ThaiMTB.com

เราน่าจะเริ่มรวมกันขี่ไปทำงานแทนการใช้รถยนต์ อาทิตย์ละครั้งหรือว่า2 อาทิตย์ครั้งเอาเป็นวันไหนก็ได้ครับ นัดกันให้ตรงวัน จะได้เป็นการสร้างความรับรู้ให้กับผู้คนในท้องถนนมากขึ้น ทำให้จักรยานมีที่ยืนบนท้องถนนบ้างไม่ใช่แค่ในสวนสาธารณะ หรือ ถนนเขียวสุวรรณภูมิ

ส่วนตัวก็ใช้จักรยานพับขี่ไปทำงานจากดินแดงไปหลานหลวงเกือบทุกวันทำงานครับ แต่ผมเข้าใจบางคนทำงานออฟฟิตก็ลำบาคหน่อย นั้นขอสักวันได้ไหมครับต่อ อาทิตย์หรือ2 อาทิตย์ก็ได้เอาเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้วค่อยไปเปลี่ยนขุดที่ทำงาน ถ้ามีคนใช้จักรยานในชิวิตประจำวันมากคน ภาคส่วนต่างๆจะได้เห็นความสำคัญมากขึ้น

เห็นด้วย 1 เสียงครับ

ผมปั่นเกือบทุกวันนะ ปั่นไปทำงานไป-กลับ 60 กิโลเมตร วันอาทิตย์ก็ปั่นไปย่านคลองถมหรือไปกับทริปท่องเที่ยว ถ้าวันหยุดยาวก็ออกปั่นไปจังหวัดภาคกลาง
เส้นทางที่ปั่นไปทำงาน ตรงถนนเลียบทางด่วนวงแหวน จะเจอแรงงานพม่าปั่นจักรยานแม่บ้าน 24 นิ้วสวน มาเป็นกลุ่ม 10 คน

ส่วนเส้นสุขสวัสดิ์ จะเจอลุงคนหนึ่งกับพนักงานบริษัทใบชาตราสามม้าปั่นไปทำงานเหมือนกัน แล้วแยกกันตรงหน้าโรงภาพยนตร์เมเจอร์
ท่านที่ปั่นไปทำงานเส้นสุขสวัสดิ์ สามารถมารอผมได้หน้าปากซอยสุขสวัสดิ์ 70 จันทร์-ศุกร์ 6:30 นะครับ

+1

เห็นด้วยค่ะ

เริ่ม bike to work มาได้ 3 สัปดาห์แล้วค่ะ ถ้าตอนเช้าฝนไม่ตกก็จะ bike to work ทุกวันทำงาน

ชอบมาก เพราะไม่ต้องเสียเวลารอรถสาธารณะ สามารถมาถึงที่ทำงานได้เร็วขึ้น มีเวลาไปออกกำลังกายในยิมและว่ายน้ำมากขึ้น

ตอนเย็นหลังเลิกงานก็ไปปั่นใกล้ที่ทำงานซัก 1 ชม. ก่อนกลับบ้าน (ถือว่าเป็นการซ้อมขาด้วยค่ะ) รู้สึกได้ว่าร่างกายแข็งแรกมากขึ้น ...ผลพลอยได้....น้ำหนักลดค่ะ เสื้อผ้าลดไป 2 size

สนับสนุนครับ ปัจจุบันใช้ประมาณวันเว้นวัน โดยใช้ขนส่งมวลชนประกอบด้วยหรือทดแทนในวันที่ไม่ได้ใช้จักรยานครับ

เช้าปั่นเสือภูเขาได้นิดหน่อยก่อนเปิดร้าน ถ้าฝนไม่ตกครับ

เวลาทำงานบางเวลาก็ปั่นรถพับไปราชการ ไปธนาคาร ไปซื้อของ พับรถแล้วเข็นเข้าไปเลยครับ

