไม่อาจแทนที่ ความรัก)