ThaiMTB.com

12 กรกฎาคม 2557 วันเข้าพรรษา ไม่ได้พาเด็กๆไปวัดฟังธรรม แต่พาเข้าป่าหาธรรมชาติ ที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
เราไปเริ่มกันที่ป้ายทางเข้าเลย เพื่อให้เด็กๆได้มีเวลาอยู่กับป่าศึกษาธรรมชาติ กับระยะทาง14 กิโลเมตร
ไปกันเลย

ผ่านด่านตรวจเข้ามา หมดทางลาดยาง จากนี้ไปทางเป็นลูกรัง

เจอต้นไม้แปลกๆถ่ายรูปไว้

มาถึงแล้ว ขออนุญาติเจ้าหน้าทีปั่นจักรยานเข้าไปข้างใน

มาถึงร้านสวัสดิการ จัดบะหมี่กันเลยหิว

อิ่มแล้วออกเดินสำรวจ

ไปบ้าน ท่านสืบกัน

น้องมิ้วลงนามผู้มาเยือน

ดูลายมือของแต่ละคน

ไปหลังบ้านท่านสืบ เจอต้นค้อทำให้พบความจริงที่ว่า ต้นไม้ก็มีชีวิตเหมือนคนเรา

ต้นไม้มี หัวใจ

ต้นไม้มี ปอด

ต้นไม้ต้นนี้เป็นผู้ชาย มันมี....ด้วย

ไม่รู้มันคืออะไรใครรู้ช่วยบอกที

ผลมันกินได้

เมล็ดเอามาทำต่างหู สวยไหมล่ะแบบธรรมชาติ

วันนี้มีนักท่องเที่ยวมากันเยอะ พวกเก้งกวางหนีเข้าป่าหมดเหลือแต่ขี้ของมันกับแย้

เดินทางกลับกัน

วันนี้มีรถนักท่องเที่ยวเยอะ บางคันต้องการแสดงสมรรถนะของรถก็วิ่งกันเต็มที่โดยไม่สนใจจักรยาน ฝุ่นบานเลย
น้องมิ้ลได้แต่ตะโกนบอก ไม่เห็นเด็กรึไง ไม่มีน้ำใจเลย ขนาดจักรยานยังไปได้ไม่อายเด็ก

ทางกลับก็เจออีกต้น ต้นไม้ผู้ชาย

เราเจอโครงกระดูกของสัตว์บางอย่างเลยเอามาเรียงต่อกันดู ไม้รู้ว่าเป็นตัวอะไร แต่ที่รู้มันต้องมีสัตว์กินเนื้อแน่ ไปดีกว่า

อันนี้เหมือนคนเชียร์ลีดเดอร์

ป้ายถูกยิง

กลับมาถึงรถแล้ว วันนี้ปั่นไปประมาณ 30 กิโล จบทริปครับ

ได้คำตอบมาแล้วจาก Pantip ขอบคุณ คุณอะธีลาส มันคือ ชันนะโรง
มีชื่อพื้นบ้านทางภาคเหนือว่า ตัวขี้ตังนี หรือ แมลงขี้ตึง
ภาคใต้เรียก อุง
ภาคอีสานเรียก แมลงขี้สูด
ภาคตะวันตกเรียก ตัวตุ้งติ้ง หรือ ตัวติ้ง
ภาคตะวันออกเรียก ตัวชำมะโรง หรือ แมลงอีโลม

ข้อมูลจากเวบ วิกิพีเดีย
ชันนะโรง เป็นแมลงชนิดหนึ่ง พฤติกรรมคล้าย ผึ้งมิ้ม ไม่มีพิษ ชอบตอมเกสรดอกไม้ ทางเหนือ เรียกว่าขี้ย้า
ชอบทำรังอยู่ใต้ดิน รังของชันนะโรง มีลักษณะ เหมือนขี้ผึ้ง เหนียว เป็นมัน คนสมัยก่อนเชื่อว่า เป็นของหายาก และศักดิ์สิทธิ์
บรรดาเกจิอาจารย์ มักจะนำมา สร้างวัตถุมงคล ต่างๆ เช่น หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว นครชัยศรี สร้างเบี้ยแก้ แล้ว อุดด้วยชันนะโรง เป็น ต้น
ทางเหนือ ใช้ยาเรือ หรือ ทำ ภาชนะ ที่สานด้วยไม้ไผ่ แล้ว ยาด้วยชันนะโรง ใช้ตักน้ำ จากบ่อน้ำ เป็นต้น

ของดีหายาก กลับไปอีกที มันจะยังอยู่ไหมเนี่ย