สรุปว่าเห็นด้วยครับ

ผมปั่นทุกวัน ไม่ว่าจะฝนตกหรือเป็นหวัด เพราะไม่มีรถส่วนตัว และ เกลียดรถเมล์ครับ
ถ้าผมไม่ปั่น ผมมีตัวเลือกแค่แทกซี่ ซึ่งก็ไม่ได้กลัวค่าบริการอะไรหรอก แต่มันไม่รับโบกครึ่งชม.กว่าจะได้คันที่รับ ไปทำงานสายกว่าเก่า
จักรยานเลยเป็นตัวเลือกเดียวเท่านั้น
และส่วนตัว ผมตัดสินใจไปหลายปีแล้ว ว่าถ้าเดินทางในกรุงเทพ ผมจะไม่ใช้รถยนต์ครับ และทำมา4ปีกว่าแล้ว ตูดแทบไม่ได้แตะเบาะรถใดๆอีกเลยนอกจากจักรยาน

ส่วนตัวเรื่องปั่นไปทำงาน ก่อนจะมองเรื่องอันตราย เราควรหาคำตอบให้พวกเขาก่อนว่า ทำไมต้องปั่น เพราะพวกเขาไม่ได้รักจักรยานแบบเราๆท่านๆ เขารักความสบาย ให้เขาปั่นก็ไม่ต่างจากการยัดเยียดรสนิยมส่วนตัวไปให้พวกเขาครับ
ปล. ส่วนตัว การปั่นไปทำงาน ต่างจากการปั่นออกกำลังกาย มากในหลายๆจุด ทั้งวิธีการ และ แนวคิด เลยนิครับ
คนปั่นออกกำลังกายคุณจะเป็นนักกีฬาจักรยาน แต่คนปั่นไปทำงานคุณจะเป็นมนุษย์ที่ใช้ชีวิตกับจักรยาน
เวลาคุยกันในกระทุ้ สองกลุ่มนี้จะพูดจะคิดกันไปคนละทางกันเลย
้

ดีครับ ผมปั่นทุกวันเหมือนกัน จากพรานนกไปคลองสาน ไปกลับประมาณ 10 km ไม่ว่าฝนตก แดดออก ผมไปอาบน้ำที่ทำงานได้ครับ รถยนต์ใช้เฉพาะวันหยุดที่จะไปเที่ยวไกลๆ
ขอสนับสนุนอย่างแรง

ปั่นจากนนท์- ดอนเมือง ไป-กลับทุกวันทำการครับ หมอบบ้าง-ภูเขาบ้าง ระยะทางไป-กลับ +-40 กม.ครับ ปั่นอย่างนี้มาประมาณสองปีแล้วครับ นัดกับพวกร่มก๊วนได้ 2-3 คันเองครับ แต่ก็เห็นเพื่อนสมาชิกหลายท่านนะครับ น่าจะปั่นไปทำงานเหมือนกัน เจอกันประจำเลย

ระยะหลังมานี่ จะใช้จักรยานในชีวิตประจำวันครับ(รัศมีจากบ้าน 50 กม.) แต่ถ้าไปแบบครอบครัวหรือบรรทุกของก็จำเป็นต้องใช้รถยนต์ครับ

