จับจัองที่จุดหมาย... วงกลมเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน

[พลายดำ]

...เสร็จจากเที่ยวชมถ้ำปลาเราออกมานั่งทานอาหารเช้าที่หน้าอุทยานพร้อมกับสั่งข้าวเหนียวติดไปด้วย ใกล้แปดโมงรถตู้บรรทุกนักท่องเที่ยวเข้ามานับสิบคัน บรรยากาศที่เงียบสงบ เปลี่ยนเป็นเสียงจ๊อกแจ๊กจอแจ ได้เวลาที่เราต้องไปต่อแล้ว จุดหมายวันนี้....ปางอุ๋ง
....ป้ายที่ปากทางทางหลวง 1095 บอกปางอุ๋งอยู่ลึกเข้าไปเพียง 27 กิโลเมตร ผมคำนวณเวลาคร่าวๆว่าวันนี้เราคงใช้เวลาปั่น
ประมาณ 5 ชั่วโมง ไม่รวมเวลาพัก ตอนนี้ยังไม่เก้าโมง คงถึงประมาณประมาณ 4 โมงเย็น หมาน้อยบอกว่าใกล้แค่นี้เอง ไม่ต้องรีบ เวลามีเยอะ

ช่วงแรกเป็นทางราบสองข้างทางไม่มีต้นไม้ใหญ่ คงเป็นเพราะเป็นแหล่งชุมชนต้องเอาพื้นที่ไว้อยู่อาศัยและทำการเกษตร




...แวะชมวัดหมอกจำแป๋




...ตามต้นไม้ภายในวัดติดคำสอนเตือนใจ


ผมชอบป้ายนี้... ให้พลังในการดำเนินชีวิต ...และเป็นที่มาของชื่อกระทู้

[ต้นกล้า]

มีใครเป็นเหมือนผมบ้างครับ นั่งดูภาพ แล้วใจหวิวๆ บวกกับขนลุก เป็นระยะๆ ใจมันนึกแล้วถ้าเป็นเรากำลังปั่นอยู่เอง มันจะสุขล้นขนาดไหนหนอ

ภาพสวยงามมาก มาชมเหมือนได้ไปเองเลย

[Q_Q]

วันเสาร์ที่ 10/11/2555 ....
วันนี้ผมตื่นตั้งแต่ตีห้า จัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อยก็เก็บของลงกระเป๋า ส่วนหมาน้อยก็ทำหน้าที่ต้มน้ำสำหรับชงกาแฟพร้อมเตรียมขนมปังเช่นเคย...
ระหว่างรอให้เต๊นท์แห้ง เราเดินเข้าไปชมข้างใน

...บรรยากาศยามเช้า สดชื่น ทั้งอุทยานมีเต๊นท์กางอยู่แค่สองหลัง เหมือนเป็นรีสอร์ทส่วนตัว


...หมาน้อยยิ้มร่า สงสัยเมื่อคืนแอบกินฝรั่ง


...น้ำตกเล็กๆ


...ลักษณะบ้านชาวไทยใหญ่


...พาหนะคู่ใจ อิงแอบใต้ไม้ใหญ่

ภาพชุดนี้ดูแล้วสดชื่นจัง

จับจ้องไว้หน่อย...เป้าหมายนี้มีไว้พุ่งชนครับ

[yut.pk]

เพิ่งแวะมาได้ข่าวหนังฉายยาวเป็นเดือนเลยไม่รีบ

[พลายดำ]

...ออกจากบ้านหมอกจำแป๋ มาได้สักพัก เจอทางชันขึ้นตลอดทาง


จอดรอหมาน้อยที่น้ำตกผาเสื่อ


หอบแฮ่กๆมาเลย....


จากน้ำตกผาเสื่อทางชันขึ้นมากกว่าเดิม... โชคดีที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่สองข้างทางทำให้การไต่เขาไต่ดอยวันนี้เหนื่อยแต่ไม่ทรมาน
...สำหรับตัวผมแล้ว ช่วงเวลาที่ปั่นจักรยานขึ้นเนินสูงชันทุกครั้ง สายตา สมอง และจิตใจจะจับจ้องอยู่ที่การเคลื่อนตัวไปข้างหน้าทีละนิดทีละนิดโดยไม่คิดถึงเรื่องอื่นๆถือได้ว่าเป็นการได้อยู่กับตัวเองอย่างแท้จริง...

