Camping Bike หิวเป็นกิน ค่ำเป็นนอน ( พิษณุโลก-นครไทย-น้ำตกภูสอยดาว-ดอยเสมอดาว-น่าน-แพร่-อุตรดิตถ์-พิษณุโลก )

[Kenc]

พักค่อนข้างบ่อย ไม่ไหวจริงๆ ร้อนมาก และก็ชีวิตขาขึ้นอย่างเดียวเลย

[Kenc]

เนื่องจากเส้นทางดังกล่าวมาแล้วว่า ร้อนและไม่มีหมู่บ้าน ดังนั้นอาหารกลางวันจึงเป็นปัญหาแน่ๆ เพราะไม่ได้สำรองมา เกือบบ่ายสองโมงแล้ว สำหรับผม ส.เคน และ อ.โด่ง อาหารที่มีตกถึงท้องมีแค่ ม่าม่าแห้ง โอวัลตินแห้ง และน้ำเปล่าอีกนิดหน่อย แล้วคณะก็แตกกลุ่มออกเป็น 3 กลุ่ม คื่อ 1. ท.ต้อม กับ เวดัด ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว คงจะพ้นยอดเขาสูงด้านหน้าไปแล้ว 2. ประสิทธิ์ กับ พ่อใหญ่นิส อยู่ช่วงกลางๆ แถวๆตีนเนิน 3. ผม ส.เคน กับ อ.โด่ง รั้งท้าย ซึ่งไม่มีข้อมูลมาเลยว่าจะมีหมู่บ้านตรงไหนบ้าง จุดหมายอย่างเดียวที่ตั้งไว้คือ ดอยเสมอดาว

[Kenc]

ก่อนขึ้นเขาสูง มีสำนักงานเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เจอพี่ประสิทธิ์ กำลังพักรออยู่ตรงนี้ บอกว่าหิวมาก ก็เลยหยุดพัก ทำอาหารง่ายๆ ใข่ มาม่า ปลากระป๋อง อย่างเคย โดยซื้อจากร้านสวัสดิการของเจ้าหน้าที่ ซึ่งมีของขายไม่มากนัก พร้อมด้วยขอข้าวเหนียวนึ่งของเจ้าหน้าที่ได้ 1 กระติบ ดังนั้น ประสิทธ์ พ่อใหญ่นิส อ.โด่ง และ ส.เคน รวมเป็น 4 คน ก็พักทานอาหารกลางวันกันที่นี่ อีกสอง คน ท.ต้อม กับ เวดัด หลุดล่วงหน้าไปแล้ว และไม่สามารถติดต่อกันได้ด้วย เนื่องจากว่าไม่มีสัญญาณโทรศัพท์

[Kenc]

ได้ข้าวเหนียวมาประท้งชีวิต 1 กระติ๊บ




กระทะนี้เป็นแหนมหมูผัดใส่หอม และพริกขี้หนู




หม้อนี้เป็นม่าม่าต้มใส่ใข่

[Kenc]

[Kenc]

พักโพสต์สรุปทริป ออกปั่นจักรยานก่อนนะครับ ค่ำๆ จะมาโพสต์ใหม่

[Kenc]

อิ่มแล้ว แต่อาการช๊อตของพี่ประสิทธิ์ จากการหิวจัดยังไม่หายดี ก็ออกเดินทางข้ามเนินภูสูงที่เห็นด้านหน้านั้น

ไม่ต้องห่วงครับ ปั่นไม่ได้แน่นอนครับ ชันยาวซะขนาดนั้น

[Kenc]

[Kenc]

ใกล้ถึงยอดเนิน อ.โด่ง เดินลงมารับ เห็นไกลๆ โน่น

[Kenc]

สองเรา น้อง-พี่

เขาสูง ทางชัน ไม่หวั่นไหว
ยากแค้น เพียงใด ไม่เคยสน
ถึงจะร้อน จะหนาว จะอดทน
เพื่อได้ยล สิ่งงาม หลังอาร์มแฮนด์

[Kenc]

ต่อจากนี้ เป็นทางลงเขาแล้วครับ

[Kenc]

ยังไม่ทันจะได้พักเหนื่อย เสียงข้อความโทรศัพท์ ดังขึ้นติดต่อกันถี่ๆ นั่นแสดงว่าบริเวณนี้มีสัญญาณโทรศัพท์ หลังจากที่ขาดการติดต่อสื่อสารไปตั้งแต่เช้าแล้ว กดดูข้อความ หาเบอร์โทรฯ ที่พยามจะติดต่อเรา แล้วโทรฯ หาเฉพาะแต่เบอร์ที่สำคัญ เป็นต้นว่า พ่อแม่ ลูกเมีย เบอร์อื่นๆ ช่างไว้ก่อน ยังไม่จำเป็นตอนนี้ เพราะคิดว่าหากลงจากเนินนี้ไปแล้วการติดต่อสื่อสารคงจะขาดหายไปอีก ต้องรีบทำเวลา ประเดี๋ยวจะมืด

[Kenc]

พ่อใหญ่นิส ทำท่าว่าจะหมดแรง

[Kenc]

ลงจากเนินสูง ลงมาเจอหมู่บ้านเด่นชาติ มีร้านขายของชำข้างทาง สอบถามว่า เห็นสองเสือ ผ่านมาหรือเปล่า เสือหนึ่งเป็นไทย อีกเสือหนึ่งพูดไทยไม่ได้ แม่ค้าบอกว่าเห็น พวกเขามาฝากท้องมื้อกลางวันที่นี่ เสือหนึ่งได้กินข้าวเหนียวกับลาบหมู พอดีทำไว้กิน อีกเสือหนึ่งกินหมูไม่ได้ ก็กินข้าวเหนียวกับปลากระป๋อง ถามต่อ แล้วพวกเขาออกไปนานหรือยัง แม่ค้าตอบว่า ออกไปประมาณบ่าย 3 โมง กว่าๆ

แต่นี่เรามาถึง บ่ายสี่โมงกว่าๆ คงตามกันไม่ทันแน่แล้ว พ่อใหญ่นิส กับพี่ประสิทธิ์ เห็นจะไม่ไหว เพื่อความปลอดภัย หาที่พักแถวๆ นี้ดีกว่า มีร้านขายของชำด้วย อย่างไรก็ไม่อด

ห่วงก็แต่สองเสือ ท.ต้อม กับ เวดัด จะไปตกระกำลำบากอย่างไร มืดค่ำแล้ว จะไปได้ถึงไหน อีกคนก็พูดไทยไม่ได้ จะสื่อสารกันรู้ความหรือเปล่า จุดหมายดอยเสมอดาว ก็ยังอีกไกลมากกับเส้นทางแบบนี้ กินข้าวลิงซะมั้ง ถนนเส้นนี้ นานๆ ทีจะมีรถวิ่งสักคัน แล้วก็ไปแค่ช่วงสั้นๆ จะหาตัวช่วยได้อย่างไร มิต้องปั่นฝ่ามืดไปครึ่งคืน ค่อนคืนหรือ แล้วน้ำล่ะ อาหารล่ะ จะหาได้จากไหน หิวข้าว ก็ยังพอปั่นได้ ถ้าน้ำหมดจะทำอย่างไร โอ้ย.... เป็นห่วง แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรดี

ปั่นมาอีกนิด พบกับ โรงเรียนบ้านเด่นชาติ แวะเข้าไปขอพักอาศัยสักคืน ก็ไม่ขัดข้อง เราจึงพักแรมกันที่นี่ คืนนี้

[Kenc]

ได้พักที่อาคารอนุบาล โรงเรียนบ้านเด่นชาติ