เห็นด้วยครับ+1 ทำโครงการนำร่องก่อนก็ได้ครับ เช่นทุกวันศุกร์ รณรงค์การปั่นจักรยานไปทำงาน เพื่อให้คนที่สนใจอยากจะปั่นจักรยานไปทำงานได้ร่วมทางไปด้วย อาจจะลงชื่อกันไว้ ว่าใครทำงานที่ไหน ปั่นจากไหนไปไหน อย่างคุณรัช บอกก็ได้ครับ เพื่อเป็นเพื่อนร่วมทางกันในการเดินทาง และมีโอกาศได้ทำความรู้จักกันไปด้วย และช่วยเพิ่มความเกรงใจต่อรถยนต์ ในการขับเบียดจักรยาน หรือป้องกันอุบัติเหตุได้ดีระดับหนึ่ง เมื่อมีการเดินทางด้วยจักรยานเยอะๆ ก็อาจจะผลักดันให้เกิดเส้นทางจักรยานเพิ่มขึ้นในหลายๆ พื้นที่ และการจัดระเบียบเส้นทางจักรยานไม่ให้มีสิ่งกีดขวางได้ ผมรู้ว่าเจ้าของบริษัทบางแห่งสนับสนุนให้พนักงานใช้จักรยาน มีการทำห้องอาบน้ำไว้ที่บริษัทด้วย ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมก็ไม่ได้คิดว่าคนปั่นจักรยานทุกคนอยากจะปั่นจักรยานไปทำงาน เพราะด้วยค่านิยมต่างๆ ที่เน้นความสะดวกสะบาย และบางทีอาจจะกลัวอันตรายที่ต้องปั่นรวมกับรถเยอะๆ แนวคิดของการใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน ค่อนข้างต่างจากแนวคิดใช้จักรยานเพื่อปั่นออกกำลังกายหรือท่องเที่ยว วิธีการและการใช้ทักษะจะแตกต่างกัน คนกลุ่มหนึ่งในบ้านเราใช้จักรยานเพื่ออวด แต่ไม่ได้ใช้งานจริงๆจังๆ หรือบางคนสะสมประดับบารมี ซึ่งอาจจะมีเยอะในสังคมเราจึงไม่สามารถดึงคนกลุ่มนี้มารณรงค์ได้ยกเว้น วันคาร์ ฟรี เดย์ ซึ่งผมยังเห็นเป็นเรื่องตลกที่บางคน เอาจักรยานใส่รถมาร่วมปั่นในงาน เสร็จแล้วขับรถกลับ ผมเคยอ่านบทความของ อาจารย์มหิดล ท่านนึงกล่าวไว้น่าสนใจ การปั่นให้ได้ประโยชน์คือการปั่นให้คนที่ขับรถมองเห็น ปั่นตอนรถติดนี่แหละ ให้คนในรถอิจฉา ว่าการใช้จักรยานเดินทางได้รวดเร็ว และไม่ต้องเสียเวลารถติด คือการดึงเอาแนวร่วมเข้ามา บางคนเบื่อการขับรถ รถติดเยอะ เปลี่ยนมาปั่นไปทำงาน ประหยัดค่าน้ำมัน ได้ออกกำลังกาย
และได้รู้จักเพื่อนอีก ซึ่งจะมีประโยชน์มากในหลายๆด้าน

ป.ล. อยากขอให้ทุกคนขึ้นรูปหน้าตัวเองบนโปรไพล์ หน่อยครับ เผื่อว่าเจอกันจะได้ทักทายกันได้ ไม่ต้องอายครับ ผมคิดว่าพวกคุณมาถูกทางแล้ว การใช้จักรยานไม่ใช่สิ่งล้าหลังครับ แต่มันคือการคิดก้าวไปในอนาคตอย่างยั่งยืน

ทำอยู่แล้ว แต่ไม่ได้ทำทุกวันเพราะบางวันมีธุระที่ต้องออกไปที่อื่น แบบนี้ก็ต้องใช้รถส่วนตัว
แต่ถ้าวันไหนอยู่ที่ทำงานทั้งวันก็จะปั่นไป

วันนี้ขออนุญาติตอบกระทู้เยอะหน่อยนะครับ ไม่รู้จะทำไร รอดูบอลนะครับ แหะๆ จริงๆแล้วผมก็ไม่ได้ปั่นทุกวันนะครับ แต่ถ้ามีโอกาศก็ปั่น แต่ผมจะแปลกกว่าคนทั่วไปคือ ไม่รู้ว่าแปลกป่าวนะครับ คนอื่นจะเป็นเหมือนผมไหม ผมชอบมองคนปั่นจักรยานไปทำงานนะครับ ผมมักจะสนใจไลท์สไตล์ ของคนพวกนี้อยู่เสมอ แต่แบบว่าปั่นใส่ชุดปั่นมาเหมือนจะไปปั่นแข่งตูร์ เดอร์ ฟร้อง สปอนเซอร์ติดเต็มเสื้อเลยนี่ ผมไม่ค่อยสนใจมองสักเท่าไหร่นะครับ อิอิ บางทีผมอยู่ในรถแล้วเห็นคนปั่นไปทำงาน หรือปั่นไปซื้อของซื้อกับข้าว ผมก็ชอบมอง คิดในใจว่าเออ เค้าปั่นไปไหนอ่ะ ปั่นดีๆนะ ระวังรถนะ .....