สิบเอ็ดโมงความหิวเริ่มมาเยือน ระหว่างหยุดรอหมาน้อยผมนั่งกิน "ขนมข้าวปุก" ที่พี่ตั้มเอามาฝากเมื่อวานนี้ แล้วก็ต่อด้วยอาหารหนักคือข้าวเหนียวกับหมูสวรรค์หมูหยองเมื่อหมาน้อยมาถึงด้วยสภาพหิวโซ

[พลายดำ]

มีใครเป็นเหมือนผมบ้างครับ นั่งดูภาพ แล้วใจหวิวๆ บวกกับขนลุก เป็นระยะๆ ใจมันนึกแล้วถ้าเป็นเรากำลังปั่นอยู่เอง มันจะสุขล้นขนาดไหนหนอ

ภาพสวยงามมาก มาชมเหมือนได้ไปเองเลย

ของจริงสวยกว่าในภาพครับ ...

[พลายดำ]

ภาพชุดนี้ดูแล้วสดชื่นจัง

จับจ้องไว้หน่อย...เป้าหมายนี้มีไว้พุ่งชนครับ

บรรยกาศที่ถ้ำปลาร่มรื่นๆ น่าไปพักผ่อน โดยเฉพาะตอนนักท่องเที่ยวยังไม่มา

[พลายดำ]

เพิ่งแวะมาได้ข่าวหนังฉายยาวเป็นเดือนเลยไม่รีบ

[เสือตี๋]

...ออกจากบ้านหมอกจำแป๋ มาได้สักพัก เจอทางชันขึ้นตลอดทาง
จากน้ำตกผาเสื่อทางชันขึ้นมากกว่าเดิม... โชคดีที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่สองข้างทางทำให้การไต่เขาไต่ดอยวันนี้เหนื่อยแต่ไม่ทรมาน
...สำหรับตัวผมแล้ว ช่วงเวลาที่ปั่นจักรยานขึ้นเนินสูงชันทุกครั้ง สายตา สมอง และจิตใจจะจับจ้องอยู่ที่การเคลื่อนตัวไปข้างหน้าทีละนิดทีละนิดโดยไม่คิดถึงเรื่องอื่นๆถือได้ว่าเป็นการได้อยู่กับตัวเองอย่างแท้จริง...

ขนมนี้"ขนมข้าวปุก" ทำมาจากอะไรครับ ไม่เคยเห็นเลย แต่ดูแล้วน่าอร่อยนะครับคุณตู่ ยิ่งตอนหิวไม่ต้องบอกเลยอิๆๆ

สิบเอ็ดโมงความหิวเริ่มมาเยือน ระหว่างหยุดรอหมาน้อยผมนั่งกิน "ขนมข้าวปุก" ที่พี่ตั้มเอามาฝากเมื่อวานนี้ แล้วก็ต่อด้วยอาหารหนักคือข้าวเหนียวกับหมูสวรรค์หมูหยองเมื่อหมาน้อยมาถึงด้วยสภาพหิวโซ

[VSS]

เข้ามาชมต่อจากตอนที่เเล้ว....ยังต้องติดตามตอนต่อไป...

[ซามูไร 2 ล้อ]

...เช้าออกไปซื้ออาหาร ขนม มารอดูอีกคน...

[พลายดำ]

...ออกจากบ้านหมอกจำแป๋ มาได้สักพัก เจอทางชันขึ้นตลอดทาง
จากน้ำตกผาเสื่อทางชันขึ้นมากกว่าเดิม... โชคดีที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่สองข้างทางทำให้การไต่เขาไต่ดอยวันนี้เหนื่อยแต่ไม่ทรมาน
...สำหรับตัวผมแล้ว ช่วงเวลาที่ปั่นจักรยานขึ้นเนินสูงชันทุกครั้ง สายตา สมอง และจิตใจจะจับจ้องอยู่ที่การเคลื่อนตัวไปข้างหน้าทีละนิดทีละนิดโดยไม่คิดถึงเรื่องอื่นๆถือได้ว่าเป็นการได้อยู่กับตัวเองอย่างแท้จริง...

ขนมนี้"ขนมข้าวปุก" ทำมาจากอะไรครับ ไม่เคยเห็นเลย แต่ดูแล้วน่าอร่อยนะครับคุณตู่ ยิ่งตอนหิวไม่ต้องบอกเลยอิๆๆ

สิบเอ็ดโมงความหิวเริ่มมาเยือน ระหว่างหยุดรอหมาน้อยผมนั่งกิน "ขนมข้าวปุก" ที่พี่ตั้มเอามาฝากเมื่อวานนี้ แล้วก็ต่อด้วยอาหารหนักคือข้าวเหนียวกับหมูสวรรค์หมูหยองเมื่อหมาน้อยมาถึงด้วยสภาพหิวโซ

...น่าจะทำจากข้าวเหนียวนึ่งคลุกผสมงาครับ ราดกับน้ำเชื่อมอร่อยมากๆ โดยเฉพาะตอนหิวๆทำให้มีแรงไต่เขาต่อ...

เข้ามาชมต่อจากตอนที่เเล้ว....ยังต้องติดตามตอนต่อไป...

...เช้าออกไปซื้ออาหาร ขนม มารอดูอีกคน...

...สองวันนี้ไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่ที่โคราชครับ รอไปก่อนเน้อ

[พลายดำ]

มาต่อให้จบวันที่ 5 ครับ

... บริเวณที่เรานั่งทานอาหารกลางวัน เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเล็กๆ อยู่กลางป่ามีต้นไม้ใหญ่บดบังแสงพระอาทิตย์ ทำให้อากาศเย็นสบาย หนังท้องตึงหนังตาเริ่มหย่อน อยากล้มตัวลงนอนแต่พอมองไปที่ปลายสะพานข้างหน้า มันเป็นทางชันขึ้นอีกแล้ว จุดหมายยังอยู่อีกไกลจำเป็นต้องลุกขึ้นมาคร่อมจักรยานไต่เขาต่อไป... หลังจากปั่นมาหลายวันผมเริ่มเคยชินกับการปั่นขึ้นเขาไม่สนใจว่าจะมีอีกกี่เขากี่ดอย ขอเพียงให้มีน้ำไว้ดื่มมีอาหารให้ทานยังไงก็ถึง


...ประมาณบ่ายโโมงครึ่งผมมาถึงทางแยกขึ้นปางอุ๋งบริเวณบ้านนาป่าแปก ผมแวะซื้อน้ำและนั่งรอหมาน้อยที่ร้านอาหารปากทาง ชาวบ้านที่นั่งทานอาหารอยู่บอกว่าเห็นเรานั่งอยู่ที่สะพานข้างล่างตอนที่เขาชับรถขึ้นมาผมจึงสอบถามว่าขึ้นไปปางอุ๋งอีกไกลไหม แกตอบว่า "ไม่ไกลหรอกข้ามไปอีกแต่สองดอยผมคยเดินไปใช้เวลาหนี่งชั่วโมง พี่ปั่นจักรยานไปครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้ว " พักใหญ่หมาน้อยก็มาถึงไม่พูดพร่ำทำเพลงสั่งข้าวกินเลย ทีแรกผมกะว่าจะไปกินอีกทีตอนเย็น พอเห็นหมาน้อยสั่งยอมไม่ได้สั่งกินด้วยดีกว่า

...ระหว่างทานเราก็คุยกับชาวบ้านคนเดิม แกเป็นม้งเท่าที่คุยเป็นคนขยันปลูกข้าวไว้กินเองปีละหน เกี่ยวข้าวเสร็จก็ปลูกกะหล่ำปลีขาย ที่ตัวเองมีไม่กี่ไร่แต่ไปเช่าที่คนอื่นที่ไม่ทำอะไรหลังจากเกี่ยวข้าว ตัดเสร็จก็เอาไปส่งตลาดกลางที่แม่สะเรียงเพื่อกระจายไปกรุงเทพหรือจังหวัดอื่นๆ ช่วงไหนราตาไม่ดีแกก็ไม่ตัดหรือไม่ก็ปล่อยทิ้งดีกว่าทำไปไม่คุ้มค่าน้ำมัน แต่ผมว่าแกไม่ทิ้งหรอกเพราะคุยกันเสร็จแกก็ขับรถกระบะ vigo 4 wheel ใหม่เอี่ยมที่จอดอยู่หน้าร้านออกไป

...จากทางแยกตรงนี้ถ้าตรงไปก็จะเป็นบ้านรักไทย แต่เราต้องเลี้ยวซ้ายเพื่อไปปางอุ๋ง ทางช่วงนี้เป็นชันและแคบมากๆรถเล็กวิ่งสวนทางกันยังลำบาก แถมมีโค้งหักศอกเป็นระยะๆ ตอนที่เราปั่นอยู่โชคดีที่รถน้อย หากเป็นช่วงเช้าๆรถตู้ที่พานักท่องเที่ยวมาชมทะเลหมอกจะเยอะมาก (ที่บ้านนาป่าแปกจะมีรถรับจ้างขับไปส่งนักท่องเที่ยวขึ้นปางอุ๋งโดยมีป้ายโฆษณาบอกว่า ทางแคบ ชัน อันตราย หากไม่ชำนาญทาง แต่ตอนที่ผมไปก็ไม่เห็นคนใช้บริการ ขับรถขึ้นไปเองทั้งนั้น...)