ที่จริง
- รู้สึกว่าอากาศบ้านเราร้อน ไม่เหมาะกับการปั่นไกลๆ
- ไม่อยากใส่ชุดจักรยาน หรือ ไม่อยากเปลี่ยนชุดที่ที่ทำงาน
- ไม่มีจักรยานที่เหมาะสม (เช่นที่บ้านมีแค่จักรยานแม่บ้านที่ไม่เหมาะกับการปั่นไกลๆ)
- อายุมาก ปั่นไกลๆไม่ไหว
- คนไทย ไม่อยากเหนื่อย
- อยากลดความเสี่ยงจากอุบัติเหตุให้ได้มากที่สุด โดยการใช้ร่วมกับระบบการเดินทางที่ปลอดภัยกว่า
- ไม่อยากไปทำงานสาย ถ้าต้องหยุดรอฝนตกระหว่างทาง
- บางเส้นทาง การใช้ระบบขนส่งมวลชนอาจจะเร็วกว่าการใช้จักรยาน
- จักรยานพับนั้นมีข้อจำกัดที่อาจจะไม่ตอบโจทย์ความต้องการของทุกคน บางคนไม่สะดวกที่จะพับไปพับมา บางคนต้องจ่ายตลาดขากลับ(จักรยานพับไม่ได้ทำเพื่อการขนของ) บางคนไม่อยากเอาจักรยานพับขึ้นรถไฟฟ้าช่วงชั่วโมงเร่งด่วน บางคนเห็นล้อเล็กๆไม่เหมาะกับสภาพถนน ฯลฯ

ขอแนะนำว่า การปั่นจักรยานไปจอดที่สถานีขนส่งมวลชนแล้วต่อรถไปทำงาน ก็เป็นการ bike to work แล้วครับ นี่คือสุดยอดความลับที่ทำให้ญี่ปุ่นกลายเป็นเมืองจักรยานได้ คนญี่ปุ่นทำกันทั้งเมือง ถ้ามันไม่ดีจริง เขาไม่ทำหรอกครับ (และในสิงคโปร์ก็เริ่มมีคนใช้จักรยานเพื่อมาต่อรถไฟฟ้ากันมากขึ้นทุกวันๆด้วยครับ) เพียงแค่มีจักรยานธรรมดาๆกับล็อกดีๆ ใครๆก็สามารถทำได้แล้วครับ



แต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเราถึงไม่สนใจสนับสนุนการใช้จักรยานในลักษณะนี้ เพราะเมืองร้อนชื้นอย่างบ้านเรา ระยะที่คนธรรมดาๆจะสามารถปั่นได้โดยไม่รู้สึกเหนื่อยนั้นน้อยกว่าประเทศอื่นๆที่อากาศเย็นกว่าแน่นอน ประมาณว่าปั่น20กิโลในเนเธอร์แลนด์ อาจจะเหนื่อยเท่าปั่น5กิโลในบ้านเราก็เป็นได้ครับ

ขอสองอย่างละครับ... ที่จอดจักรยานที่ปลอดภัยจริงๆตามสถานีขนส่งมวลชนและการให้ความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้จักรยานร่วมกับระบบขนส่งมวลชนโดยการจอดแล้วจรครับ