...พักรอหมาน้อยที่บ้านมะเขือส้ม ระหว่างที่รอมีเด็กผู้หญิงชาวเขาตัวเล็กๆสองคนกำลังเล่นอยู่บริเวณนั้น ผมจึงเข้าไปพูดคุย ได้ความว่าเรียนอยู่อนุบาล กับ ป.3 ชื่อ ปรายฟ้า กับ สกาวเดือน ยืนคุยอยู่แกมองมาที่เป้ากางเกงผมที่เปียกเหงื่อ แล้วซุบซิบเป็นภาษาเผ่าพร้อมอมยิ้ม ผมเลยบอกว่าหาว่าเราฉี่ใส่กางเกงแน่ๆเลย .... หมาน้อยหมาถึงก็แจกขนมไปคนละกำใหญ่ๆ ยิ้มแก้มปริไป


...ที่บ้านมะเขือส้มมีอยู่ช่วงหนึ่งเป็นทางชันมากๆ ประมาณด้วยสายตาน่าจะเกือบ 40 องศา ผมกดบันไดตามแรงที่มีทั้งเหนื่อยทั้งหอบหายใจแทบไม่ทัน ข้างหน้าอีกไม่ถึง 20 เมตรก็จะเป็นทางราบแล้วไปต่อไม่ไหวต้องยอมหยุดพักที่ทางเข้าบ้านของชาวบ้าน พร้อมกับเสียงหอบดังๆ จนเจ้าของบ้านที่กำลังไกวเปลกล่อมลูกนอนหันมาถามว่าเหนื่อยมากไหม .... เหนื่อยครับ แฮ่กๆๆๆ .. ยืนคร่อมรถอยู่นานไม่มีกระทั่งแรงยกขาออกจากตัวรถ...สักพักหมาน้อยก็ตามมาด้วยสภาพไม่ต่างกัน
...เรามาถึงปางอุ๋ง(ศูนย์บริการและพัฒนาที่สูงปางตอง ตามพระราชดำริ) ในเวลาเกือบสี่โมงเย็น ผมตะโกนดังๆว่า... ถึงแล้วโว้ย...สถานที่นี้สวยงาม หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง








..หลังจากชมบรรยากาศ กางเต๊นท์ อาบน้ำเรียบร้อย ปั่นจักรยานออกไปทานอาหารเย็น ที่หมุ่บ้านรวมไทย เราเข้าเต๊นท์นอนตอนสองทู่มกว่าๆ

[ซามูไร 2 ล้อ]

...ฮ่าๆๆๆๆๆฟามสุขจริงๆๆๆทุกตอนมันส์มว๊ากๆๆๆๆ

[พลายดำ]

วันอาทิตย์ที่ 11 พฤศจิกายน 2555 ... สบาย สบาย
เช้านี้ผมตื่นตั้งแต่ตีห้า ทำธุระส่วนตัวเสร็จ ระหว่างรอให้ฟ้าสว่างก็ทยอยเก็บของลงกระเป๋า พอฟ้าเริ่มสว่างจนมองเห็นไอหมอกขาวๆเหนือทะเลสาบผ่านดงสน ภาพที่เห็นทำให้ผมรู้สึกมีความสุข สงบ สดชื่นและประทับใจ


...จะมีสักกี่ครั้งที่คนซี่งอาศัยอยู่ในเมืองกรุงเช่นผมจะมีโอกาสที่ได้อยู่ในบรรยากาศและสถานที่ที่สวยงามเช่นนี้...



ริมทะเลสาบมีนักท่องเที่ยวมารอถ่ายภาพตามจุดต่างๆ บางคนก็เช่าแพล่องเหนือทะเลสาบ...สุดแสนจะโรแมนติก


แสงเริ่มจ้าจนมองเห็นเงาของต้นสน...ภาพนี้เลียนแบบคุณนุ


...ต้นสนสามใบที่เรากางเต๊นท์นอนอยู่ในร่มเงาเมื่อคืนนี้