จากที่ผม bike to work ปั่นมาจอดแล้วต่อรถไฟฟ้าไปทำงานร่วมหนึ่งปี ด้วยจักรยานแม่บ้านธรรมดาๆ ล็อกดีๆ(U Lock กับ ring lock) และที่จอดที่ไว้ใจได้(โชคดีที่ห้างที่อยู่ติดกับสถานีมีที่จอดจักรยาน) สิ่งที่ได้เรียนรู้เห็นกับตาคือ:
- ไปทำงานตรงเวลาทุกวัน
- ถึงที่ทำงานตัวแห้งไม่มีเหงื่อ เพราะได้ตากแอร์ในรถไฟฟ้า
- ขึ้นรถไฟฟ้าตัวเปล่า ไม่เกะกะคนรอบข้าง โดยเฉพาะในชม.เร่งด่วน
- มีเวลาส่วนตัวบนรถไฟฟ้า อ่านหนังสือพิมพ์ ตอบอีเมล ฯลฯ
- ไม่ต้องใส่ชุดจักรยาน ผมใส่เสื้อทำงานไปได้เลย เสื้อเชิ้ท กางเกงดำ รองเท้าหนัง โอเค ไม่ต้องเสียเวลาเปลี่ยนชุดอาบน้ำที่ออฟฟิศ
- ถึงที่ทำงานไม่เหนื่อย ไม่เมื่อย ไม่ล้า
- รู้สึกปลอดภัย เพราะปั่นแค่ 2 กิโล เส้นทางส่วนมากอยู่ในซอยที่ไม่มีรถใหญ่วิ่ง และต้องปั่นบนถนนใหญ่น้อยมากๆ ความเสี่ยงต่ออุบัติเหตุน้อยกว่ามาก
- ปั่นเนิบๆได้ ไม่ต้องพยายามทำความเร็วตลอดทาง ไม่ต้องแข่งกับเวลา การปั่นใกล้ๆ จะปั่นเร็วๆหรือปั่นช้าๆ ต่างกันไม่กี่นาทีเองครับ
- ขากลับเข้าซุปเปอร์ เอาของที่ซื้อมายัดใส่ตะกร้าหน้าแล้วปั่นกลับ สะดวกดี
- แม้ว่าต้องจอดนานๆ แต่ไม่รู้สึกกลัวหายอีกต่อไป ใช้ล็อกดีๆกับจักรยานแม่บ้านไม่อันตรายอย่างที่คิด เพราะจักรยานได้ใช้คุ้มค่าแทนการใช้มอเตอร์ไซค์รับจ้างแล้วครับ
- สามารถทำได้ทุกวัน ผมปั่นไปกลับวันละ 20นาที อาทิตย์นึงก็ได้ออกกำลังกาย 100นาที แล้วครับ
- บางวันรู้สึกไม่สบายก็ยังปั่นได้ ปั่นไปสถานีพอไหว แต่ปั่นไปถึงที่ทำงานเลยไม่ไหว
- บางวันตื่นสายก็ไม่ต้องกลัวว่าไปทำงานไม่ทัน ปั่นใกล้ๆไม่ต้องกินก่อนปั่นก็ได้ (ปั่นไกลๆถ้าไม่กินจะไปไม่ถึง) จอดจักรยานที่สถานีแล้วค่อยหาของกินติดมือแถวๆสถานี
- ไม่ต้องปั่นลุยฝนไกลๆจนเปียกทั้งตัว ปั่นใกล้ๆ เปียกนิดเดียว
- ถ้าจักรยานยางแตกจะลำบากน้อยกว่ามาก ผมเคยยางแตกเวลาปั่นไปจอด ก็จูงจักรยานไปจอดแล้วไปทำงานตามปกติ ขากลับค่อยมาซ่อม/เปลี่ยนยาง
- เรื่องมลพิษ ถ้าปั่นออกถนนน้อยกว่า=สูดควันพิษน้อยกว่า
- เป็นการ car free ที่สามารถทำได้จริง บางคนปั่นไกลๆ2วันอาจจะหมดแรงแล้วกลับไปขับรถไปทำงาน car free ได้แค่2วัน แต่ผม car free ได้ทุกวันครับ

- มัน ง่าย มากๆ ครับ

การรณรงค์การ bike to work ในสายตาของคนที่ไม่เคยปั่นจักรยาน ในเมืองที่มีระดับความยากในการใช้จักรยานสูงเป็นลำดับต้นๆของโลก มันเหมือนกับการให้เด็กทารกที่เพิ่งเดินได้ไปวิ่งมาราธอนเลยนะครับ ทางที่ดีที่สุด เราควรจะให้คนที่ไม่เคยปั่นได้ใช้จักรยานในชีวิตประจำวันในรูปแบบที่ง่ายที่สุดก่อน นั่นก็คือการปั่นใกล้ๆในชุมชน และถ้าต้องเดินทางไปที่ไหนไกลๆก็ให้ปั่นใกล้ๆไปต่อระบบขนส่งมวลชนครับ ปั่นมาจอดต่อรถไปทำงาน ใครๆก็ทำได้ เพียงแค่มีที่จอดคุณภาพดีรองรับเขาครับ